Het Coach Bureau

Ontdek je talenten en vind vervulling en succes in je werk

Artikelen met de tag ‘100% in orde’

Verander niet jezelf, verander je werk!

19 juli 2011

Voor Frederique (30) is het eigenlijk al een tijdje duidelijk: ze vindt haar draai niet in haar functie. Als gezondheidswetenschapper werkt ze nu twee jaar bij een fonds ter bevordering van gezondheid, waar ze projectmedewerker is. Dat klinkt als een concrete baan, maar dat is het tot frustratie van Frederique niet. Ze moet continu switchen van rol: dan is ze beleidsmedewerker, dan geeft ze weer voorlichting, dan adviseert ze weer mensen over allerlei preventieve zaken, en ze moet haar aandacht verdelen tussen allerlei projectthema’s. Het is heel hectisch.
Lees in het artikel hoe Frederique ontdekt wat echt bij haar past en hoe ze in korte tijd grote stappen maakt.

——-

kirstin neff 300x200 Verander niet jezelf, verander je werk!

Kristin Neff

Lezing over Zelfcompassie
Afgelopen donderdag was ik bij een lezing van Kristin Neff (foto’s). Zij doet onderzoek naar zelfontplooiing en zelfcompassie aan de universiteit van Texas. Het was een geweldige avond met deze levendige vrouw die zelf ook veel meemaakte met haar autistische zoon en er een boek over schreef: ‘de paardenjongen’.

Neff: ‘het lukt best om compassie te hebben met anderen, maar is het veel moeilijker is om compassie te hebben met onszelf’. We zijn (zeer) zelfkritisch en nemen onze talenten maar voor lief. We vergelijken ons voortdurend met anderen, maar dan alleen met de anderen die het – in onze ogen – beter doen. Het helpt niet. Het maakt ons gespannen en streng. Dat merk ik zelf ook en ook bij de mensen die ik coach.

In haar onderzoek ontdekte Kristin dat 3 dingen echt helpen:

  • Begrip en vriendelijkheid naar jezelf als je het moeilijk hebt. Net zoals je dat zou doen naar je meest dierbare die worstelt.
  • Acceptatie dat lijden erbij hoort. Het maakt onvermijdelijk deel uit van het leven. ‘Wij hebben geen contract gekregen op een gelukkig en succesvol leven bij onze geboorte’, aldus Neff. Moeilijk tijden, momenten en ervaringen zitten in het pakket. Het is universeel. Dat kan je ook een minder eenzaam gevoel geven op de moeilijke momenten.
  • Niet veroordelen van de emoties en gedachten die je hebt. Zie de dingen zoals ze zijn, bagatelliseer het niet, overdrijf het niet. Dus sta eens stil bij hoe je je voelt: constateer hoe het met je gaat in plaats van te problematiseren.

Wanneer je dit doet, ontdekte Neff in haar onderzoeken, gaan mensen minder vergelijken, ervaren zij minder angst, zijn ze stabieler en maken ze meer oxytosine en opiaten aan waardoor ze milder en liefdevoller zijn.

Ook zegt Neff, en ik herken het van de mensen die ik coach, zijn mensen bezorgd dat ze dan lui, soft of te toegeeflijk worden. ‘Maar’ zegt zij, ‘alleen met zelfcompassie kun je jezelf en de ander helder zien en duidelijk en minder dwingend opkomen voor wat jij vindt’.

Samen met vriendin en collega psycholoog Marjolein Engbers ontwikkelden we de ‘workshop Zelfcompassie’, gebaseerd op dit gedachtegoed en dat van de Zijnsoriëntatie, wat hier naadloos bij aansluit. Wij introduceerden de ‘Innerlijke Vriend’, wat ook aan de basis ligt van het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De workshop Zelfcompassie geven we weer in het najaar. Ik houd je op de hoogte.

Ook in het verhaal van Frederique is zelfcompassie van wezenlijk belang. Door zichzelf te accepteren ontdekt ze wat echt bij haar past en kan ze grote stappen nemen.

———

Artikel: Verander niet jezelf, verander je werk!

Frederique zit niet op haar plek in haar hectische functie als projectmedewerker. Ze verzuipt in de verschillende rollen, taken en onderwerpen en wordt er moe en onzeker van.

Chaos en frustratie
Wat Frederique vooral mist is overzicht, structuur, een duidelijk afgebakende takenlijst die ze aan het eind van de dag kan afstrepen. Nu doet ze alles door elkaar en krijgt ze veel minder af dan ze zou willen. Bovendien voelt ze de druk dat zij meer publiciteit moet genereren voor het fonds, meer naar buiten moet treden en netwerken. Daar ziet zij tegenop. In feite zit Frederique de hele dag in d’r eentje achter de computer en ziet ze dat al haar collega’s hetzelfde doen. Dat is een sfeer waarin ze bepaald niet gedijt. Daarbij is ze ook net verhuisd, dus thuis is de rust ook ver te zoeken.

Vrij denken in de natuur
Zo ongeveer in dat stadium maak ik kennis met Frederique. ‘Dit wil ik niet meer’, zegt ze gedecideerd, ‘maar ik weet echt niet wat ik dan moet doen?’
We wandelen en voorzichtig en nauwkeurig onderzoeken we wat haar allemaal bezighoudt. Ze vindt het buiten heerlijk. ‘Ik word er rustig van. En ik mag zo maar van alles bedenken!’, zegt ze. ‘En het is ook zo fijn dat we niet in een drukke stad lopen, of op een muf kantoor zitten. Dan zou ik alleen maar nieuwe kantoorbanen kunnen bedenken.’

boerderij rhijnauwen 225x300 Verander niet jezelf, verander je werk!

Boerderij in Rhijnauwen

Ik begeleid haar in het beschrijven van een dag waarin alles haar energie geeft. Die begint, zoals bij veel mensen die thuis een partner of een gezin hebben, met een keertje alleen wakker worden en opstaan. ‘Dat is fijn’, zegt ze. ‘Gewoon zelf, op mijn eigen tempo opstaan, ontbijten, de krant lezen… Nooit eerder aan gedacht eigenlijk.’

Ik hoor dat vaker. Mensen die vanaf het moment dat ze hun ogen openen continu samen met anderen zijn, willen graag een keertje alleen hun ochtendritueel doen. Omgekeerd zouden mensen die alleen zijn, dolgraag hun dag eens willen beginnen samen met iemand anders. Mijn advies is: Doe het! Regel het. Voor ideeën kijk bij de tips.

Bed & Breakfast
Voor Frederique is op de rest van haar ideale werkdag alles wat ze nu moeilijk vindt precies omgekeerd. Ze heeft overzicht. Er is structuur, regelmaat. Ze heeft haar zaken goed geregeld en alles loopt op rolletjes. Ze kan haar taken één voor één uitvoeren.
Bovendien weet ze in haar werk mensen blij te maken. Er is een goede, bedrijvige sfeer om haar heen. ‘Ik zie een Bed & Breakfast voor me, maar misschien doe ik iets nuttigers. Voor anderen. Iets zorgzaams’, zegt ze.

Frederique heeft de smaak te pakken van denken in mogelijkheden. De zorg spreekt haar erg aan, ze heeft er zin in, en ze wil zich er in oriënteren. Het past bij haar behoefte om er voor anderen te zijn. Ook wil ze leren haar stem beter te gebruiken – ze vindt dat ze soms wat zacht praat – en daarom wil ze op zangles. En op haar ideale dag heeft ze ook totaal geen last van de rijangst die haar soms parten speelt.

We zijn bezig met haar lange termijnplannen, maar omdat ze nu zo’n last heeft van de hectiek op haar werk vraag ik haar wat de druk op haar werk zou verlagen. Ze denkt na en zegt het veel zou schelen als een project er af zou gaan. ‘Iets om te bespreken met je manager?’, vraag ik haar. ‘Eigenlijk wel’, zegt ze. We nemen het gesprek door als een voorbereiding en ze gaat het doen.

Talent voor mensen
Als we elkaar weer treffen in Amelisweerd is het weer heerlijk weer. We wandelen langs de Kromme Rijn en eten taart in de Veldkeuken. Frederique deed de talententest en daaruit blijkt dat ze heel goed is in het creëren van een goede sfeer bij mensen met een hulpvraag. Ze is geduldig, stelt hen op hun gemak, is bemoedigend, rustig, en kan goed luisteren.

veldkeuken 225x300 Verander niet jezelf, verander je werk!

De Veldkeuken

Tegelijkertijd blijft ze niet afwachtend, ze analyseert nauwkeurig wat er aan de hand is en ze focust om helder te krijgen wat het probleem is, zeg maar wat de juiste diagnose is. Vervolgens gaat ze aan het werk voor een oplossing. Want ze wil wél concrete resultaten zien.

We proberen al concreter te worden. Ik zie het werk voor me van praktijkondersteuner in een huisartsenpraktijk. ‘Hoe sta je tegenover dat soort werk?’, opper ik. Ja, dat lijkt Frederique misschien wel iets. ‘Als het maar praktisch is, ik wil niet weer terechtkomen in één of andere beleidsfunctie.’ Dat Frederique dan moet accepteren dat ze met haar wetenschappelijke opleiding in een functie op maximaal HBO-niveau zal gaan werken, vindt ze geen bezwaar. Als ze maar wat kan doén.

Suggesties voor beroepen en zangles
Uit de beroepskeuzetest en de Talentenscan komt Frederique’s ordenende en zorgende aard ook duidelijk naar voren. Concrete beroepen als leefstijlcoach, diëtist of audioloog komen als suggesties uit de test. Het spreekt Frederique zeer aan en ze wordt er enthousiast van dat er zulke aantrekkelijke mogelijkheden zijn. ‘Ik kan dan echt wat betekenen voor mensen die ergens mee zitten’.

Grappig, concluderen we al snel, zo ongeveer alles dat uit de gesprekken en de tests komt, is totaal het tegenovergestelde van de taken die ze in haar huidige baan heeft. ‘Geen wonder dat ik zo suf van dit werk word!’, roept ze uit. ‘En dat ik onzeker word als ik mijn best doe om alles zo goed mogelijk te doen. Het past gewoon niet bij me. Ik zie het zo helder nu’.

