Het Coach Bureau

Ontdek je talent en vind vervulling, succes en plezier in je werk

Artikelen met de tag ‘kiezen’

Weg met die git-zwarte bril!

23 maart 2010

In de voorjaarszon rondde ik vorige week het traject met Judith af. Ze was opgelucht en ze gaf aan dat ze in de 4 wandelingen meer had bereikt dan in jaren therapie. Ze had een stok achter de deur gehad met de gerichte dagelijkse opdrachten en acties. Ook in haar werk had ze zelf een aantal zaken veranderd wat haar weer werkplezier had teruggegeven. Lees in mijn nieuwe E-zine hoe Judith ontdekte dat er meer was dan haar pikzwarte bril en wat het effect ervan was.

E-zine: Weg met die git-zwarte bril

Judith weet niet meer wat ze wil met haar werk, reageert bits op haar collega’s en is doodmoe. Ze ziet alles door een gitzwarte bril. Langzaam leert ze het leven weer positiever te bekijken.

Judith (48) werkt bij een bank en is daar van assistent IT manager opgeklommen tot functioneel systeembeheerder. Vroeger vond ze het werk prima. Ze werkte zelfstandig en hielp mensen die problemen hadden met computersystemen. Dat gaf haar het gevoel dat haar werk er echt toe deed.

Maar dan groeit de bank en moet Judith met meer collega’s samenwerken. Ze moet steeds meer vergaderen, rapporten schrijven en collega’s controleren. Ze raakt zo gedemotiveerd dat ze geïrriteerd doet tegen haar collega’s. Bovendien voelt ze zich doodmoe. Ze besluit een sabbatical van drie maanden op te nemen, om uit te vinden wat ze precies wil met haar carrière.

Kijken naar wat wél kan

Na ruim twee maanden zit Judith nog steeds vast en komt ze bij mij terecht. Ze weet nog steeds niet wat ze wil en krijgt ook steeds minder zin in het vrijwilligerswerk dat ze heeft opgepakt. Nadenken over haar werk lukt haar niet alleen. Alle mogelijke andere banen wijst ze af met het idee ‘dat kan toch niet’, of ‘daar vind ik toch niets aan’.

Bij de eerste wandeling merk ik dat Judith erg neerslachtig is, misschien is ze wel licht depressief? Ze leeft vanuit de gedachte dat ze constant alles fout doet. Mijn vriendelijk aandacht doet haar in tranen uitbarsten. Ze is zo gespannen en gestresst dat ze alles heel negatief ziet. Judith voert gesprekken met een psycholoog, maar er is veel aandacht voor hoe het allemaal mis kon gaan. Ik wil vooral kijken naar wat er ze allemaal in huis heeft aan talent en kracht en wat er allemaal wél kan.

Verpester van de werksfeer

Uit Judiths talentenscan blijkt bijvoorbeeld dat ze nauwkeurig en secuur werkt, gericht is op kwaliteit, snel goede resultaten levert, bijzonder slim is en heel betrouwbaar. Die kwaliteiten vindt ze eigenlijk maar stom. Ze heeft het idee dat die sterke punten alleen maar in de weg zitten. Om haar van het negatieve spoor af te halen, geef ik haar de opdracht elke dag drie dingen op te schrijven waar ze tevreden over is en dat ’s avonds aan mij te mailen. Ze doet het trouw en ik vind het bijzonder om het elke avond te lezen. Uit die mailtjes blijkt dat ze het heel erg waardeert wanneer anderen dingen voor haar doen. Als haar man voor haar kookt, bijvoorbeeld. Of de warme ontvangst van haar collega’s wanneer ze weer een dagje op haar werk is.

Langzaam wordt duidelijk dat er meer is dan haar zwarte bril. Soms voelt ze een moment van vrijheid en ontspanning. Ze krijgt in de gaten dat wanneer ze doorgaat met al die negatieve gedachtes, ze steeds verder uitgeput zal raken. Eindelijk krijgt ze weer een beetje zin om naar de toekomst te kijken.

