Het Coach Bureau

Ontdek je talent en vind vervulling, succes en plezier in je werk

Artikelen met de tag ‘energie’

nieuwere artikelen »

This is for real

14 januari 2011

Lees Marieke’s zelfgeschreven ervaringen van de 4 coachwandelingen van het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, in een serie van 4 Ezines. Vandaag de tweede wandeling ‘This is for real’ waarin Marieke de eerste concrete stappen zet om haar grootste wens te realiseren. Het is een vervolg op ‘Doen wat ik niet laten kan!’. Haar beleving van de volgende wandelingen lees je de komende weken.

Even vooraf: Marieke werkt als communicatieadviseur bij een gemeente. Het werk kost haar veel energie en de sfeer is niet inspirerend en uitdagend. Toch heeft zij veel nieuwe ideeën die soms wel gewaardeerd worden. Marieke heeft een zogenoemde diagnose borderline. Toch weet eigenlijk niemand op het werk dit, en merken mensen ook niet wat er in haar leeft.

In het wandelcoachprogramma ontdekt ze haar liefste wens: ze wil met haar schrijftalent werkgevers, ‘gezonde’ werknemers, bedrijfsartsen én hulpverleners vertellen, over hoe het is om te leven en te werken met een psychische stoornis. “Zodat we er met z’n allen aan kunnen bijdragen dat ook psychische beperkingen op het werk geen taboe meer zijn. En heel veel mensen nog veel beter uit de verf komen”, zegt Marieke.

Lees haar ervaringen van de tweede wandeling in het Ezine-artikel ‘This is for real’, hieronder.

—

Nieuw! ‘Door de Bomen het bos weer zien!’.

Een boek over het ontdekken van je talent, en plezier en vervulling in werk.

In dit informatieve, inspirerende en verhelderende boek, wandelen 25 mensen naar plezier, vervulling en succes in werk, in Amelisweerd en Rhijnauwen. Het boek met persoonlijke en bemoedigende verhalen is een selectie van mijn mooiste artikelen, en staat boordevol praktische en bruikbare tips en inzichten.

Het boek, 186 pagina’s, is prachtig full-colour vormgegeven en geïllustreerd met foto’s van Amelisweerd en Rhijnauwen en van een aantal coachees zelf! Het moedigt je aan tot zelfwaardering en actie!

De prijs is € 39,95. Je kunt het vanaf volgende week bestellen en ik leg je in mijn volgende ezine uit hoe je het kunt bestellen.

Mijn trouwe ezine-abonnees ontvangen de online versie van het boek cadeau! Volgende week stuur ik je de link waarmee je het boek kunt downloaden.

Ik zou het waarderen en toejuichen als je vrienden, collega’s, familie en kennissen op de hoogte stelt van mijn boek. Wanneer zij zich deze week inschrijven voor mijn Ezine, ontvangen zij:

• De online-versie van mijn nieuwe boek ‘Door de bomen het bos weer zien!’, volgende week.

• De Minicursus ‘De 5 stappen naar optimale inzet van je talent!’

• Tweewekelijks mijn Ezine met aansprekende, persoonlijke verhalen van het verloop van een wandelcoachprogramma mèt resultaten van mijn klanten, en praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie voor gelukkig en succesvol werken!

Aanmelden kan via de link onder aan dit artikel (stuur deze email naar een vriend) of door via http://www.coachbureau.nl/gratis-informatie/. Alvast veel dank!

—–

Ezine artikel: This is for real!

door Marieke Sweens

De tweede wandeling met Hilde liepen we op 1 oktober 2010. De dag die we oorspronkelijk prikten voor de tweede afspraak, blijkt precies de enige dag die week te zijn dat ik een niet te verzetten afspraak op werk heb. Dat we daardoor voor de tweede wandeling uitkomen op 1 oktober, kan bijna geen toeval zijn. Door mijn contact met Hilde en de opdrachten die ik deed, heb ik besloten om minder te gaan werken en vrijdag 1 oktober is de eerste vrije vrijdag die het gevolg is van dat besluit.

Eerst op vakantie

Kort na de eerste wandeling zou ik op vakantie gaan. Al weken leefde ik daarnaar toe, het duurde me veel te lang voor het zover was. Nu kwam het ineens ongelegen: ik wilde aan de slag met de opdrachten van Hilde en ik had helemaal geen zin in het uitstellen ervan. Natuurlijk was dat over zodra de vakantie aanbrak en achteraf bleek het zelfs heel handig uit te komen dat ik had moeten wachten.

Een gezamenlijk manifest

De spannendste opdracht was namelijk om contact te leggen met Femke Talitha, schrijfster van het boek ‘Borderline van binnen’. Mijn plan was om haar te interviewen en om dat interview te plaatsen op mijn eigen weblog en op de site www.borderlinecase.nl, waar ik sinds eind augustus af en toe een gastblog schrijf – ook een uitvloeisel van het coachtraject.

Voor mijn vakantie had ik het internet al afgestruind naar een rechtstreeks adres, maar zonder resultaat: ik zou Femke Talitha via haar uitgever moeten benaderen. Maar na mijn vakantie kreeg ik toch haar eigen e-mailadres te pakken. Nog voordat ik gekalmeerd was van de opwinding dat ik haar zomaar een mailtje had gestuurd, kwam er al eentje terug. Ja, ze wilde graag meewerken, maar niet aan een interview. Wat ik dacht van een gezamenlijk manifest? Met hetzelfde doel dat ik heb met mijn blog en met het beoogde interview: laten zien dat mensen met borderline ondanks alles goed kunnen functioneren, een baan kunnen hebben, een relatie, eigenlijk heel gewone mensen zijn die niet altijd alleen maar bezig zijn met manipuleren en alles om zich heen (en zichzelf) kapot te maken.

Erop uit trekken en ontmoeten

Naast het contact met Femke Talitha zou ik ook een medeblogger uit Den Haag benaderen, Karin Ramaeker van www.met-k.com, die bezig is met het opzetten van open (net)werkplekken. Als ik me actiever met schrijven en bloggen bezig ga houden, wil ik niet alleen maar thuis werken. Ik wil erop uit trekken, anderen ontmoeten en wat is daarvoor meer geschikt dan zo’n open (net)werkplek? Als ik na de vakantie Karin bezoek, prijkt haar nieuwe cursusaanbod daarop. Met onder andere een cursus creatief webloggen voor zakelijk gebruik. Als ik heb nagegaan of de cursus biedt wat ik hoop, schrijf ik me in. Het is nog niet de open (net)werkplek die ik zocht, maar wel een stap die me zeker verder zal brengen.

Ik ben er wel

Het gaat dus goed, kan ik Hilde melden tijdens de tweede wandeling. Er is veel in beweging gekomen en dat maakt me blij. Bijna zou ik denken dat ik er hiermee wel ben – gelukkig geldt dat niet voor Hilde. We bespreken de manieren waarop ik met een selectie van stukken op mijn blog een uitgever kan benaderen, of een e-book zou kunnen maken. Hoewel ik al enige tijd op LinkedIn sta heb ik nog geen moment eraan gedacht dat dit een enorm platform is om mijn blog op de kaart te zetten. De vraag is hoe: onder pseudoniem? Als mezelf? In elk geval neem ik de suggestie in overweging.

Eng en verwarrend

Wat ik zelf als mijn talenten zie, weet ik ondertussen wel. Maar wat zien anderen nu eigenlijk in mij? Daarvoor krijg ik een bijzonder spannende opdracht mee: vraag een aantal mensen om de zogenaamde Talentenscan over mij in te vullen – onder het motto dat je via buitenstaanders een beter beeld van je zelf krijgt dan wanneer je alleen met je eigen ogen kijkt.

Schijnbaar nonchalant stuur ik de scan naar een aantal collega’s, naar vriendinnen en naar schoonouders en zwager, en sindsdien durf ik nauwelijks nog mijn inbox te openen. Ik kan me namelijk nauwelijks voorstellen dat ik een indruk bij anderen achterlaat en ik vrees dat niemand de vragen kan beantwoorden. Tot nu toe valt dat erg mee en er zijn zelfs nog geen onherkenbare dingen gezegd. Maar eng blijft het en het verwart me ook om te ontdekken hoe goed mensen mij zien.

This is for real!

Ook moet ik aan de slag met het in kaart brengen van mijn persoonlijke- en werkdrijfveren. Uit een lijst met 50 drijfveren moet ik er tien kiezen die voor mij gelden en vervolgens moet ik die in volgorde van belangrijkheid zetten. Op het moment dat Hilde deze opdracht aankondigde dacht ik: dat doe ik wel even, dat kan zo moeilijk niet zijn. Maar inmiddels blijkt het tegendeel. Ik heb de lijst weten te halveren, dat wel. Maar nu verder.

Dit is wel even wat anders dan van die psychologische testjes in tijdschriften, this is for real. En dat is tegelijk het mooie van deze moeilijke opdracht: dat hieruit wel iets gaat komen wat echt van mij is, waarmee ik werkelijk verder kan, in plaats van de dertien-in-een-dozijn platitudes die uit de tijdschriftentesten komen.

En terwijl de tweede sessie nog in me nagloeit, verheug ik me nu alweer op de derde wandeling en de ongetwijfeld verrassende stappen die ik dan weer zal nemen.

Marieke Sweens

Opnieuw dank, Marieke, voor je beschrijving van je ervaringen als gevolg van de tweede wandeling. Ik hoop dat het je (lezer) aanzet tot gedachten en keuzes die jou goed doen! Wil je meer lezen hoe Marieke de wandeling verder beleefde kijk dan op haar weblog www.ditismarsmania.nl bij Thema, Talenten en Tussenregels.

Je reactie op het artikel is welkom!

Dit artikel is de beschrijving van de tweede wandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De volgende 2 wandelingen worden de komende dinsdagen gepubliceerd. Lees volgende week dinsdag 18 januari de derde wandeling: ‘Je bent goed zoals je bent’.

