carriere « Het Coach Bureau

Artikelen met de tag ‘carriere’

Wat doe je met talenten? Inzetten voor je werk of voor je hobby?

07 november 2011

Eigenlijk is Joost (47, foto) de gedroomde werknemer. Hij is slim, analytisch, creatief, daadkrachtig, resultaatgedreven – allemaal eigenschappen waar werkgevers om staan te springen. Hij is een leider, die zaken voor elkaar weet te krijgen, maar ook in zijn mildheid mensen aan zich weet te binden. Zijn collega’s waarderen zijn persoonlijkheid en creativiteit.

Maar Joost voelt zich niet meer op zijn plek. Als projectleider en -ontwikkelaar bij een grote energiemaatschappij is hij de laatste maanden enorm druk met een heel groot energieproject, waar natuurlijk nogal wat bij komt kijken. Het liefst wil Joost snel concrete resultaten boeken, maar er zijn zo veel partijen en zo veel belangen waar hij aan moet denken, dat het een lang en moeizaam traject is geworden. Dat vreet energie. Bovendien kloppen zijn artistieke talenten steeds meer op de deur. Hoe moet het verder? Lees het in onderstaand artikel.

Joost Muusze Zelfportret 240x300 Wat doe je met talenten? Inzetten voor je werk of voor je hobby?

Joost, zelfportret

—-

Wat maakt een coachtraject succesvol?

Afgelopen vrijdag 4 november was ik op het congres van het LVSC over effectiviteit van supervisie en coaching. Erik de Haan, directeur van het Centre for Coaching ‘Ashridge’ in Hertfordshire Engeland, deed er bij de VU onderzoek naar. Ik geef kort zijn conclusies weer.

Wat geeft de beste voorspelbaarheid van het slagen van therapie, en volgens Erik de Haan ook bij coaching?

De kwaliteit van de relatie tussen coach en coachee: is er een klik? Is er geen klik? Zoek een andere coach, want dit bepaalt voor het grootste deel het succes.
Hoop: krijgt de coachee hoop, en het idee dat hij invloed kan hebben op een beter perspectief.
Is de coach overtuigd en zeker is van zijn visie en aanpak waarbij de aanpak zelf veel minder belangrijk is als aan bovenstaande voorwaarden is voldaan.

In 80% van de gevallen zijn coachees beter af dan mensen die niet naar een coach gaan. Dus zoek de coach die bij je past, waarbij je hoop krijgt op een betere toekomst, en waarvan je het idee hebt dat hij of zij weet wat hij aan het doen is.

——-

Artikel: Wat doe je met talenten?

Inzetten voor je werk of voor je hobby?

Kunst

Als projectontwikkelaar in deze grote organisatie mist Joost onafhankelijkheid, de vrijheid om zaken te máken en áf te maken. Niet geheel toevallig uit die karaktertrek zich in één van zijn grote passies: kunst. Al langer maakt Joost schilderijen en foto’s. Onlangs rondde hij een post-academische cursus af aan de kunstacademie, waar hij heel veel plezier aan beleefde. Zijn docent roemde zijn talent. Het gaat echt ergens over bij Joost.

Joost droomt. Het liefst zou Joost van zijn kunst leven. Maar ja, geld. De twijfel over zijn toekomst, de drukte op zijn werk: het kost hem veel energie. Een reorganisatie bij zijn bedrijf triggert hem ook actief na te denken over zijn verdere (werk)leven. En dan is zijn moeder ook nog ernstig ziek: het zal niet lang meer duren voor ze sterft, het vraagt veel tijd en energie om bij haar te zijn aan de andere kant van het land, en het maakt hem verdrietig.

In contact met zijn passie

Tijdens onze eerste wandeling voel ik aan alles hoe de passie voor kunst in Joost leeft. Hij vertelt over de schilderijen-installatie die hij voor zijn cursus maakte ‘Hanging Hortus Ludi’. Het betekent hangende speelse tuin, maar dan van de hoofse speelsheid, de hoofse liefde. Zie de foto van de maquette en het echte werk. En hoeveel plezier hij beleefde aan het denken en doen van dit kunstwerk en de waardering die hij er voor kreeg.

Hanging Hortus Ludi 01 maquette en echte werk 300x126 Wat doe je met talenten? Inzetten voor je werk of voor je hobby?

'Hanging Hortus Ludi' Maquette en echte werk

‘Doen wie ik ben’

Als hij beschrijft hoe een heerlijke dag er uit ziet dan gaat hij naar een stadsplein, maakt er een fotoportrettenserie die hij aanvult met straatinterviews. Want het heeft wel diepgang. In de middag van zijn ideale dag fotografeert hij industriële omgevingen die hij wil gebruiken voor grote schilderijen. ’s Avonds eet hij met inspirerende collega-kunstenaars. Hij realiseert zich hoe hij dan in contact is met zijn passie, en echt vrij is. ‘Dan doe ik wie ik ben’, zegt hij over die ideale dag. En het doet hem goed.

‘Wat kun je nu al doen van deze dag?’, vraag ik hem. Hij gaat contact zoeken met mensen die hem inspireren en ze te eten vragen. Hij wil kijken waar hij tijd vrij kan maken voor het maken van de foto’s. Maar wanneer? Het werk slokt hem totaal op. ‘Moet ik misschien niet gewoon weggaan bij het energiebedrijf’, mijmert Joost? Hij gaat onderzoeken wat de mogelijkheden zijn en misschien biedt de reorganisatie een kans.

Talenten inzetten voor je droom

Intussen doet Joost de Talententest. Daaruit blijkt dat hij heel gedreven is, dat hij zich gepassioneerd inzet voor goede resultaten. Hij verbindt mensen en brengt verdieping aan. Soms is hij een dromer, die beeldend denkt, maar hij blijft niet hangen in zijn dromen. Hij weet die visies ook om te zetten in concrete resultaten. Want met zijn analytische denken geniet hij van complexe vraagstukken en met zijn zelfverzekerdheid neemt hij besluiten en daar laat hij zich niet snel vanaf brengen.

Mooi, zegt Joost, het klopt, ‘het zijn allemaal leuke eigenschappen’.
‘Hoe zou je die kunnen inzetten voor je droom?’, vraag ik.

Nieuw perspectief

Joost gaat uit eten met een bevriend kunstenaarsechtpaar. Het is inspirerend en voedend om kunstzinnige mensen met diepgang te spreken. Het doet hem goed en Joost heeft al nieuwe kunstenaars op zijn lijstje staan om te ontmoeten. Het kunstenaarsechtpaar leeft van hun werk. Dat gaat net, het is op het randje, maar het gaat. Dat geeft moed en het verlangen van Joost neemt alleen maar toe.

Als we elkaar weer zien voor de volgende wandeling is het warm en zonnig. Joost is opgetogen. Hij heeft het besluit genomen: hij heeft bij zijn werkgever aangegeven om op te willen stappen. Het is nu mijn kans. Dat geeft enorm veel lucht en hij weet dat zijn toekomst geheel anders zal zijn. Het gaat nu zijn kant op.

Zekerheid van inkomen

‘Ik wil wat meer zekerheid inbouwen’, zegt Joost ‘en niet in een keer alles op de kunst zetten’. Zijn ideaalbeeld is dat hij een paar dagen per week als freelancer in de energiewereld werkt, selectief is in zijn klussen, en zich de rest van de tijd kan wijden aan de kunst. Dat inzicht, zo’n concreet beeld, geeft hem veel energie en een gevoel van vrijheid.

Hij heeft er vertrouwen in, zeker als hij de resultaten van de Talentenscan onder ogen krijgt waarbij anderen hun mening geven. De Talentenscans zijn uitgebreid en met zorg ingevuld. Zijn collega’s en vrienden vinden hem een originele, creatieve denker, maar wel eentje met diepgang, die resultaten boekt en zich altijd heeft ingezet voor zijn werk. Collega’s vinden hem integer, zorgvuldig, een intellectueel die gesteld is op zijn vrijheid, en die houdt van avontuur.

Drijfveren

Samen definiëren we een rijtje drijfveren, de dingen waar het Joost werkelijk om gaat. Artistieke creativiteit. Onafhankelijkheid. Zelfontplooiing. Contact met mensen. Autonomie. ‘En hoe vind je dat terug in je huidige werk als projectontwikkelaar’?, vraag ik. ‘Nauwelijks’, zegt Joost, en het maakt de keuze voor zijn nieuwe leven alleen maar steviger.

Ondertussen ‘helpt’ Joost een collega door diens gedwongen vertrek over te nemen, en daarmee heeft Joost recht op zijn vertrekpremies. Er wordt al een vlotte datum van beëindiging van het contract besloten: per 1 juni is Joost vrij. Enkele dagen er voor neemt hij afscheid van zijn collega’s; en zijn veel mensen op de afscheidsreceptie. Joost vertelt er over zijn nieuwe kunstleven, doet wat marketing voor een expositie waar zijn kunstwerken getoond gaan worden in september en netwerkt voor een energieopdracht.

Weg vrij voor de kunst

Nu Joost zijn laatste werkdag heeft gehad voelt hij zich enorm opgelucht. Hij heeft nu ook ruimte in zijn hoofd om een plan te maken hoe het nu verder gaat. De zomer begint en in september is de groepsexpositie van zijn opleidingsgroep. Nu wil hij de tijd en het genoegen nemen om zijn oeuvre te vergroten.

We maken het heel concreet: hij wil zes portretten maken, een fotodocumentaire, enkele kunstenaars en fotografen die hij bewondert spreken, tentoonstellingen bezoeken en één opdracht binnenhalen voor zijn energieconsultancybureau voor drie dagen per week. En natuurlijk wil hij meer tijd met zijn zieke moeder doorbrengen.

Moeilijke tijden

En terwijl hij nog maar net geniet van zijn vrijheid gaat het ineens heel slecht met zijn moeder. Het worden heel moeilijke en pittige weken en zijn moeder overlijdt. Het afscheid nemen valt hem zwaar. En dan komen er ook nog eens allemaal praktische dingen op zijn bord. De notaris, hij moet moeders huis opruimen en hij komt allemaal dierbare dingen van vroeger tegen. Hij raakt een beetje van de kaart; ook het opzetten van zijn eigen BV en het écht overdragen van zijn oude werk levert veel belasting. Het is allemaal veel tegelijkertijd en pakt anders uit dan verwacht.

In de moeilijke periode houdt Joost voortdurend contact met mensen die hij inspirerend vindt, wat hem er voor een deel doorheen sleept. Als eindelijk alle praktische dingen geregeld zijn, kan hij terugkijken op een warm afscheid van zijn moeder met veel steun.

Dan vindt hij, via zijn netwerk, een interessante opdracht bij een internationaal energiebedrijf, drie dagen in de week, een die precies past bij zijn ervaring en wensen. Hij heeft zin om aan de gang te gaan. Intussen knutselt hij aan twee websites die een mooi symbool vormen van zijn nieuwe leven: Joost de kunstenaar, en Joost de consultant.

Multitalent

Eigenlijk liggen die twee kanten helemaal niet zo ver uit elkaar, concluderen we: het beeldende en creatieve denken komt hem als consultant heel goed van pas. Zijn pragmatische doorzettingsvermogen helpt hem zijn kunstprojecten tot een goed einde te brengen. Hij is een multitalent.

'Tijdbeleving'

Tijdens onze laatste wandeling is Joost gelukkig. Zijn expositie Kunst Geboekt wordt goed bezocht waar onder andere zijn Lariks project ‘Tijdbeleving’ hangt (zie foto). Joost heeft tijd voor kunst, maakt mooie schilder- en fotoportretten (zie ook de foto van zijn zelfportret) en zijn leven en werk gaan echt ergens over, zo voelt hij. Hij is blij dat hij de sprong gemaakt heeft, en heeft een heel nieuw leven. Dat spannend is, nieuw, creatief en vol eigenheid.

Ondertussen maakte Joost een vliegende start en vanaf september is hij bezig met zijn nieuwe energieopdracht bij Vattenfall waarvoor hij binnenkort naar Stockholm gaat. ‘Het bevalt heel goed, ik kan mijn ei kwijt en voel me lekker onafhankelijk’, zegt Joost.

Ik ben bezig met enkele portretten en over een maand zijn de twee websites af: www.joostmuusze.nl voor de kunst, en www.muuszeconsultancy.nl voor zijn energieopdrachten. Dus, ze zijn nog niet af, kijk over een maand. Maar voor een bijzonder portret, waarbij Joost je ziet in je eigenheid en dat weergeeft op een originele manier, kun je hem nu al mailen. mail@joostmuusze.nl.

Tips om te leven van je kunst

Er zijn veel fotografen, kunstenaars en ontwerpers die graag van hun hobby hun werk willen maken. Maar hoe verdien je dan je geld? Mogelijk kunnen onderstaande tips je helpen.

Praat met succesvolle fotografen en kunstenaars. Hoe lukt het hen om inkomen te verwerven? Spreek er niet een, maar meerdere. Zo krijg je een helder beeld.
Ontdek wat er bijzonder is aan jouw kunst. Wat onderscheid je van andere kunstenaars, fotografen? Joost maakt bijvoorbeeld niet rap een serie portretten in een half uur, maar wil je ontmoeten en ontdekken wie je bent, zodat jij het terug vindt in een origineel portret. Achter al zijn kunstwerken zitten een diepgaand verhaal.
Welk type mensen, of soort klanten passen bij jouw kunst? Waar verzamelen deze mensen zich on- en offline. Zoek ze op!
Bouw, als je dat rust geeft, financiële zekerheid in door een parttime baan te vinden waar je talenten ook tot uiting komen, zodat je er met plezier in werkt.
Zorg voor inspiratie, kunstzinnige voeding en plezier: praat met mensen die je bewondert, bezoek tentoonstellingen, volg cursussen. Doe wie je bent!

Ik wens je veel succes. Je reactie op dit artikel stel ik zeer op prijs.

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

—-

Heb je veel plezier in je hobby en zou je hier meer mee willen doen? Maar zit je met het probleem van ‘geld verdienen’ en durf je er geen besluiten in te nemen? Wil je je mogelijkheden onderzoeken en stappen nemen op weg naar plezierig werken en werken met voldoening, waarbij je talenten optimaal tot hun recht komen?

Dan is het korte en resultaatgericht wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, iets voor je. In 4 wandelingen ontdek je wat je echt wilt en welke werkzaamheden naadloos aansluiten bij je talenten. De natuur in de prachtige landgoederen Rhijnauwen en Amelisweerd zal je goed doen. Kijk bij De coachprogramma’s

Je bent van harte welkom!

Tags: actie, Amelisweerd, blij, carriere, coach, coachen, doen wat je wilt, dromen, energie, Geluk in werk, kunst, loopbaanbegeleiding, loopbaancoach, loopbaancoaching, plezier in werk, talenten, wandelcoach, wandelcoaching, wandelen, zelfstandige
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Wensen heb je, of je wilt of niet. Onderzoek je mogelijkheden!

24 oktober 2011

Tijdens de eerste wandeling ontvouwt Bianca (35, foto) haar wens. Ze ziet het helemaal voor zich. Een mooie verbouwde boerderij, ergens in Noord-Holland, waar ze oorspronkelijk vandaan komt. ‘s Ochtends maakt ze meubels en knapt ze oude meubelstukken op, ‘s middags gaat ze naar een andere schuur en geeft ze trainingen. Afwisselende werkzaamheden, op zichzelf èn onder de mensen, en buiten. Een geweldig verlangen maar Bianca ziet het zich niet waarmaken. Ze wordt er wanhopig van. Lees in onderstaand artikel hoe Bianca kleine stappen neemt en vertrouwen krijgt in de realisering van haar droom.