Intussen heeft ze ook al haar eerste zangles gehad, en is ze bezig met de aanschaf van een piano, ook een langgekoesterde wens. Het gesprek met haar leidinggevende gaat boven verwachting goed: een zware taak, een van de projecten, die al tijden tot haar ontevredenheid op haar bord ligt, is ze kwijt. Dat viel best mee!

Oriënterende gesprekken
Frederique zoekt alle suggesties uit en ontdekt nog meer mogelijkheden die haar aanspreken. Ze komt ook in actie. Ze loopt een dagje mee met een longfunctie-assistent, een medisch beroep waar ze vanuit haar werk wel affiniteit mee heeft. Maar het valt haar tegen. ‘Op papier lijkt het wel prima,’ zegt ze, ‘maar in de praktijk is het wel heel routinematig en technisch. Je checkt patiënten op bepaalde symptomen, en de resultaten van de tests stuur je door naar de longarts. Die heeft het echte contact met de mensen. De assistent doet de hele dag alleen maar de metingen.’ Dezelfde ervaring heeft ze met een hartfunctielaborant: het is te technische en echt verder helpen van patiënten is er niet bij.

De ontdekking van het ziekenhuis
Wel merkt ze dat, telkens als ze voor haar afspraken in het ziekenhuis is, haar hart een sprongetje maakt. Die bedrijvigheid! Die levendigheid! Die zorgzaamheid! Ze houdt de vacaturesites van de verschillende ziekenhuizen in de gaten. Dan valt haar oog op een vacature voor casemanager. De casemanager is de spil van de organisatie rond een patiënt, degene die als intermediair fungeert tussen de specialist, het secretariaat en de patiënt zelf.

Solliciteren
Het lijkt haar een geweldige baan, concreet werk doen voor de patiënt, resultaat zien. Ze belt meteen en stelt verhelderende vragen. Ze wordt alleen maar enthousiaster en solliciteert. En warempel: ze wordt uitgenodigd voor een gesprek. Ze doorloopt de procedure, krijgt een rondleiding over de afdeling, maakt kennis met de collega’s, en voor ze het weet, heeft Frederique de baan te pakken!

‘Het leuke is’, zegt ze tijdens onze laatste wandeling, ‘dat tijdens de sollicitatieprocedure alles zo naturel ging. Ik had op geen enkele manier de behoefte om mezelf te profileren of anders voor te doen dan ik ben. Ik was en ben daar volkomen mezelf.’ Tijdens de bezoeken aan het ziekenhuis ziet ze ook allerlei mogelijkheden om zich te specialiseren. Dat lijkt haar wel wat om in de toekomst te gaan doen. Maar eerst een paar jaar dit!

Verander niet jezelf, verander je werk!
Het fijne is, dat bij Frederique gebeurt wat ik heel vaak zie gebeuren: als je het gevoel hebt niet op je plek te zitten, is het niet nodig je zelf krampachtig proberen te veranderen, maar rustig op zoek te gaan naar de plek die wel past. Bij Frederique zie je dat er bij haar huidige werk continu een appèl wordt gedaan op competenties die ze niet heeft – en niet wílde hebben bovendien. Dat kost veel energie en maakt haar onrustig, onzeker, op den duur zelfs ongelukkig. Zodra ze zich in alle vrijheid oriënteert op andere werkomgevingen, merkt ze dat ze weer nieuwe energie en nieuwe lucht krijgt.

Voor Frederique pakt het goed uit: per 1 augustus begint ze aan haar nieuwe baan. En het leuke is: autorijden gaat ook steeds beter. ‘Ik zit beter in mijn vel en rijd vaker ook lange en onbekende stukken. Ik word er steeds gemakkelijker in’. De piano heeft ze nog niet gekocht, eerst de zolder opruimen en de verhuizing afronden. Maar daar heeft ze nu weer alle ruimte voor – geestelijk én fysiek.

Tips:

* Is het een wens van je om eens een keer helemaal alleen wakker te worden en op te staan? Doe het! Boek een huisje of een hotel, of zorg dat thuis iedereen de deur uit is. Oortjeshekken bij Nijmegen is een heerlijke plek. Andersom: ben je altijd alleen en zou je wel eens samen willen ontbijten? Nodig een vriend of vriendin uit om op bijvoorbeeld zondagochtend in de stad te ontbijten. Dat is reuze gezellig. Bijvoorbeeld bij de Bakkerswinkel, Sector 3 in Utrecht of VRIJ in Delft. Nederland zit vol met leuke ontbijtplekken.

* Heb je een bepaalde fantasie over een werkomgeving die je fantastisch lijkt, een Bed & Breakfast bijvoorbeeld? Blijf er niet mee rondlopen maar ga er eens langs, en praat met de uitbater. Die kan je ook de minder leuke kanten van het werk vertellen, waardoor je een iets realistischer beeld krijgt – en dat is ook belangrijk.

* Wil je iets veranderen in je werk of je takenpakket, kaart het aan bij je leidinggevende. Nee heb je, ja kun je krijgen. Vaak zijn managers blij als ze duidelijk van hun mensen horen wat ze nou eigenlijk écht willen in plaats van het geklaag in de wandelgangen. Wie weet krijg je gewoon wat je wilt!

* Als je niet op je plek zit, denk dan niet te snel dat het aan jou ligt en dat jíj moet veranderen. Zoek je talenten uit en je authentieke wensen. Kijk eens wat een werkomgeving met je doet waar je je talenten en wensen kunt leven.

* Lees het boek van Kristin Neff ‘Zelfcompassie’. Het is prachtig.

Veel succes en hartelijke groet.

Je reactie op dit artikel is welkom op mijn weblog.

Hilde Backus
hilde@coachbureau.nl

—-

Wil je individueel, diepgaand en compassievol onderzoeken in welke functie jij je talenten inzet en verder ontwikkelt en waarin je tot je recht komt en gelukkig wordt? Dan is het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, iets voor je. Hierin kijken we in 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen met welke talenten je jouw wensen gaat waarmaken.
Kijk ook op: Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Heb je een tirannieke manager? Wat helpt jou?

06 maart 2011

Kapot en onzeker is Mirjam (foto beneden). Ze ziet het helemaal niet meer zitten met haar nieuwe manager. Hij heeft veel kritiek en tot overmaat van ramp wil hij overplaatsen naar een functie op een lager niveau. Mirjam gaat verschillende keren in gesprek met haar manager maar hij heeft geen oor voor haar. De gesprekken verzanden in een welles-nietes verhaal. Mirjam is ten einde raad. Wat moet ze doen? Lees wat Mirjam deed in het artikel hieronder.

—-

Het effect van de natuur

Het is een feest in de natuur in Amelisweerd en Rhijnauwen. Het voorjaar hangt in de lucht en er zijn zeeën aan sneeuwklokjes. Ik doe er even een foto bij. Ik doe er gelijk een zonsopgang bij. Eekhoorntjes zijn er in overvloed, voor de geoefende kijker: er zit er een op de boomstam.

sneeuwklokjes1 e1299417980900 150x150 Heb je een tirannieke manager? Wat helpt jou?kleine sneeuwkl1 e1299418052821 150x150 Heb je een tirannieke manager? Wat helpt jou?

eekhoornboomstam e1299409486949 150x150 Heb je een tirannieke manager? Wat helpt jou?opgaandezonamelisweerd e1299409638167 150x150 Heb je een tirannieke manager? Wat helpt jou?

TEDex

Ik vergat je te vertellen dat ik in december een TEDex lezing deed op het TEDex woman event. 50 vrouwen waren uitgenodigd te vertellen wat volgens hen van invloed zou zijn op de toekomst van ons allen. Ik vertelde over de effecten van vertoeven in de natuur en hoeveel ons dat kan bieden, in de toenemende stress en druk die we ervaren. De effecten zijn enorm! Er is veel onderzoek naar gedaan en ik zal binnenkort mijn minilezing ombouwen naar een artikeltje.

Het wordt prachtig weer deze week. Maak eens een wandeling en merk welk effect het op je heeft. Ik schrijf volgende keer mijn artikel over de gemeten effecten van het ‘zijn’ in de natuur en je kunt kijken of je het al ervoer.

—-

Door de Bomen het Bos weer zien!

De online versie van mijn boek ‘Door de Bomen het Bos weer’ zien is een hit! Bijna 300 mensen hebben de gratis versie gedownload de afgelopen weken. De actie is nu voorbij. Het boek is nu te koop via mijn website. Kijk op Door de Bomen het Bos weer zien! Als je het hebt of koopt: veel leesplezier en laat me weten wat je ervan vindt!

—-

Ezine artikel: Heb jij een tirannieke manager? Wat helpt jou?

Mirjam werkt al bijna 10 jaar bij een A-merk bureau. Na haar studie bedrijfseconomie groeit ze, binnen dit bedrijf, door naar logistiek IT manager. Ze vindt deze gevarieerde spilfunctie superleuk. Ze heeft contact met veel afdelingen, heeft vrijheid en ze wordt zeer gewaardeerd om haar goede resultaten en frisse, vrolijke noot.

mirjam4 e1299417244389 225x300 Heb je een tirannieke manager? Wat helpt jou?

Mirjam

Dan krijgt Mirjam krijgt een nieuwe manager. Ze waardeert zijn enthousiasme en hij heeft zeker charme. Maar hij stelt wel heel hoge eisen, schaft alle informele activiteiten af en voert de werkdruk op. Ze ontdekt dat daarover niet een gewoon gesprek mogelijk is. Wanneer ze vragen heeft over zijn aanpak omzeilt hij het met een ander onderwerp. Als Mirjam hem daarop aanspreekt verzandt het gesprek in een welles-nietes verhaal. ‘Hij vindt zichzelf geweldig’, zegt Mirjam. Het is raar en bijzonder frustrerend.

Mirjam heeft dan een beoordelingsgesprek. Ze heeft altijd goede beoordelingen gehad en heeft ook nu haar target en doelstellingen behaald. Er kan haar niets gebeuren. Maar ze is er niet gerust op. Wat blijkt? Hij heeft inderdaad geen aandacht voor haar successen. Hij hamert op een taak die nog niet is afgerond, terwijl het als actiepunt bij hem lag. Hij heeft er niets aan gedaan en Mirjam krijgt het op haar bord.