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Herken je het ook dat je veel meer in huis hebt dan dat je werk van je vraagt? Laat je daardoor talent liggen en blijf je stil staan? Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je talenten en wensen? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Doe het zelf in 2011!

05 januari 2011

Heb je genoten van het winterse weer? Amelisweerd en Rhijnauwen vormden een prachtige witte achtergrond voor de coachwandelingen. Welnu, het nieuwe jaar is begonnen. De vakantie, als je die had, zit er op. Ik hoop dat je genoot van vrije dagen, de feestdagen en het winterse weer.

En het nieuwe jaar? Heb je er zin in? Wordt komend jaar het jaar van geluk en plezier op vele fronten en ook in je werk? Wordt 2011 het jaar waarin je je werk naar jouw koers zet, waarin je je nieuwe baan vindt of de stap naar je eigen onderneming maakt! Wat ga je doen?

Ik wens je een gelukkig 2011 waarin je werkt met plezier, vervulling en succes. En als je nu even niet lekker gaat, wat helpt: Weet wat je talent is, doe er mee wat je het allerliefste wilt, en laat dat de hele wereld weten. Grote kans op succes èn je maak je een spurt in je ontwikkeling.

Marieke deed het. Haar werk kostte haar veel energie en gaf haar geen inspiratie. Een van haar talenten is schrijven en daarmee vervult ze nu haar grootste wens. Èn ze laat het de wereld weten. Lees haar zelfgeschreven ervaringen van de 4 coachwandelingen van het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, in een serie van 4 Ezines. Ze beschrijft steeds één wandeling. Haar beleving van de volgende wandelingen lees je de komende 3 dinsdagen. Lees vandaag ‘Doen wat ik niet laten kan’. Marieke deed het. Met succes. En nu is het aan jou: doe het zelf in 2011!

Ezine-artikel: Doen wat ik niet laten kan!

door Marieke Sweens

Het was ergens begin juli toen ik voor de eerste keer coach Hilde Backus sprak. Dat was tijdens een telefoongesprek waarin we een eerste afspraak maakten, die pas eind augustus kon plaatsvinden. “Zal ik je alvast een opdracht sturen om de tijd tot dan te overbruggen?” stelde Hilde voor. “Weet je wat, ik stuur je wel twee opdrachten.”

DitisMarsMania2011 150x150 Doe het zelf in 2011!

Marieke

Schrijfster worden

Eind augustus zit ik eindelijk op het busstation in Utrecht op de bus naar Bunnik. Bijna een halfuur moet ik wachten en in die tijd geniet ik lekker van de zon en overdenk ik welke inzichten de twee opdrachten me al gebracht hebben.

Wat me heel duidelijk is geworden, is dat ik op een professionele manier mijn weblog wil uitbreiden. Dat ik daaraan gerelateerd schrijfwerk wil doen, liefst zelfs op één of andere manier een boek uitgeven. Het wonderlijke is dat deze wens niet eens volslagen nieuw voor me is. Integendeel. Als kind al wilde ik schrijfster worden. Maakte ik krantjes, tijdschriften, boekjes en schreef ik schriften vol verhalen.

Een ander belangrijk inzicht is dat ik het helemaal niet fijn vind om elke dag naar hetzelfde kantoor te gaan, dezelfde collega’s te zien, dezelfde dingen als altijd te horen. Het benauwt me. Het blokkeert me. Ik heb behoefte aan vrijheid. Terwijl ik er altijd van overtuigd was dat ik zo van structuur houd. Maar niet op deze manier.

Vrijheid is onderweg zijn

Terwijl ik op het busstation overdenk wat ik geleerd heb van de opdrachten, geniet ik van de bedrijvigheid om me heen, van al die mensen die op pad zijn, die komen of juist gaan. Hier zomaar op een willekeurige dinsdag rond 10.00 uur ‘s ochtends te zitten: het bevalt me. Het bevalt me om onderweg te zijn, om niet precies te weten wat me te wachten staat – dat is nou wat ik bedoel als ik het over vrijheid heb.

De Wondervraag

Zodra Hilde en ik met elkaar kennis hebben gemaakt, gaan we op weg. Het is prettig om aan een buitenstaander over alle grote en kleine frustraties op werk te praten. In combinatie met de mooie omgeving en de buitenlucht maakt dat mijn hoofd lekker leeg – wat goed uitkomt omdat ik daardoor alle ruimte heb om De Wondervraag te beantwoorden. De vraag komt er in het kort op neer hoe mijn dag eruit zou zien als ik die helemaal zou kunnen invullen zoals ik wil, met de dingen die ik het liefste doe, waarvan ik de meeste energie en voldoening krijg.

Ik heb me vaak voorgesteld hoe ander werk eruit zou zien en dan dacht ik daarbij steeds aan een baan op een kantoor. Ik stelde me eigenlijk net zoiets voor als ik nu doe, maar dan veel leuker, boeiender, uitdagender, met leukere collega’s in een mooier gebouw. Het gaf me nooit een bruisend gevoel, nooit zin om er direct aan te beginnen.

Als ik aan Hilde beschrijf hoe mijn Wonderdag eruit zou zien, krijg ik dat bruisende gevoel wèl. De Wonderdag speelt zich niet op kantoor af. Ik werk wel, en hard ook als het zo uitkomt, maar ik heb geen baas, ik ben nergens in dienst, en het kan zijn dat ik thuis werk, en het kan ook ergens anders zijn met andere mensen die net als ik voor zichzelf werken, creatief bezig zijn. Want dat ben ik ook, creatief bezig: tijdens mijn Wonderdag borrel ik van creativiteit, vloeien de woorden, de zinnen, de verhalen vanzelf uit mijn vingers op mijn weblog – en naar een publiek dat er wat aan heeft, dat daarin geïnteresseerd is.

Jasmijnthee en appeltaart

Terug bij theehuis Rhijnauwen, het beginpunt van de wandeling, met een kop jasmijnthee en een grote appelpunt voor mijn neus, bespreken we welke eerste stappen ik zou kunnen zetten om in het echte leven wonderdagen te realiseren. Die stappen liggen zo voor de hand dat ik mijn verbazing erover uitspreek dat ik ze zelf niet bedacht heb.

Dat is logisch, vindt Hilde. In je dagelijkse ritme heb je niet de rust en de ruimte om zo concreet bezig te zijn met wat je werkelijk wilt. Bovendien bedenk je dan al snel allerlei ja-maren: Ja, maar wat als het niet lukt? Ja, maar daarvoor heb ik toch geen tijd? etc. Nu is het Hilde die me die stappen als opdracht meegeeft: dat geeft er een ander gewicht aan.

Doen wat ik niet laten kan

De thee en de taart zijn op, de tijd is om. De volgende dag is het weer een gewone werkdag. En zoals gebruikelijk frustreert mijn werk me. Maar deze keer komt dat niet door de taken die ik heb, door mijn collega’s of door het donkere kantoor waarin ik zit. Nee, plotseling kan ik dat allemaal veel beter hebben. Wat me frustreert is dat ik nog niet aan de slag kan met de opdrachten van Hilde – zoveel zin heb ik daar in.

Deze frustratie leidt niet tot een diepe frons in mijn voorhoofd. Deze frustratie veroorzaakt sinds die ene wandeling een bijna voortdurende brede grijns en een juichend stemmetje binnenin mij: Ja! Het kan! Ik ga doen wat ik niet laten kan!

Marieke Sweens

Dank, Marieke voor je persoonlijke en pure verhaal. Ik hoop dat je (lezer) het inspirerend vindt. Wil je meer lezen hoe Marieke de wandeling verder beleefde kijk dan op haar weblog ditismarsmania bij Wonderdag en Groots. Je reactie op het artikel is welkom!

Dit is de beschrijving van de eerste wandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De volgende 3 wandelingen worden de komende dinsdagen gepubliceerd. Lees volgende week dinsdag 14 januari: ‘This is for real’.

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je talenten? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

All the way

31 oktober 2010

Dit ezine-artikel is de weergave van de vierde en laatste wandeling uit het coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, door Jackie. Zij volgde het wandeltraject afgelopen zomer. De vorige wandelingen beschreef zij in De kracht van verbeelding, Van droom naar daad en Leef je Talent.

Nog even ter herinnering: Jackie werkt en is opgeleid als communicatieprofessional èn kunstenaar. Ze verdient haar geld met een baan van 3 dagen in de communicatie. Maar communicatieplannen maken en implementeren bieden haar niet meer dezelfde voldoening als die ze had toe ze het vak instapte.

Het kost haar steeds meer energie om met haar creatieve brein aan de bedoelde communicatiemodellen te werken. Met haar kunstenaarschap geeft ze vorm aan haar verbeelding en loopt ze over van ideeën. Die bewaart ze voor de dagen dat ze voor zichzelf werkt.

Haar aanvankelijke wens voor het coachtraject is te zoeken naar een andere invulling van haar communicatierol, om zo haar oorspronkelijke plezier te hervinden. Maar onverwacht pakt dat geheel anders en verrassend uit!

Lees hieronder het de vierde en laatste wandeling, ‘All the way’.

—

Eigen bedrijf naast je baan

Op 26 oktober verscheen het Volkskrantartikel ‘Je werk of je leven’ van Anna van den Breemer, waar ik aan meewerkte. Het gaat over mensen die naast hun baan een eigen bedrijf hebben waarin zij met hun passie werken. Het komt steeds vaker voor en het lijkt een trend te zijn. Jackie is er een succesvol voorbeeld van!

—

Ezine-artikel: ‘All the way’

door Jackie van de P

Welnu, daar stond ik dan voor de laatste keer bij de bushalte aan de Rhijnauwense laan. Met heldere ideeën en plannen en een sterk en blij gevoel. Er was al veel veranderd en hobbelend in de bus terug naar Utrecht Centraal merkte ik hoe de ingedutte twijfels in mijn hoofd, zich de slaap uit de ogen hadden gewreven.

Ik had de eerste onvermijdelijke teleurstellingen op weg naar mijn droombaan al meegemaakt, maar ik was klaar voor meer. Mijn eerstvolgende en belangrijke doelwit Klaas, van een gerenommeerd adviesbureau voor veranderingen. Hij zocht een ‘Blikverruimer’.