Bianca

—

Zwitserse bergen

Ondertussen was ik op vakantie in Val Sinestra in Zwitserland. Heerlijk! Het was zonnig en we wandelden natuurlijk in de bergen. We beklommen de Mot Tavrü en de Marangun, namen het ‘filosofenpad’ naar Sent, waggelden over de hangbruggen naar Zuort, aten apfelstrudel in Grios, zwommen buiten in het wellnessoord van Scuol met uitzicht op de bergen, en we maakten nog een toffe fietstocht van Malles naar Merano in Italië. De natuur was op zijn mooist met de lariksen in alle kleuren variërend van lichtgroen naar diepgeel en oranje en de bergen met besneeuwde toppen in de zon. Ik heb er wat foto’s van gemaakt.

zwitersland1 300x133 Wensen heb je, of je wilt of niet. Onderzoek je mogelijkheden!

Val Sinestra - Op weg naar Mot Tavrü - Uitzicht vanaf filosofenpad

Het concept van Val Sinestra, een voormalig kuuroord, is heel vrij en leuk. Er worden wandelingen georganiseerd en je kijkt of je mee gaat of dat je je eigen wandeling maakt of je dag al lezend doorbrengt of iets anders doet. ’s Avonds kun je ook meedoen aan activiteiten als je er in zin in hebt, maar je kunt ook een wijntje drinken in de ‘Stube’ of genieten van een pianoconcert. We hebben er van genoten! Ook van de heerlijke maaltijden, de goede zorg en het zeer goede gezelschap! Krijg je al zin?

Zwitserland2 300x133 Wensen heb je, of je wilt of niet. Onderzoek je mogelijkheden!

Hangbrug - Zwemparadijs in Scuol - Lariksen

—

Artikel: Verlangens heb je, of je wilt of niet. Onderzoek je mogelijkheden!

Als ik haar ontmoet voor de eerste wandeling vindt Bianca, afkomstig uit een timmermansgeslacht, haar draai niet meer. Na haar opleiding tot meubelstoffeerder vindt ze het werk te eenzaam en ze kiest voor een cultureel-maatschappelijke opleiding. Ze maakt een mooie carrière en nu werkt ze als adviseur/projectleider bij een vooraanstaand adviesbureau voor de publieke sector. Dat gaat lang prima, maar de laatste tijd kost het haar veel energie en ‘s avonds, als de kinderen in bed liggen, ploft ze op de bank en doet ze niks meer. Terwijl ze graag wat creatiever bezig zou zijn.

Onrust

De aandrang om met mij het wandelcoachprogramma te doen, is gekomen sinds Bianca een politiek complex project bij een grote gefuseerde gemeente doet. Er is veel onrust, en er worden verschillende dingen aan haar gevraagd. Het vreet energie.

Het liefst zou ze morgen in die boerderij in Noord-Holland gaan zitten. ‘Ik wil veranderen!’, zegt ze. ‘Het is nu de tijd!’ Ik zie Bianca opbloeien bij deze gedachte en we formuleren haar eerste acties waaronder het interviewen van andere zzp’ers om haar mogelijkheden als trainer te onderzoeken. Ze heeft er helemaal zin in en bij ons afscheid is ze vrolijk en optimistisch.

Amelisweerd 300x80 Wensen heb je, of je wilt of niet. Onderzoek je mogelijkheden!

Dubbele regenboog - Spinnenweb - Bloem - Elfenbanken - Opkomende zon in Amelisweerd

Innerlijk conflict

Maar dan, een week later, stuurt ze een email. Ja, die wandeling was lekker, ze was losgekomen, fijn buiten, het weer was goed, maar al die wilde plannen hebben ook gezorgd voor chaos in Bianca’s hoofd. Hoe moet het nu verder?

In de Talententest, die ze ondertussen heeft gedaan, vallen me een paar dingen op die de chaos in haar hoofd enigszins verklaren. Je zou het een innerlijk conflict kunnen noemen: enerzijds is ze introvert en hecht ze sterk aan alleen zijn. Tegelijkertijd motiveert publiek succes haar, en vaart ze er wel bij om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Die tegenstelling wringt.

Daarbij is Bianca zeer analytisch; ze kan goed complexe situaties doorgronden en beslissen wat er gedaan moet worden. Ze observeert mensen nauwkeurig en laat haar observaties niet onbesproken zodat mensen zich verder ontwikkelen. Prachtige en bruikbare talenten voor trainer (ze deed al een trainersopleiding) of leidinggevende. Maar door die nauwkeurigheid en al dat geanalyseer, raakt ze ook in de war. Haar dromen over de boerderij lopen in haar hoofd stuk op lijstjes met mogelijke problemen en moeilijkheden. En de rol van leidinggevende die nu naar voren komt en haar ook aanspreekt fietst er nu ook nog eens doorheen.

Weg met die wensen

Ook extern stuit haar droom op wat problemen, want haar man, met wie ze heel gelukkig is, heeft net een leuke baan gevonden in het oosten van het land. Hij zit helemaal op zijn plek, en wil bovendien voor geen goud de stad uit, laat staan naar Noord Holland.

‘Het kan niet’, zegt ze als ik haar weer zie in een winderige wandeling. Als ik mijn droom najaag verlies ik mijn gezin. Het gaat niet samen. Dat is het me niet waard.’ Ze is terneergeslagen.

Maar zoals dat met dromen gaat, mensen blijven er aan denken. Je kunt nu eenmaal niet rationeel tegen jezelf zeggen: en nu stoppen met verlangen. Zo simpel ligt het niet met diepe wensen. Het blijft rond zoemen in Bianca’s hoofd.

Drijfveren en motivatie

Intussen wordt het Bianca duidelijker dat ze de functie die ze nu op haar werk vervult – die van projectleider – niet meer kan opbrengen. ’Ik kan het wel’, zegt ze, ‘maar ik houd het niet meer vol.’ Bianca vindt het belangrijk om te scoren, om gewaardeerd te worden en dat gebeurt ook in dit project. Haar onafhankelijke houding maakt dat ze ook in het middelpunt staat.

Maar via de drijfverenlijst wordt het glashelder waarom ze zoveel moeite heeft met haar werk: deze organisatie strookt geenszins met haar drijfveren! Er moet een maatschappelijk belang aan vast zitten – vandaar haar keus voor de publieke sector – maar tegelijkertijd moet er ook kwaliteit geleverd worden door haar en haar team. De organisatie moet kloppen! En dat is nu juist in deze grote gemeente, waar ze gedetacheerd is, niet het geval.

Er is vanwege de fusie een groot politiek spel gaande, de goede mensen vertrekken, de onbekwame mensen blijven zitten op belangrijke posten en de sfeer is ronduit slecht. Bianca kan niet werken volgens haar waarden, en dat wringt. Het is dweilen met de kraan open.

En bovendien blijkt uit haar beroepskeuzetest dat ze veel liever creatief bezig is: dat zit ook niet in haar huidige functie. Op deze manier komt ze niet uit de verf met haar talenten.

Oude meubels

Bianca voelt zich steeds vaster zitten. Ze wil weg van haar werk. Haar droom kan ze in haar ogen niet realiseren en de rol van leidinggevende zoemt in haar hooft. En daarbij pruttelt het zogenoemde innerlijke conflict.

Tijd om er kleine stapjes van te maken en we beginnen bij het innerlijke conflict. Er zijn veel mensen die last hebben van zo’n (ogenschijnlijke) tegenstrijdigheid in hun karakter, maar het wordt pas een probleem als een van de twee polen (bij Bianca het alleen zijn èn in het middelpunt willen staan) geen ruimte krijgt.

Bianca realiseert zich dat ze veel te weinig tijd heeft voor haar creatieve meubelmakerswensen. ‘Wat is een eerste kleine stap’?, vraag ik haar. Ze zal er over nadenken. Ze heeft er zin in.

Niet lang daarna krijg ik de link van haar nieuwe meubelopknapbedrijfje d’Oude Kans. Ze schrijft daarop ‘Een lichte sprankeling in mijn buik, een stukje trots, een goed gevoel… Ik heb een Blog! Nieuwe ronde nieuwe kansen, of wel nieuwe ronde, oude kansen. Met dit blog wil ik een stukje van mijn droom verwezenlijken’.

Het geeft haar enorm veel energie, opdrachten, goede reacties en plezier!

Leiding geven

In de derde wandeling kijken we naar de mogelijke rol als leidinggevende. Haar motivatie en talenten voor het trainen zijn eigenlijk ook overzetbaar naar het leidinggeven; ze stuurde immers al projectleden aan. Ze wil groepen op één lijn krijgen, mensen met elkaar verbinden en in hun kracht zetten. Tegelijkertijd is ze sturend, maak ik op uit werkanekdotes die ze vertelt. Ze komt in actie: ze is bij vergaderingen op een natuurlijke manier aanwezig en zorgt er voor dat dingen gebeuren. En even later: ‘Ja, leidinggevende!’, zegt ze lachend, ‘dat is de juiste tussenstap!’

Ze ziet een vacature voor teamleider bij een gemeente. Bianca solliciteert, krijgt een telefoontje met wat vragen over haar cv, ze hebben belangstelling, maar ze wordt het uiteindelijk niet.

Stappen naar haar manager

Bianca voelt zich steviger nu ze een tijdje actief bezig is met wat ze kan en wil, door het plezier in haar eigen bedrijfje en de sollicitaties. Nu is het tijd voor stappen in haar huidige functie. Ze trekt de stoute schoenen aan en gaat in gesprek met haar manager. Ze wil van haar huidige project af en meer als leidinggevende aan de slag. En haar manager vindt dat geen gemakkelijke boodschap maar Bianca krijgt het toch voor elkaar dat ze van de vervelende klus wordt gehaald. Wat een opluchting! Ze gaat een dag minder werken, wat ook een wens was, en mag een interne managementopleiding gaan volgen. Hoera!

Ik zie het vaker: als je helder weet wat je wilt en je kleine stappen neemt die goed zijn voor jezelf, dan kun je een gesprek met je leidinggevende goed aan. De meeste managers willen dat hun werknemers tevreden zijn en durven te zeggen wat ze echt willen. Als je iets wil, vraag er om, wie weet lukt het gewoon!

Rust in ‘t hoofd

De stappen geven rust in haar hoofd. Bianca herkent zich zelf steeds meer als een analyse-mevrouw: in haar denken moeten alles kloppen en dan gaat haar gevoel pas mee. Zo ziet ze nu dat ze haar boerderij-droom helemaal weggooit als hij niet in zijn geheel te verwezenlijken is. Maar met haar tussenstappen: haar eigen bedrijfje, de andere invulling van haar werk, een dag minder werken en de sollicitaties, volgt ze delen van haar grote wens en is ze rustiger en blijer.

En haar vertrouwen groeit, haar dromen over de boerderij zijn opnieuw levend. ‘Het gaat er zeker komen, over een paar jaar…’ Haar man, die haar proces volgt en haar ziet opbloeien, vindt het inmiddels niet zo’n slecht idee meer, als hij nog een paar jaar zijn werk mag doen. En zo’n boerderij, ach, als het niet ál te ver van de stad is, kan hij er ook wel mee leven. Hij ziet hoe blij zijn vrouw wordt van doen wat ze echt wil.

Wil je een kijkje nemen op de meubelblog van Bianca? Kijk dan op d’Oude Kans. Ze heeft al veel opdrachten maar wellicht heeft ze tijd voor jouw oude meubel.

Tips voor als je grote dromen hebt

Grote dromen en diepe wensen gaan niet weg, ook niet als je ze stuk analyseert. Ze zijn een deel van je. Maar in één keer totaal je leven omgooien is ook niet altijd de beste optie. Met kleine stappen kun je al een heel eind komen!

Maak je droom helder en zo concreet mogelijk.

Hoe ziet een dag eruit? Ontdek je talenten en onderzoek welke kleine onderdelen van je droom je daarmee nu al kunt realiseren. Wil je een cursus volgen? Vrijwilligerswerk doen? Je creativiteit meer vorm geven zoals Bianca doet?

Wat zijn je drijfveren? Wat is echt belangrijk voor jou in werk en leven? Vind je het terug in je huidige baan? Met welke aanpassingen zou je met meer motivatie werken?

Sommige mensen, zoals Bianca, willen en kunnen veel. De gedachte dat je een keuze moet maken kan enorm frustreren en maken dat je je droom blijft uitstellen. Maar er zijn verschillende mogelijkheden:
- Je kunt een deel kwijt in je werk en een deel in je hobby, zoals Bianca doet.
- Je kunt op zoek naar de combinatie. Voor Bianca zou dat bijvoorbeeld lesgeven in meubelmaken kunnen zijn of leidinggeven bij een meubelmakerij, hoewel haar dat niet aanspreekt omdat ze de essentie van mensen verbinden mist. Misschien kom jij wel op een passende combinatie.
- Je kunt een functie zoeken die de veelheid aan wensen en talenten combineert. Bianca wil in haar toekomstige leidinggevende functie ook haar team gaan trainen en ziet daarin mogelijkheden om creatief (met hout) aan de slag te gaan met haar team. Ze heeft veel ideeën.
- Je kunt met jezelf afspreken dat je eerst een aantal jaren één aspect aandacht geeft: bijvoorbeeld bij Bianca eerst het leidinggeven en over een paar jaar het trainen op de boerderij.

Bianca attendeerde me op het boek ‘Grote verwachtingen’, van Kasey Edwards. Voor haar een feest van herkenning. Het gaat over een vrouw van rond de dertig die geen zin meer heeft in haar werk. Ook zij besluit haar wensen achterna te gaan…

Ik wens je veel succes en hartelijke groet,
Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

Je reactie op het artikel is van harte welkom.

——

Word je ook moe van je werk en sluit het niet (meer) aan bij je drijfveren en motivatie? Weet je niet wat je dan wel wilt? Of heb je sluimerende wensen die je niet waar durft te laten zijn? Is het daarom lastig om keuzes te maken? Zou je willen uitzoeken welke stappen je zou kunnen maken op weg naar meer plezier en energie net zoals Bianca? Dan is het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, in de prachtige bossen van Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je.

In 4 heerlijke wandelingen onderzoeken we je echte wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. En we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

—-

Het Coach Bureau, Hilde Backus

‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’

Als wandelcoach/psycholoog in Amelisweerd en Rhijnauwen, is Hilde Backus gespecialiseerd in het ontdekken welke functie(richting) of rol optimaal aansluit bij jouw combinatie van unieke talenten, authentieke wensen en drijfveren, en passende werksetting, zodat je plezier, succes en geluk vindt in je werk. Haar aanpak is fris, oprecht en actie- en resultaatgericht.

Zij coachte meer dan 500 mensen, zij werken nu met plezier en energie, zetten hun talenten in, ontwikkelen zich optimaal en vinden vervulling en betekenis in hun werk en leven.

Ken je anderen voor wie dit e-zine interessant is?

Stuur het gerust door met de link onderin! Je kunt je abonneren via mijn website www.coachbureau.nl

Tags: actie, Amelisweerd, baan, carriere, coach, coachen, doen wat je wilt, dromen, Geluk in werk, loopbaanbegeleiding, loopbaancoach, loopbaancoaching, plezier in werk, talenten, wandelcoach, wandelcoaching, wandelen
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | 2 reacties »

Hoe behandel je die innerlijke criticus? Zo!

