Het Coach Bureau

Ontdek je talent en vind vervulling, succes en plezier in je werk

Artikelen met de tag ‘dromen’

Gered door een burn-out, maakte jij het mee?

14 december 2010

Marlies werkt als assessmentpsycholoog en na een interne verandering van het beleid, wordt er veel meer flexibiliteit van haar gevraagd. Ze redt het niet met haar 2 kleine kinderen en een vriend met een druk eigen bedrijf. Na verfrissende wandelingen ontdekt ze dat het haar niet meer om presteren gaat maar om plezier. Haar gezicht klaart op en haar lichaam ontspant: Marlies wordt juf. Ze start in september met de opleiding.

Toenemende druk

Marlies werkt 5 jaar als assessmentpsycholoog. Ze doet selectie- en ontwikkelassessments en diagnostische onderzoeken. Ze ervaart het als een verantwoordelijke baan waarin ze in korte tijd belangrijke adviezen moet formuleren voor mensen en bedrijven. Ze deed het lange tijd met plezier, tot de verandering in het beleid. Marlies heeft een leuke vriend met een druk bedrijf, maar de opvang van de kinderen komt, net als bij veel vrouwen, helaas, vaak op haar schouders neer.

marliesderidder 150x150 Gered door een burn out, maakte jij het mee?

Marlies

De flexibiliteit die de organisatie haar altijd heeft geboden is er niet meer. De concurrentie is toegenomen. Voor Marlies betekent dat er een voortdurende vraag is om onverwacht te werken, lange werkdagen te maken en de vele rapportages moeten nog eerder klaar zijn. Marlies wil tegelijkertijd bij haar kinderen zijn en bovendien vindt zij geen oppas. Maar ze doet er alles aan om goed te boek te blijven staan bij haar werkgever en ze werkt en werkt maar.

De druk op haar gezin, op haar werk en vooral op haarzelf wordt heel groot. Marlies is op weg naar een burn-out: ze kan slecht tegen geluid, reageert geïrriteerd op haar kinderen, leest – en slaapt moeilijk en ervaart leuke dingen ook als een verplichting. Ze voelt zich uitgeput en huilt snel.

Creatieve wensen

Vlak voor de eerste wandelsessie heeft Marlies zich, met veel wroeging, ziek gemeld. Na haar ziekmelding is ze misselijk, heeft ze veel hoofdpijn en is nog zieker dan voorheen. Maar de wandeling doet haar goed. Een liedje dat haar helpt en een gevoel van vrijheid geeft is Lef van Karin Bloemen

Nadenken over wat ze het allerliefste wil doen kan Marlies als de beste. Ze vult met gemak een zeer gevarieerde werkdag in: ‘na een rustige start van de dag, samen met Oscar en mijn kinderen, loop ik mijn tuin in (die ik nu niet heb), en ik voel het gras onder mijn voeten. Het gras dat me draagt en niet veroordeelt, geeft me veel rust. In de ochtend fotografeer ik met aandacht een gezin met jonge kinderen, ’s middags geef ik dansles, ook aan kinderen, schrijf ik op mijn blog en knutsel ik, samen met mijn oudste dochter, kaarten, die ik verkoop op een site’.

Marlies wordt heel gelukkig van de gedachte aan deze dag en haar eerste stap is, in het kader van haar herstel, om voortaan rustig en met aandacht op te staan. Bovendien gaat ze meer tijd besteden aan creatieve activiteiten met haar kinderen en kinderen uit de buurt.

Het doet Marlies goed en ze mailt na een paar dagen haar verslag met een lied erin dat haar gevoelens vertolkt, Gabriella’s Song.

Juf

Soms is het bijzonder hoe ons onbewuste werkt. Als ik Marlies weer zie weet zij, zonder enige twijfel wat haar volgende loopbaanstap zal zijn: juf. Ze wordt leerkracht in de onderbouw. Het contact met kinderen, ouders, creatief kunnen zijn, een zekere routine hebben maar ook nieuwe dingen creëren, balans zoeken tussen eigen ideeën en doelen vanuit het onderwijs, originele lessen maken; ze is één en al motivatie. ‘Heb je er nooit eerder aan gedacht’, vraag ik? ‘Nee, nooit’.

Wanneer we haar keuze naast haar verlangens van haar liefste werkdag leggen zijn er veel overeenkomsten. We onderzoeken haar talenten en deze sluiten goed aan. Met haar attente zorgzaamheid stelt ze iedereen op haar gemak en slaat ze bruggen tussen mensen. Haar oudste dochter zit op een voornamelijk zwarte school in de buurt. Marlies legt heel vanzelfsprekend contact met Marokkaanse ouders en kinderen en betrekt hen bij activiteiten op school.

Marlies ziet het potentieel in mensen en heeft een natuurlijke aanmoedigende houding, ze is helder in probleemanalyse en creatief in oplossingen, ze ziet èn is in staat om zich flexibel op te stellen naar verschillende leerstijlen van kinderen. Daarbij is ze op allerlei terreinen creatief en heeft Marlies een degelijke mensenkennis. Omdat ze betrokken is bij de school van haar dochter heeft ze zicht op de functie van leerkracht. Nu ze het weet spreekt ze met leerkrachten over hun vak en over de Pabo.

Eigen tijd

Marlies overlegt met haar werkgever en haar contract wordt ontbonden. Zij bezoekt open dagen van Pabo’s en kiest voor de opleiding bij de Marnix Academie in Utrecht. Marlies is heel enthousiast maar het afscheid van haar oude werk verloopt niet soepel. Dat kost haar veel energie en ze wordt er weer heel moe van. Zo moe dat als haar dochter uit school komt Marlies aan het eind van haar Latijn is. Ze kan dan haast niet meer wakker blijven.

We kijken naar wat haar kan helpen. Om bij te komen gaat ze enkele stappen nemen: elke middag doet ze een dut van 2 uur voordat Rosa uit school komt, zodat ze op dat moment energie heeft. Marlies boekt een weekend helemaal alleen in een gezellige B&B in Zeeland en samen met haar vriend gaat ze, zonder kinderen, enkele dagen naar Berlijn.

Het doet haar goed. In het weekend alleen maakt ze het fotoboek dat ze al zo lang wilde maken en in Berlijn ontdekt haar vriend dat hij meer tijd wil nemen voor het gezin. Daarin steunt hij haar zeer. Marlies mailt me de volgende song We fall down and we get up.

Verder herstel

Nu Marlies de last van haar baan van zich heeft afgeschud wordt ze langzamer weer energieker. Toch laat ze haar plan om in januari al te starten met de opleiding varen. ‘Het is te vroeg, zegt ze. Ik ben er nog niet bovenop. Ik overlegde met mijn vriend en we kunnen de tijd nemen. Ik start in september’.

We kijken hoe Marlies de tijd goed kan gebruiken zodat ze persoonlijk en fysiek herstelt. Ze gaat een belangrijke oefening doen: elke avond neemt ze de dag door en schrijft ze 3 dingen op waar ze tevreden over is. Ze mailt het me en het doet haar goed. Ze gaat het sporten weer oppakken, gaat alvast een snuffelstage regelen, het voorbereidend boek voor de Pabo lezen en wil graag deelnemen aan de Voorleesexpress.

Zelf zegt ze het zo: ‘Ik weet heel goed wat ik wil en volg nu mijn hart. Ik ben er inmiddels achter dat ik wil bijdrage aan de ontwikkeling van kinderen in combinatie met creatieve activiteiten en mensen wil verbinden. Dat ik er niet eerder opkwam’.

Inmiddels zoekt Marlies met haar gezin een huis met een tuin zodat ze het gras onder haar voeten kan voelen.

Doe wat je energie geeft

Ben jij net als Marlies in een burnout terecht gekomen en merk je dat je baan niet meer bij je past. Met deze tips stop je met ‘moeten’ en ontdek je wat je energie geeft.

* Neem tijd voor jezelf: boek een weekend alleen. Marlies kwam bij in het gezellige Bed en Brood in Veere en nam alle tijd om haar fotoboek te maken.

* Als je kinderen hebt ga eens zonder hen, en met je partner, samen weg. Bespreek eens wat je zo fijn vindt aan de ander en wat je meer zou willen van de ander.

* Sommige grote stappen, zoals het starten van een geliefde studie, kunnen herstellend werken. Maar onderzoek of je er echt klaar voor bent. Wat houdt de studiebelasting in, wat wordt er van je verwacht? De studieboeken vormen geen punt voor Marlies, maar ze voelt zich nog te kwetsbaar om na 4 weken al feedback te krijgen over haar eerste praktijk onderdeel voor de klas.

opgaandezonamelisweerd e1292350906984 112x150 Gered door een burn out, maakte jij het mee?

Ochtendzon in Amelisweerd

* Ga wandelen, natuurlijk. Ook Marlies vond het wandelen tijdens het coachtraject heerlijk; de frisse wind op haar wangen gaven haar rust. Uit wetenschappelijk onderzoek weten we dat de natuur echt herstellende effecten heeft. Ze kon in de natuur makkelijker fantaseren over haar droombaan en kreeg er ook weer energie van. Neem iemand mee die goed naar je kan luisteren.

Veel succes en hartelijke groet. Herken je dit verhaal? Heb je andere tips? Laat je reactie hieronder achter. Ik stel het zeer op prijs.

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

©2010

Word je ook moe van je werk? Loop je tegen een burn-out aan? Twijfel niet langer en doe er iets aan. In 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen kom je bij en ontdek wat nodig is om gelukkig en plezierig te werken. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent.

Voor jezelf beginnen, is dat zaligmakend?

25 november 2010

In 2007 kiest Mariska ervoor haar droom waar te maken: ze zegt haar baan op en start haar eigen tekstbureau. Ze heeft het naar haar zin en het loopt goed. Toch begint het na een tijdje te kriebelen. Ze begrijpt het niet: dit was toch een droom?! Lees hieronder haar verhaal over de worsteling met haar eigen bedrijf.

Mariska: In 2007 begon ik voor mezelf, als tekstschrijver en journalist. Al snel verdiende ik mijn boterham met een passie die ik eindelijk durfde uit te leven – wat was ik trots. Ik schreef en schreef en schreef, veel commerciële opdrachten maar ook wat meer journalistieke verhalen; het ging hartstikke goed. Daarnaast maakte ik af en toe tijd vrij voor creatief schrijven; daar waar mijn passie voor schrijven ooit mee begon.

Mariska 150x150 Voor jezelf beginnen, is dat zaligmakend?