Opwindend en onzeker

Het gesprek met Klaas was, zoals eerder beschreven in ‘Leef je talent’, inspirerend geweest en eindigde met een uitnodiging om deel te nemen aan een workshop over rapporten: ‘Waarom schrijven we eigenlijk rapporten en kan dat niet anders?’. Een spekkie naar mijn bekkie. Mijn hoofd liep over van ideeën.

In een dergelijke bui lijkt het net alsof ik met een slee zonder rem de heuvel afvlieg: steeds sneller en sneller. Ik doe honderd dingen door elkaar heen en zou tien armen willen hebben om alles op te kunnen schrijven wat ik ondertussen bedenk. Een heerlijk en opwindend gevoel.

De volgende ochtend stuurde ik Klaas een mail waarin ik liet weten dat ik het gesprek had gewaardeerd en voegde alvast wat ideeën voor de sessie bij. Toen ik de daaropvolgende dagen geen reactie kreeg werd ik onzeker: Had ik de mail niet moeten sturen? Was ik te onderdanig geweest en te weinig eigen? Te opdringerig? Hoe origineel ben ik eigenlijk? Ik ben al jaren niet meer enthousiast, nu heb ik eindelijk de bezieling terug, word ik er niet voor beloond! Zo vrat de onzekerheid zich een weg naar binnen.

De zwaluw, de zomer en het doel

Ik herken het patroon. Ik vind het niet eenvoudig om ermee om te gaan. Het opschrijven helpt alvast. Daarnaast houd ik mezelf voor dat een zwaluw nog geen zomer maakt. Zeker, Hilde kan ‘toveren’. Het is ongelooflijk hoe ze me al tijdens de eerste wandeling uit een jarenlange impasse wist te trekken. Maar je moet zelf aan de slag. Dat betekent niet te snel opgeven als het niet in een keer mee zit.

Het belangrijkste is dat ik het doel voor ogen houdt, namelijk: stapje voor stapje mijn werk weer naar mijn hand zetten. Gaan doen wat ík leuk vind en niet wat ik denk dat anderen van mij verwachten. En dat vraagt om een actieve houding. Niet afwachten, maar jezelf aanbieden met mijn ideeën en ontdekte producten (lees ‘De kracht van Verbeelding’). Niet te hijgerig achter potentiële opdrachtgevers aanrennen maar alert ontspannen.

Krijg de hik

Toen ik na twee weken nog niets van Klaas had gehoord, stuurde ik hem een mail met de vraag of de uitnodiging nog doorging. Na een positief bericht van zijn kant zat ik toch nog met wat vragen. Normaal gesproken houd ik die onzekerheid voor me en zie ik wel hoe het loopt. Daardoor heb ik vaak mijn neus gestoten en kreeg ik bijvoorbeeld niet of te weinig betaald voor een opdracht of bleef ik achter in boosheid.

Nu dacht ik ‘krijg de hik’ en ik belde hem op: ‘Uhh, ben ik bij die sessie aanwezig als gewone deelnemer of als toekomstige creatieve hulp bij veranderingen? Dus dat ik in de toekomst werk als Blikverruimer, dat wil ik namelijk heel graag’.

Het laatste bleek. Zo, dat luchtte op. Ik voelde me krachtig en stevig.

Onzichtbaar in mijn werk

Ik heb er wel even over gedaan voor ik Hilde benaderde. Ik geloofde niet zo in loopbaancoaching. Je hoort vaak van die clichéberichten over wat daarin gebeurt.

Al jaren werkte ik met weinig smaak. Ik had het gevoel niet te doen wat ik eigenlijk wilde. Ooit koos ik voor de opleiding Vormgeving en communicatie (V&C) omdat ik graag reclamefilmpjes wilde maken. Nadat ik van school kwam belandde ik van websiteontwerper tot redacteur uiteindelijk onwillekeurig in het communicatieadviesvak. Wat voornamelijk inhoudt: plannen schrijven om die vervolgens door anderen uit te laten voeren.

In eerste instantie vond ik dat best aardig. Aan de basis van een plan ligt immers het creatief conceptueel denken wat een van mijn talenten is. Maar het frustreerde me dat ik dat echte creatieve werk niet deed. Ik voelde me steeds meer onzichtbaar.

Kunstacademie

De kunstacademie die ik toen oppakte, was een verademing. Het paste me als een handschoen en de geestelijke verveling die zich overdag van me meester maakte, verdween op slag. De vijf jaar op de academie viel ik nooit meer in slaap in de trein, van en naar mijn werk. Ik had het veel te druk met denken, schrijven, schetsen, fotograferen.

Nadat ik was afgestudeerd sloot mijn nieuwe baan niet aan en ik kon niet ontdekken wat wel goed paste. Bovendien had ik gedoe met collega’s. Ik was niet trots op mijn werk en op de achtergrond knaagde het verlangen naar wat anders. Het nam het licht weg voor de plezierige dingen. Soms keek ik naar mezelf in de spiegeling van de ruit van het kantoor, waar ik als vastgenageld achter mijn bureau zat. Ik schaamde me. Het duurde echter nog vier jaar voor ik ingreep. Ik was net van de ene in de andere communicatiebaan gerold, toen ik besloot om Hilde te bellen.

‘All the way’

Ik had Hilde al een tijdje in de peiling. Zij was anders dan anderen. Haar nieuwsbrieven gingen over mensen als ik. Al wandelend kwamen ze tot oplossingen. Ik zag het helemaal voor me, over bevroren zandpaden langs besneeuwde weilanden lopen en praten. Het overtuigende argument kwam met de ontdekking dat een oud-collega met succes (eigen schrijfbedrijf) hetzelfde traject had gedaan.

Op de derde dag van mijn nieuwe baan nam ik contact op met Hilde. Het was pauze en ik liep in het park. Het miezerde. Hilde luisterde geduldig naar mijn klaagzang en vatte het samen met: ‘Jij lijkt een vrije vogel en je heb de ruimte niet’. Vervolgens stelde ze het wandelcoachtraject van vier wandelingen voor. Ik kreeg het gelijk benauwd: ‘Ojee, dacht ik, het hele pakket!’. Met heel veel slagen om mijn arm, besloot ik te gaan. Nadat we een datum hadden geprikt, ging ik uiteindelijk ‘all the way’.

Focus op talent

Aanvankelijk was ik terughoudend. Welke nieuwe inzichten zou ik nog kunnen verwachten? Dat ik al zo snel na de eerste wandeling het licht weer zou zien, had ik niet verwacht. De blijdschap is gebleven. Wat voor mij het beste werkte, was onder andere de actiegerichte aanpak. Ik kreeg flink wat opdrachten mee voor de eerstvolgende keer waarbij ik mijn verlangens en talenten verder onderzocht. En ik voerde ook spannende gesprekken met mensen met wie ik mijn eerste plannen deelde. Hun enthousiasme sterkte me.

Met name de focus op mijn talenten liet mij de schellen van de ogen vallen. Ik ben geneigd vooral naar mijn mindere kanten te kijken en daar in te blijven hangen. Wat mij trof was de kern van haar aanpak: versterk je talenten en doe zo weinig mogelijk met de dingen waar je minder goed in bent. En dat ieder mens dus op zijn eigen unieke manier gebakken is. Voor het eerst zag ik het glashelder voor me. Ik was in staat dingen te doen die ik eigenlijk niet durfde, zocht contact met mensen, toetste mijn plannen en ontdekte de waarde ervan. Bijkomend effect was dat ik ook heel vergevingsgezind naar anderen toe werd.

Dromen realiseren

Ik realiseerde me dat ik alles in huis had om een levensvatbaar product in de markt te zetten en dat ik daar gelijk mee kon beginnen. Ik zag ineens dat alles mogelijk was. Een droom, niet om te dromen, maar om te realiseren.

Ik werk mijn communicatiebaan nu op mijn geheel eigen wijze uit. Ik verzamel elke keer weer opnieuw moed en doe mijn voorstellen niet altijd meer in brave communicatieplannen, maar ik teken, schets, film, knip en plak en presenteer. Ik heb goed contact met mijn collega´s: ik ben wie ik ben, en zij ook.

Daarnaast zet ik mijn producten in de markt. Ik voer veel gesprekken en hoor aanstaande woensdag of ik Blikverruimer bij Twynstra & Gudde word. In ieder geval heb ik al een boeiende opdracht binnen van een trendbureau voor maatschappelijke vraagstukken: moodboards en een film maken om toekomstige trends te verbeelden.

Jackie is een pseudoniem. Kijk voor mijn echte naam op mijn website inductiedochters.nl en maak kennis met mijn producten. Ze zijn uniek!

Ik ook. Jij ook trouwens.

Jackie, najaar 2010

Ik dank Jackie voor het schrijven van haar beleving van de wandelingen! En ik hoop dat deze artikelenreeks jou (lezer) inspireert om stappen te nemen om het werken voor jou smaakvol te maken.

Ik wens je veel vertrouwen, inzet en succes!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

©2010 Hilde Backus

Wil je ook in actie komen op weg naar een toekomst die past bij jou en jouw talenten? Dan is een individueel wandelcoachprogramma in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. In 4 heerlijke wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en waarden en de functie of rol die daarbij aansluit. Daarbij ga je met concrete acties op weg gaat naar de realisatie ervan. Kijk op De coachprogramma’s.

Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar www.coachbureau.nl. Op elke pagina vind je een formuliertje om je aan te melden. Wanneer je dat doet ontvang je tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent!’.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Amelisweerd en Rhijnauwen, Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, loopbaancoaching, talentcoaching, wandelcoach, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Twijfel niet, verander je werk

02 juni 2010

‘Ja maar, dat lukt toch niet’. Ik hoor het vaak van mensen die hun werk anders willen invullen. Maar het leuke is; er is veel meer mogelijk dan je denkt en als je het goed aanpakt, wordt je baan wel weer leuk en bevredigend. Jolanda bedacht wat ze wilde veranderen en ging ervoor! Vorige week liepen we de laatste wandeling. Ze straalde.