04 oktober 2011

Iedereen heeft een innerlijke criticus, die af en toe tegen je praat. Over wat je niet goed doet, wat je beter zou kunnen doen, waarom het nooit iets zal worden, dat je er nooit aan had moeten beginnen. De een kan daar goed mee omgaan, en heeft er verder niet zo’n last van. Maar bij de ander heeft de criticus misschien wel een hele grote mond, die het lastig maakt om keuzes te maken. Of om te functioneren op een manier die je écht wil.

Lia (48, foto) heeft best veel last van haar innerlijke criticus. Ze is hoofd van de assistentes bij een praktijk voor fysiotherapie, binnen een gezondheidscentrum. Een drukke baan, met allemaal verschillende taken die door elkaar lopen. Ze leidt het assistentenoverleg en begeleidt patiënten in de trainingszaal, ze maakt ook werkroosters, ontvangt patiënten, verricht balie werkzaamheden, doet het voorraadbeheer en nog meer. Lia is voortdurend aan het multitasken, iets wat haar heel goed af gaat, maar waar ze soms wel erg druk in haar hoofd van wordt.

Lia 225x300 Hoe behandel je die innerlijke criticus? Zo!

Lia

Fysiotherapeut worden?
Ze heeft veel in haar mars: vorig jaar rondde ze de studie fysiotherapie af, en solliciteerde ze op een baan als therapeut. Ze werd het op een haar na niet. Tot haar opluchting, bleek gek genoeg; ze was stiekem blij dat ze de verantwoordelijkheid van die functie niet hoefde te gaan dragen. Haar innerlijke criticus had al gezegd dat die verantwoordelijkheid te groot was.

Buiten
Ze wil dat er iets verandert, blijft ze in de gezondheidszorg of wil ze iets anders? En wat dan? ‘Heerlijk om buiten te zijn!’, roept ze uit in de eerste wandeling. ‘Ik zit 9,5 uur per dag binnen met te veel mensen om me heen. Dit is zo veel gezonder.’ Op mijn vraag hoe haar dag eruit zou zien als alles goed gaat, beschrijft ze een dag vol zelfvertrouwen, zonder zorgen.

‘Ik fiets lekker naar mijn werk. Ik leid een team en ze zijn vol energie, we houden overleg over sport, gezondheid, voeding, buitenleven…’ Het liefst, zegt ze, zou ze naar buiten gaan met patiënten. Om te bewegen, frisse lucht binnen te krijgen. Zelf is ze ook heel sportief: ze traint voor de marathon en gaf lange tijd aerobicles. Via via heeft ze gehoord van runningtherapie, en dat lijkt haar wel wat. Om te volgen, maar ook om te geven. Ze gaat het onderzoeken.

Maar: alleen maar buiten zijn is het ook niet helemaal, zegt ze. ‘Ik hou ook van creatief zijn, tekenen en schilderen. Soms zie ik de folders van onze praktijk, of de website, en dan gaan mijn handen jeuken…’

Rhijnswoude ochtend 300x132 Hoe behandel je die innerlijke criticus? Zo!

Ochtendtaferelen Rhijnswoude en Amelisweerd

Veranderen
Lia blijkt eigenlijk best goed op haar plek te zitten, bij de fysiotherapiepraktijk, en met een paar kleine veranderingen zal ze beter in haar vel komen te zitten. Ze geeft aan dat ze tussen het werk door wat meer ruimte zou willen hebben om haar team te coachen, en wat aan de huisstijl zou willen doen.
‘Goed’, zeg ik. ‘Wat zal er dan van je huidige takenpakket af gaan?’ ‘Huh?’ ‘Of doe je de nieuwe taken er nog bij?’

Dat zet haar aan het denken. Die bedrijfshulpverlening (BHV), kan iemand anders dat niet doen? Net als de patiënteninvoer. En het voorraadbeheer, brr.

Lia wil stappen nemen. Voordat we de tweede wandeling ingaan, zoekt Lia contact met een runningtherapeut, en zal ze proberen in haar werk wat meer ruimte te krijgen voor die andere, leukere taken. Want ook uit de beroepskeuzetest – die aangeeft wat mensen leuk vinden, wat ze daadwerkelijk doen, en wat ze echt belangrijk vinden – komt naar voren dat Lia heel graag creatief bezig is, maar het nauwelijks doet. Dat lijkt simpel, maar is een belangrijk inzicht. Ze wil het wel, tekenen, knutselen, schilderen, maar is te druk met andere dingen. Overigens geeft de beroepskeuzetest aan dat ze het liefst in de gezondheidszorg werkt, en dat klopt met haar gevoel en wens.

Het functioneringsgesprek
Dan volgt een functioneringsgesprek. Haar leidinggevende is heel blij met haar, Lia doet alles helemaal goed. Er zijn geen verbeterpunten. Prima. Als zij aan Lia vraagt wat zij er zelf van vindt, begint ze te sputteren. Haar innerlijke criticus speelt op, en ze zoekt naar dingen die ze eigenlijk beter zou kunnen doen.

‘Hou op Lia!’, roept haar manager dan ineens. ‘Het is goed zo! Je doet het perfect! We zijn heel blij met je.’

Dat raakt haar. Lia is er zo van doordrongen dat er altijd wel iets is dat ze beter kan doen, haar innerlijke criticus is zo sterk, dat ze een beetje van slag raakt door de positieve feedback.

Maar ze herinnert zich haar wensen en legt ze voor. Ze wil meer ruimte voor creatieve taken en noemt de werkzaamheden die ze niet meer wil doen. En een beetje tot haar verrassing vinden ze dat een prima idee. Ze mag aan de slag met de folders en de website van de praktijk en ze zoeken naar oplossingen.

Innerlijke criticus en…
Toch komt er nog een moment dat Lia even moet slikken. Ze laat tien collega’s en vrienden de Talentenscan invullen. Daar komt een heel positief beeld uit: Lia is energiek, enthousiast, kan goed organiseren, is behulpzaam en oplossingsgericht. Allemaal goed. Maar sommigen vinden Lia soms zo enthousiast dat ze niet altijd open staat voor anderen.

Dat is voer voor Lia’s innerlijke criticus. Ze wordt erg door het commentaar geraakt, omdat ze er een bevestiging in ziet van wat die negatieve stemmetjes in haar hoofd zeggen. ‘Je doet het nooit goed!’

… Innerlijke Vriend
We hebben allemaal een innerlijke criticus. En we hebben allemaal een Innerlijke Vriend! Ik laat Lia kennismaken met haar innerlijke vriend. Je innerlijke vriend kun je visualiseren als een wijs persoon buiten jezelf die jou heel goed kent: je sterktes, je zwaktes, alles, maar die jou goed vindt, hoe dan ook. Je innerlijke vriend is mild en vriendelijk. Die houdt van je, zoals je bent. ‘Bedenk nu eens’, zeg ik tegen Lia, ‘wat zegt zo iemand nu tegen je over je kritische gedachten?’

Ze is stil. We wandelen verder. Het duurt even. Ze ontspant. En dan klaart ze op. ‘De mensen bedoelen het waarschijnlijk niet als kritiek. Ze geven gewoon aan wat ze zelf willen, dat ze wat meer gehoord willen worden. Ze mikken het niet op mij, het is geen kritiek. Ze oordelen niet, het is wat hun behoefte is.’ Ze wordt rustiger. Het inzicht lucht op, zeker ook als ze er later met een collega nog eens goed over praat.

Nieuw perspectief
Op onze laatste wandeling heeft Lia de zaken goed op de rit. De vervelende taken zijn verdeeld over collega’s, daar is ze van af. Ze heeft ruimte om creatieve werkzaamheden te doen. Maar bovenal heeft ze meer rust over haar keuzes. Werken als fysiotherapeut, dat is het niet. Telkens in 20 minuten een patiënt behandelen en door naar de volgende, en de hele dag scherp moeten blijven, nee. Het is te veel van het zelfde en er is vooral te weinig tijd voor de patiënt.

Een nieuw contact biedt nieuw perspectief. Binnen het gezondheidscentrum is een psycholoog die graag met Lia samenwerkt met runningtherapie. Lia en zij hebben leuk contact, en ze raken helemaal enthousiast over de mogelijkheden, ook voor het ontwerpen van promotiemateriaal.

Het hoeft niet allemaal anders
‘Leuk, maar het benauwt me ook een beetje’, verklapt ze tijdens de laatste wandeling. ‘Ik moet nog beginnen met de opleiding tot runningtherapeut, dus ik wil niet te hard van stapel lopen. Ik wil het stap voor stap doen: eerst de opleiding en dan nieuwe plannen maken.’

Lia is gevoelig voor kritiek en nieuwe leuke dingen ervaart ze als spannend. Maar ze heeft nu meer zelfkennis ontwikkeld en de rust dat ze zo in elkaar zit, en dat dat oké is. Dat is geen probleem en geeft rust. Ze knikt. Eerst die opleiding afmaken, dan weer verder.

Tips
Zit je innerlijke criticus je ook dwars zodat je niet doet wat je wilt doen, of soms niet eens meer weet wat je wilt? Deze tips kunnen je wat meer vrijheid en durf geven zodat je doet wat je wilt.

Realiseer je dat opmerkingen en meningen vaak niet zo kritisch bedoeld zijn als je het kunt ervaren. En om dat in te zien kan de innerlijke vriend je helpen. Hij/zij haalt je eigen veroordeling er af en zo zie je dat anderen helemaal niet zo bezig zijn.

Weet dat veel mensen last hebben van kritische gedachten. Je bent niet de enige. Op het moment dat je ergens last van hebt weet je dat er op de wereld, op dit moment talloze mensen hetzelfde ervaren. Het kan je een gevoel van verbinding geven.

Als de kritische gedachten je een naar gevoel geven, concentreer je dan op het gevoel en niet op de gedachten. Adem rustig in en uit en kijk met mildheid naar het gevoel. De kans bestaat dat het verdwijnt juist omdat het niet meer weg hoeft.

Zoek afleiding, haal jezelf actief uit de afwijzende gedachtenstroom. Ga naar de film, maak een wandeling, bel of bezoek een leuke vriend, vriendin of sport, net zoals Lia. Dat geeft haar veel voldoening. Nu viert Lia 3 dagen het Leids Ontzet. En daar neemt ze vrij voor van haar werk! Goed idee, niet?

Ik wens je veel succes en een milde blik.
Je reactie is welkom.

Hartelijke groet,
Hilde Backus
hilde@coachbureau.nl
www.coachbureau.nl

—–

Ben je soms ook te kritisch naar jezelf? En vind je het daardoor lastig om keuzes te maken? Zou je willen uitzoeken welke baan bij jouw echte keuzes past? En zou je, stap voor stap, in actie willen komen voor wat jij werkelijk wilt, net als Lia? Dan is het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, in de prachtige bossen van Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je.

In 4 wandelingen onderzoeken we je echte wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. En we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: Amelisweerd, baan, burn-out, carriere, coach, coachen, doen wat je wilt, dromen, energie, Geluk in werk, loopbaanbegeleiding, loopbaancoach, loopbaancoaching, plezier in werk, talent, talenten, wandelcoach, wandelcoachen, wandelcoaching, wandelen
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | 2 reacties »

Boos en gefrustreerd in je werk? Zelfacceptatie doet wonderen!

20 september 2011

Als Peter (42) zo doorgaat, zegt zijn huisarts, krijgt hij gegarandeerd een burn-out. Dat is even slikken voor de ict-consultant. Ziek thuis zitten? Het ‘rustig aan’ doen? Hij staat helemaal naar ‘niet zeuren en hard werken’. Maar dat er íets moet gebeuren, dat is wel duidelijk. Lange tijd werkte Peter met plezier maar zijn werkgever, een groot adviesbureau, heeft door de crisis harde klappen gekregen. Er zijn minder opdrachten, dus iedereen moet harder lopen om werk binnen te halen.

Voor Peter betekent dat vooral versnippering: hij werkt in het eerste kwartaal aan vijf projecten tegelijkertijd, terwijl hij ook nog met vier acquisitietrajecten bezig is. En ja, dat zijn dus niet allemaal declarabele uren. Dus dreigt hij zijn target niet te halen en loopt hij zijn bonus mis. Een aantal collega’s die vorig jaar hun target niet haalde, is ontslagen. Lees in onderstaand artikel welke wending plaatsvindt in het leven van Peter, zowel in zijn werk als privé.

—-

Herfst in Amelisweerd

De herfst is los gebarsten in Amelisweerd! Het is een feest. Paddenstoelen vliegen uit de grond in alle soorten en maten: van piepkleine groepjes naar gewone witte stinkzwammen en enorme elfenbanken (foto’s) in allerlei kleuren. Het weer is lekker, de zon schijnt flink en af en toe een bui; het geeft prachtige luchten. De bladeren worden droger waardoor de bomen nog harder ruisen: heel rustgevend! Ik zag kattenstaart langs het water en zwanen in het water: een zwanencollectief en zwanenfamilie. Zie de foto’s in het artikel. Het is de tijd voor heerlijke najaarswandelingen.Geniet ervan!

Elfenbanken

Artikel: Boos en gefrustreerd in je werk? Zelfacceptatie doet wonderen!

Druk in werk en privé

Peter voelt de druk flink toenemen. Er wordt van alle kanten aan hem getrokken. Hij krijgt stekende hoofdpijn en wordt soms duizelig. En dat is het punt dat de huisarts ingrijpt. En het moment dat Peter bij mij terechtkomt op aanraden van een vriend.

We gaan wandelen en al vrij snel blijkt dat Peter nog meer aan zijn hoofd heeft. Peter vertelt over zijn chronisch zieke zoon van zeven jaar, die continu zorg nodig heeft. Peter en zijn vrouw hebben hun leven compleet aangepast, en dat is niet gemakkelijk. Soms, als hij de buurvrouw haar zoon hoort roepen om binnen te komen voor het eten, en dat het jongetje gewoon naar binnen komt huppelen, zonder al de hulp die Peter en zijn vrouw aan hun kind moeten geven, dan voelt Peter zich rot en emotioneel. Hij verlangt naar een gewoon leven, zoals zijn buren hebben.

‘Ben je boos?’, vraag ik hem. ‘Ja’, antwoordt hij. ‘Ja, soms ben boos dat dit mij overkomt. De dingen zijn niet zoals ik wil dat ze zouden zijn, en dat frustreert me! Maar vervolgens voel ik me daar weer schuldig over.’

Zijnsoriëntatie en nieuwe wensen

Dat kan ik me voorstellen. Boosheid, jaloezie en de daarmee gepaard gaande schuldgevoelens zijn heftige emoties, die je compleet in beslag kunnen nemen. Ik vertel Peter over de visie van de Zijnsoriëntatie. Veel mensen accepteren deze lastige gevoelens niet. Ze vinden dat ze die emoties niet zouden mógen hebben. Ze vechten er tegen, en dat gevecht is vaak de oorzaak van de ellende, niet de boosheid zelf.

Terwijl we er zo over praten merkt Peter de natuur op, ‘wat is het hier eigenlijk mooi, ik wist niet dat dit zo dicht bij Utrecht zat!’. Hij ontspant en voelt zich milder. Hij ziet nu duidelijk dat het gevecht alleen maar energie kost en niet nodig is. Hij voelt zich minder zwaar in zijn hoofd en helder van geest. Dat klopt: hoe groter en sterker de emoties, hoe troebeler de geest. En andersom.