Mariska

Kriebelen

Toch begon het in 2009 te kriebelen. Niet dat ik er veel aandacht aan schonk: ik deed toch precies wat ik wilde? Maar het gekriebel bleef. Soms voluit aanwezig, soms stilletjes sluimerend. Op een netwerkavond ontmoette ik Hilde en een leuk gesprek volgde. Ik vertelde haar over grootste droom: mijn boek schrijven. ‘Neem het risico!’ zei ze. Het raakte me, maar nog niet hard genoeg. Ik ging gewoon door met mijn werk, want dat was wat schrijven inmiddels was geworden: werk, en veel werk ook.

Iedere twee weken plofte Hildes nieuwsbrief in mijn mailbox. En hoewel ik geen groot liefhebber van nieuwsbrieven ben, las ik die van haar altijd. Verhalen van andere mensen die ook zo’n kriebel hadden gevoeld en ermee aan de slag waren gegaan, ik las ze met enige jaloezie. Tegelijkertijd dat stemmetje: ik deed toch wat ik wilde? Wat zeurde ik dan?

In de zomer van 2010 was de kriebel voluit aanwezig. En ik kon het niet langer negeren: ik had het eigenlijk helemaal niet naar mijn zin! Ik miste mijn bezieling, passie, ik miste mensen om me heen, inspiratie. De neerwaartse gedachtespiraal kreeg me in zijn greep en op een bepaald moment was ik ervan overtuigd dat ik maar gewoon weer een baan moest zoeken, dat zou me tenminste weer rust geven. Juist toen die gedachte echt vaste grond onder de voeten kreeg, kwam er opnieuw een nieuwsbrief van Hilde binnen. Op dat moment besloot ik dat ik het zat was: het was tijd voor actie! Ik maakte een afspraak met Hilde.

Talenten

In september ontmoet ik Hilde Backus voor het Theehuis Rhijnauwen. Het weer is prima, het bos ruikt al een beetje naar de herfst en het aantal tractoren dat we onderweg tegenkomen, maakt duidelijk dat het landgoed winterklaar wordt gemaakt. Heel in de verte raast de wereld door, maar hier heeft de natuur zijn eigen tempo: ruisend blad, grazende koeien, een koppel ganzen en rustig voortkabbelend water. Hilde en ik praten over mijn werk. Ik merk dat ik het nog steeds moeilijk vind als mensen zeggen dat ik talent heb. ‘Maar hoe heb je die column in de krant anders zo snel voor elkaar gekregen?’ Eh, toeval, juiste moment…?. ‘En hoe verklaar je dan dat je zo snel van schrijven kon leven, terwijl er zoveel tekstschrijvers zijn die dat proberen?’ Tja.

Maar ondanks dat talent heb ik het dus niet meer naar mijn zin. Ik word bijzonder blij van creatief schrijven, daar is het ook allemaal mee begonnen. De column voor de krant, maar ook de eerste schrijfclub en mijn huidige schrijfclubje. Verhalen schrijven, aan mijn boek werken, erover praten met mijn medeschrijvers, van elkaar leren, elkaar stimuleren. Na zo’n avondje zit ik te stuiteren van enthousiasme. Maar tekstschrijven is iets anders. Een brochure, een website, een interview… Al wandelend kom ik erachter dat het evenwicht zoek is: te veel opdrachten, te weinig eigen creativiteit.

Borrelen

Hilde stelt me de wondervraag: ik word wakker en leef in een ideale wereld. In die wereld schrijf ik aan mijn boek, jazeker, maar ik werk ook samen met collega’s, in mijn oude baan zelfs. Ik overleg en brainstorm, ik regel van alles en voel me thuis. De vraag dringt zich op: moet ik mijn eigen bureau opgeven? Terug naar mijn oude werkgever, terug naar dat warme bad dat ik soms zo mis? Ik voelde me daar ontzettend thuis; de mensen, maar ook de business pasten mij als een behaaglijke jas. No-nonsense, nuchter, mensen die weten waar ze over praten, de agribusiness; een wereld waarin ik me als een vis in het water voel. Het idee terug te gaan voelt zo heerlijk comfortabel… een onderzoek waard dus.

Hilde vraagt me hoe ik dat onderzoek zou kunnen aanpakken. Ik vertel over de externe HRM-adviseur van mijn oude werkgever, een man met wie ik een sterke klik had. Zo af en toe kruisen onze paden elkaar en dat is altijd weer leuk en inspirerend. Misschien is het goed met hem verder te praten? Mmm… dat voelt wel goed inderdaad.

Een paar dagen later al heb ik een afspraak met K., de externe HRM-adviseur. Ik vertel hem over mijn onderzoek: waar wil ik heen, en hoe? Net als Hilde houdt hij me een spiegel voor: zou teruggaan de oplossing zijn? Ben ik uitgeschreven dan? Of zijn er ook andere manieren om het plezier in mijn werk terug te vinden? Ik vertel over een idee waar ik al bijna een jaar mee rondloop: een interview met een wielrenner van het beloftenteam van de Rabo. Deze wielrenner werkt tevens bij een opdrachtgever van mij – een handige ingang dus. Sport, en wielrennen en schaatsen in het bijzonder, is al mijn levenlang een grote passie. Daarover schrijven lijkt me fantastisch… Trouwens, kan ik dat ook niet doen over de agribusiness? Het begint te borrelen, zomaar ineens. Beweging! Wat een heerlijk gevoel is dat!

Stoute schoenen

Twee weken later heb ik een afspraak bij mijn oude werkgever. Nee, niet vanwege een baan. Ik heb een afspraak met de marketingmanager, hij helpt me te kijken naar manieren om te schrijven over de agribusiness. Welke bladen zijn leuk voor de artikelen die ik graag schrijf? Ik houd van mensenverhalen, welke bladen maken daar ruimte voor? Hoe pak ik het aan? Twee uur later stap ik geïnspireerd en met een stapel bladen weer naar buiten.

In diezelfde week interview ik de wielrenner. Jazeker, de wielrenner! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en contact met hem opgenomen. Ik wil het verhaal van een renner op weg naar de top vertellen, wil hij daaraan meewerken? Ja dus. Het is een leuk gesprek. Ik vind het ook spannend, m’n eerste interview met een wielrenner, wie had dat gedacht? Het schrijven van het artikel is ook weer spannend: schrijven, schrappen, herschrijven, de juiste toon, de juiste woorden en natuurlijk wielerjargon. Ik geniet! Uiteindelijk mail ik het naar de wielrenner en ja, hij vindt het een prima verhaal. Pfff, de eerste hobbel genomen.

De volgende stap vind ik vele malen enger… Via-via heb ik de gegevens van een redactielid van het WielerMagazine gekregen. Opsturen, niet opsturen, opsturen, niet opsturen? Is het wel goed genoeg, is het niet veel te lang, heb ik wel de juiste toon te pakken? Opsturen! Tot mijn grote verrassing hoor ik een week later dat ze ermee aan de slag gaan. Mijn artikel wordt gepubliceerd!

Nieuwe collega’s, nieuwe ideeën, nieuwe stappen

Tussen de bedrijven door heb ik ook voor mijn eigen collega’s gezorgd. Ik had gereageerd op een berichtje van een journaliste die een kamergenoot zocht. Een gezellige werkruimte in de oude hammam in Utrecht. Mensen om me heen, praten over ons werk, brainstormen, elkaar helpen. Ik zit er een keer per week, precies goed. Het is gezellig en het inspireert me. Ik vind leuk om m’n werk met anderen te bespreken en realiseer me nu dat ik dat de afgelopen jaren gemist heb.

Sinds die septemberwandeling in het bos van Rhijnauwen is er veel gebeurd. En waar sta ik nu? Ik ben weer onderweg, heb het heft weer in eigen hand; een goed gevoel. Ik merk dat ik daardoor ook weer plezier in mijn ‘normale’ opdrachten heb, de balans is terug. Ik wil verder met die sportverhalen, hoewel ik nog niet precies weet in welke vorm. Naar aanleiding van een Twitterberichtje kreeg ik de tip contact op te nemen met een oud-sportjournaliste van de Volkskrant en dat ga ik zeker doen.

Ik wil ideeën uitwisselen en laten dwarrelen, ik weet inmiddels dat daar vanzelf weer leuke dingen uit ontstaan. Datzelfde geldt voor schrijven over de agribusiness. Ik speel met verschillende ideeën, en ook die hebben dwarreltijd nodig. En dan mijn boek: mijn grote liefde als het om schrijven gaat… Welnu, tot mijn onvoorstelbaar grote plezier hebben de eerste krabbels, observaties en gedachten het papier alweer gevonden. De balans is terug, net als de energie en de creativiteit. Heerlijk.

Mariska Tjoelker november 2010

www.tjoelkertekst.com

Dank Mariska, voor je persoonlijke verhaal!

Tips om met meer plezier in je eigen bedrijf te werken

Het is niet gek dat mensen die hun droom realiseren worstelen met het toegeven van hun negatieve gevoelens als het anders uitpakt dan verwacht. Je hebt net je website, plannen, visitekaartjes aan de wereld gepresenteerd. Nu moet het leuk zijn! De eenzaamheid, te weinig opdrachten, of juist omkomen in de opdrachten die je niet leuk vindt, geen structuur in de dag kunnen vinden; veel mensen ontkennen die vervelende gedachten in eerste instantie en hopen op betere tijden.

Soms ontstaat het verlangen om weer terug te gaan naar de oude baan. Niet zo vreemd: als je niet lekker in je vel zit, is je verlangen naar een vertrouwde omgeving vaak groot. Toch is het de moeite waard om niet zomaar zwart-wit te denken maar genuanceerd te onderzoeken waar je wensen liggen en welke acties je kunt doen om deze opnieuw te realiseren. Deze tips kunnen je helpen:

Mariska werkt nog steeds in haar eigen bedrijf, maar met veel meer plezier. Haar opdrachten passen beter en ze heeft collega’s.

Tips

* Hoe dan ook: neem je gevoelens serieus. Stel opnieuw de vraag hoe je het allerliefste wilt werken. Neem opnieuw de ruimte om voluit de dromen. Hier zit de informatie in voor je antwoord en aanpassingen.

* Praat erover met mensen die je vertrouwt, met name andere mensen met een eigen bedrijf. Veel ervaringen zijn herkenbaar. Het kan ondersteunend werken.

* Er zijn allerlei kleine en grote netwerken voor ZZP-ers. Online op Linkedin maar ook ‘live’ bijvoorbeeld bij IGLUU, Naamlooz, of een BNI-netwerk. Het netwerk Fris in je Hoofd biedt ook dynamische ontmoetingen en ontmoetingsplekken. Seats2Meet is sowieso een inspirerende ontmoetingsplek voor ondernemers.

* Trek de stoute schoenen aan en doe wat je het allerliefste wilt doen. Kom in actie! Besteed niet te veel tijd aan je gedachten, bel, mail en doe wat je graag wilt!