Mirjam heeft ook geen leiderschap volgens haar manager. Hij vindt haar negatief naar haar collega’s. Dat verbaast de vlotte Mirjam want ze werkt prima samen en heeft met iedereen een leuk contact. In haar oprechtheid vraagt ze haar collega’s ze van haar vinden. Iedereen mag haar zeer! Mirjam legt het neer bij haar manager en deze beweert glashard dat de collega’s niet de waarheid spreken over Mirjam. Ze krijgt een matige beoordeling en ze gaat in salaris achteruit.

Tot overmaat van ramp heeft hij plannen voor een organisatieverandering, waarin haar functie zal verdwijnen. Er zal iemand boven Mirjam zal worden geplaatst. Mirjam kan dan een functie overnemen van een tijdelijke uitzendkracht. Op een lager niveau. Mirjam is kapot en ze voelt zich helemaal in het nauw gedreven. Haar collega’s hebben ook last van de nieuwe manager: een collega meldt zich ziek en twee anderen gaan op zoek naar een nieuwe baan.

De natuur, een verademing

Wanneer Mirjam en ik gaan wandelen is ze kapot van de kritische sfeer. Ze merkt dat ze geen enkele invloed heeft op haar manager en ze twijfelt aan zichzelf. Ze sleept zich naar het werk. We nemen de tijd om eens rond te kijken in de natuur en Mirjam komt langzaam tot zichzelf en tot rust.

Wanneer we haar werkwensen onderzoeken weet ze een ding zeker. ‘Ik wil weg!’. We bekijken het nauwkeuriger en ze ontdekt: ‘ik wil niet alleen weg vanwege mijn manager, maar ook omdat ik toe ben aan een nieuwe omgeving, een nieuwe wereld’.

Ze ziet ook dat ze al veel geprobeerd heeft om contact te maken met haar manager en ze concludeert: ‘ik hoef niet meer te investeren in deze relatie. Ik sta niet achter zijn manier van werken en zijn stijl van communiceren. Hij draait en verdraait. Het is genoeg geweest’. Het lucht Mirjam op.

Ziek

Tijdens de tweede wandeling vertelt Mirjam dat ze zich ziek heeft gemeld. Ze heeft hoofdpijn, is moe en in tranen. Ik zie het vaker bij mensen: ze werken lange tijd onder flinke druk, houden vol, vechten en knokken, en wanneer ze tot rust komen worden ze ziek. Het gaat vaak ook gepaard met een hernieuwde kijk op het verleden: ‘hoe heb ik het zo lang kunnen volhouden?, waarom ben ik niet eerder naar de directeur gestapt?, waarom heb ik niet mijn grenzen gesteld?’.

Het is een pijnlijke aangelegenheid. Mirjam vind zichzelf stom, ze is kritische en is boos op zichzelf dat ze zo moe en ongelukkig is. ‘Waarom heb ik het zo ver laten komen?’, verwijt ze zichzelf.

Een geheel

Onze psyche heeft de gewoonte om nare gevoelens te vertalen naar verwijten richting onszelf of de ander: ik ben stom of de ander is stom. Vaak gaat het allemaal in een moeite door en zijn we allemaal stom. De doorgaans fitte, vrolijke en sportieve Mirjam zit nu uitgeput en verdrietig thuis. Ze wil van deze gevoelens af. Begrijpelijk.

Wanneer ik met haar kijk hoe ze is als ze in 100% orde is, inclusief al haar verdrietige en boze gevoelens, ontspant ze. Ze merkt op dat haar verdriet eigenlijk heel gewoon voelt, het is niet zo erg. Het zit in de 100% in orde. Het is niet leuk, maar het is zeker niet stom of verwijtbaar. Ze is wie ze is, en haar baas ook. Het klikt niet en ze wil weg.

Mirjam krijgt zin in dingen die haar goed doen: hardlopen, op tijd naar bed, samen eten met vrienden en lezen: boeken over persoonlijke ontwikkeling steunen haar. En ze gaat solliciteren!

Talenten

Uit het talentenonderzoek komt haar mensgerichtheid sterk naar voren. Dat spat al van Mirjam af: ze is heel toegankelijk en oprecht en weet een goede sfeer te creëren. Andere mensen gaan ook open bij haar en ze zijn dol op haar. Ze is een organisatietalent, kan veel ballen in de lucht houden en het overzicht houden. Ze heeft leidinggevende capaciteiten en zal vooral een operationele peoplemanager zijn. ‘Het klopt’, zegt Mirjam.

Mirjam is ook iemand die zich zeer verantwoordelijk voelt voor haar werkzaamheden en resultaten. Soms kunnen mensen dit ervaren als een innerlijke druk. Als een manager je dan voortdurend corrigeert geeft dat extra veel druk. Dat speelde ook bij Mirjam.

Vacature

Mirjam ziet een vacature van een vergelijkbare functie, bij een andere bekende organisatie. Ze informeert en solliciteert direct. Ze heeft haar talenten op haar netvlies, doorloopt de procedure en ze wordt aangenomen! Dat geeft haar een ontzettende boost!

Maar ze is nog hartstikke moe, een avondje met een vriendin is al te veel inspanning. Ze moet haar grenzen nauwkeurig stellen. Soms lijkt het of ze energie heeft maar dan stort ze weer vermoeid in.

Bij de mededeling van haar vertrek zegt haar manager dat het beter voor haar is omdat haar huidige baan te hoge eisen aan haar stelt. Mirjam vindt deze manipulatieve opmerking heel naar en ze voelt zich getreiterd. Ze besluit dat ze nog 6 dagen werkt om de overdracht te garanderen voor haar achtergebleven collega’s. Gelukkig heeft ze nog vakantiedagen aan het eind van 2010 en die neemt ze op.

Nieuwe baan

Haar nieuwe baan lijkt een wonder. Ze wist niet dat het nog bestond. Hoewel het een fikse commerciële organisatie is, is iedereen heel relaxt en is er aandacht en tijd voor elkaar. Haar nieuwe rol als contractmanager waarbij ze spin in ‘t web is en met veel partijen samenwerkt bevalt haar supergoed. Ze gaat met veel plezier naar haar werk.

Mirjam: ‘ik leef nu zoals ik dat in het begin van het wandeltraject wenste. Ik ontbijt elke ochtend met aandacht, ik probeer mijn onrust niet direct te vullen met vrienden, ik neem tijd om goede boeken te lezen en ik accepteer mezelf veel meer. Ik raad het iedereen aan om verder te zoeken naar een nieuwe baan als je manager je op je nek zit en niet bereid is met je samen te werken’.

Ondertussen is haar manager overgeplaatst naar een andere afdeling. Bijna het voltallige team heeft een andere baan gevonden of zit ziek thuis.

Hoe ga je om met een Tirannieke manager?

Mirjam raakt van slag in een kritische sfeer, en gaat daardoor aan zichzelf gaat twijfelen. Maar wat kun je doen met een tirannieke manager?

* Het verhaal van Mirjam deed me denken aan een artikel dat ik enkele jaren geleden las over psychopaten als manager. Lees het artikel Psychopaten in pak en vorm je mening.

In dit artikel vind je een vragenlijst om te ontdekken of je te maken hebt met een tirannieke manager of collega:

- Maken je chef of collega’s een gladde, charmante indruk?

- Buigen zij een gesprek vaak om naar een gesprek over henzelf?

- Brengen zij anderen in diskrediet, of zeiken ze anderen af om hun eigen imago of reputatie op te poetsen?

- Kunnen ze met een stalen gezicht liegen tegen collega’s, klanten of zakenrelaties?

- Vinden ze mensen die ze te slim zijn af geweest of die ze hebben gemanipuleerd dom of stom?

- Zijn ze opportunistisch en genadeloos; vinden ze het vreselijk om te verliezen en spelen ze om te winnen?

- Maken ze een kille, berekenende indruk?

- Gedragen ze zich soms onethisch en oneerlijk?

- Hebben ze binnen de organisatie een machtsnetwerk opgebouwd en dat vervolgens gebruikt om er zelf beter van te worden?

- Tonen ze geen spijt als ze beslissingen hebben genomen die een negatief effect hebben gehad op het bedrijf, de aandeelhouders of het personeel?

Heb je meer dan zes van de tien vragen met ‘ja’ beantwoord, dan ben je waarschijnlijk een psychopaat tegengekomen.

De vragenlijst is gebaseerd op kernelementen uit de B-scan: 360, een vereenvoudigde versie van de psychopathie checklist, toegesneden op gebruik in het bedrijfsleven.

*Bedenk dat jij in orde bent en twijfel niet aan je zelf. Mirjam stort zich op het positieve in haarzelf. De aandacht die ze eraan geeft maakt dat ze zich beter voelt.

*Realiseer je dat je nauwelijks invloed hebt op de manager en zoek een nieuwe baan en verander van afdeling.

*Verminder je werkdruk. Je zult merken dat zaken weer helder worden. Mirjam bouwt dagelijkse rustmomenten in, al is het maar 5 minuten. Het geeft haar energie.

*Ga wandelen en ervaar de rust van de natuur.

*Mirjam had veel baat bij het boek ‘Mindfulness voor vrouwen’, gun jezelf een moment voor rust, balans en aandacht van Sue Patton Thoele. Niet het hele boek inspireerde haar (de stukken over geloof in God spraken haar niet aan) maar ze pikte eruit wat ze nodig had.

Veel succes en je reactie en tips zijn welkom!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Lijd je ook onder het juk van een tirannieke of niet beïnvloedbare manager? Sleep je je naar je werk en zie je geen uitweg. Misschien is een individueel wandelcoachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. Je ontdekt hoe jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren in je werk. Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent.

Tags: , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | 2 reacties »

Hoe trots kun je zijn?

01 februari 2011

Ken je die verschillende soorten trots? Trots omdat je iets gepresteerd hebt waarmee je boven jezelf uitstijgt. Trots omdat je zoveel waardering krijgt. Of trots omdat je bent wie je bent. Niet meer en niet minder. Ken je dat? Over de laatste ‘trots’ schrijft Marieke in ‘Hoe trots kun je zijn?’, haar beschrijving van de vierde en laatste coachwandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’.