Judith vraagt feedback aan haar collega’s; wat vinden zij dat haar sterke punten zijn? En wat zijn volgens hen haar belemmeringen? Daar komen hele mooie dingen uit; bewondering over de manier waarop ze haar werk doet. Maar de collega’s geven ook aan dat haar negatieve opmerkingen de werksfeer verpesten en dat ze wel erg bits is wanneer ze anderen op hun fouten wijst. Dit is een eye-opener, ze had geen idee dat haar invloed zo groot was! Bij Judith komt voor het eerst het besef dat haar collega’s het ook moeilijk hebben met haar negatieve gedrag.

Nieuwe aanpak

Ze besluit om de zaken anders aan te pakken. Ze ontdekt dat ze bepaalde operationele taken, die ze afstond aan nieuwe collega’s, weer zou willen uitvoeren. Ze raapt al haar moed bij elkaar en bespreekt het met haar leidinggevende. Hij staat er open voor en vraagt haar zelfs om haar zwaardere expertise officieel te maken in een rol van ‘meewerkend voorman’. Dat vindt ze heel eng maar leuk! Nu haar werk anders wordt ingedeeld, raakt ze weer gemotiveerd. Ook wil ze ervoor waken niet weer in een negatieve spiraal te belanden. Ze blijft elke dag 3 dingen opschrijven waar ze tevreden over is, of blij van wordt, en ze gaat anderen wat meer waardering geven.

Ik coach vaker mensen die last hebben van een overdosis negatieve gedachten. Ze zijn natuurlijk niet allemaal depressief en kampen ook echt niet allemaal met een burnout, maar ze zien wel alles door een pikzwarte bril. Die negatieve ideeën kunnen flink in de weg zitten; ze kunnen ervoor zorgen dat je geen nieuwe baan durft te zoeken of in je huidige werk geen nieuwe wegen durft in te slaan.

Doorbreek de negatieve gedachtes

Gelukkig kun je zelf die negatieve gedachtes doorbreken. Je kunt jezelf trainen om weer positiever in het leven te staan. Deze tips helpen je op weg.

*Schrijf net als Judith elke avond drie positieve gebeurtenissen op. Waar was je tevreden over? Deed iemand iets aardigs, of deed je dat zelf? Spreek met jezelf af dat je je door deze positieve gedachtes niet meteen beter hoeft te voelen. Geef het de tijd, misschien duurt het wel een maand voordat je een effect merkt.

*Kun je jezelf er niet toe zetten of denk je dat er niets te bedenken valt? Zorg dan voor een stok achter de deur en spreek met een vriend of een vriendin af dat je deze positieve dingen elke dag mailt.

*Waar je ook heel blij van wordt; elke dag drie waarderende dingen opschrijven over anderen. Als je op een waarderende manier naar de mensen in je omgeving kijkt, blijf je minder snel in negatieve gedachtes hangen. Neem een willekeurig iemand in gedachten en bedenk wat je in hem of haar waardeert. Wanneer je het de ander vertelt wordt het helemaal leuk!

*Ga er eens goed voor zitten en tel je zegeningen. Schrijf tien dingen op waarvoor je dankbaar bent in je leven.

*Geef een week lang geen kritiek. Je mag het best denken, maar geef het niet. Probeer dat zelfde ook met jezelf! Word niet meteen boos op jezelf als je toch kritiek geeft; begin gewoon weer opnieuw.

*Lees het boek ‘Gelukkig zijn of geluk hebben’, van Fredrike Bannink. Dit boek staat vol met eenvoudige en vruchtbare opdrachten.

Veel succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

Heb je vragen of reacties?

Mail naar hilde@coachbureau.nl

Voel je je ook neerslachtig in je werk en leven. Wil je minder streng voor jezelf en omgeving zijn? Heeft het nu lang genoeg geduurd? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie, rol of het pakket aan werkzaamheden, waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. En ontdek hoe je prettiger, positiever en vruchtbaarder in het leven kunt staan. Geef het jezelf cadeau of vraag het aan je manager! Kijk bij http De Coachprogramma’s.