Veel succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Worstel je met je nieuwe onderneming? Valt het tegen en vond je nog niet je weg erin? Misschien is het individuele wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’ iets voor je. In 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen ontdek je hoe je je talenten kunt inzetten om je authentieke wensen te realiseren.

Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Je reactie op dit artikel is welkom. Plaats je reactie in het kader.

Van droom naar daad

17 oktober 2010

Dit ezine-artikel is weer geschreven door Jackie. Zij volgde het wandelcoachtraject afgelopen zomer en najaar. Zij werkt en is opgeleid als communicatieprofessional èn kunstenaar.

Dit is haar beschrijving van de tweede wandeling. Haar eerste wandeling De kracht van verbeelding verscheen op 12 juli. De derde en laatste wandelingen zullen de komende twee weken verschijnen.

Jackie verdient haar geld met een baan van 3 dagen in de communicatie. Maar communicatieplannen maken en implementeren bieden haar niet meer dezelfde voldoening als die ze had toe ze het vak instapte. Het kost haar enorm veel energie om met haar creatieve brein aan de bedoelde communicatiemodellen te werken.

Met haar kunstenaarschap geeft ze vorm aan haar verbeelding en loopt ze over van ideeën. Die bewaart ze voor de dagen dat ze voor zichzelf werkt.

Haar aanvankelijke wens voor het coachtraject is te zoeken naar een andere invulling van haar communicatierol, om zo haar oorspronkelijke plezier te hervinden. Maar onverwacht pakt dat geheel anders en verrassend uit!

Lees hieronder het vervolg van de de tweede wandeling in ‘Van droom naar daad’.

E-zine artikel: Van droom naar daad

door Jackie van de P

Ik ben nooit goed geweest in het afmaken van dingen. Of misschien kan ik beter zeggen, het tot aan het plafond van mijn kunnen onderzoeken van hetgeen waar ik aan begonnen ben. Mijn moeder zei altijd: “Jij hebt net als ik beginnersgeluk. Wij kunnen alles en het lijkt ons in het begin aan te komen waaien. Maar als het op oefenen aankomt, op kilometers maken om het niveau van beginner te ontstijgen, verliezen we de interesse en gaan we op zoek naar iets nieuws”. Dat ik mijn school en de daaropvolgende opleidingen afmaakte, is daar niet mee in tegenspraak: ik eindig altijd als een gemiddelde leerling met steevast de aantekening op mijn rapport ‘Jackie kan beter!’.

Stok achter de deur

Ik denk weleens dat ik te weinig klappen heb gehad op de scholen. Niet letterlijk natuurlijk, maar de figuurlijke stok achter de deur. Ook al wil ik het niet toegeven, ik heb deadlines nodig, mensen die iets van me verwachten. Onder druk presteer ik beter. De stok is Hilde in dit geval. Zij laat me dromen, maar zet me vervolgens aan tot het nemen van concrete stappen.

Zo droomde ik, naast haar voortstappend tijdens de eerste wandeling, dat ik opdrachtgevers met een vastgelopen fusie, een worstelend team of een bedrijf zonder missie, ging helpen met het visualiseren van het (on)zichtbare. Dus aan de hand van beelden, teksten, foto’s, dia’s, films, een spel (ik liep over van ideeën!), het tastbaar maken van wat ze al wel wisten, maar niet konden pakken: de gedwongen sfeer, de kern van het probleem, nieuwe productmogelijkheden, een verrassende strategie. Ik ontdekte tot mijn blijdschap in de eerste wandeling hoe vaak ik dat ongemerkt al gedaan had!

Daden

“Heb je een hond? Nee? Zou je er een willen aanschaffen?”, was het eerste wat Hilde glimlachend vroeg toen we van droom overgingen op daad. Ik was mijn droomdag namelijk begonnen met het uitlaten van de hond. “Nee, dat zit er voor nu niet in” antwoordde ik. Nog naar adem happend over deze wel heel concrete consequentie van mijn dromerij, zegde ik toe dat ik zou gaan praten met mijn werkgever en een oud-collega, om te kijken hoe ik een en ander in de praktijk zou kunnen inpassen.

Anderhalve week later leg ik mijn plannen om de nieuwe bedrijfsstrategie in beeld te brengen, voor aan het hoofd communicatie. Wij zitten namelijk in een reorganisatie. Onverwacht reageert ze zeer positief! Ze begreep wat ik bedoelde. Resultaatgericht als ze is, kwam ze meteen met voorstellen: ik kon aan de slag met een stripverhaal en of ik misschien ook een puzzel kon bedenken. Nou, die had ik vast op zak.

Enkele dagen later, tijdens een lunchafspraak met een oud-collega, bleek de kracht van het idee ook hier stand te houden. Zonder dat ik erom gevraagd had, stelde ze zelf voor dat, als er een onderwerp was waar ik bij aan kon schuiven, ze aan me zou denken. En ook adviseerde ze me om te praten met ons vroegere teamhoofd, die een analytische geest heeft en sterk is in het doorvragen en het aan elkaar knopen van de losse eindjes. Die afspraak staat inmiddels.

Verder verspreidde ik het woord waar ik kon en waar ik mogelijkheden zag, bijvoorbeeld aan een externe coach/trainer van onze organisatie op het gebied van veranderingen. Ik had met haar samengewerkt in een organisatieverandering en het klikte bijzonder goed. Ze wilde me opnieuw in zetten als creatieve sidekick. Bij wijze van experiment opperde ik om mijn diensten onbetaald te verlenen, zodat we allebei konden zien hoe en of het werkte. Ik zag een twinkeling in haar ogen. Verder sprak ik met een contact van Hilde die een cultuurverandering bij een zorgverzekeraar begeleidt.

Hernieuwde blijdschap

Het bijzondere van dit hele avontuur is dat mijn blijdschap terugkomt. De blijdschap die ik ken van het plezier in mijn studies Vormgeving en Communicatie, en de Kunstacademie. De blijdschap van het opnieuw bewust worden dat ik creatief ben. Op de lagere Vrije School had ik niet het gevoel dat ik de creatiefste was; er waren mensen die vele malen beter een kabouter konden kleien of een bodywarmer naaien. Inmiddels weet ik dat creativiteit heeft te maken met een manier van denken. Bij mij is dat de combinatie van sensitief zijn en associatief denken. Ik zie iets en ontdek er meteen een verhaal in dat hout snijdt. Op de kunstacademie merkte ik dat die manier van denken goed aansloot bij het conceptuele denken, wat een methode is om te komen tot een kunstwerk.

De blijdschap komt dus terug en daarmee de ideeënstroom. Ik krijg er een enorme kick van en dat heeft zijn weerslag op mijn houding in mijn werk. In deze communicatiebaan komt te weinig van dit feestgedruis van binnen, naar buiten, maar nu laat ik van me horen! Eigenlijk ben ik iemand die ook een podium nodig heeft om gezien te worden, me gewaardeerd te voelen. En dat heb ik de laatste jaren niet meer gezocht. Ik heb mezelf niet serieus genomen en me laten intimideren door de zogenaamde gebakken lucht van anderen. Om te eindigen in cynisme en de overtuiging dat communicatie überhaupt nergens over gaat. Nu ik merk dat het snijvlak tussen communicatie en kunst een hele vruchtbare is, zie ik weer honderd-en-een mogelijkheden. Zelfs in mijn huidige baan! Ik ben heel benieuwd welke staart deze muis krijgt. Ik denk een hele lange, veelkleurige!

Lees volgende week hoe het verder gaat met Jackie van de P in: Leef je talent!

Succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

©2010 Hilde Backus

Wil je ook de moed voelen om stappen te nemen naar een toekomst die je blij maakt? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. In 4 heerlijke wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten en je drijfveren. En we ontdekken de concrete acties waarmee je op weg gaat naar de realisatie ervan. Kijk op De coachprogramma’s

Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar www.coachbureau.nl. Op elke pagina vind je een formuliertje om je aan te melden. Wanneer je dat doet ontvang je tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent’.

Durf jij het? Ontslag nemen en voor jezelf beginnen!

28 september 2010

Steeds meer mensen maken de sprong naar een zelfstandig bestaan op de arbeidsmarkt. Ze worden ZP-er (zelfstandig professional), of beginnen samen met anderen een eigen bedrijfje. De onderliggende redenen zijn verschillend; de een wil vrij zijn, de ander heeft behoefte aan avontuur, terwijl een derde zijn expertise gerichter wil inzetten. Lees in dit E-zine hoe een gedreven geograaf in vaste loondienst niet lekker in haar vel zit, en de weg naar meer vrijheid kiest.

Als Anneke (34) bij mij komt voor een coachingstraject, is zij in vaste dienst als rivierkundig adviseur bij een groot adviesbureau. Zij adviseert over bouwen in watergevoelige gebieden, zoals bijvoorbeeld de uiterwaarden langs grote rivieren. Ze heeft het altijd erg naar haar zin gehad in haar werk en werkte tot voor kort met veel plezier. Anneke studeerde fysische geografie, en is nu 9 jaar aan het werk.

Bureaucratie

De laatste tijd zijn er op haar werk enorm veel veranderingen geweest. Het kleine adviesbureau waar ze voorheen werkte is overgenomen door een groot bedrijf. Sindsdien gaat de besluitvorming heel anders. Waar Anneke vroeger veel autonomie had, moet ze nu met verschillende afdelingen communiceren en met grote en ook logge klanten. De besluitvorming gaat stroperig, en er is behoorlijk veel bureaucratie bijgekomen.

Er is weinig tijd voor de opdrachten en Anneke heeft het gevoel dat ze enorm veel moeite moet doen, en toch maar een mager resultaat neer kan zetten. En dat terwijl ze juist erg kan genieten van kwaliteit afleveren. Ze merkt dat ze ‘s avonds helemaal uitgeblust thuiskomt; ze heeft zelfs geen zin meer om met vrienden wat leuks te doen, al haar energie wordt opgeslokt door haar frustraties op het werk.

Minder papierwerk, meer mensenwerk

Als wij gaan wandelen, praat ik met Anneke over haar passies. Anneke vertelt me dat ze met een club vrouwen vanaf Noord Italië naar Nederland is gefietst in 8 dagen, om geld op te halen voor Artsen zonder Grenzen. Deze leuke en enerverende ervaring heeft haar enorm veel energie gegeven; lekker sportief bezig zijn, in teamverband en het zo organiseren dat al deze activiteiten een maatschappelijke meerwaarde hebben. Dat spreekt haar erg aan.

Samen bespreken we hoe een ideale werkdag er voor haar uit zou zien. Anneke ziet zichzelf samen met enkele collega’s een groep wielrenners begeleiden. Ze wil hen iets leren over wielrennen en hen laten ervaren hoe goed en prettig het is voor lichaam en geest. Ze wil voor een langere periode met een groep bezig zijn en ze denkt bijvoorbeeld ook aan teambuilding. Op deze manier vindt Anneke dat haar werk meer zin heeft. Daarbij vindt ze de uitwisseling van kennis en ervaring met haar collega’s heel belangrijk.