Marieke lachend 279x300 Hoe trots kun je zijn?

Marieke

In dit artikel beschrijft Marieke hoe zij tot het besluit komt de wereld kennis te laten maken met de Marieke-precies-zoals-ze-is. Dat is spannend. Maar dat het haar zoveel brengt overtreft haar verwachtingen.

Marieke mailt me later: ”de zichtbaarheid doet me erg goed. Zonder, zoals ik in het verleden vaak meemaakte, een soort ‘manische’ ondertoon, waarbij ik overenthousiast was om dan vervolgens, keihard in een zwart gat te vallen. Nu is het echt van mezelf is, ik doe het zo graag! Ik heb mijn basis gevonden, en ik denk dat ik me daarom rustig en kalm voel. Nu al een half jaar!”.

Haar vorige wandelingen Doen wat ik niet laten kan, This is for real en Klus jij wel eens aan jezelf? verschenen vorige drie weken. Dit is de vierde en laatste wandeling uit het wandelcoachprogramma.

Even vooraf: Marieke werkt als communicatieadviseur bij een gemeente. Het werk kost haar veel energie en de sfeer is niet inspirerend en uitdagend. Toch heeft zij veel nieuwe ideeën die soms wel gewaardeerd worden. Marieke heeft een zogenoemde diagnose borderline. Toch weet eigenlijk niemand op het werk dit, en merken mensen ook niet wat er in haar leeft.

In het wandelcoachprogramma ontdekt ze haar liefste wens: ze wil met haar schrijftalent werkgevers, ‘gezonde’ werknemers, bedrijfsartsen én hulpverleners vertellen, over hoe het is om te leven en te werken met een psychische stoornis…. “zodat we er met z’n allen aan kunnen bijdragen dat ook psychische beperkingen op het werk geen taboe meer zijn. En heel veel mensen nog veel beter uit de verf komen”, zegt Marieke.

Lees haar ervaringen van de vierde en laatste wandeling in het Ezine-artikel ‘Hoe trots kun je zijn?’, hieronder.

—–

‘Door de Bomen het Bos weer zien!’

25 mensen wandelen naar plezier, vervulling en succes in werk, in Amelisweerd en Rhijnauwen.

Vorige week lanceerde ik mijn nieuwe boek ‘Door de Bomen het Bos weer zien!’. Ik kreeg ontzettend leuke en hartverwarmende reacties. Dank, dank!. Heel veel mensen hebben de tijdelijke gratis online versie gedownload door zich aan te melden op Cadeau. Het kan nog tot en met 28 februari.

Enkele reacties op mijn boek:

  • ‘Een mooie, heldere opzet van het proces dat mensen doorlopen, met heldere teksten, levendig, concreet, dichtbij en persoonlijk geschreven. Heldere en concrete tips en heel mooi vormgegeven, prachtige lay out en foto’s! GROTE COMPLIMENTEN’.

Ineke van den Berg, schrijfster van ‘Lopen doe je zelf!.

  • Wat een positiviteit en geloof in talenten straalt er vanaf! Ieder artikel en hoofdstuk ademt oplossingen en geluk. Natuurlijk is het niet allemaal rozengeur (soms ketst een opdracht af, of kost iets meer dan je had begroot, etc.), maar de algemene tendens is duidelijk: doe waar je goed in bent en waar je plezier van krijgt, dan kan het eigenlijk niet echt fout gaan. Het is ook zo mooi opgemaakt en gestyled, echt grote complimenten daarvoor. Een goed samenspel tussen inhoud en vorm. Nogmaals dank voor het laten zien, in het coachtraject, hoe je een handrem loshaalt en je in volle vaart toch kunt blijven sturen.

Milou de With www.handsonhuiswerkbegeleiding.nl

  • Wat rond talenten vooral een eyeopener voor mij was, is dat je iemand beschrijft die het gevoel heeft conflicterende talenten te hebben, en dat jij dat juist ziet als een unieke mix. Ik ben ook zo iemand, in mijn geval zowel sterk analytisch en filosofisch maar ook heel praktisch, met een spiritueel/energetisch accent. Ik heb lang geprobeerd om in mijn werk de ene of de andere helft in te zetten maar daar word ik niet gelukkig van. Vandaar dat ik nu wil kijken hoe ik juist deze unieke mix kan inzetten. Ik heb nog geen idee hoe maar ben in elk geval al blij dat jouw boek me duidelijk heeft gemaakt dat in die mix de sleutel ligt.

Martijn Anthonio

  • Gefeliciteerd met je boek! Goed gedaan. Ik ga het lezen en aan anderen aanraden.

Hartelijke groet,
 Anneke Dekkers, schrijfster van ‘Lachen met lef!’

  • Wat een mooi boek is het geworden! Dankjewel daarvoor! En wat leuk dat mijn verhaal er ook in staat! Ik lees je eZine altijd met vele interesse en plezier. Mooie verhalen zijn dat toch. Ik ben in mijn nieuwe functie en team bezig en het bevalt echt goed! Van een paar energieverslindende klussen ben ik zomaar verlost. Ik hoop dat je ook dit jaar weer veel mooie wandelingen maakt.

Ilona

  • Wat een cadeautje! Mijn complimenten voor de opzet van je boek. En wat een sympathiek gebaar om het zomaar aan ons weg te geven. Daarnaast kan ik je, met 20 jaar grafische ervaring achter de rug, zeggen dat ik de opmaak erg origineel vind. Je hebt een boswandeling in pdf-formaat van gemaakt.

Veel succes! Eddy Pijpstra

‘Door de Bomen het Bos weer zien!’, bevat 25 persoonlijke verhalen van individuele wandelcoachprogramma’s die mensen samen met mij liepen in Amelisweerd en Rhijnauwen. De verhalen inspireren je en geven je zin, energie en moed om zelf ook je talenten te ontdekken en in te zetten voor dat wat je het allerliefste doet.

‘Door de bomen het bos weer zien!’, heeft 193 pagina’s, is full-colour vormgegeven en rijk en vrolijk geïllustreerd met tekeningen, mooie natuurfoto’s van Amelisweerd en Rhijnauwen èn met portretten van een aantal mensen zelf!

Nieuwe Ezine-abonnees die zich aanmelden in de maanden januari en februari 2011 ontvangen het boek ook. Je kunt je aanmelden bij Cadeau

Na 28 februari is het Ebook te koop op deze website voor € 14,95 incl. btw.

Ik zou het waarderen en toejuichen als je vrienden, collega’s, familie en kennissen op de hoogte stelt van mijn boek/ebook. Wanneer zij zich inschrijven voor mijn Ezine, ontvangen zij

• Tweewekelijks mijn Ezine met aansprekende, persoonlijke, herkenbare verhalen en resultaten over mijn klanten, met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie voor gelukkig en succesvol werken!

• De Minicursus ‘In 5 stappen naar optimale inzet van je talent!’,

• Tijdelijk in de maanden januari en februari 2011: De online-versie van mijn nieuwe boek ‘Door de bomen het bos weer zien!’.

—-

Ezine-artikel: Hoe trots kun je zijn?

door Marieke Sweens

Mijn vierde en laatste coachwandeling op 2 december 2010

Toen ik deze zomer Hilde belde om te bespreken of ik iets aan haar traject kon hebben, was ik er van overtuigd geraakt dat ik een soort ‘alien’ was. Een amper normaal functionerend persoon. Iemand die meer níet kon dan wel. Die gebukt ging onder een loden last aan oud zeer.

Beweging zocht ik. En rust

Mijn liefste wens, schreef ik in opdracht van Hilde, is niet meer hoeven werken. Rust. Maar ook wilde ik iets voor anderen kunnen betekenen. Daarvoor wilde ik mijn weblog uitbreiden. En ik wilde mijn ervaringen gaan delen, hoe je kunt omgaan met een psychische stoornis op het werk.

Ik wilde werk gaan doen dat van mij is, dat iets over mij zegt, dat juist door mijn inbreng is zoals het is. Beweging zocht ik ook. Zonder dat ik me het ooit eerder had gerealiseerd, was ik het zat om elke dag op dezelfde tijd dezelfde route te fietsen naar hetzelfde kantoor met dezelfde collega’s.

Tijdens de wandeling waarin Hilde me de wondervraag stelde zag ik het haarscherp voor me, hoe ik afwisselend thuis en elders zou werken. Hoe ik op pad zou gaan om met mensen te spreken en kennis te delen.

Het is goed zoals het gaat

“Ben je dan niet bang dat je alleen maar in dat hulpverleningscircuit blijft rondhangen?”, is een vraag die me de afgelopen maanden meer dan eens werd gesteld. “Ben je dan niet de hele tijd alleen maar met je beperkingen bezig?”. Eén ding wist ik zeker: nee, wat ik wilde zou me juist niet ín het hulpverleningscircuit houden, maar eruit halen. Als cliënt.

En wáár ik ook mee bezig ben, het zijn níet mijn beperkingen. Niet eerder voelde ik zoveel kracht en was ik zo overtuigd van mezelf. Ik ben bezig met mijn talenten, met mijn sterke kanten. Mijn drijfveren staan als verkeersborden langs de weg die ik ga. En het gekke is, ik haast me niet meer dan nodig is. Zo vaak ben ik impulsief aan van alles en nog wat begonnen om even ongeremd weer af te haken – daar is nu geen sprake van. Het is goed zoals het gaat. Ik twijfel niet. Geen moment.

Met de billen bloot

Geen twijfel dus. Maar wel enige aarzeling om een belangrijke stap te zetten: het updaten van mijn LinkedIn-profiel. Als ik korte metten wil maken met de onzichtbaarheid van mensen met een psychische stoornis op het werk, zal ik zelf ook met de billen bloot moeten. Ofwel:het is de hoogste tijd dat ik het werk, dat ik als zzp’er wil gaan doen, via LinkedIn wereldkundig maak. Met als gevolg dat al mijn collega’s kunnen zien wat ik schrijf en kunnen zien wie ik echt ben.