Ziek van steeds maar doorrazen

09 maart 2010

Het was prachtige wandelen afgelopen dagen, veel zon en er zijn hele velden aan sneeuwklokjes in Amelisweerd. Vogeltjes fluiten en de bomen knotten uit. Afijn, tussen al dit voorjaarsgeluk rondde ik het coachtraject af met Marleen. Marleen die de beslissende stap nam om alle gedachten in haar hoofd weer op een rij te krijgen en echt rust en geluk in haar leven te creëren.

E-zine: Ziek van steeds maar doorrazen

Marleen (36) werkt keihard voor haar eigen bedrijf. Ze heeft iets moois opgezet, maar ze is uitgeput en heeft het idee dat haar hoofd ‘explodeert’. Een korte time-out doet haar inzien dat ze andere besluiten moet nemen.

Na haar studie gezondheidswetenschappen, met als specialisme trauma en geweld, hoopt Marleen haar droom waar te maken. Ze vertrekt naar Azië en ontwikkelt daar trainingen voor mensen die minderjarige slachtoffers van mensenhandel helpen weer te integreren in de maatschappij.

Eenmaal terug in Nederland werkt ze bij een organisatie die opkomt voor kinderrechten. En drie jaar geleden zette ze haar eigen bedrijf op: een projectbureau dat zich richt op de maatschappelijke ontwikkeling van jongeren en kinderen. Ze stort zich op verschillende spannende projecten. Zo laat ze kunstenaars sieraden ontwerpen en tentoonstellen; de opbrengst gaat naar een goed doel. Ook geeft ze trainingen in het buitenland. In de 3 jaar waarin ze haar bedrijf van de grond trekt, krijgt ze ook nog twee kinderen!

In tranen

Dat klinkt natuurlijk allemaal prachtig, maar de realiteit is dat alle drukte met haar bedrijf, het trainen in het buitenland en de kleine kinderen Marleen teveel is geworden. Als ze me belt over een mogelijk coachtraject, vertelt ze me dat ze haar koers kwijt is. Ze weet niet meer waar ze naar toe wil met haar onderneming. Ze weet sowieso niet meer wat ze wil en ze twijfelt over alles. Ze heeft te veel plannen en er komt te weinig uit haar handen. Maar het echte probleem is dat ze niet meer tot rust komt. ‘Mijn hoofd tolt’, vertelt ze en ze barst in tranen uit.

Tijdens onze eerste wandeling merk ik dat Marleen op het randje van overspanning zit. Dat besef is bij haar niet doorgedrongen. Ja, ze is doodmoe en heeft het idee dat haar ‘hoofd op ontploffen’ staat. En ze kan geen besluiten nemen en twijfelt over alles. En ja, ze reageert vaker geïrriteerd op haar partner en kinderen. En ze vindt voordurend dat ze harder haar best moet doen en sneller dat nieuwe projectplan moet schrijven. ‘Ik ben er al een half jaar mee bezig, en het kan in 3 weken klaar zijn!’. Ze vergelijkt zich voordurend met succesvollere mensen en gelooft echt dat zij niet deugt. Ik vraag haar hoe ze zich zou voelen als ze helemaal vrij zou zijn en als er helemaal geen problemen en strubbelingen zouden zijn. Daar wordt ze even stil van. ‘Dan ben ik kordaat, heb ik lef en kan ik genieten’, komt er stamelend uit.

Ze herontdekt dat ze vroeger altijd precies wist wat ze wilde. Ze was een pittig kind met een eigen wil. Op dat moment voelt ze er een glimp van en ze is weer in tranen. Ontwikkelingswerk doen in Azië was haar grote droom. Na haar studie kon ze dat meteen waarmaken, maar de organisatie waar ze voor werkte, begeleidde haar helemaal niet. Ze moest het zelf helemaal uitzoeken en keerde een jaar later met een mislukt gevoel terug naar Nederland. Haar zelfvertrouwen was ze kwijt, toch ging ze hardwerkend verder met haar carrière.