Ik moedig Anneke aan te gaan praten met mensen die zich bezig houden met deze werkzaamheden: zij praat met een teamcoach die teams in reorganisaties begeleidt, en met een mountainbike-instructeur die clinics geeft. De teamcoach blijkt ook veel bureauwerk te doen en het spreekt haar minder aan, en voor een studie in deze richting loopt ze niet zo warm. Maar het gesprek met de mountainbike-instructeur vindt ze heel leuk! Ze besluit bij deze man een clinic te volgen om te kijken of het bij haar past.

Van fietsen tot architectuur

We onderzoeken haar talenten. Anneke is analytisch ingesteld en goed in het vinden van creatieve oplossingen voor ingewikkelde en ook praktische problemen. Dat merkt ze ook in haar werk en privéleven. Soms roept ze iets bij een gerezen probleem en dan reageert iedereen heel enthousiast, terwijl ze zelf denkt ‘zo bijzonder is dat toch niet?’. Het is dus echt een talent.

Dat komt bij veel mensen voor die ik coach, ze hebben geen idee wat hun talenten zijn, en zijn in de veronderstelling dat het heel gewoon is wat zij denken of doen. Het jammere hieraan is dat zij met hun talenten dan onvoldoende uit de verf komen en ze niet verder ontwikkelen. Ze kiezen uit zich zelf te weinig voor werkzaamheden waar zij met hun talenten kunnen floreren. Anneke is op weg dit te veranderen.

Uit de beroepskeuzetest komt naar voren dat een beroep als sportleraar haar goed ligt en ook een meer creatieve rol blijkt aan te sluiten bij haar competenties. Anneke mijmert over de twijfel die ze op haar 18e had: zou ze toen fysische geografie studeren of naar de kunstacademie voor industriële vormgeving? Ze zoekt het nu opnieuw uit: ik breng haar in contact met een man die aan de HKU industriële vormgeving volgt.

Het is een erg leuk gesprek en Anneke is inhoudelijk zeer enthousiast, maar nu het zo dichtbij komt ziet ze het niet zitten om nog eens vier jaar in de schoolbanken te zitten. Ze is wel geïnteresseerd geraakt in een kortere opleiding. Dat gaat ze onderzoeken en ze besluit dat het vooralsnog meer in de hobby sfeer zit.

Die helderheid doet haar goed. Ze heeft zeker geen spijt van haar keuze van destijds, fysische geografie was ook een erg leuke studie en Anneke constateert dat het maken van analyses en het verzinnen van creatieve oplossingen voor lastige problemen precies aansluit bij haar huidige baan! Tot de overname door het grote bureau werkte ze met veel plezier en ze waardeert haar huidige werk weer meer. Maar ze heeft genoeg van de logheid en de bureaucratie. Voor de kortere termijn wil ze op een andere manier werken.

Een zelfstandiger bestaan

Anneke wil meer invloed en autonomie in haar werk, èn meer ruimte voor haar passie. Zou het zelfstandig ondernemerschap misschien iets voor haar zijn? Anneke krijgt een enorme kick van alleen al het idee dat ze volledig zelfstandig haar werk kan vormgeven en de vrijheid en de korte lijnen.

Anneke tast haar omgeving af; ze voert gesprekken met drie andere zelfstandigen, twee potentiële opdrachtgevers en zijdelings betrokkenen. Op deze manier achterhaalt ze of het kansrijk is. Van het idee, en het ermee bezig zijn krijgt zij enorm veel energie! Iedereen is positief en er zijn voldoende kansen.

Anneke besluit ontslag te nemen. Ze voelt de toekomstige vrijheid en dat maakt haar heel gelukkig. Binnen no time heeft Anneke een paar opdrachten gescoord, ook krijgt ze opdrachten van andere zelfstandigen, die haar expertise inschakelen voor grotere klussen. Steeds meer opdrachtgevers weten haar te vinden. Samen met andere zelfstandigen vormt ze een netwerk voor het uitwisselen van kennis en capaciteit. Al doende ontdekt ze dat er nog genoeg mogelijkheden zijn om werk binnen te halen en andere ideeën uit te werken. Ze krijgt er een hoop energie van.

Tijd voor passie

Anneke heeft nu meer tijd om aandacht te besteden aan het fietsen! Want hoe ging het verder met deze passie? Naast haar zelfstandig ondernemerschap haalde Anneke haar examen voor sportfietsinstructeur en gaf zij trainingen aan een groep vrouwen die dit jaar de sponsorwielertour deden voor Artsen zonder Grenzen.

Ze benadert mensen binnen haar netwerk – onder meer bij Rijkswaterstaat – voor het geven van fietsclinics. Deze tak wil ze ook onderbrengen in haar eigen onderneming, zo kan ze ook haar wens om met groepen te werken vervullen.

Wanneer je met je team of groep een fietsclinic wilt doen, als uitstapje of uitdaging dan kun je bij Anneke terecht. Asfaltspaghetti.nl voor wielrennen, ook in de bergen, en zoals zij zegt ‘daar waar asfaltwegen door uitgestrekte dalen, slingerend hun weg vervolgen naar hoge bergpassen met adembenemende uitzichten. Hoe meer bochten des te meer spaghetti! Niet alleen van asfalt, maar ook welverdiend op het bord na een behaalde prestatie. Hoe je met veel plezier en beperkte tijd deze spaghetti kunt ervaren kun je lezen op deze site’.

Anneke is hard op weg om haar passie, talent en specialisme samen te bundelen in een goedlopende zp-praktijk. Het sleutelwoord tot geluk in haar werk bleek autonomie. Kijk op de werkwebsite van Anneke op rivierkundigadvies.nl.

Tips:

* Soms komt je onvrede niet zozeer door je dagelijkse activiteiten, maar door de hiërarchie of besluitvorming op je werk. Ga voor jezelf na hoe belangrijk vrijheid voor je is op het werk. Als jij moeite hebt om je aan te passen aan een organisatiecultuur, dan is het zelfstandig ondernemerschap misschien iets voor jou.

* Maar het ondernemerschap is niet voor iedereen weggelegd; je bent een hoop tijd kwijt aan acquisitie en administratie. Vooral voor specialisten kan dat hinderlijk zijn, want een zelfstandig ondernemer is eigenlijk een duizendpoot. Lees je goed in over het leven van een zp-er, via de website lancelot.nl of lees Het Handboek Freelancen, van Thijs van den Boomen en Wilma van Hoeflaken

* Ga de deur uit! Praat met mensen die de stap hebben genomen naar werk dat jou geweldig lijkt. Hoe is het hen bevallen, hoe hebben ze hun bedrijf in de markt gezet, en hoe schatten zij jouw kansen? Bespreek jouw ideeën, en vraag of je een dagje mee mag lopen. Anneke was een ster in het voeren van gesprekken en het maakte haar keuzes helder.

* Reserveer tijd voor jezelf en vergeet niet de dingen die je energie geven. Voor Anneke is het wielrennen. Afgelopen week besloot een vrouw om na jaren weer te gaan paardrijden. Dat vrije gevoel en die ruimte geeft haar veel energie. Een andere vrouw besloot een dag minder te werken om te genieten van haar kinderen. Zorg dat je niet omkomt in je verplichtingen en zorg voor jezelf.

Ik wens je veel succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus ©2010

hilde@coachbureau.nl

Wil je werken in loondienst of voor jezelf beginnen? Heb je er twijfels over en kom je er maar niet uit? Of ben je niet happy met het werk dat je doet? Heb je soms het gevoel dat je leven kabbelt of werk je veel te hard en word je er moe van? Misschien is het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. Je ontdekt hoe je met plezier en energie kan werken in de toekomst! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent

Verkeerde stap in de juiste richting

18 augustus 2010

Ik hoop dat je een heerlijke vakantie hebt gehad en dat je met zin aan het werk bent gegaan. Milou zag vorig jaar na haar vakantie ook uit om te starten met haar nieuwe baan. Maar het viel haar ontzettend tegen. Door deze tegenvallers werd zij onzeker en ging zij twijfelen aan alle gemaakte keuzes. Dat bleek helemaal niet nodig te zijn.

Mijn E-zine-artikel gaat er over dat ondanks dat je je niet happy kunt voelen in je werk, je toch goede keuzes kunt hebben gemaakt. Vaak denken mensen die zich rot voelen in hun werk dat ze op zoek moeten gaan naar iets compleet anders om van het vervelende gevoel af te komen. En regelmatig merk ik dat de stap naar plezier en geluk in werk heel dicht bij ligt. Lees in het artikel hoe Milou haar manier van werken zodanig veranderde dat ze opgelucht verzuchtte: “ik wist niet dat ik zó enthousiast kon zijn”.

In the meantime had ik een geweldige vakantie in New York, Boston en de mooie natuur met bossen en watervallen tussen deze twee steden. Daar las ik ‘De overgave’ van Arthur Japin, een prachtige historische roman die zich afspeelt in de 19e eeuw in Amerika. Awel, ik hoop dat je het ook goed had deze zomer en dat je zin hebt om weer aan de slag te gaan. Ik heb er veel zin in. Het komende seizoen ga ik nieuwe coachproducten introduceren. Ik houd je op de hoogte!

Artikel: Verkeerde stap in de juiste richting

Ik hoor het vaker: Je hebt een baan in een sector of beroepsgroep die volledig aansluit bij jouw interesses en passies. Maar toch ben je niet gelukkig in je werk. Hoe kan het? Misschien is het tijd te onderkennen dat je binnen de juiste beroepsgroep de verkeerde functie hebt gekozen?

Milou (23) worstelt al een tijd in haar werk, voordat ze via een artikel op LinkedIn naar mij toe stapt. Milou is een jonge, zeer intelligente vrouw aan het begin van haar loopbaan. Ze studeerde sociale geografie en planologie, en doorliep de studie met gemak en plezier. In haar vrije tijd geeft ze bijles op een huiswerkbegeleidingsinstituut en ook privé doet ze het op verzoek. Dat vindt ze erg leuk. Tot haar grote genoegen slagen haar pupillen met tienen voor de vakken waarin Milou hen bijstaat!

Milou 150x150 Verkeerde stap in de juiste richting

Voor een afstudeeropdracht verkent ze het werk bij  gemeenten. Dit bevalt haar niet erg maar door haar vrijwilligerswerk ontdekt ze haar nieuwe richting: het onderwijs! Ze volgt de master leraar voor voorbereidend- en hoger onderwijs Aardrijkskunde en is helemaal klaar voor haar eerste baan: docent aardrijkskunde.

Is dit dan toch niets voor mij?