Jolanda 300x225 Twijfel niet, verander je werk

Jolanda (38, zie foto, met haar kinderen) heeft zo op het eerste gezicht een prachtige baan. Ze werkt als coördinator training en ontwikkeling bij een bedrijf voor bouwmaterialen. Het bedrijf heeft franchisenemers en Jolanda maakt beleid, ontwerpt en geeft nieuwe trainingen, daarnaast geeft ze leiding aan haar team. “Prachtig werk, maar waarom zie ik er dan toch elke dag weer tegenop om naar mijn werk te gaan?”, vraagt ze zich af. Ze is gestrest en onzeker. Ze twijfelt vaak en is gespannen wanneer anderen haar feedback geven.

Misschien wil ze de functie van haar manager op termijn overnemen. Het ligt in de lijn der verwachtingen. Ze wordt er niet blij van en weet niet meer wat ze wil. Als ik tijdens onze eerste wandeling aan haar vraag hoe het met haar gaat, floept ze er meteen uit “Ik wil rust!” En ze is in tranen. Ze heeft duidelijk veel te veel hooi op de vork genomen met deze drukke baan en het gezin met drie kleine kinderen dat ze daarnaast runt.

Dramatisch relaas

Ik vraag haar wat ze op korte termijn kan doen om die broodnodige rust in haar leven te brengen. Dan komt er al snel uit dat ze drie in plaats van vier dagen in de week wil werken. En eigenlijk wil ze ook af van haar leidinggevende taken. Functionerings- en beoordelingsgesprekken voeren past niet bij haar. Het liefst is ze bezig met strategisch beleid, originele plannen bedenken, trainingen ontwikkelen en af en toe geven. “Maar dat kan helemaal niet!”, zegt Jolanda er meteen achteraan. “Wie moet dan de leidinggevende taken overnemen? Iedereen heeft het druk! Mijn manager ziet me aankomen! Als ik dit vraag aan hem, wil hij me vast meteen kwijt!”

“Toch maar 4 dagen blijven werken en je leidinggevende taken behouden dan?”, vraag ik een beetje provocerend. Nee, de wens om minder te werken is zo sterk, dat Jolanda besluit het gesprek met haar manager aan te gaan. Ze vindt het spannend maar ze realiseert zich dat ze dit echt wil. Ik vraag haar wat ze van plan is tegen hem te zeggen. Dan volgt een emotioneel, dramatisch relaas over hoe moeilijk en zwaar ze het heeft. Niet echt een efficiënte gesprekstechniek. Met zo’n verhaal belast je alleen maar je gesprekspartner, die daarna waarschijnlijk niet meer in de stemming is om te kijken naar de beste oplossing.

In één gesprek voor elkaar

Ik raad Jolanda aan om tijdens het gesprek te vertellen welke onderdelen van haar werk ze wél leuk vindt en het daarna rustig en heel concreet te hebben over haar wens om een dag minder te werken en de leidinggevende werkzaamheden af te stoten. Meteen al de volgende dag trekt Jolanda de stoute schoenen aan. En wat blijkt? Haar manager is bereid om met haar mee te denken. Hij wil haar graag behouden. Die drie dagen werken krijgt ze voor elkaar, en hij neemt voorlopig haar leidinggevende taken over. Ook al dacht Jolanda dat het niet zou lukken; het was in één gesprek geregeld! Ze krijgt er een enorme kick van.

Nog een gesprek

Bij onze volgende wandeling is Jolanda opgetogen en vol energie en humor. Ze heeft haar eerste vrije dag al achter de rug en gaat met zin naar haar werk. Maar we zijn er nog niet; want Jolanda wil nog onderzoeken wat haar ideale baan is. Ze slaat aan het fantaseren en ziet zichzelf allerlei creatieve plannen maken en met een leuk team tot uitvoering brengen.

Maar aan dat ‘leuke’ team zit een haakje. In haar huidige team werkt een collega met een ‘zwarte pet’ op. Hij heeft snel kritiek op haar nieuwe plannen en projecten. Jolanda stopt er altijd veel energie in om hem te overtuigen. En weldra zitten ze in een strijd over de inhoud. Jolanda verliest dan haar enthousiasme. Ook met hem besluit ze het gesprek aan te gaan. Nu niet over de inhoud van een plan maar over hoe ze zijn reacties ervaart. Dat helpt. Het is voor het eerst dat iemand zo open met hem praat en de collega is onder de indruk. Het geeft Jolanda enorm veel ruimte en kracht.

Jolanda heeft haar talenten in beeld, haar zelfvertrouwen is gegroeid en durft confrontaties aan. Ze is veel losser, relaxed en is weer de lolbroek die ze vroeger was. Ze gaat zelfs een clownscursus doen in haar vrij tijd. Ze ontdekt dat ze niet een lijnmanager is maar een inhoudelijke projectleider is die het project van a tot z wil doen, samen met een team: ontwikkelen van visie, strategisch beleid, de vertaalslag naar concrete plannen en deze vervolgens uitvoeren. Dit doet ze het liefste op het gebied van training en ontwikkeling. Jolanda zit weer op haar plek en ze ambieert in ieder geval geen managementfunctie meer!

Zo verander jij ook je werk

Ga jij net als Jolanda deed met tegenzin naar je werk? Het kan ook anders. Met deze tips ontdek je hoe.

*Bedenk wat je precies dwars zit in je werk. Welke werkzaamheden vind je niet leuk of waar ben je niet goed in? Wat moet er gebeuren zodat jij het weer naar je zin hebt? Wil je minder werken, een andere functie?

*Denk niet te snel: ‘ja maar het kan toch niet!’. Jolanda dacht ook dat haar wensen onmogelijk waren, maar het was wel in één gesprek geregeld!

*Bereid het gesprek over jouw wensen met je leidinggevende goed voor. Maak er geen klaagzang van, maar leg rustig en heel concreet uit in welke werkzaamheden je wel plezier hebt en hoe jij graag je werk zou willen organiseren. Oefen het gesprek met een vriend of vriendin.

*Jolanda heeft er heel veel aan gehad dat we de gesprekken wandelend voerden. ‘Het gaf me een heel vrij gevoel’, zei ze. Als je wandelt, kom je door de dynamiek inderdaad vaker tot nieuwe inzichten. Ga daarom wandelen met een vriend of vriendin en praat dan over alles wat je anders wilt in je werk.

*Lees ‘Ja maar… wat als alles lukt?’, de bestseller van Berthold Gunster.

Veel succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

©Hilde Backus 2010

—-

Zie je er ook tegen op om naar je werk te gaan? Word je er moe van? Twijfel je ook aan je werk en krijg je maar niet duidelijk welke stappen je moet nemen? Durf je geen besluiten te nemen? Dan is een kort en resultaatgericht wandelcoachprogramma iets voor je. In 4 wandelingen ontdek je wat je echt wilt en welke werkzaamheden of welke functie passen bij je talenten. De natuur in de prachtige landgoederen Rhijnauwen en Amelisweerd zal je goed doen. Kijk bij De coachprogramma’s

Je bent van harte welkom!

Tags: , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, talentcoaching, wandelcoaching | 2 reacties »

De kracht van 100% in orde

19 mei 2010

Vol twijfels en zelfverwijt is Ineke sinds ze een nieuwe functie heeft als transformatie expert. De werkdruk is hoog, haar manager vindt dat ze niet goed genoeg is en zij worstelt ermee. Totdat ze zich realiseert dat ze 100 procent in orde is.

AWWP 00261 150x150 De kracht van 100% in orde

frisse blaadjes in Amelisweerd

Ineke was al jarenlang tot ieders tevredenheid manager bij een grote verzekeraar. Haar functie was duidelijk; ze stuurde een team aan, had een duidelijke begroting, een target en doelstellingen. Toen de organisatie een cultuuromslag wilde maken werd Ineke gevraagd om onderdeel te worden van het transformatieteam om de omslag te begeleiden. Het ging gepaard met een interessante opleiding en het sprak Ineke wel aan.

Vanaf dat moment loopt het niet lekker. De opdracht is vaag, de werkdruk is hoog en bovendien klikt het niet met haar nieuwe manager. Hij vindt dat ze niet voldoet, maar zegt dat niet duidelijk. Hij gaat haar uit de weg en laat doorschemeren dat hij niet tevreden is. Ineke gaat daardoor nóg harder werken. Ze wil laten zien dat ze het wél kan.

Beschuldigende stem

Wanneer ze bij mij komt, is Ineke doodmoe van de negatieve en kritische sfeer. Ze twijfelt aan zichzelf. Ze heeft een stemmetje in haar hoofd dat zegt ‘je bent eigenlijk niet goed, maar niemand mag dat merken’. Ze voelt zich alleen en verdrietig. Ze is ontevreden over zichzelf en over haar manager. En ze voelt zich superschuldig als ze kleine foutjes maakt of iets vergeten is. Maar ze raapt zich steeds bij elkaar om zich zo stevig mogelijk neer te zetten!

Tijdens de eerste wandeling vraag ik haar zich voor te stellen dat ze het stempel ‘100 procent in orde’ heeft gekregen. Als ze goed is zoals ze is, hoe zou het dan allemaal gaan op de werkvloer? Verbaasd blijft ze stil staan. ‘Dit is helemaal nieuw voor me’, zegt ze. Maar als ze zich realiseert dat ze zichzelf een oké-stempel mag geven, voelt het als een opluchting. Haar schouders zakken naar beneden en ze krijgt meer lucht in haar longen. We wandelen verder in het besef van ‘100 procent in orde’ en Ineke krijgt een stille blijheid over zich.