Het spoor van moeten

Ik zie dat bij veel mensen die ik coach. Ze zitten op een of andere manier op het spoor van moeten, zijn bezig te voldoen aan verwachtingen van andere mensen (althans, ze denken dat anderen die verwachtingen hebben) en voelen dan langzaam aan niet meer aan wat ze zelf nou eigenlijk willen. Soms ontstaat het door een gebeurtenis waarin ze het gevoel hadden dat zij faalden, soms doordat zij in een ‘je doet wat je moet doen’-sfeer zijn opgegroeid. Als je er dan ook gevoelig voor bent en ook nog eens keihard werkt, ligt een overspanning of een burn-out op de loer.

Marleen krijgt van mij de opdracht om de komende weken zich weer te herinneren wie ze oorspronkelijk was: de vrouw (meisje) met lef, een sterke wil, iemand die intuïtief besluiten neemt, kordaat is en geniet. Het geeft haar meer rust en minder stress. Ook doet Marleen de talentenscan. Die resultaten geven haar zelfvertrouwen een boost. Er komt onder andere uit dat ze heel open en toegankelijk is en vol creatieve ideeën zit.

Prachtige talenten dus. Maar het inzicht in haar unieke talenten is nog niet genoeg om de burn-out te lijf te gaan. De volgende wandeling vertelt Marleen dat de kerstvakantie eraan komt, maar dat ze er tegenop ziet. Ze heeft de hele vakantie vol gepland met afspraken. Ik vraag haar hoe ze zich over vijf jaar voelt, als ze op deze wijze door leeft. Houdt ze dat nog vol? Nee, zegt ze. ‘Ik zou me dan voelen als een dood muisje, ergens opgerold in een hoekje. Dan ben ik niets meer.’

Op reis met de jeep

Ik vraag haar hoe het zou zijn om twee weken kerstvakantie helemaal vrij te maken en alleen te doen wat ze echt zelf wil. Eerst sputtert ze een beetje tegen; ‘dat kan toch helemaal niet?’ Maar al snel fantaseert ze toch mee, ze heeft er zin in. Ze zou afspraken afzeggen, met vriendinnen naar de sauna gaan, zonder duidelijk doel rondwandelen, anderhalf uur boodschappen doen en lekker uitgebreid koken, een appeltaart bakken en haar kinderen toch naar de crèche brengen. Marleen neemt een paar dagen helemaal vrij voor zichzelf.

Ze geniet. En zij niet alleen. Haar man vertelt haar hoe fijn het is om haar weer vrolijk en rustig te zien. Haar kinderen zijn meegaander. Langzaam begint het kwartje bij Marleen te vallen. Het moet ècht anders. Ze beslist om geen nieuwe projecten aan te nemen in haar bedrijf. Ook stapt ze uit een netwerkorganisatie waar ze actief in was. Ondertussen verkoopt haar man zijn eigen bedrijf. Daardoor hebben ze ineens een mooie financiële buffer.

De twee nemen een radicaal besluit; ze gaan er een tijd tussenuit. Ze hebben een jeep gekocht en dit voorjaar laden ze daar de hoognodige spullen en hun kinderen in. Rondreizen en genieten, is het plan. Hoe het verder moet met werk, zien ze daarna wel weer. Marleen snapt heel goed dat ze beslissingen over werk niet kan maken wanneer zij nog niet hersteld is. Aandacht voor zichzelf en haar gezin staat nu op nummer 1. Ze heeft vertrouwen in de toekomst. ‘Er komt dan weer iets moois op mijn pad.’

In de gevarenzone voor een Burn-out? Trap op de rem!

Ben jij ook doodmoe en heb je het gevoel dat altijd van alles moet? Misschien heb je wel een (beginnende) burn-out. Dan is het belangrijk om actie te ondernemen voordat je er helemaal aan onderdoor gaat. Deze tips kunnen je helpen.