Ik ontmoet Milou (foto) voor de eerste wandeling en haar werk valt ontzettend tegen: ze is de hele tijd bezig om de groep tieners in toom te houden. Haar leerlingen letten vaak niet op, laten zich moeilijk aanspreken en tonen nauwelijks respect. Milou: “ik word gek van het constant terechtwijzen en bezig zijn met andere dingen dan de stof. Ik wil gewoon lesgeven!”. Milou voelt zich er machteloos onder en het maakt haar onzeker. De leerlingen voelen haar onzekerheid aan en worden er alleen maar lastiger van. Ze wordt er doodmoe van. ‘s Ochtends als ze wakker wordt schiet ze direct in de stress. Met een onbehaaglijk gespannen gevoel rijdt ze elke dag weer de file in.

Milou twijfelt over het onderwijs. “Ik vind alles leuk aan lesgeven: de inhoud van het vak en anderen iets leren, maar hier lukt dat helemaal niet. Moet ik nu meer mijn best doen en blijven volhouden?”. Ze vraagt zich af of het onderwijs toch niet haar roeping is en dat ze gewoon niet geschikt is om les te geven. In ieder geval mag ze van zichzelf niet zomaar opgeven. “Wat je begint, moet je gewoon afmaken!, zegt ze. Toch?”.

Of?

Ik spoor Milou aan haar fantasie te gebruiken; als alles mogelijk was, hoe zou een dag er dan uitzien? Dat blijkt voor Milou een lastige opgaaf; zij is een analytische denker, een realist én ze vindt dat veel dingen gewoon moeten. Toch komen een aantal dingen aan het licht. Het liefst geeft ze les aan gemotiveerde mensen, die een actieve leerhouding hebben en die vooruitgang boeken. “Leeftijd en niveau maken niet zoveel uit, als ze willen werken zorg ik ervoor dat ze vooruit gaan, zegt ze”. Verder wil ze meer afwisseling in haar vakken en vrijheid voelen in werktijden, aanpak en curriculum. Ze wil zich écht bezig houden met kennisoverdracht in plaats van politieagent spelen.

We vullen Milou’s ideale werkdag verder in: ‘s morgens wil ze lekker wandelen met de hond, en dan ‘s middags en ‘s avonds lesgeven, bijvoorbeeld bij het huiswerkbegeleidingsinstituut in haar dorp, óf als zelfstandige. Ja, liever aan individuen en kleine groepjes. Als dat zou kunnen…. Milou begint steeds meer te voelen voor de laatste optie; zo kan ze haar eigen dagen plannen, is ze haar eigen baas. Maar ze blijft worstelen: “Ik moet mijn baan misschien nog een kans geven”, oppert ze. Maar tegelijkertijd wordt ze heel blij van het idee leerlingen individueel te begeleiden.

Wat je begint, maak je af!

Milou doet de Talentenscan. Daaruit blijkt dat zij ontzettend goed is in het motiveren en inspireren van tieners met leerproblemen, ze heeft geduld, stemt zich in haar aanpak af op het individu, heeft een grote variëteit aan aanvliegroutes en is creatief in het bedenken van steeds wisselende oefeningen zodat de leerling er plezier in gaat krijgen. Bovendien start ze bij wat de leerling al weet en van daaruit bouwt ze het stap voor stap op. Ze geeft vertrouwen en heeft echt hart voor de ander.

Mensen bewonderen haar omdat ze zo breed ontwikkeld is; ze kan moeiteloos meerdere vakken lesgeven. In haar huidige baan komen al deze talenten helemaal niet tot uiting! Milou is een zorgvuldige, analytische en leergierige denker, en -dat gaat vaak samen – een beetje introvert. Grote groepen aansturen past niet bij haar karakter.

Haar verlangen naar een eigen huiswerkbegeleidingsinstituut wordt steeds groter maar haar baan opgeven vindt ze natuurlijk heel eng. Hoe zal de omgeving wel niet reageren als ze het docentschap opgeeft? Haar ouders- bij wie ze nog inwoont – zullen vast heel teleurgesteld zijn als hun dochter het na een half jaar al opgeeft.

Analyse maken

Omdat Milou analytisch is aangelegd maken we een ‘analytisch’ lijstje. Wat is er vóór en tégen het stoppen met klassikaal lesgeven en het starten van een eigen bedrijf met individuele huiswerkbegeleiding? Als tegenargumenten brengt Milou in dat een eigen bedrijf inkomensonzekerheid meebrengt. Bovendien geeft ze zichzelf dan geen kans om het klassikale lesgeven onder de knie te krijgen, zo redeneert Milou. Ook vindt ze het moeilijk toe te moeten geven dat ze een inschattingsfout heeft gemaakt. Maar de voordelen zijn groot: als zelfstandige zal ze met meer plezier en ontspanning werken, kan ze haar eigen uren bepalen, zich richten op individuele begeleiding en in verschillende vakken lesgeven. Ze bloeit weer helemaal op bij het idee van een eigen huiswerkbegeleidingpraktijk.

We gaan deze wens concretiseren. We berekenen dat Milou zo’n 35 leerlingen per jaar nodig heeft om goed rond te kunnen komen. Milou wil graag in de buurt van haar dorp werken, geen fileleed meer, maar lekker op de fiets naar het werk. Eigenlijk weet ze al dat ze van dit plan gelukkig wordt en op haar ‘inschattingsfout’ ontdekt ze haar pasklare antwoord. “Onderwijs is mijn ziel en zaligheid, maar ik heb me nooit gecommitteerd aan de vorm van klassikaal lesgeven.”

Einde baan, begin bedrijf

Ze besluit haar baan op te zeggen en zal na de zomervakantie niet meer terugkeren. We richten ons ondertussen op het opzetten van haar eigen bedrijf. Ze mailt me dat ze niet wist dat ze ergens zo enthousiast over kon zijn! Milou neemt een sprong in het diepe, maar ze voelt zich er zeker over. Haar keuze klopt en ze heeft handvatten om haar bedrijf vorm te geven.

Inmiddels is Milou aan de slag met haar eigen praktijk, ze heeft een naam, een website, een locatie en …. ze heeft haar eerste klanten! Ze doet wat ze het aller-leukste vindt; lesgeven. Maar op een manier die veel beter bij haar karakter en haar ambities past. Over haar nieuwe doelstellingen zegt Milou: “Ik wil mensen over hun grenzen heen helpen en laten zien dat zij die moeilijke som ook kunnen maken. Mijn stelregel is: aansluiten bij wat al lukt en dan steeds een klein stapje verder. Persoonlijk, probleemoplossend en gepassioneerd zijn woorden die mijn manier van begeleiden omschrijven.”

Kijk naar de website van Milou op Handsonstudiebegeleiding.

De inhoud is goed, maar wat is jouw juiste vorm?

Vaak ben je op de goede weg, doordat je in een sector werkt die jou aanspreekt. Maar als je niet happy bent past de werkvorm wellicht niet bij je. Met deze tips krijg je inzicht welke vorm van werken beter bij je past.

* Een lijst met voor- en nadelen biedt inzicht. Het gaat hierbij niet om de lengte van het ene lijst ten op zichte van het andere lijstje. Het gaat erom dat je het denkproces doormaakt. Daarom is het goed om de lijst uit te schrijven. Zo ontdekte Milou dat haar argument ‘als ik mijn baan opzeg geef ik ook het klassikaal lesgeven op’, niet klopte. Ze kan over een paar jaar altijd weer kiezen voor het leraarschap. Ga dus na in hoeverre jouw voors- en tegens rationeel zijn.

* Voor de analytische mensen onder ons: soms blijf je te veel denken en malen. Je intuïtie en gevoel spelen echter ook een rol in het beslissingsproces. Als je de neiging hebt dit niet zo serieus te nemen kan het goed werken om een stuk te gaan wandelen of een andere fysieke activiteit te ontplooien. Zo kom je beter bij je gevoel.

* Bedenk wie je ideale klant, collega, baas, student of leerling is. Doe het zo precies mogelijk en kijk eens hoe je je voelt als dat waar zou zijn. Dit geeft je informatie en meer helderheid op de vraag of je werk je voldoende voedt of dat juist energie kost. En op welke manier je er meer plezier in zou krijgen. Milou werkt veel liever met leerlingen die respect tonen, opletten, meedoen met de gevraagde activiteit en vooruitgang boeken. Dat heeft ze nu strak voor elkaar en het geeft haar weer een competent gevoel en maakt haar energiek.

* Milou heeft de neiging om te denken wat er allemaal moet. Ben je ook zo’n moeter? Gun je zelf eens een week en bedenk bij alles: wil ik dit? Als het niet zo is: wat of hoe wil je (het) dan? Het bevat waardevolle informatie om serieus te nemen.

* Wil je voor jezelf beginnen, lees het boek Calimero-marketing van Karin Romme, een stimulerend boek voor iedereen die als zelfstandige zijn bedrijf met plezier wil starten.

Ik wens je veel succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

Het Coach Bureau

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

—–

Voel je je niet happy in je werk. Vraag je je soms af of je nu wel of geen goede keuzes hebt gemaakt in je studie en loopbaan? Wil je ontdekken op welke wijze je met plezier en energie naar je werk gaat? Voor een fris en nieuw begin na de zomer, start met het versterkende, resultaatgerichte coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, en ga op weg naar een manier van werken die je enthousiast en gelukkig maakt. Kijk op Ontdek je talent en wie je bent

De kracht van verbeelding

10 juli 2010

Dank voor de leuke en herkenbare reacties op het artikel in het magazine van het Financiële dagblad van 19 juni “Zo, nu ben ik er voor een ander!”, over mensen in (top)functies die bereid zijn hun functie met bijbehorende hoge inkomen, mooie auto enz. op te geven ten behoeve van werk om andere te helpen. Ik werd geïnterviewd omdat ik een aantal van deze mensen coachte. Betekenis willen hebben voor mensen is een wens die ik steeds vaker zie bij mensen die ik coach. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die durven te kiezen voor wat zij werkelijk belangrijk vinden in hun leven en werk.

Deze keer is mijn E-zine geschreven door Jackie. Zij volgt een wandelcoachtraject en schreef een boeiend verslag van de eerste wandeling. Jackie werkt en is opgeleid als communicatieprofessional èn kunstenaar. Ze verdient haar geld in de communicatie, en de communicatieplannen maken en uitvoeren bieden niet meer dezelfde voldoening als waarmee ze ooit het vak instapte. Het kost haar daarom bijzonder veel energie. Met haar kunstenaarschap geeft ze vorm aan haar verbeelding en loopt ze over van ideeën. Die bewaart ze voor de dagen dat ze voor zichzelf werkt als kunstenaar. Haar aanvankelijke wens voor het coachtraject was te zoeken naar een andere invulling van haar communicatierol, om zo haar oorspronkelijke plezier te hervinden. Maar onverwacht pakt dat geheel anders en verrassend uit!