Zwanen

Vanuit die helderheid komt er een nieuwe wens. ‘Wat ik graag zou willen..’, zegt hij, ‘..is tijd voor mij en mijn vrouw. Dat onze zoon een keer gaat logeren, en wij een avondje voor onszelf hebben.’ Voorheen zou Peter zich geen goede vader voelen. Maar nu ziet hij glashelder dat hij alleen een goede vader is als hij zorgt voor zijn eigen tijd, plezier, rust. Hij gaat het regelen, belooft hij.

Nog meer authentieke wensen

We stappen door en nu hij zo helder van geest is en zichzelf niet veroordeelt, voelt hij zich vrij in zijn wensen. Een lang gekoesterde wens, zegt hij, is zelfstandig worden. Peter verlangt naar onafhankelijkheid en overzichtelijkheid. Hij wordt er heel opgetogen van en zal gaan rondvragen in zijn netwerk om zijn mogelijkheden te onderzoeken.

Het verlangen komt nu echt op gang. Peter snuift de boslucht op en zegt, uit de grond van zijn hart: ‘En dan ga ik ook verhuizen! Naar een plek dicht bij het bos! Dat heb ik altijd al gewild, in plaats van die saaie nieuwbouwwijk waar we nu wonen. Binnen een jaar wil ik verhuisd zijn!’

Beter in zijn vel

Een paar weken later zien we elkaar weer. Zijn zoon is uit logeren geweest, Peter zit beter in zijn vel nu hij zichzelf en zijn situatie wat meer accepteert. Daarom is hij ook weer gaan werken en dat gaat redelijk.

We bespreken de Talentenscan. Peter is van huis uit een techneut, en zijn analytisch vermogen combineert hij met daadkracht, besluitvaardigheid en inlevingsvermogen en een heel prettige communicatie. Hij krijgt steeds meer in handen om zichzelf te verkopen en het sterkt hem in het vertrouwen om voor zichzelf te beginnen.

Opdrachten?

Hij gaat meteen bezig met de eerste opdrachten: wat kan hij allemaal krijgen? ‘Draai het om’, zeg ik. ‘Denk niet: wat kan ik nu krijgen, maar hoe zou ik het willen, wat zijn mijn randvoorwaarden?’. ‘Ah, dat klinkt aantrekkelijk’, zegt hij, en begint ze op te noemen. Hij wil als architect een langdurige opdracht, in een commerciële omgeving, bij een grote telecomorganisatie, niet te ver van zijn woonplaats met één team in één locatie.

Koe en kattenstaart

Het is een advies dat ik vaak aan startende zelfstandigen geef: als je je zelf verkoopt moet je goed weten wat je zélf wilt, en wat je te bieden hebt. Dan ben je overtuigend. Denk niet: wat is er allemaal, maar wat wíl ik, welke opdrachten wil ik, welke klanten wil ik?

Concurrentiebeding!

Intussen wordt er op zijn werk steeds meer aan hem getrokken. Als hij weer zou terugvallen in zijn oude gewoonte – het werk moet af, zonder zijn hulp duurt het project langer, dus hup, aan de slag! – zit hij in no time weer ziek thuis; dat voelt hij meteen. Hij wil zijn plannen bespreken met zijn directeur.

Ziek thuis zitten, dat kost het bedrijf alleen maar geld. Maar als Peter nu opstapt, heeft hij een concurrentiebeding, dus kan hij niet zomaar naar zijn oude werkcontacten stappen voor klussen. Peter wil een ruil voorstellen: geen concurrentiebeding, dan is hij bereid om zonder al te veel poespas weg te gaan. We bereiden het gesprek goed voor tijdens het wandelen. Als we elkaar weer treffen is Peter opgetogen. ‘Het ging goed! De directeur stond open voor mijn voorstel!’

Nog mooier

Het is zelfs mooier geworden dan Peter had gehoopt. Zijn werkgever heeft net een lange termijnklus binnen gehaald. Ze spreken af dat Peter tot 1 januari 2012 in dienst blijft en die klus doet, en dat hij het werk daarna als zelfstandige overneemt, via een constructie met zijn oude werkgever. Zo spreken ze het af om in de toekomst ook te gaan doen. Het bureau heeft een groot netwerk en zit overal. In ruil voor een klein percentage kan Peter zich als zelfstandige ict-consultant laten detacheren. Voor Peter betekent dat vrijheid en duidelijke, langdurige klussen met één team op één plek. En het bureau is de specifieke en gewilde expertise van Peter niet kwijt. Iedereen blij.

De lange termijnklus waar Peter aan gaat werken, is bij een organisatie in een bosrijke omgeving, ook nog eens in de buurt van een speciale school voor zijn zoon. Nu weet Peter waar hij op zoek gaat naar zijn nieuwe huis!

Investering

Peter is blij met het resultaat van het wandelcoachprogramma. Hij vindt de investering meer dan waard! Het leverde hem op wat hij graag wilde: ZZP’-schap en dichter bij de natuur wonen. Maar ook het goede gevoel dat hij eerlijk en transparant naar zijn directeur was.

En op persoonlijk vlak lukte het zijn situatie meer te accepteren, niet constant het gevecht tegen de frustratie te voeren en zich te verzetten tegen de beperkingen van zijn zoon. Hij is stap voor stap stabieler geworden. Peter zit weer goed in zijn vel en heeft zin in zijn hernieuwde toekomst.

Tips:

Als je erg geëmotioneerd bent – boos, verdrietig, angstig, jaloers – probeer je niet te verzetten tegen die emotie. Dat gevecht geeft de meeste pijn, niet de emotie zelf. Dat kost je veel energie en vertroebelt je denken.
Ik kan je er mee helpen en vertaal het naar praktische stappen. Er zijn ook andere goede begeleiders in de Zijnsoriëntatie. Shanta Baan, Ingrid Isphording, Marion Beugels ken ik persoonlijk. Ze zijn goed.
Wil je meer lezen over de visie van de Zijnsoriëntatie lees dan ‘Inspirerend leven en werken’ of ‘Discipline van geluk’, beide van Rianne van Rijsewijk en Paula van Lammeren.
Wil de je de sprong naar zelfstandigheid wagen? Weet goed wat je wilt, en wat je te bieden hebt, dan ben je overtuigend naar potentiële opdrachtgevers toe. Bedenk wie je ideale product en klant is.
Praat ook met mensen die deze sprong al gewaagd hebben. Leer van hun successen.

Ik wens je veel succes en je reactie is welkom.

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

—–

Wil je helder ontdekken wat je authentieke wensen zijn en met welke talenten je dat gaat realiseren? Meld je dan aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt welke functie ofrol past bij jouw wensen en talenten zodat gelukkig werkt en het beste presteert. Geef het jezelf cadeau of vraag het je werkgever! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

—

Het Coach Bureau, Hilde Backus
‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’

Zij coachte meer dan 500 mensen, zij werken nu met plezier en energie, zetten hun talenten in, ontwikkelen zich optimaal en vinden vervulling en betekenis in hun werk en leven. Ken je anderen voor wie dit e-zine interessant is?
Stuur het gerust door met de link onderin! Je kunt je abonneren via mijn website www.coachbureau.nl

Tags: Amelisweerd, baan, burn-out, carriere, doen wat je wilt, Geluk in werk, kiezen, talent, wandelcoach
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | 2 reacties »

Verander niet jezelf, verander je werk!

19 juli 2011

Voor Frederique (30) is het eigenlijk al een tijdje duidelijk: ze vindt haar draai niet in haar functie. Als gezondheidswetenschapper werkt ze nu twee jaar bij een fonds ter bevordering van gezondheid, waar ze projectmedewerker is. Dat klinkt als een concrete baan, maar dat is het tot frustratie van Frederique niet. Ze moet continu switchen van rol: dan is ze beleidsmedewerker, dan geeft ze weer voorlichting, dan adviseert ze weer mensen over allerlei preventieve zaken, en ze moet haar aandacht verdelen tussen allerlei projectthema’s. Het is heel hectisch.
Lees in het artikel hoe Frederique ontdekt wat echt bij haar past en hoe ze in korte tijd grote stappen maakt.

——-

kirstin neff 300x200 Verander niet jezelf, verander je werk!

Kristin Neff

Lezing over Zelfcompassie
Afgelopen donderdag was ik bij een lezing van Kristin Neff (foto’s). Zij doet onderzoek naar zelfontplooiing en zelfcompassie aan de universiteit van Texas. Het was een geweldige avond met deze levendige vrouw die zelf ook veel meemaakte met haar autistische zoon en er een boek over schreef: ‘de paardenjongen’.

Neff: ‘het lukt best om compassie te hebben met anderen, maar is het veel moeilijker is om compassie te hebben met onszelf’. We zijn (zeer) zelfkritisch en nemen onze talenten maar voor lief. We vergelijken ons voortdurend met anderen, maar dan alleen met de anderen die het – in onze ogen – beter doen. Het helpt niet. Het maakt ons gespannen en streng. Dat merk ik zelf ook en ook bij de mensen die ik coach.

In haar onderzoek ontdekte Kristin dat 3 dingen echt helpen:

Begrip en vriendelijkheid naar jezelf als je het moeilijk hebt. Net zoals je dat zou doen naar je meest dierbare die worstelt.
Acceptatie dat lijden erbij hoort. Het maakt onvermijdelijk deel uit van het leven. ‘Wij hebben geen contract gekregen op een gelukkig en succesvol leven bij onze geboorte’, aldus Neff. Moeilijk tijden, momenten en ervaringen zitten in het pakket. Het is universeel. Dat kan je ook een minder eenzaam gevoel geven op de moeilijke momenten.
Niet veroordelen van de emoties en gedachten die je hebt. Zie de dingen zoals ze zijn, bagatelliseer het niet, overdrijf het niet. Dus sta eens stil bij hoe je je voelt: constateer hoe het met je gaat in plaats van te problematiseren.

Wanneer je dit doet, ontdekte Neff in haar onderzoeken, gaan mensen minder vergelijken, ervaren zij minder angst, zijn ze stabieler en maken ze meer oxytosine en opiaten aan waardoor ze milder en liefdevoller zijn.

Ook zegt Neff, en ik herken het van de mensen die ik coach, zijn mensen bezorgd dat ze dan lui, soft of te toegeeflijk worden. ‘Maar’ zegt zij, ‘alleen met zelfcompassie kun je jezelf en de ander helder zien en duidelijk en minder dwingend opkomen voor wat jij vindt’.

Samen met vriendin en collega psycholoog Marjolein Engbers ontwikkelden we de ‘workshop Zelfcompassie’, gebaseerd op dit gedachtegoed en dat van de Zijnsoriëntatie, wat hier naadloos bij aansluit. Wij introduceerden de ‘Innerlijke Vriend’, wat ook aan de basis ligt van het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De workshop Zelfcompassie geven we weer in het najaar. Ik houd je op de hoogte.

Ook in het verhaal van Frederique is zelfcompassie van wezenlijk belang. Door zichzelf te accepteren ontdekt ze wat echt bij haar past en kan ze grote stappen nemen.

———

Artikel: Verander niet jezelf, verander je werk!

Frederique zit niet op haar plek in haar hectische functie als projectmedewerker. Ze verzuipt in de verschillende rollen, taken en onderwerpen en wordt er moe en onzeker van.

Chaos en frustratie
Wat Frederique vooral mist is overzicht, structuur, een duidelijk afgebakende takenlijst die ze aan het eind van de dag kan afstrepen. Nu doet ze alles door elkaar en krijgt ze veel minder af dan ze zou willen. Bovendien voelt ze de druk dat zij meer publiciteit moet genereren voor het fonds, meer naar buiten moet treden en netwerken. Daar ziet zij tegenop. In feite zit Frederique de hele dag in d’r eentje achter de computer en ziet ze dat al haar collega’s hetzelfde doen. Dat is een sfeer waarin ze bepaald niet gedijt. Daarbij is ze ook net verhuisd, dus thuis is de rust ook ver te zoeken.

Vrij denken in de natuur
Zo ongeveer in dat stadium maak ik kennis met Frederique. ‘Dit wil ik niet meer’, zegt ze gedecideerd, ‘maar ik weet echt niet wat ik dan moet doen?’
We wandelen en voorzichtig en nauwkeurig onderzoeken we wat haar allemaal bezighoudt. Ze vindt het buiten heerlijk. ‘Ik word er rustig van. En ik mag zo maar van alles bedenken!’, zegt ze. ‘En het is ook zo fijn dat we niet in een drukke stad lopen, of op een muf kantoor zitten. Dan zou ik alleen maar nieuwe kantoorbanen kunnen bedenken.’

boerderij rhijnauwen 225x300 Verander niet jezelf, verander je werk!

Boerderij in Rhijnauwen

Ik begeleid haar in het beschrijven van een dag waarin alles haar energie geeft. Die begint, zoals bij veel mensen die thuis een partner of een gezin hebben, met een keertje alleen wakker worden en opstaan. ‘Dat is fijn’, zegt ze. ‘Gewoon zelf, op mijn eigen tempo opstaan, ontbijten, de krant lezen… Nooit eerder aan gedacht eigenlijk.’

Ik hoor dat vaker. Mensen die vanaf het moment dat ze hun ogen openen continu samen met anderen zijn, willen graag een keertje alleen hun ochtendritueel doen. Omgekeerd zouden mensen die alleen zijn, dolgraag hun dag eens willen beginnen samen met iemand anders. Mijn advies is: Doe het! Regel het. Voor ideeën kijk bij de tips.

Bed & Breakfast
Voor Frederique is op de rest van haar ideale werkdag alles wat ze nu moeilijk vindt precies omgekeerd. Ze heeft overzicht. Er is structuur, regelmaat. Ze heeft haar zaken goed geregeld en alles loopt op rolletjes. Ze kan haar taken één voor één uitvoeren.
Bovendien weet ze in haar werk mensen blij te maken. Er is een goede, bedrijvige sfeer om haar heen. ‘Ik zie een Bed & Breakfast voor me, maar misschien doe ik iets nuttigers. Voor anderen. Iets zorgzaams’, zegt ze.

Frederique heeft de smaak te pakken van denken in mogelijkheden. De zorg spreekt haar erg aan, ze heeft er zin in, en ze wil zich er in oriënteren. Het past bij haar behoefte om er voor anderen te zijn. Ook wil ze leren haar stem beter te gebruiken – ze vindt dat ze soms wat zacht praat – en daarom wil ze op zangles. En op haar ideale dag heeft ze ook totaal geen last van de rijangst die haar soms parten speelt.

We zijn bezig met haar lange termijnplannen, maar omdat ze nu zo’n last heeft van de hectiek op haar werk vraag ik haar wat de druk op haar werk zou verlagen. Ze denkt na en zegt het veel zou schelen als een project er af zou gaan. ‘Iets om te bespreken met je manager?’, vraag ik haar. ‘Eigenlijk wel’, zegt ze. We nemen het gesprek door als een voorbereiding en ze gaat het doen.

Talent voor mensen
Als we elkaar weer treffen in Amelisweerd is het weer heerlijk weer. We wandelen langs de Kromme Rijn en eten taart in de Veldkeuken. Frederique deed de talententest en daaruit blijkt dat ze heel goed is in het creëren van een goede sfeer bij mensen met een hulpvraag. Ze is geduldig, stelt hen op hun gemak, is bemoedigend, rustig, en kan goed luisteren.

veldkeuken 225x300 Verander niet jezelf, verander je werk!

De Veldkeuken

Tegelijkertijd blijft ze niet afwachtend, ze analyseert nauwkeurig wat er aan de hand is en ze focust om helder te krijgen wat het probleem is, zeg maar wat de juiste diagnose is. Vervolgens gaat ze aan het werk voor een oplossing. Want ze wil wél concrete resultaten zien.