Wonderlijke ervaring

Ineke krijgt het oké-stempel als huiswerkopdracht. Ik vraag haar te letten op twijfelgedachtes en zich te realiseren dat ze 100 procent in orde is. Het heeft een groot effect. Ze is milder over zichzelf. De volgende wandeling vertelt ze bijvoorbeeld dat ze, door het verzetten van een training, vergat een vergaderruimte te reserveren. In plaats van zich lam te schrikken, was het nu een voldongen feit en ging ze meteen op zoek naar een oplossing. En ze vroeg zich gelijk af of er nog meer trainingen waren gepland waar de ruimte niet zeker van was. Dat je fouten kunt maken zonder dat het schuldgevoel en stress oplevert, is voor Ineke een wonderlijke en prettige ervaring.

Ze gaat haar manager ook minder uit de weg. Ze gaat met hem in gesprek, maakt hem deelgenoot van plannen voordat ze een officieel voorstel maakt. Hij probeert haar nog steeds te ontwijken, maar zij laat zich daar niet van weerhouden.

Dan hoort Ineke dat haar manager bij zijn baas over haar heeft geklaagd. Hij heeft gezegd dat ze niet goed genoeg is voor de functie. Pijnlijk. Ze bedenkt allerlei redenen waarom hij vindt wat hij vindt.

Eindelijk helderheid

Ik vraag haar de volgende stap te zetten. Stel: hij heeft óók het stempel ‘helemaal in orde’. Hoe is de situatie dan? Ineke doorziet haar manier van denken. Ze ziet hoe ze de acties van haar manager probeert te verklaren en hem daarmee subtiel veroordeelt. Wanneer hij ‘in orde’ is ziet ze dat haar manager een goede man met een zware baan, maar hij zegt ook harde dingen over haar, die haar niet helpen bij haar functioneren. ‘Ik wil dat hij erkent dat ik, naast fouten in deze nieuwe baan, ook goede dingen heb bereikt in het cultuurveranderingstraject.’

Vanuit deze houding gaat Ineke het gesprek met hem aan. Ze vertelt hoe pijnlijk ze zijn afwijzende uitspraken ervaart en ook dat hij niet erkent wat ze allemaal wel heeft gedaan. Haar manager heeft moeite met haar boodschap maar erkent dat hij hard uit de hoek kan komen in bepaalde situaties. Hij waardeert haar wel degelijk, maar geeft ook helderheid; eigenlijk vindt hij al ruim een half jaar dat Ineke niet past in deze functie. Ze praten op een open en gelijkwaardige manier erover hoe het komt dat dit niet eerder op tafel kwam. Het is een gesprek zonder verwijt en zonder schuld. En hoewel de uitkomst weer nieuwe vragen met zich meebrengt, is Ineke heel tevreden over het gesprek.

Talenten en wensen

Heel bewonderenswaardig: Ineke realiseert zich dat ze haar huidige functie moet loslaten en gaat samen met mij op zoek naar haar talenten en wensen. Het wordt snel duidelijk; ze wil weer een managementfunctie maar dan met meer nadruk op peoplemanagement. Ook wil ze meer workshops gaan geven over persoonlijke en inhoudelijke groei in het werk.

Ondertussen pakt ze minder intensieve klussen op. Door die lagere werkdruk merkt ze nu pas hoe vol haar hoofd al die tijd was en hoe ze uit het lood was geslagen. Nu is ze daadkrachtiger en krijgt ze al snel helder welke andere functie ze bij de verzekeraar zou willen doen. De gewenste functie ontstaat en de teamleden willen haar dolgraag hebben. Ze solliciteert. Op dit moment wacht ze in spanning af. Maar ook al wordt dit niet haar nieuwe baan, ze heeft vertrouwen en voelt zich krachtig.

Geef jezelf een oké-stempel

Ineke is niet de enige die van slag raakt in een kritische sfeer, en daardoor aan zichzelf gaat twijfelen. Maar al die twijfels zijn niet alleen vermoeiend, je voelt je er alleen door en wordt er besluiteloos van. Met deze tips maak je stappen naar meer zelfvertrouwen.

*Realiseer je dat het echt waar is dat je 100 procent in orde bent. Hoe voel je je dan? Hoe pak je de zaken dan aan? Wat wil je zeggen tegen wie? Of vragen?

*Bedenk dat niet één keer, maar probeer het een onderdeel van je leven te laten zijn. Herken wanneer je aan jezelf twijfelt (als er iets misgaat op het werk bijvoorbeeld, of als je iets moeilijk vindt) en geef jezelf juist op dat moment een oké-stempel. Als je nu 100 procent in orde bent, hoe reageer je dan?

*Verminder de werkdruk. Als je al een tijdje op je tenen loopt, kan zich in je hoofd een grote mist optrekken. Twijfels vieren hoogtij en een keuze maken is een grote klus. Kijk of je het rustiger aan kunt doen. Je zult merken dat veel zaken weer helder worden.

*Verzamel je moed en ga het gesprek aan. Heb je net als Ineke strubbelingen met een leidinggevende of een collega? Verspil er niet langer je energie aan, maar ga in gesprek. Maak dat gesprek zo concreet mogelijk, bereid je voor met de volgende vier stappen.

1 Wat waardeer je aan de ander? Zo haal je de kou uit de lucht, en voorkom je dat het gesprek verzandt in verwijten.

2 Welk gedrag van de ander raakt je? Ben zo concreet mogelijk.

3 Leg uit welk effect het op je heeft; word je er geïrriteerd van, of kruip je juist in je schulp?

4 Vertel tenslotte wat je wilt. Wil je waardering voor je werk? Of wil je op een rustiger manier je fouten worden aangesproken?

Als je het op deze manier concreet maakt, kan het gesprek veel duidelijk maken en opluchting geven.

*Meer over helder communiceren met respect voor jezelf en de ander lees je in ‘Geweldloze communicatie’ van Marschall Rosenberg. Er staan veel concrete voorbeelden in.

*Lees ‘Geïnspireerd leven en werken’ van Paula van Lammeren en Rianne van Rijsewijk. Dit toegankelijke boek geeft een kennismaking met ‘Zijnsoriëntatie’, een visie die onder andere zegt dat je 100 procent in orde bent. En het altijd al was.

Veel succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

www.coachbureau.nl

©Hilde Backus 2010

—-

Heb je ook wel eens dat je gaat twijfelen aan jezelf door een kritische of afwijzende sfeer waarin je verkeert? Word je er moe en besluiteloos van? Misschien is een kort coachprogramma iets voor je. We kijken in 4 wandelingen, in de prachtige landgoederen Rhijnauwen en Amelisweerd, wat er nu aan de hand is en wat je zou willen en doen wanneer je jezelf 100 procent in orde vindt.

Kijk bij De coachprogramma’s

Je bent van harte welkom!

Tags: , , , , , , , , , , , ,
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk, talentcoaching, wandelcoaching | Nog geen reacties »

Stop met die heilloze veranderpogingen van jezelf!

07 april 2010

Mijn nieuwe E-zine gaat over Remko. Hij heeft een functie waarbij hij steeds weer nieuwe mensen moet overtuigen. Maar dat past helemaal niet bij deze introverte jongen. Gelukkig zoekt hij naar de baan die veel beter past bij zijn persoonlijkheid. Hij solliciteert en krijgt hem!

Remko werkt als technisch architect bij een grote verzekeraar. Hij ontwikkelt software voor de gebruikers binnen het bedrijf. Een baan die goed bij hem past; hij houdt ervan om ingewikkelde vraagstukken op te pakken en nieuwe dingen te creëren. Na twee jaar bij dezelfde baas groeit Remko door naar applicatie architect. Hij wordt verantwoordelijk voor alle applicaties van één afdeling en moet nu ook de beslissers binnen het bedrijf overtuigen van zijn visie.

Deze nieuwe functie is voor Remko eigenlijk heel frustrerend. Hij heeft enorm veel goede en bruikbare ideeën, maar meer dan de helft daarvan gaat in rook op. Ook moet hij maanden leuren met zijn plannen en zelfs als een idee bijna geaccepteerd is kan het afketsen. Dat demotiveert hem en hij neemt zichzelf van alles kwalijk. Waarom is hij niet overtuigender en weet hij de belangrijke mensen in het bedrijf niet gemakkelijker te beïnvloeden?

Niet het extraverte type

Het probleem is dat Remko nu een functie heeft die niet goed bij hem past. Hij is introvert, houdt van problemen analyseren en met zijn creatieve brein kan hij praktisch toepasbare oplossingen bedenken. Hij kan goed met zijn directe collega’s overweg maar hij is niet het type dat je steeds op nieuwe mensen af moet sturen om die te overtuigen van allerlei veranderingen.

Toch is Remko daar niet gemakkelijk van te overtuigen. Natuurlijk vindt hij dat hij niet een ander mensen hoeft te worden maar hier zou hij toch wel beter in kunnen worden? Ik laat hem fantaseren over zijn ideale werkweek. Hij ziet het meteen voor zich; één dag in de week werkt hij thuis en ontrafelt hij een ingewikkelde softwarepuzzel. De andere dagen werkt hij bij een kleine organisatie, waar iedereen gedreven is, zijn eigen expertise heeft en voor een gezamenlijk doel gaat. Hij kan daar denken en doen beter in balans brengen. Al pratende onder het genot van een stuk taart in de Veldkeuken (zie foto) zegt hij: ‘Ik zag laatst een vacature van zo’n baan bij een kleine organisatie!’.

Slim, creatief, sportief, handige klusser, vogelkenner, en…en…en…enz!

Uit de sterke punten test blijft dat Remko enorm veelzijdig is. Hij heeft veel creatieve ideeën, kan complexe vraagstukken oplossen, is analytisch en gedreven. Ook tijdens onze gesprekken komt zijn veelzijdigheid naar boven; hij maakt niet zomaar contact met iedereen, maar houdt wel van diepgang in relaties. Hij is heel handig, heeft zelf zijn hele huis opgeknapt. Hij is ook nog eens sportief, een wielrenner en kan goed koken. Kortom: hij is het type man waar heel wat single vrouwen als een blok voor zouden vallen. Ik laat hem merken dat ik onder de indruk ben van zijn veelheid aan talenten. Dat raakt hem; hij had er nooit bij stilgestaan dat die veelzijdigheid iets bijzonders is.