En niet alleen mijn collega’s. Iedereen die mij kent en die me googelt komt er achter. Daar krijg ik toch wel even het zweet van in mijn handen. Maar dan haal ik diep adem en voeg ik twee pagina’s met mijn ambities aan mijn weblog toe. Vervolgens ontwerp ik visitekaartjes die ik een dag later bestel. En last but not least, zet ik een link naar mijn blog op LinkedIn, en sluit ik me aan bij een groep op het gebied van ervaringsdeskundigheid.

Trots

En dan wandel ik met Hilde de laatste wandeling. Toen ik in juli van dit jaar mijn liefste wensenlijstje opstelde, kon ik me niet voorstellen dat vier afspraken genoeg zouden zijn om die wensen vrijwel allemaal om te zetten in realistische doelen. Niet meer hoeven werken, schreef ik op. Rust, dat wilde ik ook.

Mijn bedrijf ‘Dit Is MarsMania’ is werk. Maar zo voelt het niet. Mijn nieuwe bestaan op poten krijgen is geen rust. Maar zo voelt het wel. “Je bent goed zoals je bent”, zei Hilde tegen me. Ja, ik ben goed zoals ik ben. En ik ben er trots op. Heel eenvoudig. Trots.

Marieke Sweens

Marieke, dank voor je echte en oprechte beschrijving van je ervaringen van het hele wandelcoachtraject. Een inspirerend verhaal om ons te herinneren hoe eenvoudig trots we kunnen zij op onszelf met maar één reden: omdat wij het zijn.

Ik hoop dat het je (lezer) net als ik genoten hebt van de 4 wandelbeschrijvingen van Marieke. Helaas is deze serie afgelopen maar gelukkig kun je Marieke dagelijks volgen op de website van haar bedrijf Ditismarsmania. Aansluitend bij deze wandeling lees Kiem en Balansdag.

Hoe trots ben jij? En waarop? Je reactie op het artikel is welkom!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Ben je kwijt waar je trots op bent? Zou je je trots willen zijn op wie je bent en uitdrukking willen geven aan je talenten en wensen in de functie of rol die daar bij past? Zodat je het beste geeft van jezelf in wat je het liefste doet? Hoe eenvoudig het kan zijn ontdek je in het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen.

Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Het is veel eenvoudiger dan je denkt! Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Doe het zelf in 2011!

05 januari 2011

Heb je genoten van het winterse weer? Amelisweerd en Rhijnauwen vormden een prachtige witte achtergrond voor de coachwandelingen. Welnu, het nieuwe jaar is begonnen. De vakantie, als je die had, zit er op. Ik hoop dat je genoot van vrije dagen, de feestdagen en het winterse weer.

En het nieuwe jaar? Heb je er zin in? Wordt komend jaar het jaar van geluk en plezier op vele fronten en ook in je werk? Wordt 2011 het jaar waarin je je werk naar jouw koers zet, waarin je je nieuwe baan vindt of de stap naar je eigen onderneming maakt! Wat ga je doen?

Ik wens je een gelukkig 2011 waarin je werkt met plezier, vervulling en succes. En als je nu even niet lekker gaat, wat helpt: Weet wat je talent is, doe er mee wat je het allerliefste wilt, en laat dat de hele wereld weten. Grote kans op succes èn je maak je een spurt in je ontwikkeling.

Marieke deed het. Haar werk kostte haar veel energie en gaf haar geen inspiratie. Een van haar talenten is schrijven en daarmee vervult ze nu haar grootste wens. Èn ze laat het de wereld weten. Lees haar zelfgeschreven ervaringen van de 4 coachwandelingen van het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, in een serie van 4 Ezines. Ze beschrijft steeds één wandeling. Haar beleving van de volgende wandelingen lees je de komende 3 dinsdagen. Lees vandaag ‘Doen wat ik niet laten kan’. Marieke deed het. Met succes. En nu is het aan jou: doe het zelf in 2011!

Ezine-artikel: Doen wat ik niet laten kan!

door Marieke Sweens

Het was ergens begin juli toen ik voor de eerste keer coach Hilde Backus sprak. Dat was tijdens een telefoongesprek waarin we een eerste afspraak maakten, die pas eind augustus kon plaatsvinden. “Zal ik je alvast een opdracht sturen om de tijd tot dan te overbruggen?” stelde Hilde voor. “Weet je wat, ik stuur je wel twee opdrachten.”

DitisMarsMania2011 150x150 Doe het zelf in 2011!

Marieke

Schrijfster worden

Eind augustus zit ik eindelijk op het busstation in Utrecht op de bus naar Bunnik. Bijna een halfuur moet ik wachten en in die tijd geniet ik lekker van de zon en overdenk ik welke inzichten de twee opdrachten me al gebracht hebben.

Wat me heel duidelijk is geworden, is dat ik op een professionele manier mijn weblog wil uitbreiden. Dat ik daaraan gerelateerd schrijfwerk wil doen, liefst zelfs op één of andere manier een boek uitgeven. Het wonderlijke is dat deze wens niet eens volslagen nieuw voor me is. Integendeel. Als kind al wilde ik schrijfster worden. Maakte ik krantjes, tijdschriften, boekjes en schreef ik schriften vol verhalen.

Een ander belangrijk inzicht is dat ik het helemaal niet fijn vind om elke dag naar hetzelfde kantoor te gaan, dezelfde collega’s te zien, dezelfde dingen als altijd te horen. Het benauwt me. Het blokkeert me. Ik heb behoefte aan vrijheid. Terwijl ik er altijd van overtuigd was dat ik zo van structuur houd. Maar niet op deze manier.

Vrijheid is onderweg zijn

Terwijl ik op het busstation overdenk wat ik geleerd heb van de opdrachten, geniet ik van de bedrijvigheid om me heen, van al die mensen die op pad zijn, die komen of juist gaan. Hier zomaar op een willekeurige dinsdag rond 10.00 uur ‘s ochtends te zitten: het bevalt me. Het bevalt me om onderweg te zijn, om niet precies te weten wat me te wachten staat – dat is nou wat ik bedoel als ik het over vrijheid heb.

De Wondervraag

Zodra Hilde en ik met elkaar kennis hebben gemaakt, gaan we op weg. Het is prettig om aan een buitenstaander over alle grote en kleine frustraties op werk te praten. In combinatie met de mooie omgeving en de buitenlucht maakt dat mijn hoofd lekker leeg – wat goed uitkomt omdat ik daardoor alle ruimte heb om De Wondervraag te beantwoorden. De vraag komt er in het kort op neer hoe mijn dag eruit zou zien als ik die helemaal zou kunnen invullen zoals ik wil, met de dingen die ik het liefste doe, waarvan ik de meeste energie en voldoening krijg.

Ik heb me vaak voorgesteld hoe ander werk eruit zou zien en dan dacht ik daarbij steeds aan een baan op een kantoor. Ik stelde me eigenlijk net zoiets voor als ik nu doe, maar dan veel leuker, boeiender, uitdagender, met leukere collega’s in een mooier gebouw. Het gaf me nooit een bruisend gevoel, nooit zin om er direct aan te beginnen.

Als ik aan Hilde beschrijf hoe mijn Wonderdag eruit zou zien, krijg ik dat bruisende gevoel wèl. De Wonderdag speelt zich niet op kantoor af. Ik werk wel, en hard ook als het zo uitkomt, maar ik heb geen baas, ik ben nergens in dienst, en het kan zijn dat ik thuis werk, en het kan ook ergens anders zijn met andere mensen die net als ik voor zichzelf werken, creatief bezig zijn. Want dat ben ik ook, creatief bezig: tijdens mijn Wonderdag borrel ik van creativiteit, vloeien de woorden, de zinnen, de verhalen vanzelf uit mijn vingers op mijn weblog – en naar een publiek dat er wat aan heeft, dat daarin geïnteresseerd is.

Jasmijnthee en appeltaart

Terug bij theehuis Rhijnauwen, het beginpunt van de wandeling, met een kop jasmijnthee en een grote appelpunt voor mijn neus, bespreken we welke eerste stappen ik zou kunnen zetten om in het echte leven wonderdagen te realiseren. Die stappen liggen zo voor de hand dat ik mijn verbazing erover uitspreek dat ik ze zelf niet bedacht heb.

Dat is logisch, vindt Hilde. In je dagelijkse ritme heb je niet de rust en de ruimte om zo concreet bezig te zijn met wat je werkelijk wilt. Bovendien bedenk je dan al snel allerlei ja-maren: Ja, maar wat als het niet lukt? Ja, maar daarvoor heb ik toch geen tijd? etc. Nu is het Hilde die me die stappen als opdracht meegeeft: dat geeft er een ander gewicht aan.

Doen wat ik niet laten kan

De thee en de taart zijn op, de tijd is om. De volgende dag is het weer een gewone werkdag. En zoals gebruikelijk frustreert mijn werk me. Maar deze keer komt dat niet door de taken die ik heb, door mijn collega’s of door het donkere kantoor waarin ik zit. Nee, plotseling kan ik dat allemaal veel beter hebben. Wat me frustreert is dat ik nog niet aan de slag kan met de opdrachten van Hilde – zoveel zin heb ik daar in.

Deze frustratie leidt niet tot een diepe frons in mijn voorhoofd. Deze frustratie veroorzaakt sinds die ene wandeling een bijna voortdurende brede grijns en een juichend stemmetje binnenin mij: Ja! Het kan! Ik ga doen wat ik niet laten kan!

Marieke Sweens

Dank, Marieke voor je persoonlijke en pure verhaal. Ik hoop dat je (lezer) het inspirerend vindt. Wil je meer lezen hoe Marieke de wandeling verder beleefde kijk dan op haar weblog ditismarsmania bij Wonderdag en Groots. Je reactie op het artikel is welkom!

Dit is de beschrijving van de eerste wandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De volgende 3 wandelingen worden de komende dinsdagen gepubliceerd. Lees volgende week dinsdag 14 januari: ‘This is for real’.

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je talenten? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Gered door een burn-out, maakte jij het mee?