We proberen al concreter te worden. Ik zie het werk voor me van praktijkondersteuner in een huisartsenpraktijk. ‘Hoe sta je tegenover dat soort werk?’, opper ik. Ja, dat lijkt Frederique misschien wel iets. ‘Als het maar praktisch is, ik wil niet weer terechtkomen in één of andere beleidsfunctie.’ Dat Frederique dan moet accepteren dat ze met haar wetenschappelijke opleiding in een functie op maximaal HBO-niveau zal gaan werken, vindt ze geen bezwaar. Als ze maar wat kan doén.

Suggesties voor beroepen en zangles
Uit de beroepskeuzetest en de Talentenscan komt Frederique’s ordenende en zorgende aard ook duidelijk naar voren. Concrete beroepen als leefstijlcoach, diëtist of audioloog komen als suggesties uit de test. Het spreekt Frederique zeer aan en ze wordt er enthousiast van dat er zulke aantrekkelijke mogelijkheden zijn. ‘Ik kan dan echt wat betekenen voor mensen die ergens mee zitten’.

Grappig, concluderen we al snel, zo ongeveer alles dat uit de gesprekken en de tests komt, is totaal het tegenovergestelde van de taken die ze in haar huidige baan heeft. ‘Geen wonder dat ik zo suf van dit werk word!’, roept ze uit. ‘En dat ik onzeker word als ik mijn best doe om alles zo goed mogelijk te doen. Het past gewoon niet bij me. Ik zie het zo helder nu’.

Intussen heeft ze ook al haar eerste zangles gehad, en is ze bezig met de aanschaf van een piano, ook een langgekoesterde wens. Het gesprek met haar leidinggevende gaat boven verwachting goed: een zware taak, een van de projecten, die al tijden tot haar ontevredenheid op haar bord ligt, is ze kwijt. Dat viel best mee!

Oriënterende gesprekken
Frederique zoekt alle suggesties uit en ontdekt nog meer mogelijkheden die haar aanspreken. Ze komt ook in actie. Ze loopt een dagje mee met een longfunctie-assistent, een medisch beroep waar ze vanuit haar werk wel affiniteit mee heeft. Maar het valt haar tegen. ‘Op papier lijkt het wel prima,’ zegt ze, ‘maar in de praktijk is het wel heel routinematig en technisch. Je checkt patiënten op bepaalde symptomen, en de resultaten van de tests stuur je door naar de longarts. Die heeft het echte contact met de mensen. De assistent doet de hele dag alleen maar de metingen.’ Dezelfde ervaring heeft ze met een hartfunctielaborant: het is te technische en echt verder helpen van patiënten is er niet bij.

De ontdekking van het ziekenhuis
Wel merkt ze dat, telkens als ze voor haar afspraken in het ziekenhuis is, haar hart een sprongetje maakt. Die bedrijvigheid! Die levendigheid! Die zorgzaamheid! Ze houdt de vacaturesites van de verschillende ziekenhuizen in de gaten. Dan valt haar oog op een vacature voor casemanager. De casemanager is de spil van de organisatie rond een patiënt, degene die als intermediair fungeert tussen de specialist, het secretariaat en de patiënt zelf.

Solliciteren
Het lijkt haar een geweldige baan, concreet werk doen voor de patiënt, resultaat zien. Ze belt meteen en stelt verhelderende vragen. Ze wordt alleen maar enthousiaster en solliciteert. En warempel: ze wordt uitgenodigd voor een gesprek. Ze doorloopt de procedure, krijgt een rondleiding over de afdeling, maakt kennis met de collega’s, en voor ze het weet, heeft Frederique de baan te pakken!

‘Het leuke is’, zegt ze tijdens onze laatste wandeling, ‘dat tijdens de sollicitatieprocedure alles zo naturel ging. Ik had op geen enkele manier de behoefte om mezelf te profileren of anders voor te doen dan ik ben. Ik was en ben daar volkomen mezelf.’ Tijdens de bezoeken aan het ziekenhuis ziet ze ook allerlei mogelijkheden om zich te specialiseren. Dat lijkt haar wel wat om in de toekomst te gaan doen. Maar eerst een paar jaar dit!

Verander niet jezelf, verander je werk!
Het fijne is, dat bij Frederique gebeurt wat ik heel vaak zie gebeuren: als je het gevoel hebt niet op je plek te zitten, is het niet nodig je zelf krampachtig proberen te veranderen, maar rustig op zoek te gaan naar de plek die wel past. Bij Frederique zie je dat er bij haar huidige werk continu een appèl wordt gedaan op competenties die ze niet heeft – en niet wílde hebben bovendien. Dat kost veel energie en maakt haar onrustig, onzeker, op den duur zelfs ongelukkig. Zodra ze zich in alle vrijheid oriënteert op andere werkomgevingen, merkt ze dat ze weer nieuwe energie en nieuwe lucht krijgt.

Voor Frederique pakt het goed uit: per 1 augustus begint ze aan haar nieuwe baan. En het leuke is: autorijden gaat ook steeds beter. ‘Ik zit beter in mijn vel en rijd vaker ook lange en onbekende stukken. Ik word er steeds gemakkelijker in’. De piano heeft ze nog niet gekocht, eerst de zolder opruimen en de verhuizing afronden. Maar daar heeft ze nu weer alle ruimte voor – geestelijk én fysiek.

Tips:

* Is het een wens van je om eens een keer helemaal alleen wakker te worden en op te staan? Doe het! Boek een huisje of een hotel, of zorg dat thuis iedereen de deur uit is. Oortjeshekken bij Nijmegen is een heerlijke plek. Andersom: ben je altijd alleen en zou je wel eens samen willen ontbijten? Nodig een vriend of vriendin uit om op bijvoorbeeld zondagochtend in de stad te ontbijten. Dat is reuze gezellig. Bijvoorbeeld bij de Bakkerswinkel, Sector 3 in Utrecht of VRIJ in Delft. Nederland zit vol met leuke ontbijtplekken.

* Heb je een bepaalde fantasie over een werkomgeving die je fantastisch lijkt, een Bed & Breakfast bijvoorbeeld? Blijf er niet mee rondlopen maar ga er eens langs, en praat met de uitbater. Die kan je ook de minder leuke kanten van het werk vertellen, waardoor je een iets realistischer beeld krijgt – en dat is ook belangrijk.

* Wil je iets veranderen in je werk of je takenpakket, kaart het aan bij je leidinggevende. Nee heb je, ja kun je krijgen. Vaak zijn managers blij als ze duidelijk van hun mensen horen wat ze nou eigenlijk écht willen in plaats van het geklaag in de wandelgangen. Wie weet krijg je gewoon wat je wilt!

* Als je niet op je plek zit, denk dan niet te snel dat het aan jou ligt en dat jíj moet veranderen. Zoek je talenten uit en je authentieke wensen. Kijk eens wat een werkomgeving met je doet waar je je talenten en wensen kunt leven.

* Lees het boek van Kristin Neff ‘Zelfcompassie’. Het is prachtig.

Veel succes en hartelijke groet.

Je reactie op dit artikel is welkom op mijn weblog.

Hilde Backus
hilde@coachbureau.nl

—-

Wil je individueel, diepgaand en compassievol onderzoeken in welke functie jij je talenten inzet en verder ontwikkelt en waarin je tot je recht komt en gelukkig wordt? Dan is het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, iets voor je. Hierin kijken we in 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen met welke talenten je jouw wensen gaat waarmaken.
Kijk ook op: Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: 100% in orde, actie, Amelisweerd, baan, carriere, coach, coachen, De Veldkeuken, doen wat je wilt, Geluk in werk, kiezen, loopbaanbegeleiding, loopbaancoach, loopbaancoaching, plezier in werk, talent, talenten, wandelcoach, wandelcoaching, wandelen
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Psycholoog switcht naar commercieel bedrijf en is weer energiek! Welke organisatie past bij jou?

06 juni 2011

Heb je je ooit wel eens afgevraagd hoe belangrijk je werkomgeving eigenlijk is? Hoe frustrerend het kan zijn om op de verkeerde plek te zitten, en je zelfvertrouwen en energie langzaamaan te zien verdwijnen? Veel mensen blijven te lang hangen in een baan die niet goed voor ze is. Er zijn allerlei redenen – de zekerheid van een vast inkomen, angst om de vertrouwde omgeving te verlaten – die ervoor zorgen dat ze de sprong naar nieuw werk nauwelijks durven te maken. Marlies (35, foto) is zo iemand.

Conflict

Marlies werkt bijna tien jaar als selectiepsycholoog bij de politie*. Aan haar de taak om kandidaten te spreken, een assessment te laten doen, en op basis daarvan een rapport te maken waarin ze moet inschatten of de sollicitant een goede agent zou zijn. Ze is er goed in maar vindt het naar om beslissingen te nemen over de toekomst van deze, voor het assessment, gespannen mensen. Best zwaar vindt ze het dat ze moet beoordelen of de aankomende agenten vertrouwd zullen worden met een wapen.

Maar wat haar vooral tegenstaat is de werkcultuur, de sfeer. De politie is natuurlijk een hiërarchische organisatie en Marlies krijgt van haar nieuwe leidinggevende weinig vrijheid. Zij controleert haar continu, jaagt haar op, en lijkt haar niet te vertrouwen. Laatst liep de frustratie zo hoog op dat de bom barstte, ze kregen knallende ruzie. Dat betekent dat er écht iets aan de hand is.

*Eerder schreef ik het artikel ‘Gered door een burnout’, over een Marlies die toevallig ook assessmentpsycholoog was. Zij wordt leerkracht op een basisschool. Dit is dus een andere Marlies.

Verdwenen zelfvertrouwen

Vanwege het conflict mag Marlies een coach zoeken en ze komt bij mij. ‘Ik weet niet wat ik moet’, zegt ze in de eerste wandeling. ‘Ik houd het echt niet meer vol, maar wat moet ik dan? Waar vind ik een baan voor 3 dagen met een goed salaris? Ander werk vinden wordt heel moeilijk, zegt ze, want ‘mijn cv stelt toch niets voor’. En ja, dat vak van selectiepsycholoog, dat daar kan ik verder niets mee! Trouwens die studie psychologie was echt niet moeilijk. Dat kan toch iedereen?

Zoals vaker gebeurt bij mensen die op de verkeerde plek zitten, neemt de langdurige mismatch veel energie en zelfvertrouwen weg. Marlies heeft een negatief zelfbeeld.

Samen met de ontluikende voorjaarsnatuur (foto’s) breng ik Marlies in een milde en vrije stemming en ik vraag haar haar wonderdag te omschrijven, waarin haar problemen er helemaal niet meer zijn. Ze snuift de geur van de bloeiende jasmijn (foto) op en meteen zie ik een sprankelende vrouw voor me. ‘Op zo’n dag hoef ik niets!’, zegt ze vrolijk. ‘Ik sta op, dans met mijn man (ik heb een heel leuke man!), heb plezier met mijn kinderen en niemand wil iets van me’.

collage0706 300x76 Psycholoog switcht naar commercieel bedrijf en is weer energiek! Welke organisatie past bij jou?

zwanenfamilie, kikker, libelle, geurige jasmijn

Dynamische omgeving met grapjes

Qua werk kan ze er inhoudelijk niet zo goed de vinger op leggen, maar het is hoe dan ook iets met veel nieuwe mensen, aan wie ze dingen uitlegt, en die ze snel op hun gemak weet te stellen. Onderling maken ze grapjes. Het is een dynamische omgeving, met veel ruimte voor initiatieven. Er wordt feedback over en weer gegeven, en mensen inspireren elkaar.

Het contrast met de omgeving waar ze nu in zit, kan niet groter zijn.

Maar haar sprankeling verdwijnt weer. ‘Hoe moet het allemaal? Ik kan niet veel en er zijn zoveel sollicitanten op vacatures, hoe kom ik daar tussen met mijn saaie cv? Misschien wil ik wel helemaal niet werken,’ verzucht ze, ‘maar word ik gewoon fulltime moeder van mijn twee kleine kinderen’.

Talenten in beeld

Dat pad slaan we nog even niet in. Voor mij is het niet moeilijk om te zien dat het talent en de energie van haar af spat en dat zij een uitstekend cv heeft. Marlies is zich daar totaal niet van bewust. Uit de talententest blijkt dat ze een bijzonder innemend is en mensen voor haar weet te winnen. Ze brengt leven in de brouwerij en kan heel enthousiast vertellen en overtuigend uitleggen over zaken waar ze écht in gelooft. Bovendien is ze erg actiegericht, en weet ze met vrij weinig inspanning snel resultaat te halen. Marlies denkt aan een functie als trainer. Het sluit ook aan bij haar wonderdag.

Marlies begint al te ‘maren’ (‘iedereen wil trainer worden’), dus we spreken af dat ze contact zoekt met een docent aan de Hogeschool van Amsterdam, en ik breng haar in contact met een trainer. Het contact legt ze maar ze wil de ontmoetingen voor zich uit schuiven. ‘Volgens mij ben ik gewoon lui’, lacht ze later, een beetje beschaamd.

Bang voor nieuwe stappen?

Lui? Uit de Talentenscan, ingevuld door bekenden van Marlies, blijkt dat ze het tegendeel van lui is. Ze is juist heel ondernemend, en behaalt snel resultaten. Marlies is, zoals ik vaker tegenkom in dit soort situaties, bang om aan iets nieuws te beginnen. Begrijpelijk. Haar denken wordt er ook niet creatiever op. Ze denkt in eenzijdige uitvluchten: óf ik word fulltime moeder, óf ik moet selectiepsycholoog blijven bij de politie. Dat is dan geen leuk werk, maar in ieder geval iets wat ze goed beheerst.

Kleine stapjes maken!

Ik geef haar een mild en klein duwtje. Marlies doet het. Ze besluit te solliciteren op een functie waarvan ze bij voorbaat al denkt dat ze die nooit zal krijgen. Het gaat om een baan als trainer bij FNV Formaat, werk dat haar wel heel leuk lijkt. En ook kan ze een middag meelopen op de Hogeschool van Amsterdam, en mag ze een gastcollege geven over integriteit bij de politie.

En dan gebeurt het

Op de bijeenkomst die de FNV organiseert om informatie te geven over de functie, raakt ze aan de praat met de salesmanager. Ze is helemaal zichzelf, maakt grapjes en heeft leuk contact met de man. Er hangt immers toch niets van af. Die baan krijgt ze toch niet.

Maar enkele dagen later belt een P&O mevrouw haar. De salesmanager laat in haar dossier noteren dat ze ‘een toppertje’ is, zegt de mevrouw, die belt om haar uit te nodigen voor een volgend gesprek! Marlies is superblij.

Ook op de Hogeschool gaat het heel goed. Ze willen graag verder met haar praten. ‘Het gaat de goede kant op met mijn zelfvertrouwen’, vertelt ze met een knipoog. ‘Nu de baan nog’, zegt ze een beetje cynisch.

Nog een vacature

Uit de Talentenscan valt op dat haar omgeving haar heel slim en scherp vinden – iets wat ze tot dan toe helemaal niet zo van zichzelf vond. Ze vinden ook, net als Marlies dat ze in een positieve omgeving moet zitten, die vrijheid biedt, en afwisseling. ‘Marlies is volgens mij ook een uitstekende verkoper, eentje met veel enthousiasme en energie’, noemen verschillende mensen. ‘Iets verkopen, daar denk ik ook wel eens aan’, zegt Marlies. Zou een beroep als account manager iets zijn? Marlies krijgt de smaak te pakken.