*Sta stil bij hoe je je voelt. Dender je maar door en voel je je tegelijkertijd heel vaak moe? Heb je helemaal geen zin in werken en ben je snel geïrriteerd? Voel je je onzeker? Dat zijn allemaal tekenen van een (beginnende) burn-out, die je maar beter serieus kunt nemen.

*Soms is het goed om jezelf te confronteren met je eigen gedrag. Stel jezelf de vraag ‘als ik op deze manier vijf jaar door blijf gaan, hoe voel ik me dan?’ Hoe sta ik er dan voor, hoe gaat het in mijn privéleven, haal ik dan nog energie uit mijn werk? Voor Marleen was deze vraag een belangrijke eyeopener.

*Neem een time-out. Neem twee weken vrij en plan die week helemaal niets in. Ook geen gezellige vakantieactiviteiten. Hoe voel je je nu? Die periode kan je het inzicht geven dat je je werk anders wilt aanpakken, maar ook dat je echt ziek bent.

*Doe wat nodig is. Als je tot de conclusie komt dat je er echt helemaal doorheen zit, meld je dan ziek op je werk. Ook als je een eigen bedrijf hebt, moet je de klachten van een burn-out serieus nemen. Bouw opdrachten af, draag ze over of zet alles zelfs tijdelijk stop. Neem zoveel tijd als je nodig hebt. Dat kan een paar weken zijn, maar ook maanden of zelfs nog langer.

*Lees ‘omgaan met een burnout’, van Carien Karsten. Hierin lees je dat bepaalde arbeidsomstandigheden ongemerkt tot chronische stress en daardoor tot uitputting kunnen leiden. Het boek bevat praktische oefeningen en tips.

*Gebruik deze moeilijke periode om er achter te komen wat je echte wensen in het leven zijn. Het klinkt als een cliché, maar je kunt echt sterker uit een burn-out komen. Zit je met het werk dat je doet wel op het goede spoor, of heb je eigenlijk andere dromen en talenten?

Ben je moe, twijfel je over van alles, voel je je onzeker, sleep je je naar je werkt? Probeer je anderen tevreden te houden en weet je niet meer wat jij nu wilt? Ben je je koers kwijt? Meld je dan aan voor het korte coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’ en ontdek je zelf weer in de frisse buitenlucht en de prachtige ontluikende natuur van Amelisweerd en Rhijnauwen ten oosten van Utrecht. Kijk bij De Coachprogramma’s.

Je bent van harte welkom!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl


Opnieuw studeren voor een tweede carriere! Durf jij het?

21 februari 2010

Simon volgt de lerarenopleiding en rondt het af met het hoofdvak Maatschappijleer. Hij aanvaardt al voor zijn afstuderen een baan en hij is trots dat hij zo snel aan de slag kan. Hij schenkt nauwelijks aandacht aan de twijfels die hij al voelde tijdens de opleiding en ook nu weer heeft in zijn werk. Tot dat hij het niet meer vol houdt.

Lees in mijn E-zine artikel hoe Simon het aandurft te kiezen voor een geheel andere opleiding en opnieuw gaat studeren. En… vele malen gelukkiger is.

E-zine artikel: Opnieuw studeren voor een tweede carrière! Durf jij het?

Het gaat Simon allemaal voorspoedig in zijn opleiding tot docent Maatschappijleer. Hij is niet zo heel erg geboeid door zijn studie maar hij is vooral op weg naar zijn diploma. En dat hij al voor zijn afstuderen een baan krijgt maakt hem heel trots. Het lesgeven gaat hem goed af. Hij kan het vinden met de leerlingen. De discussies over politiek en maatschappelijke issues vindt hij prima. Maar hij voelt zich onbestemd. Is dit het nou? Hij mist diepgang en betrapt zich op de gedacht: ‘wat doe ik hier?’. Simon voelt zich steeds rotter en raakt helemaal de weg kwijt.