14 december 2010

Marlies werkt als assessmentpsycholoog en na een interne verandering van het beleid, wordt er veel meer flexibiliteit van haar gevraagd. Ze redt het niet met haar 2 kleine kinderen en een vriend met een druk eigen bedrijf. Na verfrissende wandelingen ontdekt ze dat het haar niet meer om presteren gaat maar om plezier. Haar gezicht klaart op en haar lichaam ontspant: Marlies wordt juf. Ze start in september met de opleiding.

Toenemende druk

Marlies werkt 5 jaar als assessmentpsycholoog. Ze doet selectie- en ontwikkelassessments en diagnostische onderzoeken. Ze ervaart het als een verantwoordelijke baan waarin ze in korte tijd belangrijke adviezen moet formuleren voor mensen en bedrijven. Ze deed het lange tijd met plezier, tot de verandering in het beleid. Marlies heeft een leuke vriend met een druk bedrijf, maar de opvang van de kinderen komt, net als bij veel vrouwen, helaas, vaak op haar schouders neer.

marliesderidder 150x150 Gered door een burn out, maakte jij het mee?

Marlies

De flexibiliteit die de organisatie haar altijd heeft geboden is er niet meer. De concurrentie is toegenomen. Voor Marlies betekent dat er een voortdurende vraag is om onverwacht te werken, lange werkdagen te maken en de vele rapportages moeten nog eerder klaar zijn. Marlies wil tegelijkertijd bij haar kinderen zijn en bovendien vindt zij geen oppas. Maar ze doet er alles aan om goed te boek te blijven staan bij haar werkgever en ze werkt en werkt maar.

De druk op haar gezin, op haar werk en vooral op haarzelf wordt heel groot. Marlies is op weg naar een burn-out: ze kan slecht tegen geluid, reageert geïrriteerd op haar kinderen, leest – en slaapt moeilijk en ervaart leuke dingen ook als een verplichting. Ze voelt zich uitgeput en huilt snel.

Creatieve wensen

Vlak voor de eerste wandelsessie heeft Marlies zich, met veel wroeging, ziek gemeld. Na haar ziekmelding is ze misselijk, heeft ze veel hoofdpijn en is nog zieker dan voorheen. Maar de wandeling doet haar goed. Een liedje dat haar helpt en een gevoel van vrijheid geeft is Lef van Karin Bloemen

Nadenken over wat ze het allerliefste wil doen kan Marlies als de beste. Ze vult met gemak een zeer gevarieerde werkdag in: ‘na een rustige start van de dag, samen met Oscar en mijn kinderen, loop ik mijn tuin in (die ik nu niet heb), en ik voel het gras onder mijn voeten. Het gras dat me draagt en niet veroordeelt, geeft me veel rust. In de ochtend fotografeer ik met aandacht een gezin met jonge kinderen, ’s middags geef ik dansles, ook aan kinderen, schrijf ik op mijn blog en knutsel ik, samen met mijn oudste dochter, kaarten, die ik verkoop op een site’.

Marlies wordt heel gelukkig van de gedachte aan deze dag en haar eerste stap is, in het kader van haar herstel, om voortaan rustig en met aandacht op te staan. Bovendien gaat ze meer tijd besteden aan creatieve activiteiten met haar kinderen en kinderen uit de buurt.

Het doet Marlies goed en ze mailt na een paar dagen haar verslag met een lied erin dat haar gevoelens vertolkt, Gabriella’s Song.

Juf

Soms is het bijzonder hoe ons onbewuste werkt. Als ik Marlies weer zie weet zij, zonder enige twijfel wat haar volgende loopbaanstap zal zijn: juf. Ze wordt leerkracht in de onderbouw. Het contact met kinderen, ouders, creatief kunnen zijn, een zekere routine hebben maar ook nieuwe dingen creëren, balans zoeken tussen eigen ideeën en doelen vanuit het onderwijs, originele lessen maken; ze is één en al motivatie. ‘Heb je er nooit eerder aan gedacht’, vraag ik? ‘Nee, nooit’.

Wanneer we haar keuze naast haar verlangens van haar liefste werkdag leggen zijn er veel overeenkomsten. We onderzoeken haar talenten en deze sluiten goed aan. Met haar attente zorgzaamheid stelt ze iedereen op haar gemak en slaat ze bruggen tussen mensen. Haar oudste dochter zit op een voornamelijk zwarte school in de buurt. Marlies legt heel vanzelfsprekend contact met Marokkaanse ouders en kinderen en betrekt hen bij activiteiten op school.

Marlies ziet het potentieel in mensen en heeft een natuurlijke aanmoedigende houding, ze is helder in probleemanalyse en creatief in oplossingen, ze ziet èn is in staat om zich flexibel op te stellen naar verschillende leerstijlen van kinderen. Daarbij is ze op allerlei terreinen creatief en heeft Marlies een degelijke mensenkennis. Omdat ze betrokken is bij de school van haar dochter heeft ze zicht op de functie van leerkracht. Nu ze het weet spreekt ze met leerkrachten over hun vak en over de Pabo.

Eigen tijd

Marlies overlegt met haar werkgever en haar contract wordt ontbonden. Zij bezoekt open dagen van Pabo’s en kiest voor de opleiding bij de Marnix Academie in Utrecht. Marlies is heel enthousiast maar het afscheid van haar oude werk verloopt niet soepel. Dat kost haar veel energie en ze wordt er weer heel moe van. Zo moe dat als haar dochter uit school komt Marlies aan het eind van haar Latijn is. Ze kan dan haast niet meer wakker blijven.

We kijken naar wat haar kan helpen. Om bij te komen gaat ze enkele stappen nemen: elke middag doet ze een dut van 2 uur voordat Rosa uit school komt, zodat ze op dat moment energie heeft. Marlies boekt een weekend helemaal alleen in een gezellige B&B in Zeeland en samen met haar vriend gaat ze, zonder kinderen, enkele dagen naar Berlijn.

Het doet haar goed. In het weekend alleen maakt ze het fotoboek dat ze al zo lang wilde maken en in Berlijn ontdekt haar vriend dat hij meer tijd wil nemen voor het gezin. Daarin steunt hij haar zeer. Marlies mailt me de volgende song We fall down and we get up.

Verder herstel

Nu Marlies de last van haar baan van zich heeft afgeschud wordt ze langzamer weer energieker. Toch laat ze haar plan om in januari al te starten met de opleiding varen. ‘Het is te vroeg, zegt ze. Ik ben er nog niet bovenop. Ik overlegde met mijn vriend en we kunnen de tijd nemen. Ik start in september’.

We kijken hoe Marlies de tijd goed kan gebruiken zodat ze persoonlijk en fysiek herstelt. Ze gaat een belangrijke oefening doen: elke avond neemt ze de dag door en schrijft ze 3 dingen op waar ze tevreden over is. Ze mailt het me en het doet haar goed. Ze gaat het sporten weer oppakken, gaat alvast een snuffelstage regelen, het voorbereidend boek voor de Pabo lezen en wil graag deelnemen aan de Voorleesexpress.

Zelf zegt ze het zo: ‘Ik weet heel goed wat ik wil en volg nu mijn hart. Ik ben er inmiddels achter dat ik wil bijdrage aan de ontwikkeling van kinderen in combinatie met creatieve activiteiten en mensen wil verbinden. Dat ik er niet eerder opkwam’.

Inmiddels zoekt Marlies met haar gezin een huis met een tuin zodat ze het gras onder haar voeten kan voelen.

Doe wat je energie geeft

Ben jij net als Marlies in een burnout terecht gekomen en merk je dat je baan niet meer bij je past. Met deze tips stop je met ‘moeten’ en ontdek je wat je energie geeft.

* Neem tijd voor jezelf: boek een weekend alleen. Marlies kwam bij in het gezellige Bed en Brood in Veere en nam alle tijd om haar fotoboek te maken.

* Als je kinderen hebt ga eens zonder hen, en met je partner, samen weg. Bespreek eens wat je zo fijn vindt aan de ander en wat je meer zou willen van de ander.

* Sommige grote stappen, zoals het starten van een geliefde studie, kunnen herstellend werken. Maar onderzoek of je er echt klaar voor bent. Wat houdt de studiebelasting in, wat wordt er van je verwacht? De studieboeken vormen geen punt voor Marlies, maar ze voelt zich nog te kwetsbaar om na 4 weken al feedback te krijgen over haar eerste praktijk onderdeel voor de klas.

opgaandezonamelisweerd e1292350906984 112x150 Gered door een burn out, maakte jij het mee?

Ochtendzon in Amelisweerd

* Ga wandelen, natuurlijk. Ook Marlies vond het wandelen tijdens het coachtraject heerlijk; de frisse wind op haar wangen gaven haar rust. Uit wetenschappelijk onderzoek weten we dat de natuur echt herstellende effecten heeft. Ze kon in de natuur makkelijker fantaseren over haar droombaan en kreeg er ook weer energie van. Neem iemand mee die goed naar je kan luisteren.

Veel succes en hartelijke groet. Herken je dit verhaal? Heb je andere tips? Laat je reactie hieronder achter. Ik stel het zeer op prijs.

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

©2010

Word je ook moe van je werk? Loop je tegen een burn-out aan? Twijfel niet langer en doe er iets aan. In 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen kom je bij en ontdek wat nodig is om gelukkig en plezierig te werken. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | 1 reactie »

All the way

31 oktober 2010

Dit ezine-artikel is de weergave van de vierde en laatste wandeling uit het coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, door Jackie. Zij volgde het wandeltraject afgelopen zomer. De vorige wandelingen beschreef zij in De kracht van verbeelding, Van droom naar daad en Leef je Talent.

Nog even ter herinnering: Jackie werkt en is opgeleid als communicatieprofessional èn kunstenaar. Ze verdient haar geld met een baan van 3 dagen in de communicatie. Maar communicatieplannen maken en implementeren bieden haar niet meer dezelfde voldoening als die ze had toe ze het vak instapte.

Het kost haar steeds meer energie om met haar creatieve brein aan de bedoelde communicatiemodellen te werken. Met haar kunstenaarschap geeft ze vorm aan haar verbeelding en loopt ze over van ideeën. Die bewaart ze voor de dagen dat ze voor zichzelf werkt.