Langzaam begint er iets bij hem te borrelen. De ontdekking van zijn sterke punten en het fantaseren over de toekomst hebben hem lef gegeven. Hij benadert meteen die kleine organisatie. Hij mag op gesprek komen en krijgt een aanbod. Fantastisch!

De sprong in het diepe

Maar gek genoeg slaat dan de twijfel toe. Weet die nieuwe organisatie wel dat hij introvert is en dus niet steeds nieuwe mensen moet ontmoeten? Wat nou als de sfeer minder goed is dan bij zijn oude werkgever? En stel dat hij met zijn nieuwe collega’s alleen maar oppervlakkige contacten kan opbouwen? Hij heeft zijn nieuwe contract al thuis ontvangen, maar durft het niet te ondertekenen.

Die twijfels zijn niet zo gek, dat zie ik wel vaker bij mensen die een nieuwe baan vinden. Bij het aannemen van een nieuwe baan, laat je zekerheden achter je. Toch is het belangrijk om die sprong in het diepe gewoon te wagen. Vooral als je – net als Remko – een baan hebt die niet goed bij je persoonlijkheid en talenten past. Dan is een nieuwe baan aannemen die wél bij je past, het beste dat je voor jezelf kunt doen.

Remko trekt de stoute schoenen aan en belt zijn nieuwe baas op. Hij vertelt over zijn twijfels en vraagt of hij in zijn nieuwe baan inderdaad vooral langdurige contacten zal hebben in plaats van steeds weer nieuwe, vluchtige. De directeur van de organisatie stelt hem gerust; zijn persoonlijkheid past prima bij de organisatie. Een grote opluchting, en dezelfde dag tekent Remko zijn nieuwe contract. 1 mei begint hij in zijn nieuwe baan en ervoor neemt hij nog een korte vakantie.

Bewandel niet de heilloze weg

Remko liep vast in zijn baan omdat hij dacht dat hij moest veranderen in iemand met een extraverte persoonlijkheid met veel overtuigingskracht. Maar jezelf willen veranderen is een heilloze weg. Natuurlijk kun je een beetje aan jezelf schaven, maar je zult nooit een compleet ander persoon worden. Je wordt veel gelukkiger en succesvoller in je werk wanneer je werk bij je unieke talenten past.

Zit jij ook gevangen in een baan die eigenlijk niet goed bij je past? Ga dan aan de slag met deze tips:

*Kijk naar jezelf met compassie, waardeer jezelf zoals je bent. Kijk naar Remko; hij baalde ervan dat hij geen ster was in nieuwe contacten, terwijl hij zoveel andere dingen in huis heeft. Probeer realistisch te zijn; dit is wie je bent. Als je baan daardoor niet bij je past, durf dan nieuwe wegen in te slaan.

*Vraag je nou eens niet af wat je allemaal zou moeten kunnen, maar wat jij zelf graag zou wíllen. Hoe ziet jouw ideale werkweek er eigenlijk uit? Wat voor werkzaamheden doe je dan, bij wat voor bedrijf werk je, hoe ziet je werkomgeving eruit en met wat voor soort mensen zou je willen werken?

*Twijfel je net als Remko over een nieuwe baan? Spreek je twijfels dan uit bij de nieuwe werkgever. Daarbij hoef je natuurlijk niet direct je angsten prijs te geven; geef vooral aan hoe je het zou willen. Vraag of je bij de nieuwe organisatie echt op de manier kunt werken die je het liefst wil.

Ik wens je veel succes!

Hilde Backus

Heb je vragen of reacties?

Mail naar hilde@coachbureau.nl

—–

Heb je ook de neiging je zelf te willen veranderen of verbeteren? En wil je nu eindelijk eens een andere aanvliegroute nemen: welke baan past bij jou (in plaats van ‘hoe probeer je jezelf in je baan te wurmen’)! Heb je lang genoeg geprobeerd? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie/rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. En ontdek hoe je prettiger, positiever en vruchtbaarder in het leven kunt staan.

Kijk bij De coachprogramma’s

Het Coach Bureau, Hilde Backus

Als coach/psycholoog is Hilde Backus gespecialiseerd in het ontdekken welke functie(richting) optimaal aansluit bij jouw combinatie van unieke talenten, authentieke wensen en drijfveren, zodat je plezier, succes en geluk vindt in je werk. Haar aanpak is fris, oprecht en actie- en resultaatgericht.

‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’



Tags: , , , , , ,
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk | Nog geen reacties »

Ziek van steeds maar doorrazen

09 maart 2010

Het was prachtige wandelen afgelopen dagen, veel zon en er zijn hele velden aan sneeuwklokjes in Amelisweerd. Vogeltjes fluiten en de bomen knotten uit. Afijn, tussen al dit voorjaarsgeluk rondde ik het coachtraject af met Marleen. Marleen die de beslissende stap nam om alle gedachten in haar hoofd weer op een rij te krijgen en echt rust en geluk in haar leven te creëren.

E-zine: Ziek van steeds maar doorrazen

Marleen (36) werkt keihard voor haar eigen bedrijf. Ze heeft iets moois opgezet, maar ze is uitgeput en heeft het idee dat haar hoofd ‘explodeert’. Een korte time-out doet haar inzien dat ze andere besluiten moet nemen.

Na haar studie gezondheidswetenschappen, met als specialisme trauma en geweld, hoopt Marleen haar droom waar te maken. Ze vertrekt naar Azië en ontwikkelt daar trainingen voor mensen die minderjarige slachtoffers van mensenhandel helpen weer te integreren in de maatschappij.

Eenmaal terug in Nederland werkt ze bij een organisatie die opkomt voor kinderrechten. En drie jaar geleden zette ze haar eigen bedrijf op: een projectbureau dat zich richt op de maatschappelijke ontwikkeling van jongeren en kinderen. Ze stort zich op verschillende spannende projecten. Zo laat ze kunstenaars sieraden ontwerpen en tentoonstellen; de opbrengst gaat naar een goed doel. Ook geeft ze trainingen in het buitenland. In de 3 jaar waarin ze haar bedrijf van de grond trekt, krijgt ze ook nog twee kinderen!

In tranen

Dat klinkt natuurlijk allemaal prachtig, maar de realiteit is dat alle drukte met haar bedrijf, het trainen in het buitenland en de kleine kinderen Marleen teveel is geworden. Als ze me belt over een mogelijk coachtraject, vertelt ze me dat ze haar koers kwijt is. Ze weet niet meer waar ze naar toe wil met haar onderneming. Ze weet sowieso niet meer wat ze wil en ze twijfelt over alles. Ze heeft te veel plannen en er komt te weinig uit haar handen. Maar het echte probleem is dat ze niet meer tot rust komt. ‘Mijn hoofd tolt’, vertelt ze en ze barst in tranen uit.

Tijdens onze eerste wandeling merk ik dat Marleen op het randje van overspanning zit. Dat besef is bij haar niet doorgedrongen. Ja, ze is doodmoe en heeft het idee dat haar ‘hoofd op ontploffen’ staat. En ze kan geen besluiten nemen en twijfelt over alles. En ja, ze reageert vaker geïrriteerd op haar partner en kinderen. En ze vindt voordurend dat ze harder haar best moet doen en sneller dat nieuwe projectplan moet schrijven. ‘Ik ben er al een half jaar mee bezig, en het kan in 3 weken klaar zijn!’. Ze vergelijkt zich voordurend met succesvollere mensen en gelooft echt dat zij niet deugt. Ik vraag haar hoe ze zich zou voelen als ze helemaal vrij zou zijn en als er helemaal geen problemen en strubbelingen zouden zijn. Daar wordt ze even stil van. ‘Dan ben ik kordaat, heb ik lef en kan ik genieten’, komt er stamelend uit.

Ze herontdekt dat ze vroeger altijd precies wist wat ze wilde. Ze was een pittig kind met een eigen wil. Op dat moment voelt ze er een glimp van en ze is weer in tranen. Ontwikkelingswerk doen in Azië was haar grote droom. Na haar studie kon ze dat meteen waarmaken, maar de organisatie waar ze voor werkte, begeleidde haar helemaal niet. Ze moest het zelf helemaal uitzoeken en keerde een jaar later met een mislukt gevoel terug naar Nederland. Haar zelfvertrouwen was ze kwijt, toch ging ze hardwerkend verder met haar carrière.

Het spoor van moeten

Ik zie dat bij veel mensen die ik coach. Ze zitten op een of andere manier op het spoor van moeten, zijn bezig te voldoen aan verwachtingen van andere mensen (althans, ze denken dat anderen die verwachtingen hebben) en voelen dan langzaam aan niet meer aan wat ze zelf nou eigenlijk willen. Soms ontstaat het door een gebeurtenis waarin ze het gevoel hadden dat zij faalden, soms doordat zij in een ‘je doet wat je moet doen’-sfeer zijn opgegroeid. Als je er dan ook gevoelig voor bent en ook nog eens keihard werkt, ligt een overspanning of een burn-out op de loer.

Marleen krijgt van mij de opdracht om de komende weken zich weer te herinneren wie ze oorspronkelijk was: de vrouw (meisje) met lef, een sterke wil, iemand die intuïtief besluiten neemt, kordaat is en geniet. Het geeft haar meer rust en minder stress. Ook doet Marleen de talentenscan. Die resultaten geven haar zelfvertrouwen een boost. Er komt onder andere uit dat ze heel open en toegankelijk is en vol creatieve ideeën zit.

Prachtige talenten dus. Maar het inzicht in haar unieke talenten is nog niet genoeg om de burn-out te lijf te gaan. De volgende wandeling vertelt Marleen dat de kerstvakantie eraan komt, maar dat ze er tegenop ziet. Ze heeft de hele vakantie vol gepland met afspraken. Ik vraag haar hoe ze zich over vijf jaar voelt, als ze op deze wijze door leeft. Houdt ze dat nog vol? Nee, zegt ze. ‘Ik zou me dan voelen als een dood muisje, ergens opgerold in een hoekje. Dan ben ik niets meer.’