Mokken

Omdat hij vol met vraagtekens zit brengen we heel precies in kaart wat hem energie geeft en energie kost. Zijn antwoorden maken veel duidelijk. Er wordt veel en lang vergaderd op school en Simon ervaart het als vergaderen over details: ‘welke mokken schaffen we aan het hoe bergen we ze op, in een kastje of op een mokkenrekje?’. Maar het gaat ook over belangrijke zaken als besteding van budget.

Daarbij is er een klein groepje docenten dat steeds bepalend is bij beslissingen. Simon ervaart dit als niet oprecht en hij wordt er een beetje baldadig van. Daar maakt hij dan een grapje over in de vergadering, maar toch hij voelt zich alleen. Thuisgekomen zit hij lusteloos op de bank. Hij wil invulling geven aan zijn werk zoals hij dat graag wil. Simon noemt het de onderwijscultuur waar hij zich niet voor kan motiveren.

Vlak en gevoelloos

Simon is niet de enige die al tijdens zijn studie twijfels heeft en toch flink blijft doorworstelen en doorzetten in de verkeerde studiekeuze. De laatste tijd hoor ik het steeds vaker. Mensen gaan voor het ‘papiertje’. Na afloop zoeken ze dan natuurlijk een baan in deze richting (waar anders in?) in de hoop dat het dan beter gaat of misschien wel leuk wordt. Soms lukt dat. Vaak is het niet het geval en ook dan zetten mensen door; ‘ik heb toch deze hele studie niet voor niets gedaan?’

Deze mensen voelen in eerste instantie nog wel hun onbehagen maar zij durven geen stappen te ondernemen. Na een tijdje went het ongeïnspireerde leven en het went zelfs om lusteloos te zijn. Dat is eigenlijk ernstig, mensen worden er vlak en gevoelloos van. Ze onderzoeken niet hoe zij het beste van henzelf kunnen inzetten zodat hun leven weer uitdagend wordt. Ze zijn vooral bezig met overleven.

Belemmeringen

Simon krijgt veel energie van de mentoruren. Dan praat hij met leerlingen die zijn vastgelopen en helpt hen weer op de rails. Deze gesprekken zijn vruchtbaar, gaan moeiteloos en doet hij met bijzonder veel plezier. En hij kan het doen op zijn manier!

Simon studeerde eerder één jaar psychologie en haalde zijn propedeuse. Hij vond dat een heel interessante maar pittige studie, en werkte er keihard voor. Dat harde werken ontmoedigde hem en hij stopte ermee. De HBO-opleiding maatschappijleer waar hij al aan begonnen was ging hem soepeler af en dat gaf hem meer zekerheid.

‘Als hij het werk van de mentoruren zou kunnen uitbreiden?’. Simon fantaseert er op door en wordt steeds enthousiaster. Als hij nu eens echt zou kiezen voor wat hij wilde? Hij houdt van degelijke expertise en zou willen werken als psycholoog. In de weken erna onderzoekt hij verschillende universiteiten en richtingen. En dan staat zijn besluit vast: hij wil de draad van zijn studie psychologie weer oppakken, van dat idee wordt hij echt blij. Hij kiest voor sociale psychologie en media psychologie in Twente!

Maar er zijn veel belemmeringen: hij woont nu in Rotterdam en hij zal dus moeten verhuizen naar Twente. Daarbij wil hij al zijn aandacht geven aan deze pittige studie, hij wil voltijds studeren! Het opnieuw studeren geeft hem een nieuw toekomst perspectief maar hoe lost hij dit op? We zoeken het concreet uit en komen tot de conclusie dat als Simon een goedkope kamer vindt en heel zuinig leeft hij het financieel een jaar kan volhouden.