Haar aanvankelijke wens voor het coachtraject is te zoeken naar een andere invulling van haar communicatierol, om zo haar oorspronkelijke plezier te hervinden. Maar onverwacht pakt dat geheel anders en verrassend uit!

Lees hieronder het de vierde en laatste wandeling, ‘All the way’.

—

Eigen bedrijf naast je baan

Op 26 oktober verscheen het Volkskrantartikel ‘Je werk of je leven’ van Anna van den Breemer, waar ik aan meewerkte. Het gaat over mensen die naast hun baan een eigen bedrijf hebben waarin zij met hun passie werken. Het komt steeds vaker voor en het lijkt een trend te zijn. Jackie is er een succesvol voorbeeld van!

—

Ezine-artikel: ‘All the way’

door Jackie van de P

Welnu, daar stond ik dan voor de laatste keer bij de bushalte aan de Rhijnauwense laan. Met heldere ideeën en plannen en een sterk en blij gevoel. Er was al veel veranderd en hobbelend in de bus terug naar Utrecht Centraal merkte ik hoe de ingedutte twijfels in mijn hoofd, zich de slaap uit de ogen hadden gewreven.

Ik had de eerste onvermijdelijke teleurstellingen op weg naar mijn droombaan al meegemaakt, maar ik was klaar voor meer. Mijn eerstvolgende en belangrijke doelwit Klaas, van een gerenommeerd adviesbureau voor veranderingen. Hij zocht een ‘Blikverruimer’.

Opwindend en onzeker

Het gesprek met Klaas was, zoals eerder beschreven in ‘Leef je talent’, inspirerend geweest en eindigde met een uitnodiging om deel te nemen aan een workshop over rapporten: ‘Waarom schrijven we eigenlijk rapporten en kan dat niet anders?’. Een spekkie naar mijn bekkie. Mijn hoofd liep over van ideeën.

In een dergelijke bui lijkt het net alsof ik met een slee zonder rem de heuvel afvlieg: steeds sneller en sneller. Ik doe honderd dingen door elkaar heen en zou tien armen willen hebben om alles op te kunnen schrijven wat ik ondertussen bedenk. Een heerlijk en opwindend gevoel.

De volgende ochtend stuurde ik Klaas een mail waarin ik liet weten dat ik het gesprek had gewaardeerd en voegde alvast wat ideeën voor de sessie bij. Toen ik de daaropvolgende dagen geen reactie kreeg werd ik onzeker: Had ik de mail niet moeten sturen? Was ik te onderdanig geweest en te weinig eigen? Te opdringerig? Hoe origineel ben ik eigenlijk? Ik ben al jaren niet meer enthousiast, nu heb ik eindelijk de bezieling terug, word ik er niet voor beloond! Zo vrat de onzekerheid zich een weg naar binnen.

De zwaluw, de zomer en het doel

Ik herken het patroon. Ik vind het niet eenvoudig om ermee om te gaan. Het opschrijven helpt alvast. Daarnaast houd ik mezelf voor dat een zwaluw nog geen zomer maakt. Zeker, Hilde kan ‘toveren’. Het is ongelooflijk hoe ze me al tijdens de eerste wandeling uit een jarenlange impasse wist te trekken. Maar je moet zelf aan de slag. Dat betekent niet te snel opgeven als het niet in een keer mee zit.

Het belangrijkste is dat ik het doel voor ogen houdt, namelijk: stapje voor stapje mijn werk weer naar mijn hand zetten. Gaan doen wat ík leuk vind en niet wat ik denk dat anderen van mij verwachten. En dat vraagt om een actieve houding. Niet afwachten, maar jezelf aanbieden met mijn ideeën en ontdekte producten (lees ‘De kracht van Verbeelding’). Niet te hijgerig achter potentiële opdrachtgevers aanrennen maar alert ontspannen.

Krijg de hik

Toen ik na twee weken nog niets van Klaas had gehoord, stuurde ik hem een mail met de vraag of de uitnodiging nog doorging. Na een positief bericht van zijn kant zat ik toch nog met wat vragen. Normaal gesproken houd ik die onzekerheid voor me en zie ik wel hoe het loopt. Daardoor heb ik vaak mijn neus gestoten en kreeg ik bijvoorbeeld niet of te weinig betaald voor een opdracht of bleef ik achter in boosheid.

Nu dacht ik ‘krijg de hik’ en ik belde hem op: ‘Uhh, ben ik bij die sessie aanwezig als gewone deelnemer of als toekomstige creatieve hulp bij veranderingen? Dus dat ik in de toekomst werk als Blikverruimer, dat wil ik namelijk heel graag’.

Het laatste bleek. Zo, dat luchtte op. Ik voelde me krachtig en stevig.

Onzichtbaar in mijn werk

Ik heb er wel even over gedaan voor ik Hilde benaderde. Ik geloofde niet zo in loopbaancoaching. Je hoort vaak van die clichéberichten over wat daarin gebeurt.

Al jaren werkte ik met weinig smaak. Ik had het gevoel niet te doen wat ik eigenlijk wilde. Ooit koos ik voor de opleiding Vormgeving en communicatie (V&C) omdat ik graag reclamefilmpjes wilde maken. Nadat ik van school kwam belandde ik van websiteontwerper tot redacteur uiteindelijk onwillekeurig in het communicatieadviesvak. Wat voornamelijk inhoudt: plannen schrijven om die vervolgens door anderen uit te laten voeren.

In eerste instantie vond ik dat best aardig. Aan de basis van een plan ligt immers het creatief conceptueel denken wat een van mijn talenten is. Maar het frustreerde me dat ik dat echte creatieve werk niet deed. Ik voelde me steeds meer onzichtbaar.

Kunstacademie

De kunstacademie die ik toen oppakte, was een verademing. Het paste me als een handschoen en de geestelijke verveling die zich overdag van me meester maakte, verdween op slag. De vijf jaar op de academie viel ik nooit meer in slaap in de trein, van en naar mijn werk. Ik had het veel te druk met denken, schrijven, schetsen, fotograferen.

Nadat ik was afgestudeerd sloot mijn nieuwe baan niet aan en ik kon niet ontdekken wat wel goed paste. Bovendien had ik gedoe met collega’s. Ik was niet trots op mijn werk en op de achtergrond knaagde het verlangen naar wat anders. Het nam het licht weg voor de plezierige dingen. Soms keek ik naar mezelf in de spiegeling van de ruit van het kantoor, waar ik als vastgenageld achter mijn bureau zat. Ik schaamde me. Het duurde echter nog vier jaar voor ik ingreep. Ik was net van de ene in de andere communicatiebaan gerold, toen ik besloot om Hilde te bellen.

‘All the way’

Ik had Hilde al een tijdje in de peiling. Zij was anders dan anderen. Haar nieuwsbrieven gingen over mensen als ik. Al wandelend kwamen ze tot oplossingen. Ik zag het helemaal voor me, over bevroren zandpaden langs besneeuwde weilanden lopen en praten. Het overtuigende argument kwam met de ontdekking dat een oud-collega met succes (eigen schrijfbedrijf) hetzelfde traject had gedaan.

Op de derde dag van mijn nieuwe baan nam ik contact op met Hilde. Het was pauze en ik liep in het park. Het miezerde. Hilde luisterde geduldig naar mijn klaagzang en vatte het samen met: ‘Jij lijkt een vrije vogel en je heb de ruimte niet’. Vervolgens stelde ze het wandelcoachtraject van vier wandelingen voor. Ik kreeg het gelijk benauwd: ‘Ojee, dacht ik, het hele pakket!’. Met heel veel slagen om mijn arm, besloot ik te gaan. Nadat we een datum hadden geprikt, ging ik uiteindelijk ‘all the way’.

Focus op talent

Aanvankelijk was ik terughoudend. Welke nieuwe inzichten zou ik nog kunnen verwachten? Dat ik al zo snel na de eerste wandeling het licht weer zou zien, had ik niet verwacht. De blijdschap is gebleven. Wat voor mij het beste werkte, was onder andere de actiegerichte aanpak. Ik kreeg flink wat opdrachten mee voor de eerstvolgende keer waarbij ik mijn verlangens en talenten verder onderzocht. En ik voerde ook spannende gesprekken met mensen met wie ik mijn eerste plannen deelde. Hun enthousiasme sterkte me.

Met name de focus op mijn talenten liet mij de schellen van de ogen vallen. Ik ben geneigd vooral naar mijn mindere kanten te kijken en daar in te blijven hangen. Wat mij trof was de kern van haar aanpak: versterk je talenten en doe zo weinig mogelijk met de dingen waar je minder goed in bent. En dat ieder mens dus op zijn eigen unieke manier gebakken is. Voor het eerst zag ik het glashelder voor me. Ik was in staat dingen te doen die ik eigenlijk niet durfde, zocht contact met mensen, toetste mijn plannen en ontdekte de waarde ervan. Bijkomend effect was dat ik ook heel vergevingsgezind naar anderen toe werd.

Dromen realiseren

Ik realiseerde me dat ik alles in huis had om een levensvatbaar product in de markt te zetten en dat ik daar gelijk mee kon beginnen. Ik zag ineens dat alles mogelijk was. Een droom, niet om te dromen, maar om te realiseren.

Ik werk mijn communicatiebaan nu op mijn geheel eigen wijze uit. Ik verzamel elke keer weer opnieuw moed en doe mijn voorstellen niet altijd meer in brave communicatieplannen, maar ik teken, schets, film, knip en plak en presenteer. Ik heb goed contact met mijn collega´s: ik ben wie ik ben, en zij ook.

Daarnaast zet ik mijn producten in de markt. Ik voer veel gesprekken en hoor aanstaande woensdag of ik Blikverruimer bij Twynstra & Gudde word. In ieder geval heb ik al een boeiende opdracht binnen van een trendbureau voor maatschappelijke vraagstukken: moodboards en een film maken om toekomstige trends te verbeelden.

Jackie is een pseudoniem. Kijk voor mijn echte naam op mijn website inductiedochters.nl en maak kennis met mijn producten. Ze zijn uniek!

Ik ook. Jij ook trouwens.