Op reis met de jeep

Ik vraag haar hoe het zou zijn om twee weken kerstvakantie helemaal vrij te maken en alleen te doen wat ze echt zelf wil. Eerst sputtert ze een beetje tegen; ‘dat kan toch helemaal niet?’ Maar al snel fantaseert ze toch mee, ze heeft er zin in. Ze zou afspraken afzeggen, met vriendinnen naar de sauna gaan, zonder duidelijk doel rondwandelen, anderhalf uur boodschappen doen en lekker uitgebreid koken, een appeltaart bakken en haar kinderen toch naar de crèche brengen. Marleen neemt een paar dagen helemaal vrij voor zichzelf.

Ze geniet. En zij niet alleen. Haar man vertelt haar hoe fijn het is om haar weer vrolijk en rustig te zien. Haar kinderen zijn meegaander. Langzaam begint het kwartje bij Marleen te vallen. Het moet ècht anders. Ze beslist om geen nieuwe projecten aan te nemen in haar bedrijf. Ook stapt ze uit een netwerkorganisatie waar ze actief in was. Ondertussen verkoopt haar man zijn eigen bedrijf. Daardoor hebben ze ineens een mooie financiële buffer.

De twee nemen een radicaal besluit; ze gaan er een tijd tussenuit. Ze hebben een jeep gekocht en dit voorjaar laden ze daar de hoognodige spullen en hun kinderen in. Rondreizen en genieten, is het plan. Hoe het verder moet met werk, zien ze daarna wel weer. Marleen snapt heel goed dat ze beslissingen over werk niet kan maken wanneer zij nog niet hersteld is. Aandacht voor zichzelf en haar gezin staat nu op nummer 1. Ze heeft vertrouwen in de toekomst. ‘Er komt dan weer iets moois op mijn pad.’

In de gevarenzone voor een Burn-out? Trap op de rem!

Ben jij ook doodmoe en heb je het gevoel dat altijd van alles moet? Misschien heb je wel een (beginnende) burn-out. Dan is het belangrijk om actie te ondernemen voordat je er helemaal aan onderdoor gaat. Deze tips kunnen je helpen.

*Sta stil bij hoe je je voelt. Dender je maar door en voel je je tegelijkertijd heel vaak moe? Heb je helemaal geen zin in werken en ben je snel geïrriteerd? Voel je je onzeker? Dat zijn allemaal tekenen van een (beginnende) burn-out, die je maar beter serieus kunt nemen.

*Soms is het goed om jezelf te confronteren met je eigen gedrag. Stel jezelf de vraag ‘als ik op deze manier vijf jaar door blijf gaan, hoe voel ik me dan?’ Hoe sta ik er dan voor, hoe gaat het in mijn privéleven, haal ik dan nog energie uit mijn werk? Voor Marleen was deze vraag een belangrijke eyeopener.

*Neem een time-out. Neem twee weken vrij en plan die week helemaal niets in. Ook geen gezellige vakantieactiviteiten. Hoe voel je je nu? Die periode kan je het inzicht geven dat je je werk anders wilt aanpakken, maar ook dat je echt ziek bent.

*Doe wat nodig is. Als je tot de conclusie komt dat je er echt helemaal doorheen zit, meld je dan ziek op je werk. Ook als je een eigen bedrijf hebt, moet je de klachten van een burn-out serieus nemen. Bouw opdrachten af, draag ze over of zet alles zelfs tijdelijk stop. Neem zoveel tijd als je nodig hebt. Dat kan een paar weken zijn, maar ook maanden of zelfs nog langer.

*Lees ‘omgaan met een burnout’, van Carien Karsten. Hierin lees je dat bepaalde arbeidsomstandigheden ongemerkt tot chronische stress en daardoor tot uitputting kunnen leiden. Het boek bevat praktische oefeningen en tips.

*Gebruik deze moeilijke periode om er achter te komen wat je echte wensen in het leven zijn. Het klinkt als een cliché, maar je kunt echt sterker uit een burn-out komen. Zit je met het werk dat je doet wel op het goede spoor, of heb je eigenlijk andere dromen en talenten?

—

Ben je moe, twijfel je over van alles, voel je je onzeker, sleep je je naar je werkt? Probeer je anderen tevreden te houden en weet je niet meer wat jij nu wilt? Ben je je koers kwijt? Meld je dan aan voor het korte coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’ en ontdek je zelf weer in de frisse buitenlucht en de prachtige ontluikende natuur van Amelisweerd en Rhijnauwen ten oosten van Utrecht. Kijk bij De Coachprogramma’s.

Je bent van harte welkom!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

—

Tags: , , , , ,
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk | Nog geen reacties »

Opnieuw studeren voor een tweede carriere! Durf jij het?

21 februari 2010

Simon volgt de lerarenopleiding en rondt het af met het hoofdvak Maatschappijleer. Hij aanvaardt al voor zijn afstuderen een baan en hij is trots dat hij zo snel aan de slag kan. Hij schenkt nauwelijks aandacht aan de twijfels die hij al voelde tijdens de opleiding en ook nu weer heeft in zijn werk. Tot dat hij het niet meer vol houdt.

Lees in mijn E-zine artikel hoe Simon het aandurft te kiezen voor een geheel andere opleiding en opnieuw gaat studeren. En… vele malen gelukkiger is.

E-zine artikel: Opnieuw studeren voor een tweede carrière! Durf jij het?

Het gaat Simon allemaal voorspoedig in zijn opleiding tot docent Maatschappijleer. Hij is niet zo heel erg geboeid door zijn studie maar hij is vooral op weg naar zijn diploma. En dat hij al voor zijn afstuderen een baan krijgt maakt hem heel trots. Het lesgeven gaat hem goed af. Hij kan het vinden met de leerlingen. De discussies over politiek en maatschappelijke issues vindt hij prima. Maar hij voelt zich onbestemd. Is dit het nou? Hij mist diepgang en betrapt zich op de gedacht: ‘wat doe ik hier?’. Simon voelt zich steeds rotter en raakt helemaal de weg kwijt.

Mokken

Omdat hij vol met vraagtekens zit brengen we heel precies in kaart wat hem energie geeft en energie kost. Zijn antwoorden maken veel duidelijk. Er wordt veel en lang vergaderd op school en Simon ervaart het als vergaderen over details: ‘welke mokken schaffen we aan het hoe bergen we ze op, in een kastje of op een mokkenrekje?’. Maar het gaat ook over belangrijke zaken als besteding van budget.

Daarbij is er een klein groepje docenten dat steeds bepalend is bij beslissingen. Simon ervaart dit als niet oprecht en hij wordt er een beetje baldadig van. Daar maakt hij dan een grapje over in de vergadering, maar toch hij voelt zich alleen. Thuisgekomen zit hij lusteloos op de bank. Hij wil invulling geven aan zijn werk zoals hij dat graag wil. Simon noemt het de onderwijscultuur waar hij zich niet voor kan motiveren.

Vlak en gevoelloos

Simon is niet de enige die al tijdens zijn studie twijfels heeft en toch flink blijft doorworstelen en doorzetten in de verkeerde studiekeuze. De laatste tijd hoor ik het steeds vaker. Mensen gaan voor het ‘papiertje’. Na afloop zoeken ze dan natuurlijk een baan in deze richting (waar anders in?) in de hoop dat het dan beter gaat of misschien wel leuk wordt. Soms lukt dat. Vaak is het niet het geval en ook dan zetten mensen door; ‘ik heb toch deze hele studie niet voor niets gedaan?’

Deze mensen voelen in eerste instantie nog wel hun onbehagen maar zij durven geen stappen te ondernemen. Na een tijdje went het ongeïnspireerde leven en het went zelfs om lusteloos te zijn. Dat is eigenlijk ernstig, mensen worden er vlak en gevoelloos van. Ze onderzoeken niet hoe zij het beste van henzelf kunnen inzetten zodat hun leven weer uitdagend wordt. Ze zijn vooral bezig met overleven.

Belemmeringen

Simon krijgt veel energie van de mentoruren. Dan praat hij met leerlingen die zijn vastgelopen en helpt hen weer op de rails. Deze gesprekken zijn vruchtbaar, gaan moeiteloos en doet hij met bijzonder veel plezier. En hij kan het doen op zijn manier!

Simon studeerde eerder één jaar psychologie en haalde zijn propedeuse. Hij vond dat een heel interessante maar pittige studie, en werkte er keihard voor. Dat harde werken ontmoedigde hem en hij stopte ermee. De HBO-opleiding maatschappijleer waar hij al aan begonnen was ging hem soepeler af en dat gaf hem meer zekerheid.

‘Als hij het werk van de mentoruren zou kunnen uitbreiden?’. Simon fantaseert er op door en wordt steeds enthousiaster. Als hij nu eens echt zou kiezen voor wat hij wilde? Hij houdt van degelijke expertise en zou willen werken als psycholoog. In de weken erna onderzoekt hij verschillende universiteiten en richtingen. En dan staat zijn besluit vast: hij wil de draad van zijn studie psychologie weer oppakken, van dat idee wordt hij echt blij. Hij kiest voor sociale psychologie en media psychologie in Twente!

Maar er zijn veel belemmeringen: hij woont nu in Rotterdam en hij zal dus moeten verhuizen naar Twente. Daarbij wil hij al zijn aandacht geven aan deze pittige studie, hij wil voltijds studeren! Het opnieuw studeren geeft hem een nieuw toekomst perspectief maar hoe lost hij dit op? We zoeken het concreet uit en komen tot de conclusie dat als Simon een goedkope kamer vindt en heel zuinig leeft hij het financieel een jaar kan volhouden.

Vrij en blij

Dit heldere inzicht en zijn grote wens maakt het helder waar het hem om gaat en aan het eind van de tweede wandeling weet hij het zeker: ik neem ontslag! De volgende dag mailt hij me dat hij het al gedaan heeft en hij voelt zich geweldig! ‘Voor het eerst in jaren voel ik me opgelucht en zeker van mijn beslissing.’ Twee maanden later start hij met een bijvak onderzoeksmethoden en data-analyse om erin te komen. Afgelopen januari startte hij met zijn premaster Psychologie.