Lees het in haar weergave van de eerste wandeling die we half juni liepen.

Ezine-artikel: De kracht van verbeelding

door Jackie van de P.

Het eerste wat ik zag, toen ik het wandelpad aan de Rhijnauwselaan insloeg, was een distelvink voor me op het hek. Het verhoogde mijn gespannen maar opgewekte stemming. Ik was te vroeg voor de afspraak en liep daarom door naar een weiland met koeien, waar ik het daarop volgende kwartier gebiologeerd naar bleef staan kijken.

Kijken naar dieren vind ik leuk, ik word er rustig van. ‘Kijken naar dieren’ had ik ook opgeschreven als een van de wensen voor de opdracht ‘Mijn grootste wens’. Maar, vroeg ik me af, zou ik daar in een toekomstig beroep wat mee willen? En wat dan? En bederf ik het genot van het dieren kijken niet door er mijn beroep van te maken? Door bijvoorbeeld te kijken, te analyseren en te beschrijven als een bioloog? Nee, gedver, dat wil ik helemaal niet.

Maar wát wil ik dan wel? En daar speelde zich het bekende patroon af van: bedenken dat ik iets wil; het leggen van de lat, hoger en hoger en hoger; om er vervolgens van af te zie. Ik hoopte dat Hilde me zou kunnen helpen de impasse te doorbreken van het denken in cirkels en het verlagen van de onmogelijk hoge hindernissen die ik voor mezelf opwerp.

Sterke kant

Na de kennismaking gingen we op weg. Zonder geleuter meteen aan de slag. Hilde vatte de omschrijving van mijn werk samen: “Dus je typt, je praat met mensen in een door tl-licht verlichte ruimte, je coördineert, werkt volgens plannen en maakt dus niets zelf.” Ik moest lachen om deze weinig inspirerende samenvatting. Op haar vraag welke elementen in mijn werk me wel aanspraken somde ik op: het contact met mensen; de omgang met uiteenlopende typen; het afstemmen van mijn houding en gedrag op de ander om zo te komen tot een goed contact, een opening voor een gesprek, oplossing van een probleem. Ik doe dat door te kijken, te luisteren, te voelen zonder oordeel. Als bij een dier, ik zie alles.

Hilde vroeg hoe het zou zijn als ik wat zou doen met die eigenschap? Dat vond ik leuk. Ik weet dat het een sterke kant van mij is. Noem het ook als sterk punt tijdens sollicitatiegesprekken. Maar heb er nooit bewust over nagedacht om het een kernactiviteit van mijn werk te maken. Het is gewoon een middel in de omgang met mensen en dieren. Ik kon ook altijd goed overweg met paarden die bijvoorbeeld te boek stonden als vals. Of kwaaie buurvrouwen.

Verbeelding

Toen kwam de wondervraag. Ik stond onmiddellijk op scherp. Gebruik het woord ‘wonder’ en mijn aandacht is getrokken. Ik vind ‘wonder’ een mooi woord. Het komt voor in sprookjes, wat ook van toepassing was op de omgeving. In mijn ooghoeken zag ik de elfen, kabouters schemeren tussen de bomen en in het water. Sterrenstof danste in het licht.

Hilde: “Je merkt er niets van, want je slaapt. En als je ’s ochtends wakker wordt is alles van je afgevallen wat op je drukte”. Vervolgens schetste ik de dag die zich vanaf dat moment af zou spelen. Die dag leek erg op een dag uit het afgelopen half jaar, voorafgaande aan mijn huidige baan. Ik zat zoals dat heet ‘op de bank’ in afwachting van een nieuw project. Die periode had ik vanuit mijn kunstenaarschap, twee exposities en drie opdrachten voor het inrichten van twee etalages en het ontwerpen van een website. Iedere ochtend kon ik niet wachten om naar de zolder te gaan om verder te werken aan mijn ‘Nachtzwaluw’ (beeldengroep van MDF-plaat) en ‘Karbonkels’ (porseleinen tegels met afdrukken van gevonden sieraden).

Mijn droomdag had diezelfde intentie met dit verschil dat er nu een klantcontact bijzat en dat ik de beelden maakte in opdracht van. Dus de verbinding met de echte wereld. En dat bruggetje mis ik nu. Dat bruggetje legde Hilde door met mij het droombeeld te vertalen naar mijn huidige leven. Ik had het zelf kunnen bedenken. Als communicatieadviseur doe ik niets anders dan het beschrijven van de huidige en gewenste situatie en de strategie om er te komen. (Overigens klinkt dit laatste heel professioneel en daadkrachtig, maar meesttijds heb ik het gevoel dat ik maar wat doe en dan meestal ook maar half.)

Concreet maken

En daar voltrok zich voor mij het wonder. Tijdens het concretiseren van mijn dromen, realiseerde ik me plotsklaps dat ik niet zozeer illustraties wilde maken voor een klant, maar de klant met mijn tekeningen etc. wilde helpen een ander licht te werpen op de zaak. En de zaak zou kunnen zijn: een vastzittende fusie; een productvernieuwing; een onverkoopbaar beleidsprogramma; een verziekte sfeer binnen een team etc.

En ik realiseerde me dat ik dit ongevraagd al heb gedaan! Ik hielp bijvoorbeeld bij het bedenken van een metafoor voor een fusie. Ik heb de gewoonte om te tekenen tijdens vergadering. Dat helpt me beter te concentreren. Tijdens een vergadering over de stroeve relatie tussen beide partijen, verbeeldde ik zo de gedachten die het onderwerp bij me opriepen. Dit beeld werd dankbaar in ontvangst genomen, want ineens was zichtbaar wat men al die tijd al onbewust had geweten. Een ander moment liet ik mijn collega´s zien hoe, door reorganisaties, de ziel uit ons team was gegleden. Ik toonde een grijze sok met een gat, waardoor je een rode sok zag. Daarmee wilde ik zeggen dat onder de laag van vermoeidheid en frustraties, we warme, enthousiaste mensen waren met hart voor de zaak.

Als ik dit zou willen hoefde ik er niet zo veel extra’s voor te doen. Dus niet nog eens een jarenlange studie of andere gekkigheid. Ik heb namelijk de belangrijkste competenties al in huis: creativiteit en het vermogen me te verplaatsen in uiteenlopende onderwerpen, en de mogelijkheid om mensen warm te maken voor mijn ideeën.

Licht

Het was alsof het licht aanging. Alsof er na jaren een deurtje openging in de doos waar ik in zit opgesloten. Om het wonder te laten geschieden hoefde ik het idee alleen maar uit te proberen in de praktijk, en voor aanscherping voor te leggen aan anderen.

Ik ga praten met mijn werkgever en een oud-collega van VROM en bespreek met hen mijn toekomstplannen en hoe ik daar invulling aan kan geven in mijn huidige baan en daarbuiten als freelancer. Dat het zo simpel kan zijn.

Sinds deze vrijdag ben ik zo blij en had maandag zelfs zin om naar mijn werk te gaan. Niet zozeer om het werk, maar om zo snel mogelijk een afspraak te maken met mijn werkgever. Ik zal er ook niet omheen draaien en haar vertellen waar ik mee bezig ben. En dat ik de komende tijd wil kijken hoe ik meer creativiteit in mijn werk kan brengen; mijn sterke punten beter kan benutten; een verbinding kan maken tussen kunst en communicatie.

Blij

Ik ben blij. Ik hoop dat ik dit gevoel vast kan houden en ‘mijnheer Bang’ en ‘mevrouw Demotivatie’ weet te beteugelen. Maar ergens heb ik het gevoel dat er nu niets meer mis kan gaan. Dit is de deur die ik al jaren zoek. Wat ik daarachter zie is, naast kersverse perspectieven, vooral het inzicht dat ik genoeg in huis heb om er een product van te maken wat iemand misschien ook nog wil kopen. Tot nu toe liet ik me leiden door vacatures en andere eisenlijstjes die door anderen waren opgesteld.

Maar dat je ook in dit volwassen leven ‘winkeltje kan spelen’ en je eigen producten kan verkopen, geweldig. Wellicht boor ik wel een nieuwe markt aan! Ik ga proberen (weer) meer te gaan doen wat ik leuk vind. Daarmee komen de kansen, spannende, fijne dingen op mijn pad.

—-

Verspil je ook te veel energie aan de dingen die niet meer bij je passen? Wil je ook de kracht van verbeelding ervaren en kijken naar de concrete mogelijkheden in je werk en leven? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je. In 4 wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten en je drijfveren. En we ontdekken concrete mogelijkheden en je komt al in actie om de eerste stappen te nemen op weg naar realisatie. Kijk op De coachprogramma’s

Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar Het Coach Bureau Op elke pagina vind je een formuliertje om je aan te melden. Wanneer je dat doet ontvang je tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent’.

Groeien in je carrière, maar niet omhoog

15 juni 2010

Diana maakt een prachtige carrière bij AH, KLM, KPN en ING. Steeds gaat ze een stapje omhoog. Maar steeds vaker ook bekruipt haar het gevoel dat ze haar talenten op een andere manier wil inzetten. Diana heeft een vage maar fantastische droom die gedurende het coachtraject steeds concreter wordt. Uiteindelijk is de ‘geest uit de fles’ en neemt ze een rigoureuze beslissing.

—In het Financieele Dagblad op 19 juni—

Vorige week interviewde Stefanie Bakker van het Financieele Dagblad (onder andere) mij over mensen die een mooie carrière maken en veel geld verdienen en vervolgens een breuk maken in hun loopbaan om voor hen zinvoller werk te doen. Waar komt zo’n verlangen vandaag? Hoe komen ze tot zo’n besluit? De uitgebreide reportage verschijnt aanstaande zaterdag 19 juni in het magazine van het Financieele Dagblad. Ik coachte een aantal mensen met die wens en een ervan is Diane.

E-zine artikel: Groeien in je carrière, maar niet omhoog

Diana (47), is manager corporate communicatie bij een groot adviesbureau. Ze is verantwoordelijk voor de interne communicatie en pr, ze stuurt een team aan. Diana is goed in haar werk, ze wordt zeer gewaardeerd en het is een leuk bedrijf met een goede, informele sfeer. Ze verdient goed. Toch vraagt Diana zich af of ze dit wel haar hele leven wil blijven doen.

blue bells 150x150 Groeien in je carrière, maar niet omhoog

Blue bells in Amelisweerd

Ze werkt al ruim twintig jaar in het communicatievak, bij grote, op winst gerichte bedrijven waar ze enorm veel heeft geleerd. De laatste tijd levert haar werk haar echter steeds minder energie op. Ze lijkt niet langer te worden gemotiveerd door de winstgevendheid van het bedrijf. Haar interesse is aan het verschuiven. Het zijn vooral de mensen die haar boeien, hun talenten en hoe je sámen een succes van een bedrijf kunt maken.