Jackie, najaar 2010

Ik dank Jackie voor het schrijven van haar beleving van de wandelingen! En ik hoop dat deze artikelenreeks jou (lezer) inspireert om stappen te nemen om het werken voor jou smaakvol te maken.

Ik wens je veel vertrouwen, inzet en succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

©2010 Hilde Backus

Wil je ook in actie komen op weg naar een toekomst die past bij jou en jouw talenten? Dan is een individueel wandelcoachprogramma in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. In 4 heerlijke wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en waarden en de functie of rol die daarbij aansluit. Daarbij ga je met concrete acties op weg gaat naar de realisatie ervan. Kijk op De coachprogramma’s.

Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar www.coachbureau.nl. Op elke pagina vind je een formuliertje om je aan te melden. Wanneer je dat doet ontvang je tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent!’.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

De kracht van 100% in orde

19 mei 2010

Vol twijfels en zelfverwijt is Ineke sinds ze een nieuwe functie heeft als transformatie expert. De werkdruk is hoog, haar manager vindt dat ze niet goed genoeg is en zij worstelt ermee. Totdat ze zich realiseert dat ze 100 procent in orde is.

AWWP 00261 150x150 De kracht van 100% in orde

frisse blaadjes in Amelisweerd

Ineke was al jarenlang tot ieders tevredenheid manager bij een grote verzekeraar. Haar functie was duidelijk; ze stuurde een team aan, had een duidelijke begroting, een target en doelstellingen. Toen de organisatie een cultuuromslag wilde maken werd Ineke gevraagd om onderdeel te worden van het transformatieteam om de omslag te begeleiden. Het ging gepaard met een interessante opleiding en het sprak Ineke wel aan.

Vanaf dat moment loopt het niet lekker. De opdracht is vaag, de werkdruk is hoog en bovendien klikt het niet met haar nieuwe manager. Hij vindt dat ze niet voldoet, maar zegt dat niet duidelijk. Hij gaat haar uit de weg en laat doorschemeren dat hij niet tevreden is. Ineke gaat daardoor nóg harder werken. Ze wil laten zien dat ze het wél kan.

Beschuldigende stem

Wanneer ze bij mij komt, is Ineke doodmoe van de negatieve en kritische sfeer. Ze twijfelt aan zichzelf. Ze heeft een stemmetje in haar hoofd dat zegt ‘je bent eigenlijk niet goed, maar niemand mag dat merken’. Ze voelt zich alleen en verdrietig. Ze is ontevreden over zichzelf en over haar manager. En ze voelt zich superschuldig als ze kleine foutjes maakt of iets vergeten is. Maar ze raapt zich steeds bij elkaar om zich zo stevig mogelijk neer te zetten!

Tijdens de eerste wandeling vraag ik haar zich voor te stellen dat ze het stempel ‘100 procent in orde’ heeft gekregen. Als ze goed is zoals ze is, hoe zou het dan allemaal gaan op de werkvloer? Verbaasd blijft ze stil staan. ‘Dit is helemaal nieuw voor me’, zegt ze. Maar als ze zich realiseert dat ze zichzelf een oké-stempel mag geven, voelt het als een opluchting. Haar schouders zakken naar beneden en ze krijgt meer lucht in haar longen. We wandelen verder in het besef van ‘100 procent in orde’ en Ineke krijgt een stille blijheid over zich.

Wonderlijke ervaring

Ineke krijgt het oké-stempel als huiswerkopdracht. Ik vraag haar te letten op twijfelgedachtes en zich te realiseren dat ze 100 procent in orde is. Het heeft een groot effect. Ze is milder over zichzelf. De volgende wandeling vertelt ze bijvoorbeeld dat ze, door het verzetten van een training, vergat een vergaderruimte te reserveren. In plaats van zich lam te schrikken, was het nu een voldongen feit en ging ze meteen op zoek naar een oplossing. En ze vroeg zich gelijk af of er nog meer trainingen waren gepland waar de ruimte niet zeker van was. Dat je fouten kunt maken zonder dat het schuldgevoel en stress oplevert, is voor Ineke een wonderlijke en prettige ervaring.

Ze gaat haar manager ook minder uit de weg. Ze gaat met hem in gesprek, maakt hem deelgenoot van plannen voordat ze een officieel voorstel maakt. Hij probeert haar nog steeds te ontwijken, maar zij laat zich daar niet van weerhouden.

Dan hoort Ineke dat haar manager bij zijn baas over haar heeft geklaagd. Hij heeft gezegd dat ze niet goed genoeg is voor de functie. Pijnlijk. Ze bedenkt allerlei redenen waarom hij vindt wat hij vindt.

Eindelijk helderheid

Ik vraag haar de volgende stap te zetten. Stel: hij heeft óók het stempel ‘helemaal in orde’. Hoe is de situatie dan? Ineke doorziet haar manier van denken. Ze ziet hoe ze de acties van haar manager probeert te verklaren en hem daarmee subtiel veroordeelt. Wanneer hij ‘in orde’ is ziet ze dat haar manager een goede man met een zware baan, maar hij zegt ook harde dingen over haar, die haar niet helpen bij haar functioneren. ‘Ik wil dat hij erkent dat ik, naast fouten in deze nieuwe baan, ook goede dingen heb bereikt in het cultuurveranderingstraject.’

Vanuit deze houding gaat Ineke het gesprek met hem aan. Ze vertelt hoe pijnlijk ze zijn afwijzende uitspraken ervaart en ook dat hij niet erkent wat ze allemaal wel heeft gedaan. Haar manager heeft moeite met haar boodschap maar erkent dat hij hard uit de hoek kan komen in bepaalde situaties. Hij waardeert haar wel degelijk, maar geeft ook helderheid; eigenlijk vindt hij al ruim een half jaar dat Ineke niet past in deze functie. Ze praten op een open en gelijkwaardige manier erover hoe het komt dat dit niet eerder op tafel kwam. Het is een gesprek zonder verwijt en zonder schuld. En hoewel de uitkomst weer nieuwe vragen met zich meebrengt, is Ineke heel tevreden over het gesprek.

Talenten en wensen

Heel bewonderenswaardig: Ineke realiseert zich dat ze haar huidige functie moet loslaten en gaat samen met mij op zoek naar haar talenten en wensen. Het wordt snel duidelijk; ze wil weer een managementfunctie maar dan met meer nadruk op peoplemanagement. Ook wil ze meer workshops gaan geven over persoonlijke en inhoudelijke groei in het werk.

Ondertussen pakt ze minder intensieve klussen op. Door die lagere werkdruk merkt ze nu pas hoe vol haar hoofd al die tijd was en hoe ze uit het lood was geslagen. Nu is ze daadkrachtiger en krijgt ze al snel helder welke andere functie ze bij de verzekeraar zou willen doen. De gewenste functie ontstaat en de teamleden willen haar dolgraag hebben. Ze solliciteert. Op dit moment wacht ze in spanning af. Maar ook al wordt dit niet haar nieuwe baan, ze heeft vertrouwen en voelt zich krachtig.

Geef jezelf een oké-stempel

Ineke is niet de enige die van slag raakt in een kritische sfeer, en daardoor aan zichzelf gaat twijfelen. Maar al die twijfels zijn niet alleen vermoeiend, je voelt je er alleen door en wordt er besluiteloos van. Met deze tips maak je stappen naar meer zelfvertrouwen.

*Realiseer je dat het echt waar is dat je 100 procent in orde bent. Hoe voel je je dan? Hoe pak je de zaken dan aan? Wat wil je zeggen tegen wie? Of vragen?

*Bedenk dat niet één keer, maar probeer het een onderdeel van je leven te laten zijn. Herken wanneer je aan jezelf twijfelt (als er iets misgaat op het werk bijvoorbeeld, of als je iets moeilijk vindt) en geef jezelf juist op dat moment een oké-stempel. Als je nu 100 procent in orde bent, hoe reageer je dan?

*Verminder de werkdruk. Als je al een tijdje op je tenen loopt, kan zich in je hoofd een grote mist optrekken. Twijfels vieren hoogtij en een keuze maken is een grote klus. Kijk of je het rustiger aan kunt doen. Je zult merken dat veel zaken weer helder worden.

*Verzamel je moed en ga het gesprek aan. Heb je net als Ineke strubbelingen met een leidinggevende of een collega? Verspil er niet langer je energie aan, maar ga in gesprek. Maak dat gesprek zo concreet mogelijk, bereid je voor met de volgende vier stappen.

1 Wat waardeer je aan de ander? Zo haal je de kou uit de lucht, en voorkom je dat het gesprek verzandt in verwijten.

2 Welk gedrag van de ander raakt je? Ben zo concreet mogelijk.

3 Leg uit welk effect het op je heeft; word je er geïrriteerd van, of kruip je juist in je schulp?

4 Vertel tenslotte wat je wilt. Wil je waardering voor je werk? Of wil je op een rustiger manier je fouten worden aangesproken?

Als je het op deze manier concreet maakt, kan het gesprek veel duidelijk maken en opluchting geven.

*Meer over helder communiceren met respect voor jezelf en de ander lees je in ‘Geweldloze communicatie’ van Marschall Rosenberg. Er staan veel concrete voorbeelden in.

*Lees ‘Geïnspireerd leven en werken’ van Paula van Lammeren en Rianne van Rijsewijk. Dit toegankelijke boek geeft een kennismaking met ‘Zijnsoriëntatie’, een visie die onder andere zegt dat je 100 procent in orde bent. En het altijd al was.

Veel succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

©Hilde Backus 2010

—-

Heb je ook wel eens dat je gaat twijfelen aan jezelf door een kritische of afwijzende sfeer waarin je verkeert? Word je er moe en besluiteloos van? Misschien is een kort coachprogramma iets voor je. We kijken in 4 wandelingen, in de prachtige landgoederen Rhijnauwen en Amelisweerd, wat er nu aan de hand is en wat je zou willen en doen wanneer je jezelf 100 procent in orde vindt.

Kijk bij De coachprogramma’s

Je bent van harte welkom!

Tags: , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Coach Bureau, Geluk in werk, coaching, talentcoaching, wandelcoaching | Nog geen reacties »