Vorige week mailde hij me: ‘wat is het leuk! Ik voel me zo thuis binnen deze studie en ik begin nog maar net! Er komen zoveel interessante dingen op me af. Voor het eerst in mijn leven ben ik ergens blanco ingestapt. Ik laat het allemaal op me af komen en geniet van alle mogelijkheden en kansen. Ik moet wel wennen aan de mensen en mentaliteit in Twente, maar dat neem ik voor lief’.

Ondertussen verdient hij wat bij door het ontwikkelen van lesmateriaal en werkt hij als trainingsacteur in rollenspellen. Zo verdient hij steeds nieuwe studiemaanden erbij. Hij voelt zich vrij en blij!

Tips om uit de benauwende baan te stappen

Blijf jij ook hangen in je huidige baan doordat je een verkeerde keuze studiekeuze hebt gemaakt? Met deze tips maak je nieuwe stappen.

* Onderzoek welke delen van je werk je energie geven, al zijn het maar kleine onderdelen. Wat zegt het over je belangstelling en vaardigheden. Hoe kun je deze werkzaamheden uitbreiden?

* Bedenk eens dat je je huidige werk nog een of twee jaar doet. Hoe voel je je dan? Als je dit beangstigt ga dan op onderzoek uit wat je wel zou willen.

* Zou je weer opnieuw willen studeren? Ga naar open dagen! In maart worden er veel open dagen georganiseerd op Hogescholen en universiteiten.

* Lees het boek ‘Heb lef, durf te veranderen’, van Tica Peeman. Een praktisch boek met een goede onderbouwing.

* Onderzoek je financiële mogelijkheden en maak keuzes. Simon spaarde en investeert zijn hele vermogen in wat voor hem echt belangrijk is. Hij woont nu klein en leeft zuinig. Wat is er voor jou mogelijk?

Succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Voel jij je lusteloos en betrap je je soms ook op de gedachte ’ wat doe ik hier?’. Durf je geen nieuwe stappen te ondernemen? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. En de opleiding die daar het beste bij past. We maken een concreet plan hoe je het aan kunt pakken. Kijk op http://www.coachbureau.nl/coachprogrammas/talentvol-op-koers/

Tags: , , ,
gepubliceerd in Coach Bureau, coaching, Geluk in werk | Nog geen reacties »

Prestigieuze baan? Nee, ik bak liever taarten!

09 november 2009

Beste lezer,

Het onderwerp van mijn nieuwe E-zine is: hoe kan prestatiegerichtheid en perfectionisme je in korte tijd aan een burnout helpen? En wat is er voor nodig om het tij te keren? Lees hieronder hoe Paula weer energie kreeg en ging doen waar ze altijd al van droomde.

De informatie over de inspirerende Winterwandeling, met warme appeltaart en glühwein, op 7 januari, is nog niet helemaal klaar. Komende week wel en ik zal het je mailen.

—–

E-zine: Prestigieuze baan? Nee, ik bak liever taarten!

Paula maakt carrière en heeft een mooie baan als lead-auditor. Maar in haar vroegere baan was ze veel gelukkiger. Bovendien heeft ze allerlei dromen. Ze besluit haar drang tot presteren los te laten en gooit haar leven rigoureus om.

Ze heeft nog maar drie maanden een nieuwe baan, maar Paula (33) voelt zich nu al doodongelukkig. Zelf denkt ze dat het komt door de hoge werkdruk. Als lead auditor bij een certificeringinstantie in de gezondheidszorg is ze veel onderweg in de auto. Ze komt laat thuis en dan verwacht haar leidinggevende dat ze nog mails beantwoordt en rapporten opstelt. Het werk lijkt nooit af en ze is helemaal kapot.

Hogerop

Al tijdens de eerste wandelsessie komen we erachter dat Paula niet opgebrand is door de hoge werkdruk. Ze is op de verkeerde plek beland en doet werk dat niet bij haar past. Een flink aantal jaar geleden werkte ze met verstandelijk gehandicapten, als creatief begeleider. Dat werk deed ze zeven jaar, en ze vond het heerlijk. Maar na een tijdje was de uitdaging weg en wilde ze hogerop. Paula ging Beleid en Management in de Gezondheidszorg studeren en kwam zo in andere banen terecht: teamleider, stafmedewerker kwaliteitsmanagement en uiteindelijk haar nieuwe baan lead-auditor.

Dat dit werk eigenlijk niet bij haar past, blijkt als ik haar vraag hoe haar werk er nu uit zou zien als er helemaal geen belemmeringen waren. Wat zou ze dan het allerliefste doen? ‘Ik wil weer met verstandelijk gehandicapten werken, maar niet de hele dag. Ik wil ook beleid maken, praktische beleid met creatieve oplossingen voor problemen waar de begeleiders tegenaan lopen. Dat doe ik ’s morgens en ’s middags sta ik zelf voor zo’n groep en probeer ik mijn eigen oplossingen uit.’ Paula wil ook iets professioneels doen met haar creativiteit, samen met verstandelijk gehandicapten. Maar dat laatste idee is nog niet helemaal helder. Deze dromen die ze opsomt zijn heel anders dan het controlerende werk dat ze nu doet.

Prestatiedrang en perfectionisme

Ik vind het opvallend dat zo’n vrolijke meid als Paula, die stevig in haar schoenen staat en heel veel in huis heeft, in drie maanden tijd zo overwerkt kan raken. Waarom heeft ze zich begraven in een baan die misschien wel prestigieus is, maar helemaal niet bij haar past?

Ik zie dit wel vaker bij mensen die ik coach en vaak hangt het samen met perfectionisme of een drang om te presteren. Ook Paula heeft als een van haar sterke punten prestatiegerichtheid. Daar kun je natuurlijk heel ver mee komen, maar mensen die hun prestatiegerichtheid inzetten voor werk dat eigenlijk niet bij hen past, blijven maar doordenderen en doen zichzelf geweld aan. Ze willen niet opgeven en vooral niet falen. Daarom blijven ze ook keihard doorwerken als ze helemaal ongelukkig worden van een baan.

Zoete koek als energie

Al na die eerste wandeling beslist Paula dat ze haar baan op zal zeggen. Zodra ze stopt met het werk verandert haar leven. Ze krijgt weer energie en leeft gezonder; ze stopt met roken en gaat hardlopen. Ook gaat ze weer creatief aan de slag. Paula had altijd al een grote droom en nu maakt ze er eindelijk werk van; een webwinkeltje! Samen met een vriendin maakt ze tassen, accessoires en kussens en verkoopt dit via www.koel-ontwerp.nl.

Maar er moet ook brood op de plank komen. Ze gaat drie dagen als flexkracht in de zorg aan de slag en geniet van de vrijheid van het flexen. Met haar energie en culinaire talenten bakt ze ook nog hippe taarten voor vrienden. Ze vindt het zó leuk en ze merkt dat er vraag is dat ze nóg een bedrijfje opzet: www.zoete-koek.nl! Paula: ‘Het zou mijn ultieme droom zijn om daarin het werken met cliënten te integreren. Ik kan verstandelijk gehandicapten bijvoorbeeld arbeidstrainingsplekken in mijn taartenbedrijfje aanbieden.’

Nu Paula de last van haar baan van zich heeft afgeschud, is die energieke en sterke meid duidelijk weer helemaal naar boven gekomen. Zelf zegt ze het zo: ‘Ik weet heel goed wat ik wil en sluit geen compromissen meer. Ik ben er inmiddels wel achter dat ik vooral werk wil doen waar ik en anderen blij van worden.’ Dat moet toch wel lukken als je die taarten hieronder ziet…

foto taart 300x133 Prestigieuze baan? Nee, ik bak liever taarten!

Doe wat je écht wilt

Ben jij net als Paula door prestatiedrang of door perfectionisme ook in een baan beland die eigenlijk niet bij je past? Met deze tips stop je met ‘moeten’ en ontdek je wat echt bij je past.

* Ben je wel bezig met wat je echt wilt? Mensen die vastzitten in een baan die niet bij ze past, hebben vaak het idee dat ze van alles moeten. Dat kan komen door perfectionisme of door prestatiedrang. Probeer dit eens. Elke keer als je zegt of denkt ‘ik moet….’, stel je jezelf de vraag: ‘wil ik dit ook?’ Of: ‘Wat zou ik willen?’. Zo word je je bewust van het patroon waar je in zit én kun je de grote lijn in de gaten houden;

* Zorg er voor dat je gesteund wordt. Praat er over maar selecteer die mensen wel heel bewust. Je ouders zullen het misschien nogal onzeker vinden dat je je baan wilt opzeggen en bijvoorbeeld een webwinkeltje wilt opzetten. Praat erover met een vriend(in) die niet wil dat je vasthoudt aan je baan, alleen maar vanwege de zekerheid of de prestige.

* Ga wandelen. Ook Paula vond het wandelen tijdens het coachtraject heerlijk; ze kon in de natuur makkelijker fantaseren over haar droombaan en kreeg er ook weer energie van. Neem iemand mee die goed naar je kan luisteren en fantaseer er al pratend en wandelend op los!

* Fantaseer over die droombaan, maar onderneem ook actie. Loop met iemand mee die dat werk doet. Dan zit je er middenin en weet je of het echt de juiste baan voor je zal zijn.

Ik wens je veel rust en genieten in je werk!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

———————————————————–

Geef jij ook veel te veel energie aan een baan die niet bij je past? Trek je alles uit de kast om, ondanks je weerzin, je werkzaamheden zo goed mogelijk te doen? En ben je aan het opbranden? Zou je willen uitzoeken van welke baan of rol je juist energie krijgt? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je.

In 4 wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. En we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk bij Coachprogramma’s.

Tags: , , , ,
gepubliceerd in coaching | Nog geen reacties »

nieuwere artikelen »