Ze zou haar ervaring graag in willen zetten voor een organisatie waar mensen centraal staan, waar je op menselijk niveau betekenis toe kunt voegen. In haar vrije tijd doet Diana vrijwilligerswerk: gaf les aan buitenlandse vrouwen, begeleidde verstandelijk gehandicapten en ze werkte een tijdje voor een hospice. Dat werk geeft haar echt voldoening. Zou zoiets niet een goede werkplek zijn?

Betekenis geven

Tijdens onze wandeling stel ik haar de wondervraag. Als alles mogelijk is, hoe ziet haar werk er dan uit? Er borrelt een mooi beeld bij haar op. Diana werkt bij een verzorgingstehuis in een stijlvol oud pand. Het is smaakvol en natuurlijk ingericht en er is veel aandacht voor de bewoners. Zij houdt zich bezig met de communicatie, maar ook met de strategie, de grote lijnen en heeft veel contact met de bewoners en de familie. Op zo’n contactvolle wijze zou ze willen werken en betekenis willen geven.

Uit de talentenscan blijkt dat Diana veel overtuigingskracht heeft, goed en warm is in contacten, een zeer harde werker is en goed kan structureren en het overzicht bewaren, en ze wordt erg gewaardeerd als leidinggevende. Hoe kan ze deze talenten inzetten in een verzorgingshuis of een ideële organisatie?

Om dat duidelijk te krijgen, gaat Diana praten met mensen die in deze branche werken. Ze bezoekt een informatieavond over het starten van een zorgboerderij, gaat praten met iemand die van de ING overstapte naar de Nederlandse Vereniging voor Gehandicapten. Ook heeft ze een gesprek met de directeur van Humanitas en van de Nationale Ouderenbond.

Rigoureuze stap

De gesprekken voeden haar zeker en haar wensen worden steeds concreter. Haar hart gaat er sneller van kloppen! Een ding is duidelijk geworden; ze wil zich inzetten om (kwetsbare) mensen te helpen, ze wil naast de directe hulp ook zelf aan het roer staan en van invloed zijn met haar ideeën en denkbeelden. Ze wil echt iets neerzetten!

Maar hoe nu verder? Met haar zware baan van (meer dan) vijf dagen in de week komt ze er niet toe om ook echt actie te ondernemen. Aanvankelijk beslist ze om een dag minder te gaan werken. Ze realiseert zich al snel dat die ene vrije dag in de week onvoldoende is om belangrijke stappen te nemen. Maar de geest is uit de fles. “Ik kan en wil mijn verlangens niet langer negeren en dit serieus uit gaan zoeken. Het is tijd om rigoureuze stappen te zetten”, zegt ze. “Ik ga er nu echt werk van maken”. Ze zegt haar baan op! Diana bouwde een financiële buffer op in de loop van de jaren en ze durft de gok te wagen. Vanaf eind juli heeft ze alle tijd om haar plan echt concreet te maken en te realiseren. “De wereld ligt weer open en ik zie uit naar een prachtige ontdekkingsreis”, zegt ze. “En ik weet zeker dat er iets heel moois uitkomt.”

Wil je betekenisvol en met bezieling aan het werk?

Wil jij net als Diana betekenisvol en bezield aan het werk? Zorg dat je je dromen concreet maakt en op ontdekkingsreis gaat. Deze tips kunnen je helpen.

*Maak niet de fout om je huidige baan op te zeggen uit onvrede, terwijl je nog helemaal geen idee hebt wat je verder wilt doen. Bedenk voor je stappen onderneemt eerst goed waar jouw wensen en ambities liggen. Dat kun je doen door de wondervraag te stellen. Diana heeft nog steeds het antwoord scherp op haar netvlies en ze weet welke aspecten ervan ze wil terug zien in haar nieuwe werkinvulling.

*Ga praten met mensen die het werk doen dat jij ambieert. Iemand die bij een ideële organisatie werkt die je aanspreekt, of iemand die de stap heeft gezet van een op omzet gerichte organisatie naar een zorg-voor-mensen gerichte organisatie. Dat inspireert, maar geeft je ook veel aanwijzingen hoe je je droom kunt waarmaken en of je je plannen bijstelt.

*Neem de tijd om je droom concreet te maken. Misschien is het nu de tijd. Neem bijvoorbeeld een maand vakantie om gesprekken te voeren en een compleet plan op te stellen. Of als het mogelijk is, ga een paar maanden met sabbatical. Maar kijk wel uit dat je in die vrije maanden echt actie onderneemt! Soms gaan mensen lekker achterover hangen en relaxen. Dat lijkt prima, maar na een tijdje balen ze ervan dat ze niks hebben gedaan en raken compleet gedemotiveerd.

*Lees ‘Hemelbestormers’ van Stan Boshouwers. “De wereld zit te springen om bezieling”, schrijft hij. Een boek om inspirerende ideeën daadwerkelijk te realiseren.

Droom en kom in actie! Veel succes!

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

©Hilde Backus 2010

Passen je huidige werkzaamheden of sluit je werksetting niet (meer) aan bij je diepste motivatie? Kost het je te veel energie? Wil je met bezieling en voldoening werken? Zou je willen uitzoeken van welke baan of rol je juist energie krijgt? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je. In 4 wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. En we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk op De coachprogramma’s.

Verveel je je op je werk? Pas op voor ‘bore-out’!

09 februari 2010

Mijn nieuwe E-zine gaat over Susan. Ze vond haar werk als journalist zo saai, eentonig, voorspelbaar en routineus dat ze er doodmoe, geïrriteerd en bijzonder onzeker van werd. Niet alleen op haar werk maar ook thuis. Ze was radeloos, had geen idee hoe ze uit haar vicieuze cirkel moest stappen. Ze zag geen gat in de toekomst. Tijdens het coachtraject ontdekten we haar bore-out verschijnselen. En een manier om er uit te komen.

Lees hieronder in mijn nieuwe E-zine hoe Susan worstelde om haar wensen te ontdekken en te erkennen, en hoe zij de stappen van verandering aandurfde. Zij hervond haar energie, bouwde aan haar zelfvertrouwen en ontwikkelde een helder en blij toekomstperspectief. Susan is een ander mens geworden.

Dank voor alle mails en openhartige verhalen die ik ontving naar aanleiding van mijn vraag:

“Wat is het grootste probleem waar jij tegenaan loopt in je huidige functie en/of in je loopbaan? Waar zit je al een tijdje mee en kom je maar niet mee verder?”.

Susan sloot aan bij veel vragen. Veel mensen kampen met bore-outverschijnselen. Het grote gevaar, merk ik, is dat mensen wennen aan hun onvervuldheid, demotivatie en lusteloosheid. Het besluit om stappen te nemen wordt helaas steeds meer uitgesteld en roept grote angst op. Ik gun het iedereen die zich zo voelt om je wensen en talenten onder de loep te nemen. De wereld is groot en er is veel mogelijk!

lentebloemen 252x300 Verveel je je op je werk? Pas op voor bore out!

Dank ook voor de reacties op mijn minicursus “de 5 stappen naar optimale inzet van je talent”. Steeds meer mensen kunnen al stappen nemen met deze thuiscursus. Je ontvangt hem gratis wanneer je een abonnement neemt op mijn tweewekelijkse E-zine serie.

Blijf ook jouw probleem, vraag of wens mailen naar hilde@coachbureau.nl. Ik doe mijn best doen om de komende maanden je vraag, anoniem te beantwoorden in de artikelen.

Ik hoor het graag van je!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Verveel je je op je werk? Pas op voor ‘bore-out’!

Susan (33) is doodmoe van haar werk, terwijl ze helemaal niet hard werkt. Haar baan is niet meer uitdagend. Maar ze durft geen stappen te ondernemen om ander werk te vinden. We ontdekken haar bore-out verschijnselen. Gelukkig leert Susan weer naar haar verlangens kijken en neemt ze grote stappen.

Ze werkt alweer zeven jaar als journaliste bij een huis-aan-huisblad, maar het plezier is er voor Susan goed van af. Ze verveelt zich en vindt het allemaal niet meer uitdagend. Ze baalt ervan als ze weer naar het zoveelste lustrum van een buurthuis wordt gestuurd of een stukje moet schrijven over de verjaardag van een oude dame. Haar werk heeft ze intussen zo goed in de vingers dat ze ver voor het einde van de dag klaar is en dan maar een beetje gaat surfen op internet.

Dan gaat ze naar een nieuwe rampenfilm, om er een recensie over te schrijven. De film zet Susan aan het denken. “Als morgen de wereld vergaat, heb ik nooit met plezier gewerkt!”, realiseert ze zich. Het is de druppel. Ze neemt een besluit. Ze wil op zoek naar werk waar ze blij van wordt.

Uren zoet met youtube

Susan is lang niet de enige met een bore-out. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 1 op de 7 mensen met een kantoorbaan zich chronisch verveelt. Ze zijn de uitdaging allang kwijt, maar durven ook geen stappen te ondernemen om werk te vinden dat beter bij ze past. Om uitdagender taken vragen doen ze meestal ook niet, bang als ze zijn dat de leidinggevende dan denkt dat hun functie overbodig is of dat ze lui zijn. Om de tijd de verdrijven zijn deze verveelde werknemers uren zoet met privézaken; ze bekijken filmpjes op youtube, beantwoorden privémailtjes en zoeken alvast informatie op voor de vakantie die ze aan het plannen zijn. Maar daar voelen ze zich natuurlijk helemaal niet goed bij; ze gaan doodmoe en neerslachtig naar huis, en vroeg naar bed.

Tijdens onze eerste wandeling merk ik dat Susan alles uit de kast haalt om haar gevoel van onvrede te onderdrukken. Een aantal vrienden die ze nog kent van de School voor Journalistiek hebben nooit een baan in de mediabranche gevonden. “Ik heb tenminste een baan in de journalistiek”, zegt ze dan ook tegen zichzelf. Dat relativeren gaat zelfs zo ver dat ze de rampen die ze op het journaal voorbij ziet komen erbij haalt. “Die mensen hebben geen eten, geen dak boven hun hoofd en helemaal geen zekerheid. Dan moet ik toch niet gaan klagen?”

Zwemmen met haaien

Susan heeft een heel sterk verantwoordelijkheidsgevoel, is plichtsgetrouw en heel bedachtzaam. Dat zijn op zich mooie eigenschappen. Maar als je er in door slaat, kan het gebeuren dat je – net als bij Susan – met je denkkracht elk verlangen kapot maakt. Het effect van die onderdrukking is dat Susan helemaal blokkeert als ik vraag wat haar wensen in het leven zijn. Ze kan niets bedenken.