Toevallig komt er een vacature voorbij bij uitgeverij Boom, waar ze een account manager zoeken – met een achtergrond in de psychologie. Marlies begint zich steviger te voelen in haar professionaliteit als psycholoog, maar is heel verbaasd als ze op gesprek mag komen. En weer is er die klik: een leuk gesprek, een interessante, gedreven gesprekspartner, en vooral: een baan die Marlies ideaal lijkt. Drie dagen per week, het verkopen van protocollen aan zorginstellingen. Veel vrijheid en een dynamische en inspirerende omgeving.

Alom gewild

Intussen wil de FNV haar hebben, ze mag een assessment doen. En ze mag ook verder praten bij de Hogeschool van Amsterdam. Marlies leeft helemaal op. Ze begint er zelf in te geloven. ‘Misschien moet ik gewoon de rest van mijn leven blijven solliciteren, het is zo goed voor m’n ego!’, grapt ze. Ze is gestopt met piekeren, en heeft de liefde voor haar vak teruggevonden. Van die onzekere, uitgebluste Marlies is weinig meer te zien. Hier stáát weer iemand. ‘En dat komt allemaal door de natuur, gilt ze, en ze knuffelt gelijk een boom’. (foto’s).

marlies bij boom Psycholoog switcht naar commercieel bedrijf en is weer energiek! Welke organisatie past bij jou?

Marlies knuffelt een boom... en is blij

Nieuwe baan

Een week later heeft Marlies de baan bij uitgeverij Boom binnen. Hoewel er even flink wat salarisonderhandelingen moeten plaatsvinden – Marlies zou er behoorlijk op achteruit gaan, maar uiteindelijk komt het goed (Marlies krijgt het voor elkaar!) – zijn beide partijen heel gelukkig met de match. Ze heeft ongelooflijk veel zin in haar afwisselende baan met veel vrijheid in een leuke en inspirerende omgeving, de uitgeverij heeft een enthousiaste account manager met een degelijke psychologische achtergrond. Ze begint op 2 september en gaat een heerlijke zomer tegemoet.

Hoe maak je stappen uit je energievretende omgeving?

Een verkeerde omgeving kan funest zijn voor je zelfvertrouwen en je werkplezier. Tegelijkertijd zegt het ook iets over jou als je lang blijft hangen in een baan waarvan je weet dat die niet goed voor je is. De sprong in het onbekende is té spannend. Maar wie hem durft te maken, leert er altijd van. Deze tips helpen je om stappen te maken.

• Vraag je eens serieus af of je wel past bij de organisatie – en vice versa. Voel je je op je gemak? Vind je aansluiting bij je collega’s? Past het doel van de organisatie of functie bij jou?

• Als het niet zo is denk dan niet gelijk dat jij moet veranderen. Bedenk eens hoe je werkplek en organisatie er uit zou zien als je er graag zou werken. Wat moet er dan nog bij of af?

• Je hoeft niet altijd gelijk weg, zoals Marlies wilde. Je kunt er soms ook iets aan doen. Als je iets wilt doen op je werk, doe het! Zo kun je bijvoorbeeld gewoon zelf meer vrijheid nemen. Vaak valt het niet eens op dat je niet meer naar een bepaalde vergadering gaat. Vraag niet steeds of het mag, maar leg achteraf uit waarom je het zo doet.

• Let op dat je wanneer je van baan verandert, van tevoren kritisch bekijkt of de organisatie wel bij je past. Zorg ervoor dat je weet wie je nieuwe collega’s zijn en vraag naar de gewoontes op de werkvloer. Wordt er samen geluncht, of eet iedereen een broodje achter zijn computer? Staat de term ‘flexibiliteit’ in de vacaturetekst niet stiekem voor ‘erbij werken tot je neervalt?’.

• Leer jezelf waarderen, en wees niet bang jezelf gewoon de wereld in te gooien. Dat hoeft niet in grote stappen, het kan in kleine stappen. Maar maak wel stappen! Een oriënterend gesprek of een sollicitatie wil nog niet zeggen dat je al weg moet. Maar je komt wel in beweging.

Ik wens je veel succes en je reactie is zeer welkom.

Hartelijke groet,

Hilde Backus
hilde@coachbureau.nl

—-

Hoe is het met jou? Voel jij wellicht geen match met je functie of organisatie? Verdwijnt je energie en je zelfvertrouwen? Wil je ontdekken wat je kunt doen om een match te maken, of ontdekken welke organisatie en functie beter past? Dan is het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. Je ontdekt je authentieke wensen en drijfveren en ontdekt welke functie en organisatie past en wat je kunt doen om deze match te realiseren zodat je je energie en zelfvertrouwen hervindt. Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: Amelisweerd, baan, carriere, coach, coachen, doen wat je wilt, flow, Geluk in werk, plezier in werk, verbeelden, waardering, wandelcoach
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Wiskundige gaat de mode in; tegen de stroom in

24 mei 2011

Samira

Samira (35, foto) ziet het niet meer zitten. Ze studeerde wiskunde en geeft les op een middelbare school. Ze krijgt voor haar gevoel geen grip op de pubers; ze luisteren niet en accepteren haar autoriteit niet. Haar lessen verlopen chaotisch. Tot overmaat van ramp is er een enquête op haar school, waar uit komt dat enkele leerlingen en ouders niet tevreden zijn over haar lesgeven. Samira trekt het niet meer. Ze vindt het verschrikkelijk en wordt er erg onzeker van. Dat onderwijs, dat is het echt niet. Maar wat dan wel?

————

Joke Hermsen

Kloktijd en innerlijke tijd

Zondagmiddag bezocht ik een lezing van Joke Hermsen georganiseerd door de School voor Zijnsoriëntatie in Utrecht. Joke Hermsen (zie foto, met Hans Knibbe) is filosoof en schreef o.a. ‘Stil de Tijd’, waarin zij het verschil beschrijft tussen de kloktijd en de innerlijke tijd. We laten ons te veel leiden door de kloktijd en zitten daarmee in een ratrace naar meer en beter, onder druk presteren en stress. Vanuit deze houding raak je op en vergeet je waarom je doet wat je doet. Dit is volgens haar de weg naar onverschilligheid, cynisme en meer van hetzelfde.

Hoe ontdek je je (bezielde) doelen, dat wat je echt belangrijk vindt en waar je je op gaat richten? Niet in de stress en de drukte. Zij pleit voor rust, minder tijd achter de pc en niet te veel tegelijk doen. Joke: ‘ga zingen, kijk doelloos uit het raam, werk in de tuin, mediteer of natuurlijk: ga wandelen!’.

Welkom.

collage2405 300x100 Wiskundige gaat de mode in; tegen de stroom in

Amelisweerd

Artikel: Wiskundige gaat de mode in; tegen de stroom in.

Samira kwam als 18-jarige met haar ouders vanuit Iran naar Nederland. In Iran had ze een wiskundige opleiding gevolgd, in Nederland koos ze voor informatica. Dat ging niet goed, het Nederlands leren viel tegen, dus na een paar jaar worstelen koos ze toch maar weer voor haar oude vak: wiskunde. Maar ook daar had ze de nodige moeite mee, het boeide haar niet echt, en alleen maar door forse druk van huis uit – je gaat toch wel een fatsoenlijke opleiding doen! – wist ze na jaren de studie aan de VU, met hangen en wurgen, af te ronden. Wel veel plezier had ze van haar bijbaantje als verkoopster bij H&M. ‘Ik heb daar zes jaar lang wekelijks gewerkt, en nooit ging ik er met tegenzin heen,’ vertelt ze me.

Het ligt aan mij

Samira is ten einde raad. Wat voor een baan moet ze nu zoeken? En net zoals veel mensen die het moeilijk hebben op hun werk, denkt zij ook dat het aan haar ligt. Ze gaan niet op zoek naar een functie die wél bij ze past, maar proberen zichzelf uit alle macht in de mal van hun bestaande baan te duwen. Maar Samira is dat punt eigenlijk al voorbij: ze trekt het niet meer en heeft haar baan bij de school opgezegd.

Tijdens onze eerste wandeling zoeken we uit hoe Samira het allerliefste zou willen werken. Ze is wanhopig en noemt allerlei alternatieven die anderen haar hebben aangeraden: Vertaler misschien? Ja, door familie en vrienden wordt ze wel ingeschakeld om teksten of brieven te vertalen. Iemand anders heeft wel eens accountancy geopperd, en daar ziet Samira ook wel iets in, het is per slot van rekening cijferwerk en het heeft status. Maar ik zie geen greintje plezier bij Samira bij haar opties. Het lijkt een beetje alsof ze haar omgeving tevreden wil stellen. Gelukkig, met de ‘wondervraag’ ontdekken we meer.

Wondervraag

Ik merk dat ze iets wil gaan zeggen. Ze twijfelt. Ze zegt dat ze er zich eigenlijk voor schaamt. Dan zegt ze het besmuikt: ‘ik heb ooit een cursus nagelstyling gedaan’. Ik vond het fantastisch. Ik kon lekker geconcentreerd nagels vijlen en lakken, de tijd nemen om mensen te helpen en mooier te maken. Intussen vertelden ze me allerlei verhalen. Ik was bijna een maatschappelijk werkster. Ik werd er zo rustig van’. Samira wordt er helemaal stil van. En blij.

We praten verder tijdens het wandelen over Samira’s ideale werkmoment. ‘De natuur en jouw stem brengen me tot rust’, zegt ze later. Ze ziet het voor zich: ‘ik ben in een mooi verzorgde winkel de etalage aan het inrichten, er zijn sieraden, accessoires, een paar collega’s die bezig zijn met de inventaris, er loopt eens iemand binnen die ik kan helpen…’

‘Lijkt het een beetje op je bijbaan bij H&M?’, vraag ik. ‘Ja!’, zegt ze enthousiast. ‘Maar’, zegt ze ‘in de modebranche gaan werken… mijn omgeving ziet me aankomen. Heb je een universitaire studie gedaan, begin je een winkeltje!’

Wat zullen ze wel niet denken?

Dat is een heel gevoelig punt. En een talent. Uit de Talententest blijkt haar grote empathische kracht. Samira kan haarfijn aanvoelen wat de wensen van de mensen om haar heen zijn, en daar soepel op inspelen. Dat maakt haar ook zo’n goede medewerkster bij H&M, het maakt dat mensen hun verhalen vertellen als ze hun nagels doet. Maar die empathie is tegelijk ook haar zwakte, want ze trekt zich erg veel aan van wat anderen van haar vinden en verwachten en vergeet haar eigen wensen. En haar omgeving is veeleisend.

Samira is ook een intellectuele denker die van diepgang houdt. Ze denkt dat ze het luisteren naar en aanvoelen van wat anderen willen, en het analytische denkwerk zou kunnen inzetten als psycholoog. Ze wil het onderzoeken. Ik breng haar in contact met een docent maatschappijleer die ik coachte en die psychologie is gaan studeren en daar laaiend enthousiast over is. Ze bezoekt ook een open dag van de Universiteit van Amsterdam.

Op onderzoek uit

Na de afspraak met de student psychologie spreek ik Samira weer. ‘Het klinkt allemaal echt interessant, maar dan moet ik weer zo lang studeren…’, verzucht ze. ‘Ik heb al zo lang over mijn wiskunde gedaan, ik zie het echt niet zitten’. Wel geeft ze aan dat ze veel energie krijgt van het actief onderzoeken van haar mogelijkheden. Ze heeft in de tussentijd ook een ander alternatief geprobeerd, op aanraden van een kennis. Kan ze niet, met haar allochtone achtergrond en onderwijservaring, inburgeringscursussen gaan geven?

Een paar proeflessen later heeft ze ook daar wisselende gevoelens over. ‘Ik vond het el leuk, maar ik ben bang dat er geen betaalde baan in is te vinden’, zegt ze. ‘Ik kreeg commentaar waarom ik zo westers was’. Dat is niet een omgeving waar ik in wil zitten.

Diepste wens

Ik zie het vaker: mensen zoeken naar iets ‘wat het dan wel is’, maar bij elk bedacht alternatief duikt er wel een bezwaar op. Weer lang studeren, geen werk in te vinden, wat zal mijn omgeving wel niet denken… Maar soms blijken het excuses die verhullen dat je het eigenlijk, diep van binnen gewoon niet wil.

Luisteren naar je diepste wensen is soms helemaal niet gemakkelijk. Samira is zo gewend om naar anderen te luisteren, dat ze bijna is verleerd om haar eigen innerlijke stem te horen. Haar gevende en dienstverlenende houding heeft ze sterk ontwikkeld door haar eisende omgeving. Ze moet weer helemaal opnieuw leren naar zichzelf te luisteren.

Dat lukt Samira door het hele proces van het onderzoeken van alle opties. Zo komt ze uit haar piekeren en terug bij zichzelf. Ze heeft het onderzocht en ze kan het ‘afstrepen’. Ze komt weer terug bij haar fijne ervaringen bij H&M, haar korte werkzaamheden als nagelstyliste, haar verlangen over een eigen winkeltje met mode en accessoires. Als ze nu echt goed naar zichzelf luistert, en voelt waar ze energie van krijgt, dan kan ze niet om de modewereld heen. Samira klaart op. ‘Dit is gewoon wat ik wil! Daar moet ik het mee doen. En de wereld om me heen ook!’.

Bevrijding

Ze zoekt contact met mensen die ze nog van haar werk bij H&M kent, en maakt een afspraak met een kennis die in een winkel aan de P.C. Hooftstraat werkt. Ze leeft er helemaal van op. Ze vindt een vacature bij een vestiging van Claudia Sträter en solliciteert. Ze gaat op gesprek en draait een proefdag mee. Een paar dagen later spreek ik haar. Ze is dolblij. ‘Ik ben aangenomen als verkoopster! Ik begin op 1 juni!’.

Samira voelt zich bevrijd. Het was een worsteling met haar eigen verwachtingen en die van haar omgeving, maar het onderzoeken van al die alternatieven heeft haar veel energie gegeven. Daardoor weet ze nu: dit is op dit moment een goede keuze. En hogerop komen, dat komt later wel, ze heeft er genoeg talent voor. Eerst maar eens een tijd vrolijk aan het werk.

Tips: ontdek je echte wensen

Soms is het een hele worsteling om jouw eigen wensen te ontdekken en los te komen van je omgeving. Met deze tips kun je stappen zetten.

- Denkers hebben vaak de neiging om te blijven hangen in gepieker, en keuzes eindeloos uit te stellen. Het helpt om gewoon wat te gaan doen. Samira merkte dat ze, door in actie te komen en actief alternatieven te gaan onderzoeken, haar energie en levenslust weer terugkreeg.

- Heb je een veeleisende omgeving, die torenhoge verwachtingen koestert? Zoek een vriendin op die je onvoorwaardelijk steunt, die je neemt zoals je bent, en neem die in vertrouwen.

- Als alternatieve banen of bezigheden telkens niet lukken, om wat voor reden dan ook, wil je het dan wel echt? Bedenk eens hoe jij wilt werken.

- Misschien denk je dat je geen last hebt van verwachtingen of eisen van je ouders of je omgeving. Maar kijk eens goed naar je dagelijks werk. Ben je niet bezig iemand anders te pleasen, in plaats dat je werkelijk naar je authentieke zelf luistert? Wat drijft jou nou werkelijk?