Vrij en blij

Dit heldere inzicht en zijn grote wens maakt het helder waar het hem om gaat en aan het eind van de tweede wandeling weet hij het zeker: ik neem ontslag! De volgende dag mailt hij me dat hij het al gedaan heeft en hij voelt zich geweldig! ‘Voor het eerst in jaren voel ik me opgelucht en zeker van mijn beslissing.’ Twee maanden later start hij met een bijvak onderzoeksmethoden en data-analyse om erin te komen. Afgelopen januari startte hij met zijn premaster Psychologie.

Vorige week mailde hij me: ‘wat is het leuk! Ik voel me zo thuis binnen deze studie en ik begin nog maar net! Er komen zoveel interessante dingen op me af. Voor het eerst in mijn leven ben ik ergens blanco ingestapt. Ik laat het allemaal op me af komen en geniet van alle mogelijkheden en kansen. Ik moet wel wennen aan de mensen en mentaliteit in Twente, maar dat neem ik voor lief’.

Ondertussen verdient hij wat bij door het ontwikkelen van lesmateriaal en werkt hij als trainingsacteur in rollenspellen. Zo verdient hij steeds nieuwe studiemaanden erbij. Hij voelt zich vrij en blij!

Tips om uit de benauwende baan te stappen

Blijf jij ook hangen in je huidige baan doordat je een verkeerde keuze studiekeuze hebt gemaakt? Met deze tips maak je nieuwe stappen.

* Onderzoek welke delen van je werk je energie geven, al zijn het maar kleine onderdelen. Wat zegt het over je belangstelling en vaardigheden. Hoe kun je deze werkzaamheden uitbreiden?

* Bedenk eens dat je je huidige werk nog een of twee jaar doet. Hoe voel je je dan? Als je dit beangstigt ga dan op onderzoek uit wat je wel zou willen.

* Zou je weer opnieuw willen studeren? Ga naar open dagen! In maart worden er veel open dagen georganiseerd op Hogescholen en universiteiten.

* Lees het boek ‘Heb lef, durf te veranderen’, van Tica Peeman. Een praktisch boek met een goede onderbouwing.

* Onderzoek je financiële mogelijkheden en maak keuzes. Simon spaarde en investeert zijn hele vermogen in wat voor hem echt belangrijk is. Hij woont nu klein en leeft zuinig. Wat is er voor jou mogelijk?

Succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Voel jij je lusteloos en betrap je je soms ook op de gedachte ’ wat doe ik hier?’. Durf je geen nieuwe stappen te ondernemen? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. En de opleiding die daar het beste bij past. We maken een concreet plan hoe je het aan kunt pakken. Kijk op http://www.coachbureau.nl/coachprogrammas/talentvol-op-koers/

De invloed van je ouders is groot, maar wat wil jij?

11 januari 2010

Dit is mijn eerste E-zine in 2010 en ik wens je Gelukkig Nieuwjaar! Ik wens je alle goeds en een fijn en mooi jaar waarin je met veel plezier werkt, je krachtig en sterk voelt, je liefde deelt en in actie komt voor de dingen die belangrijk zijn voor jou. Want het begint bij jou.

Heb je al goed je wensen verbeeld, naar aanleiding van mijn vorige E-zine? Echt doen! Het vormt een van de eerste stappen op weg naar geluk en plezier op vele fronten, en ook in je werk. Misschien wordt 2010 het jaar waarin je je nieuwe baan vindt of de stap naar je eigen onderneming maakt!

De coachwandelingen zijn heel bijzonder in het sneeuwwitte landschap van Amelisweerd. We zien de zon opkomen en ondergaan in de sneeuw. Drinken warme choco met slagroom en hot gingers, En maken stevige stappen voorwaarts. Zo ook met Karina.

IMG 0172 225x300 De invloed van je ouders is groot, maar wat wil jij?

Zonsopgang in Amelisweerd

Heb je er wel eens bij stil gestaan hoe groot de invloed van je ouders is op je loopbaan? We zijn ons er vaak niet van bewust. We willen ze bewust of onbewust blij maken en we hopen dat ze trots op ons zijn. En daar doen we ons best voor. Karina deed het ook. Na jaren kwam ze er achter dat ze eigenlijk iets anders wilde dan bij een grote bank werken.