Ik geef Susan een huiswerkopdracht mee waarmee ze aan het fantaseren kan slaan. Ik vraag haar zo lang mogelijke lijsten te maken met wat ze nog allemaal wil doen in haar leven. Kleine, of grote dingen, privé of werk, het maakt niet uit wat, als het maar op de lijst komt. Uit haar lijst komt een hele brede interesse. Ze wil parachutespringen, bergbeklimmen, met haaien zwemmen… Maar als ik er goed naar kijk, zie ik wel een rode draad. Werken met dieren, reizen, schrijven en meer zelfvertrouwen zijn wensen die steeds weer terugkomen.

Langzaamaan durft ze het waar te laten zijn. Als kind kwam ze al thuis met een half dood vogeltje, ze was altijd gek op dieren: Susan wil met dieren werken. En het reizen dan? Combineren met de dieren? Ja! Ze wil het combineren! Enthousiast onderzoekt ze wat deze wensen betekenen voor haar carrière. Op National Geographic Channel ziet ze een programma waarbij vrijwilligers met dieren werken in wild resorts in Afrika. “Dat werk wil ik doen, en er dan over schrijven.”

Het mooie is dat Susan zich nu bewust is geworden van de remmende gedachten waar ze steeds last van had en daardoor haar wensen niet onder ogen durfde te zien. Maar ze ziet wel in dat als vrijwilliger in Afrika werken misschien wel het andere uiterste is voor iemand die toch wel veel van vastigheid houdt. Daarom oriënteert ze zich op een opleiding tot dierenartsassistente. Ze gaat naar een open dag en neemt ter plekke de beslissing: dit ga ik doen. Ze schrijft zich in en start dit najaar met de opleiding. Het is een parttime opleiding, daarnaast wil ze ander werk gaan doen. “In ieder geval niet meer bij het huis-aan-huisblad, die baan zeg ik op nog voor de zomervakantie”, zegt ze.

En…, haar grote droom gaat ze óók nog waarmaken. Deze zomer vertrekt ze naar Zuid-Afrika om daar een maand lang de rangers en dierenartsen in een wild resort te helpen. En haar liefde voor het schrijven raakt ze niet helemaal kwijt; over haar avonturen gaat ze straks bloggen (wanneer haar blog in de lucht is vermeld ik het in mijn E-zine). Susan voelt zich energiek, stevig en heeft een helder toekomstperspectief! Ze ziet het weer helemaal zitten.

Tips tegen een bore-out

Verveel jij je ook kapot op je werk, kom je moe en down thuis, maar durf je niet echt stappen te ondernemen om de boel te veranderen? Dan helpen deze tips je om een einde te maken aan de verveling.

*Maak net als Susan zo lang mogelijke lijsten met dingen die je nog allemaal wilt doen in je leven. Denk er niet meteen bij na of het allemaal wel kan, fantaseer er eerst maar eens op los.

*Bekijk de lijst daarna rustig; zit er een rode lijn in, zijn er wensen die steeds weer terug komen?

*Krijg zicht op je belemmerende gedachten. Denk na over wat jij allemaal uit de kast haalt om niet toe te geven dat het zo echt niet meer kan op je werk.  Relativeer je net zoveel als Susan?

*Lees het boek “Bore-out, als verveling je werk wordt”, van Philippe Rothlin en Peter Werder. Daarin staat dat de grootste risicofactor voor een bore-out de verkeerde beroepskeuze is. Als je last hebt van de symptomen van een bore-out (je ambitie is weg, je vindt je werk saai, je bent apathisch, je hebt geen energie meer en je voelt je onzeker), zit je misschien niet op de goede plek. Sluit een andere baan beter aan bij jouw talenten en wensen?

Voel je je ook lusteloos, moe en gedemotiveerd in je werk? Ben je kwijt wat je wilt in het leven? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde, individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Gun het jezelf! Kijk bij ‘De Coachprogramma’s.’

Begin 2010 met een voorsprong!

21 december 2009

Geniet je van het winterse weer? Ik zeker! De coachwandelingen vonden afgelopen week plaats in een prachtige wit landschap, een plaatje! Het is prachtig wandelweer!

We zijn bijna gekomen aan het eind van het jaar. De feestdagen staan voor de deur. Ik hoop dat je geniet van fijne en vrije dagen. En het nieuwe jaar? Wordt komend jaar het jaar van geluk en plezier op vele fronten en ook in je werk? Misschien wordt 2010 het jaar waarin je je nieuwe baan vindt of de stap naar je eigen onderneming maakt! Wat zijn je plannen?

Om te ontdekken wat jouw beste plannen zijn, zijn vier dingen belangrijk om te onderzoeken: jouw unieke natuurlijke talenten, je èchte wensen, je drijfveren en je passende werksetting. Dan heb je ‘het materiaal’ om te ontdekken welke concrete functie of rol bij je past.

Fantaseren en verbeelden van jouw gewenste toekomst is één van de eerste stappen in dit proces. Maar soms is het lastig om je fantasie de vrijheid te geven omdat je direct al denkt: ‘dat gaat niet lukken’, of ‘wie zit er op mij te wachten?’. Toch is het verbeelden van je ideale toekomst bijzonder zinvol en eigenlijk ook leuk. In mijn E-zine geef ik je 7 stappen om goed op gang te komen en daarmee je eerste voorsprong voor 2010 te boeken!

—-

E-zine: Begin 2010 met een voorsprong! Verbeeld het nieuwe jaar, in 7 stappen!

Heb jij ook zo’n zin in 2010? En heb je ook al gefantaseerd over hoe je wilt dat je leven er volgend jaar uit zal zien? Wat wil je veranderen, wat kan beter en wat moet vooral hetzelfde blijven? Het zou natuurlijk geweldig zijn als in 2010 alles wat je wenst gaat lukken. Maar dan moet je eerst wel weten wat je wensen en dromen zijn…

Ik merk dat het niet altijd gemakkelijk is om te durven fantaseren over je toekomst. Soms vinden mensen het eng; ‘moet ik zomaar mijn hele leven omgooien’? Of: ‘Het lukt allemaal toch niet’. Maar het afgelopen jaar heb ik weer gezien hoeveel er mogelijk is.

Het afgelopen jaar heb ik met veel plezier bijna 100 mensen gecoacht. Samen bereikten we geweldige resultaten. Mensen kregen hun talenten en sterke punten in beeld, namen hun wensen en dromen (eindelijk) serieus, ontdekten welke functies ècht bij hen passen, gingen weer studeren, namen ontslag en stapten over naar nieuwe functies, begonnen hun eigen onderneming of herwaardeerden hun eigen functie door kleine wijzigingen.

Deze mensen voelen zich energieker en steviger en gaan met meer zelfvertrouwen verder met hun volgende stappen. Een keer werd een huwelijk gered, en een keer werd ook duidelijk dat de relatie niet meer klopte. Als je dichter bij jezelf komt en duidelijk ziet hoe talentvol, leuk, goed, krachtig en betekenisvol je bent, worden bepaalde beslissingen nu eenmaal eenvoudiger.

Ik gun het je van harte om in 2010 te kiezen voor datgene wat voor jou echt belangrijk is. En nu echt! Ga dromen! Om te beginnen. Fantaseren over je ideale toekomst kan je wakker schudden en ervoor zorgen dat jij in 2010 eindelijk die droombaan ontdekt én krijgt. Neem een voorsprong en droom!

Verbeeld en fantaseer in 7 stappen

Fantaseer er dus op los! Maak even pas op de plaats om je toekomst te verbeelden. Met dit 7-stappenplan prikkel je je fantasie. Door jezelf deze vragen te stellen, en je gedroomde toekomst op te schrijven en te tekenen, komen je ware dromen vanzelf bovendrijven.

*Koop een mooi opschrijfboekje en zoek een fijne, rustige plek op waar je rustig kunt fantaseren. Beschrijf het verloop van een ideale dag uit je ideale leven. Doe het in de tegenwoordige tijd en voel hoe het is als het al bereikt is. Zet zoveel mogelijk op papier. Waar krijg je energie van? Waar word je gelukkig van? Denk niet alleen aan werk; voor welke hobby, sport of andere vrijetijdsbesteding wil je het komende jaar meer tijd vrij maken? En hoe zit het met vriendschappen, familie en de liefde?

*Teken alle beelden die over je droomtoekomst in je opkomen. Ga er lekker voor zitten en maak een schets van hoe je zou willen dat je leven er qua werk en privé in 2010 uitziet. Ga helemaal los; teken gedetailleerd hoe je ideale werkplek er uit ziet, wat je in het weekend doet, hoe opdrachtgevers of leidinggevenden op jouw projecten reageren. Hou je niet zo van tekenen? Knip dan plaatjes die bij jouw dromen passen uit tijdschriften en maak een collage. Houd je tekening of collage in je zicht.

*Denk na over wie je stiekem een beetje benijdt. Wie heeft de baan die jij eigenlijk ambieert? Wie werkt bij een organisatie die jou heel erg aanspreekt? Is er iemand in je omgeving die een eigen onderneming heeft opgezet, en wil je dat eigenlijk ook wel? Fantaseer vervolgens over hoe het zou zijn als jij die droombaan zou hebben of die onderneming zou durven starten. Hoe zou je werk er uitzien, zou het je goed doen?

En als je durft: maak een afspraak met die persoon!

*Stel jezelf een paar praktische fantaseervragen. Hoeveel wil je volgend jaar verdienen? Wil je om loonsverhoging gaan vragen, probeer je dan precies voor te stellen hoe dat moment eruit ziet. Wat heb je aan, hoe stel je de vraag, en hoe reageert je baas? Of verdien je je geld met geheel andere bezigheden? Welke?

*Nog een praktische vraag: als je helemaal zelf kon kiezen welke opleiding, cursus, studie, training of coaching je volgend jaar gaat volgen, wat zou het thema daarvan dan zijn? En wat wil je met die opleiding of coaching bereiken?

*Ga wandelen met een vertrouwde vriend of vriendin en deel je fantasie. Vertel de ander welke ondersteuning je behoeft en hoe je dat gaat organiseren in het nieuwe jaar.

*Bedenk nu al waar zou je trots op zijn als je dat in 2010 bereikt. Stel dat je eind volgend jaar een mail aan mij zou sturen met alle dingen die je in 2010 hebt bereikt. Wat zou je vertellen? Welke knopen heb je dan doorgehakt, welke werk doe je dan, welke cursussen heb je gedaan en welke dingen heb je in je privé-leven omgegooid?

Ik wens je veel succes en plezier en ik wens je bovenal een fantasierijk en liefdevol 2010.

Dat al je wensen en dromen maar uit mogen komen!

Fijne feestdagen!

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

—————————————————————————–

Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je dromen? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij http://www.coachbureau.nl/coachprogrammas/talentvol-op-koers/