- Lees het boek ‘Stil de Tijd’ van Joke Hermsen. Laat je meenemen in een nieuwe kijk op het begrip ‘tijd’ aan de hand van verschillende filosofen.

Ik wens je veel succes!

Ik ben benieuwd naar je reactie!

Hartelijke groet,

Hilde Backus
hilde@coachbureau.nl

—-

Kun je je wensen niet goed ontdekken omdat je steeds denkt aan wat anderen van je verwachten? En als je je wensen kent durf je ze dan niet te volgen? Hecht je veel waarde aan de mening van anderen en doe je jezelf te kort? Dan is het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. Je ontdekt je authentieke wensen en drijfveren en ontdekt hoe je hierin een start kunt maken en koers kunt houden, zodat je met plezier en energie gaat werken. Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: Amelisweerd, baan, carriere, coach, coachen, doelen, doen wat je wilt, dromen, loopbaanbegeleiding, loopbaancoach, loopbaancoaching, plezier in werk, talent, talenten, wandelcoach, wandelcoaching, wandelen, werk, wondervraag
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Voor jezelf beginnen, is dat zaligmakend?

25 november 2010

In 2007 kiest Mariska ervoor haar droom waar te maken: ze zegt haar baan op en start haar eigen tekstbureau. Ze heeft het naar haar zin en het loopt goed. Toch begint het na een tijdje te kriebelen. Ze begrijpt het niet: dit was toch een droom?! Lees hieronder haar verhaal over de worsteling met haar eigen bedrijf.

Mariska: In 2007 begon ik voor mezelf, als tekstschrijver en journalist. Al snel verdiende ik mijn boterham met een passie die ik eindelijk durfde uit te leven – wat was ik trots. Ik schreef en schreef en schreef, veel commerciële opdrachten maar ook wat meer journalistieke verhalen; het ging hartstikke goed. Daarnaast maakte ik af en toe tijd vrij voor creatief schrijven; daar waar mijn passie voor schrijven ooit mee begon.

Mariska

Kriebelen

Toch begon het in 2009 te kriebelen. Niet dat ik er veel aandacht aan schonk: ik deed toch precies wat ik wilde? Maar het gekriebel bleef. Soms voluit aanwezig, soms stilletjes sluimerend. Op een netwerkavond ontmoette ik Hilde en een leuk gesprek volgde. Ik vertelde haar over grootste droom: mijn boek schrijven. ‘Neem het risico!’ zei ze. Het raakte me, maar nog niet hard genoeg. Ik ging gewoon door met mijn werk, want dat was wat schrijven inmiddels was geworden: werk, en veel werk ook.

Iedere twee weken plofte Hildes nieuwsbrief in mijn mailbox. En hoewel ik geen groot liefhebber van nieuwsbrieven ben, las ik die van haar altijd. Verhalen van andere mensen die ook zo’n kriebel hadden gevoeld en ermee aan de slag waren gegaan, ik las ze met enige jaloezie. Tegelijkertijd dat stemmetje: ik deed toch wat ik wilde? Wat zeurde ik dan?

In de zomer van 2010 was de kriebel voluit aanwezig. En ik kon het niet langer negeren: ik had het eigenlijk helemaal niet naar mijn zin! Ik miste mijn bezieling, passie, ik miste mensen om me heen, inspiratie. De neerwaartse gedachtespiraal kreeg me in zijn greep en op een bepaald moment was ik ervan overtuigd dat ik maar gewoon weer een baan moest zoeken, dat zou me tenminste weer rust geven. Juist toen die gedachte echt vaste grond onder de voeten kreeg, kwam er opnieuw een nieuwsbrief van Hilde binnen. Op dat moment besloot ik dat ik het zat was: het was tijd voor actie! Ik maakte een afspraak met Hilde.

Talenten

In september ontmoet ik Hilde Backus voor het Theehuis Rhijnauwen. Het weer is prima, het bos ruikt al een beetje naar de herfst en het aantal tractoren dat we onderweg tegenkomen, maakt duidelijk dat het landgoed winterklaar wordt gemaakt. Heel in de verte raast de wereld door, maar hier heeft de natuur zijn eigen tempo: ruisend blad, grazende koeien, een koppel ganzen en rustig voortkabbelend water. Hilde en ik praten over mijn werk. Ik merk dat ik het nog steeds moeilijk vind als mensen zeggen dat ik talent heb. ‘Maar hoe heb je die column in de krant anders zo snel voor elkaar gekregen?’ Eh, toeval, juiste moment…?. ‘En hoe verklaar je dan dat je zo snel van schrijven kon leven, terwijl er zoveel tekstschrijvers zijn die dat proberen?’ Tja.

Maar ondanks dat talent heb ik het dus niet meer naar mijn zin. Ik word bijzonder blij van creatief schrijven, daar is het ook allemaal mee begonnen. De column voor de krant, maar ook de eerste schrijfclub en mijn huidige schrijfclubje. Verhalen schrijven, aan mijn boek werken, erover praten met mijn medeschrijvers, van elkaar leren, elkaar stimuleren. Na zo’n avondje zit ik te stuiteren van enthousiasme. Maar tekstschrijven is iets anders. Een brochure, een website, een interview… Al wandelend kom ik erachter dat het evenwicht zoek is: te veel opdrachten, te weinig eigen creativiteit.

Borrelen

Hilde stelt me de wondervraag: ik word wakker en leef in een ideale wereld. In die wereld schrijf ik aan mijn boek, jazeker, maar ik werk ook samen met collega’s, in mijn oude baan zelfs. Ik overleg en brainstorm, ik regel van alles en voel me thuis. De vraag dringt zich op: moet ik mijn eigen bureau opgeven? Terug naar mijn oude werkgever, terug naar dat warme bad dat ik soms zo mis? Ik voelde me daar ontzettend thuis; de mensen, maar ook de business pasten mij als een behaaglijke jas. No-nonsense, nuchter, mensen die weten waar ze over praten, de agribusiness; een wereld waarin ik me als een vis in het water voel. Het idee terug te gaan voelt zo heerlijk comfortabel… een onderzoek waard dus.

Hilde vraagt me hoe ik dat onderzoek zou kunnen aanpakken. Ik vertel over de externe HRM-adviseur van mijn oude werkgever, een man met wie ik een sterke klik had. Zo af en toe kruisen onze paden elkaar en dat is altijd weer leuk en inspirerend. Misschien is het goed met hem verder te praten? Mmm… dat voelt wel goed inderdaad.

Een paar dagen later al heb ik een afspraak met K., de externe HRM-adviseur. Ik vertel hem over mijn onderzoek: waar wil ik heen, en hoe? Net als Hilde houdt hij me een spiegel voor: zou teruggaan de oplossing zijn? Ben ik uitgeschreven dan? Of zijn er ook andere manieren om het plezier in mijn werk terug te vinden? Ik vertel over een idee waar ik al bijna een jaar mee rondloop: een interview met een wielrenner van het beloftenteam van de Rabo. Deze wielrenner werkt tevens bij een opdrachtgever van mij – een handige ingang dus. Sport, en wielrennen en schaatsen in het bijzonder, is al mijn levenlang een grote passie. Daarover schrijven lijkt me fantastisch… Trouwens, kan ik dat ook niet doen over de agribusiness? Het begint te borrelen, zomaar ineens. Beweging! Wat een heerlijk gevoel is dat!

Stoute schoenen

Twee weken later heb ik een afspraak bij mijn oude werkgever. Nee, niet vanwege een baan. Ik heb een afspraak met de marketingmanager, hij helpt me te kijken naar manieren om te schrijven over de agribusiness. Welke bladen zijn leuk voor de artikelen die ik graag schrijf? Ik houd van mensenverhalen, welke bladen maken daar ruimte voor? Hoe pak ik het aan? Twee uur later stap ik geïnspireerd en met een stapel bladen weer naar buiten.

In diezelfde week interview ik de wielrenner. Jazeker, de wielrenner! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en contact met hem opgenomen. Ik wil het verhaal van een renner op weg naar de top vertellen, wil hij daaraan meewerken? Ja dus. Het is een leuk gesprek. Ik vind het ook spannend, m’n eerste interview met een wielrenner, wie had dat gedacht? Het schrijven van het artikel is ook weer spannend: schrijven, schrappen, herschrijven, de juiste toon, de juiste woorden en natuurlijk wielerjargon. Ik geniet! Uiteindelijk mail ik het naar de wielrenner en ja, hij vindt het een prima verhaal. Pfff, de eerste hobbel genomen.

De volgende stap vind ik vele malen enger… Via-via heb ik de gegevens van een redactielid van het WielerMagazine gekregen. Opsturen, niet opsturen, opsturen, niet opsturen? Is het wel goed genoeg, is het niet veel te lang, heb ik wel de juiste toon te pakken? Opsturen! Tot mijn grote verrassing hoor ik een week later dat ze ermee aan de slag gaan. Mijn artikel wordt gepubliceerd!

Nieuwe collega’s, nieuwe ideeën, nieuwe stappen

Tussen de bedrijven door heb ik ook voor mijn eigen collega’s gezorgd. Ik had gereageerd op een berichtje van een journaliste die een kamergenoot zocht. Een gezellige werkruimte in de oude hammam in Utrecht. Mensen om me heen, praten over ons werk, brainstormen, elkaar helpen. Ik zit er een keer per week, precies goed. Het is gezellig en het inspireert me. Ik vind leuk om m’n werk met anderen te bespreken en realiseer me nu dat ik dat de afgelopen jaren gemist heb.

Sinds die septemberwandeling in het bos van Rhijnauwen is er veel gebeurd. En waar sta ik nu? Ik ben weer onderweg, heb het heft weer in eigen hand; een goed gevoel. Ik merk dat ik daardoor ook weer plezier in mijn ‘normale’ opdrachten heb, de balans is terug. Ik wil verder met die sportverhalen, hoewel ik nog niet precies weet in welke vorm. Naar aanleiding van een Twitterberichtje kreeg ik de tip contact op te nemen met een oud-sportjournaliste van de Volkskrant en dat ga ik zeker doen.

Ik wil ideeën uitwisselen en laten dwarrelen, ik weet inmiddels dat daar vanzelf weer leuke dingen uit ontstaan. Datzelfde geldt voor schrijven over de agribusiness. Ik speel met verschillende ideeën, en ook die hebben dwarreltijd nodig. En dan mijn boek: mijn grote liefde als het om schrijven gaat… Welnu, tot mijn onvoorstelbaar grote plezier hebben de eerste krabbels, observaties en gedachten het papier alweer gevonden. De balans is terug, net als de energie en de creativiteit. Heerlijk.

Mariska Tjoelker november 2010

www.tjoelkertekst.com

Dank Mariska, voor je persoonlijke verhaal!

Tips om met meer plezier in je eigen bedrijf te werken

Het is niet gek dat mensen die hun droom realiseren worstelen met het toegeven van hun negatieve gevoelens als het anders uitpakt dan verwacht. Je hebt net je website, plannen, visitekaartjes aan de wereld gepresenteerd. Nu moet het leuk zijn! De eenzaamheid, te weinig opdrachten, of juist omkomen in de opdrachten die je niet leuk vindt, geen structuur in de dag kunnen vinden; veel mensen ontkennen die vervelende gedachten in eerste instantie en hopen op betere tijden.

Soms ontstaat het verlangen om weer terug te gaan naar de oude baan. Niet zo vreemd: als je niet lekker in je vel zit, is je verlangen naar een vertrouwde omgeving vaak groot. Toch is het de moeite waard om niet zomaar zwart-wit te denken maar genuanceerd te onderzoeken waar je wensen liggen en welke acties je kunt doen om deze opnieuw te realiseren. Deze tips kunnen je helpen:

Mariska werkt nog steeds in haar eigen bedrijf, maar met veel meer plezier. Haar opdrachten passen beter en ze heeft collega’s.

Tips

* Hoe dan ook: neem je gevoelens serieus. Stel opnieuw de vraag hoe je het allerliefste wilt werken. Neem opnieuw de ruimte om voluit de dromen. Hier zit de informatie in voor je antwoord en aanpassingen.

* Praat erover met mensen die je vertrouwt, met name andere mensen met een eigen bedrijf. Veel ervaringen zijn herkenbaar. Het kan ondersteunend werken.

* Er zijn allerlei kleine en grote netwerken voor ZZP-ers. Online op Linkedin maar ook ‘live’ bijvoorbeeld bij IGLUU, Naamlooz, of een BNI-netwerk. Het netwerk Fris in je Hoofd biedt ook dynamische ontmoetingen en ontmoetingsplekken. Seats2Meet is sowieso een inspirerende ontmoetingsplek voor ondernemers.

* Trek de stoute schoenen aan en doe wat je het allerliefste wilt doen. Kom in actie! Besteed niet te veel tijd aan je gedachten, bel, mail en doe wat je graag wilt!

Veel succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Worstel je met je nieuwe onderneming? Valt het tegen en vond je nog niet je weg erin? Misschien is het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’ iets voor je. In 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen ontdek je hoe je je talenten kunt inzetten om je authentieke wensen te realiseren.

Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Je reactie op dit artikel is welkom. Plaats je reactie in het kader.

Tags: actie, baan, carriere, coach, coachen, doen wat je wilt, dromen, loopbaanbegeleiding, loopbaancoach, loopbaancoaching, moe, plezier in werk, talent, talenten, wandelcoach, wandelcoaching, wandelen, zelfstandige
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Groeien in je carrière, maar niet omhoog

15 juni 2010

Diana maakt een prachtige carrière bij AH, KLM, KPN en ING. Steeds gaat ze een stapje omhoog. Maar steeds vaker ook bekruipt haar het gevoel dat ze haar talenten op een andere manier wil inzetten. Diana heeft een vage maar fantastische droom die gedurende het coachtraject steeds concreter wordt. Uiteindelijk is de ‘geest uit de fles’ en neemt ze een rigoureuze beslissing.

—In het Financieele Dagblad op 19 juni—

Vorige week interviewde Stefanie Bakker van het Financieele Dagblad (onder andere) mij over mensen die een mooie carrière maken en veel geld verdienen en vervolgens een breuk maken in hun loopbaan om voor hen zinvoller werk te doen. Waar komt zo’n verlangen vandaag? Hoe komen ze tot zo’n besluit? De uitgebreide reportage verschijnt aanstaande zaterdag 19 juni in het magazine van het Financieele Dagblad. Ik coachte een aantal mensen met die wens en een ervan is Diane.

E-zine artikel: Groeien in je carrière, maar niet omhoog

Diana (47), is manager corporate communicatie bij een groot adviesbureau. Ze is verantwoordelijk voor de interne communicatie en pr, ze stuurt een team aan. Diana is goed in haar werk, ze wordt zeer gewaardeerd en het is een leuk bedrijf met een goede, informele sfeer. Ze verdient goed. Toch vraagt Diana zich af of ze dit wel haar hele leven wil blijven doen.

blue bells 150x150 Groeien in je carrière, maar niet omhoog

Blue bells in Amelisweerd

Ze werkt al ruim twintig jaar in het communicatievak, bij grote, op winst gerichte bedrijven waar ze enorm veel heeft geleerd. De laatste tijd levert haar werk haar echter steeds minder energie op. Ze lijkt niet langer te worden gemotiveerd door de winstgevendheid van het bedrijf. Haar interesse is aan het verschuiven. Het zijn vooral de mensen die haar boeien, hun talenten en hoe je sámen een succes van een bedrijf kunt maken.

Ze zou haar ervaring graag in willen zetten voor een organisatie waar mensen centraal staan, waar je op menselijk niveau betekenis toe kunt voegen. In haar vrije tijd doet Diana vrijwilligerswerk: gaf les aan buitenlandse vrouwen, begeleidde verstandelijk gehandicapten en ze werkte een tijdje voor een hospice. Dat werk geeft haar echt voldoening. Zou zoiets niet een goede werkplek zijn?

Betekenis geven

Tijdens onze wandeling stel ik haar de wondervraag. Als alles mogelijk is, hoe ziet haar werk er dan uit? Er borrelt een mooi beeld bij haar op. Diana werkt bij een verzorgingstehuis in een stijlvol oud pand. Het is smaakvol en natuurlijk ingericht en er is veel aandacht voor de bewoners. Zij houdt zich bezig met de communicatie, maar ook met de strategie, de grote lijnen en heeft veel contact met de bewoners en de familie. Op zo’n contactvolle wijze zou ze willen werken en betekenis willen geven.

Uit de talentenscan blijkt dat Diana veel overtuigingskracht heeft, goed en warm is in contacten, een zeer harde werker is en goed kan structureren en het overzicht bewaren, en ze wordt erg gewaardeerd als leidinggevende. Hoe kan ze deze talenten inzetten in een verzorgingshuis of een ideële organisatie?

Om dat duidelijk te krijgen, gaat Diana praten met mensen die in deze branche werken. Ze bezoekt een informatieavond over het starten van een zorgboerderij, gaat praten met iemand die van de ING overstapte naar de Nederlandse Vereniging voor Gehandicapten. Ook heeft ze een gesprek met de directeur van Humanitas en van de Nationale Ouderenbond.

Rigoureuze stap

De gesprekken voeden haar zeker en haar wensen worden steeds concreter. Haar hart gaat er sneller van kloppen! Een ding is duidelijk geworden; ze wil zich inzetten om (kwetsbare) mensen te helpen, ze wil naast de directe hulp ook zelf aan het roer staan en van invloed zijn met haar ideeën en denkbeelden. Ze wil echt iets neerzetten!

Maar hoe nu verder? Met haar zware baan van (meer dan) vijf dagen in de week komt ze er niet toe om ook echt actie te ondernemen. Aanvankelijk beslist ze om een dag minder te gaan werken. Ze realiseert zich al snel dat die ene vrije dag in de week onvoldoende is om belangrijke stappen te nemen. Maar de geest is uit de fles. “Ik kan en wil mijn verlangens niet langer negeren en dit serieus uit gaan zoeken. Het is tijd om rigoureuze stappen te zetten”, zegt ze. “Ik ga er nu echt werk van maken”. Ze zegt haar baan op! Diana bouwde een financiële buffer op in de loop van de jaren en ze durft de gok te wagen. Vanaf eind juli heeft ze alle tijd om haar plan echt concreet te maken en te realiseren. “De wereld ligt weer open en ik zie uit naar een prachtige ontdekkingsreis”, zegt ze. “En ik weet zeker dat er iets heel moois uitkomt.”

Wil je betekenisvol en met bezieling aan het werk?

Wil jij net als Diana betekenisvol en bezield aan het werk? Zorg dat je je dromen concreet maakt en op ontdekkingsreis gaat. Deze tips kunnen je helpen.

*Maak niet de fout om je huidige baan op te zeggen uit onvrede, terwijl je nog helemaal geen idee hebt wat je verder wilt doen. Bedenk voor je stappen onderneemt eerst goed waar jouw wensen en ambities liggen. Dat kun je doen door de wondervraag te stellen. Diana heeft nog steeds het antwoord scherp op haar netvlies en ze weet welke aspecten ervan ze wil terug zien in haar nieuwe werkinvulling.

*Ga praten met mensen die het werk doen dat jij ambieert. Iemand die bij een ideële organisatie werkt die je aanspreekt, of iemand die de stap heeft gezet van een op omzet gerichte organisatie naar een zorg-voor-mensen gerichte organisatie. Dat inspireert, maar geeft je ook veel aanwijzingen hoe je je droom kunt waarmaken en of je je plannen bijstelt.

*Neem de tijd om je droom concreet te maken. Misschien is het nu de tijd. Neem bijvoorbeeld een maand vakantie om gesprekken te voeren en een compleet plan op te stellen. Of als het mogelijk is, ga een paar maanden met sabbatical. Maar kijk wel uit dat je in die vrije maanden echt actie onderneemt! Soms gaan mensen lekker achterover hangen en relaxen. Dat lijkt prima, maar na een tijdje balen ze ervan dat ze niks hebben gedaan en raken compleet gedemotiveerd.

*Lees ‘Hemelbestormers’ van Stan Boshouwers. “De wereld zit te springen om bezieling”, schrijft hij. Een boek om inspirerende ideeën daadwerkelijk te realiseren.

Droom en kom in actie! Veel succes!

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

Passen je huidige werkzaamheden of sluit je werksetting niet (meer) aan bij je diepste motivatie? Kost het je te veel energie? Wil je met bezieling en voldoening werken? Zou je willen uitzoeken van welke baan of rol je juist energie krijgt? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je. In 4 wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. En we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk op De coachprogramma’s.

Tags: actie, bezieling, carriere, coach, coachen, dromen, Geluk in werk, kiezen, loopbaanbegeleiding, loopbaancoaching, plezier in werk, talent, talenten, wandelcoach, wandelcoaching, wandelen
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Opnieuw studeren voor een tweede carriere! Durf jij het?

21 februari 2010

Simon volgt de lerarenopleiding en rondt het af met het hoofdvak Maatschappijleer. Hij aanvaardt al voor zijn afstuderen een baan en hij is trots dat hij zo snel aan de slag kan. Hij schenkt nauwelijks aandacht aan de twijfels die hij al voelde tijdens de opleiding en ook nu weer heeft in zijn werk. Tot dat hij het niet meer vol houdt.

Lees in mijn E-zine artikel hoe Simon het aandurft te kiezen voor een geheel andere opleiding en opnieuw gaat studeren. En… vele malen gelukkiger is.

E-zine artikel: Opnieuw studeren voor een tweede carrière! Durf jij het?

Het gaat Simon allemaal voorspoedig in zijn opleiding tot docent Maatschappijleer. Hij is niet zo heel erg geboeid door zijn studie maar hij is vooral op weg naar zijn diploma. En dat hij al voor zijn afstuderen een baan krijgt maakt hem heel trots. Het lesgeven gaat hem goed af. Hij kan het vinden met de leerlingen. De discussies over politiek en maatschappelijke issues vindt hij prima. Maar hij voelt zich onbestemd. Is dit het nou? Hij mist diepgang en betrapt zich op de gedacht: ‘wat doe ik hier?’. Simon voelt zich steeds rotter en raakt helemaal de weg kwijt.

Mokken

Omdat hij vol met vraagtekens zit brengen we heel precies in kaart wat hem energie geeft en energie kost. Zijn antwoorden maken veel duidelijk. Er wordt veel en lang vergaderd op school en Simon ervaart het als vergaderen over details: ‘welke mokken schaffen we aan het hoe bergen we ze op, in een kastje of op een mokkenrekje?’. Maar het gaat ook over belangrijke zaken als besteding van budget.

Daarbij is er een klein groepje docenten dat steeds bepalend is bij beslissingen. Simon ervaart dit als niet oprecht en hij wordt er een beetje baldadig van. Daar maakt hij dan een grapje over in de vergadering, maar toch hij voelt zich alleen. Thuisgekomen zit hij lusteloos op de bank. Hij wil invulling geven aan zijn werk zoals hij dat graag wil. Simon noemt het de onderwijscultuur waar hij zich niet voor kan motiveren.

Vlak en gevoelloos

Simon is niet de enige die al tijdens zijn studie twijfels heeft en toch flink blijft doorworstelen en doorzetten in de verkeerde studiekeuze. De laatste tijd hoor ik het steeds vaker. Mensen gaan voor het ‘papiertje’. Na afloop zoeken ze dan natuurlijk een baan in deze richting (waar anders in?) in de hoop dat het dan beter gaat of misschien wel leuk wordt. Soms lukt dat. Vaak is het niet het geval en ook dan zetten mensen door; ‘ik heb toch deze hele studie niet voor niets gedaan?’

Deze mensen voelen in eerste instantie nog wel hun onbehagen maar zij durven geen stappen te ondernemen. Na een tijdje went het ongeïnspireerde leven en het went zelfs om lusteloos te zijn. Dat is eigenlijk ernstig, mensen worden er vlak en gevoelloos van. Ze onderzoeken niet hoe zij het beste van henzelf kunnen inzetten zodat hun leven weer uitdagend wordt. Ze zijn vooral bezig met overleven.

Belemmeringen

Simon krijgt veel energie van de mentoruren. Dan praat hij met leerlingen die zijn vastgelopen en helpt hen weer op de rails. Deze gesprekken zijn vruchtbaar, gaan moeiteloos en doet hij met bijzonder veel plezier. En hij kan het doen op zijn manier!

Simon studeerde eerder één jaar psychologie en haalde zijn propedeuse. Hij vond dat een heel interessante maar pittige studie, en werkte er keihard voor. Dat harde werken ontmoedigde hem en hij stopte ermee. De HBO-opleiding maatschappijleer waar hij al aan begonnen was ging hem soepeler af en dat gaf hem meer zekerheid.

‘Als hij het werk van de mentoruren zou kunnen uitbreiden?’. Simon fantaseert er op door en wordt steeds enthousiaster. Als hij nu eens echt zou kiezen voor wat hij wilde? Hij houdt van degelijke expertise en zou willen werken als psycholoog. In de weken erna onderzoekt hij verschillende universiteiten en richtingen. En dan staat zijn besluit vast: hij wil de draad van zijn studie psychologie weer oppakken, van dat idee wordt hij echt blij. Hij kiest voor sociale psychologie en media psychologie in Twente!

Maar er zijn veel belemmeringen: hij woont nu in Rotterdam en hij zal dus moeten verhuizen naar Twente. Daarbij wil hij al zijn aandacht geven aan deze pittige studie, hij wil voltijds studeren! Het opnieuw studeren geeft hem een nieuw toekomst perspectief maar hoe lost hij dit op? We zoeken het concreet uit en komen tot de conclusie dat als Simon een goedkope kamer vindt en heel zuinig leeft hij het financieel een jaar kan volhouden.

Vrij en blij

Dit heldere inzicht en zijn grote wens maakt het helder waar het hem om gaat en aan het eind van de tweede wandeling weet hij het zeker: ik neem ontslag! De volgende dag mailt hij me dat hij het al gedaan heeft en hij voelt zich geweldig! ‘Voor het eerst in jaren voel ik me opgelucht en zeker van mijn beslissing.’ Twee maanden later start hij met een bijvak onderzoeksmethoden en data-analyse om erin te komen. Afgelopen januari startte hij met zijn premaster Psychologie.

Vorige week mailde hij me: ‘wat is het leuk! Ik voel me zo thuis binnen deze studie en ik begin nog maar net! Er komen zoveel interessante dingen op me af. Voor het eerst in mijn leven ben ik ergens blanco ingestapt. Ik laat het allemaal op me af komen en geniet van alle mogelijkheden en kansen. Ik moet wel wennen aan de mensen en mentaliteit in Twente, maar dat neem ik voor lief’.

Ondertussen verdient hij wat bij door het ontwikkelen van lesmateriaal en werkt hij als trainingsacteur in rollenspellen. Zo verdient hij steeds nieuwe studiemaanden erbij. Hij voelt zich vrij en blij!

Tips om uit de benauwende baan te stappen

Blijf jij ook hangen in je huidige baan doordat je een verkeerde keuze studiekeuze hebt gemaakt? Met deze tips maak je nieuwe stappen.

* Onderzoek welke delen van je werk je energie geven, al zijn het maar kleine onderdelen. Wat zegt het over je belangstelling en vaardigheden. Hoe kun je deze werkzaamheden uitbreiden?

* Bedenk eens dat je je huidige werk nog een of twee jaar doet. Hoe voel je je dan? Als je dit beangstigt ga dan op onderzoek uit wat je wel zou willen.

* Zou je weer opnieuw willen studeren? Ga naar open dagen! In maart worden er veel open dagen georganiseerd op Hogescholen en universiteiten.

* Lees het boek ‘Heb lef, durf te veranderen’, van Tica Peeman. Een praktisch boek met een goede onderbouwing.

* Onderzoek je financiële mogelijkheden en maak keuzes. Simon spaarde en investeert zijn hele vermogen in wat voor hem echt belangrijk is. Hij woont nu klein en leeft zuinig. Wat is er voor jou mogelijk?

Succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Voel jij je lusteloos en betrap je je soms ook op de gedachte ’ wat doe ik hier?’. Durf je geen nieuwe stappen te ondernemen? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. En de opleiding die daar het beste bij past. We maken een concreet plan hoe je het aan kunt pakken. Kijk op http://www.coachbureau.nl/coachprogrammas/talentvol-op-koers/

Tags: carriere, energie, kiezen, studeren
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk | Nog geen reacties »

Ontvang het gratis werkboek en de drie audio-opnames!

Voornaam: *
Achternaam: *
E-mail: *
Telefoon: *
Organisatie:
Functie:
	* Verplicht

je gegevens worden vertrouwelijk behandeld

voornaam
achternaam
Email

Artikelen met de tag ‘carriere’

Wat maakt een coachtraject succesvol?

Artikel: Wat doe je met talenten?

Inzetten voor je werk of voor je hobby?

Kunst

In contact met zijn passie

‘Doen wie ik ben’

Talenten inzetten voor je droom

Nieuw perspectief

Zekerheid van inkomen

Drijfveren

Weg vrij voor de kunst

Moeilijke tijden

Multitalent

Tips om te leven van je kunst

Zwitserse bergen

Artikel: Verlangens heb je, of je wilt of niet. Onderzoek je mogelijkheden!

Onrust

Innerlijk conflict

Weg met die wensen

Drijfveren en motivatie

Oude meubels

Leiding geven

Stappen naar haar manager

Rust in ‘t hoofd

Tips voor als je grote dromen hebt

Herfst in Amelisweerd

Artikel: Boos en gefrustreerd in je werk? Zelfacceptatie doet wonderen!

Druk in werk en privé

Zijnsoriëntatie en nieuwe wensen

Nog meer authentieke wensen

Beter in zijn vel

Opdrachten?

Concurrentiebeding!

Nog mooier

Investering

Tips:

Het Coach Bureau, Hilde Backus ‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’

Artikel: Verander niet jezelf, verander je werk!

Conflict

Verdwenen zelfvertrouwen

Dynamische omgeving met grapjes

Het contrast met de omgeving waar ze nu in zit, kan niet groter zijn.

Talenten in beeld

Bang voor nieuwe stappen?

Kleine stapjes maken!

En dan gebeurt het

Nog een vacature

Alom gewild

Nieuwe baan

Hoe maak je stappen uit je energievretende omgeving?

Kloktijd en innerlijke tijd

Artikel: Wiskundige gaat de mode in; tegen de stroom in.

Het ligt aan mij

Wondervraag

Wat zullen ze wel niet denken?

Op onderzoek uit

Diepste wens

Bevrijding

Tips: ontdek je echte wensen

E-zine artikel: Groeien in je carrière, maar niet omhoog

E-zine artikel: Opnieuw studeren voor een tweede carrière! Durf jij het?

NIEUW! Op weg naar plezier in je werk!

Ontvang de gratis E-course

Ontvang het gratis werkboek en de audio-opnames

Download mijn Ebook!

Meest recente berichten

Het Coach Bureau, Hilde Backus
‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’