Lees in mijn nieuwe E-zine hoe zij tot haar echte keuze kwam, en hoe zij net na de vierde wandeling haar nieuwe baan vond! Na 8 jaar werken bij een bank gaat zij een nieuw avontuur aan. Ze heeft er reuze veel zin in en vooral: ze heeft er alle vertrouwen in!

Begin dit startte ik met mijn nieuwe coachprogramma: Loop naar de baan! Het is een vervolgprogramma op ‘Ontdek je talent’. Het is een kort en zeer intensief programma waarin je, letterlijk naar de baan loopt die past bij jouw talenten, in maximaal 4 maanden tijd. Onze jobhunter, ons enorme netwerk en de intensieve begeleiding gaan je erbij helpen. Lees er meer over bij De Coachprogramma’s.

E-zine: De invloed van je ouders is groot, maar wat wil jij?

Jarenlang heeft Karina zich met veel enthousiasme en plezier op haar baan bij de bank gestort. Maar na een paar jaar komt ze erachter dat ze dit ook deed om juist iets anders te doen wat haar ouders deden. Maar wat wil zij nu écht in het leven?

Karina (bijna 30) komt uit een echte horecafamilie. Vanzelfsprekend gaat Karina na de middelbare school naar de Hotelschool. Ze maakt het af maar een ding wordt duidelijk: de horeca is leuk als studentenbaantje en ze wil absoluut niet in de voetsporen van haar ouders treden. Ze wil het anders doen: ze ambieert een mooie kantoorbaan!

Promotie

Via het uitzendbureau vindt ze een baan bij een bank. Ze geeft financieel advies aan particulieren. Ze werkt in een leuk team, ze krijgt een interne opleiding en ze is trots dat ze haar kantoorbaan heeft gevonden. Na vijf jaar maakt ze promotie en wordt ze Bedrijvenadviseur. Het is een complexe baan; ze maakt analyses, zet cijfers op een rij en verdiept zich in ondernemersplannen.

Deze baan is eigenlijk te hoog gegrepen. Dan gaat ook Karina’s perfectionisme in de weg zitten; ze wil alle analyses perfect uitvoeren. Regelmatig werkt ze ook ’s avonds en in het weekend door. Perfectionisme kan een mooie eigenschap zijn, als je werk goed bij je past. Maar is dat niet zo, dan is het juist een recept voor een burnout.

Randje van overspannenheid

Als Karina bij mij komt, zit ze op het randje van overspannenheid. Ze vraagt zich af waar het mis is gegaan; die ambitieuze baan bij de bank was toch wat ze altijd al wilde? Maar als we samen haar sterke punten onderzoeken, blijkt al snel dat dit helemaal niet die droombaan is.

Zo heeft ze twee grote krachten die eruit springen: ze heeft van alles in huis om mensen te helpen en van dienst te zijn; ze is geduldig, enthousiast, kan mensen blij maken, ze kan goed luisteren en toont oprechte belangstelling. Verder is ze onbevreesd in het aangaan van nieuwe contacten. Naast deze behulpzame en mensgerichte aspecten is Karina ook een organisatietalent; geordend en gestructureerd. Ze kan goed overzicht houden. Wat ze wil is vooral praktisch hulp bieden, waarbij zij volgens bepaalde procedures kan werken en resultaat ziet. Een baan waarbij ze mensen kan helpen, in een goed gestructureerde organisatie zou veel beter bij haar passen.

Wat doen je ouders?

Het is een echte eyeopener. “Ik kan het prima vinden met mijn ouders maar ik wilde vooral iets anders gaan doen dan zij”, zegt Karina. “Maar ik ben nooit goed op zoek gegaan naar welk werk echt bij mij past.”

Ik zie het vaker. Veel mensen kiezen een bepaald beroep omdat hun ouders dat graag willen. Ze gaan bijvoorbeeld rechten studeren omdat hun vader dat ook heeft gedaan (of zegt dat het een goede keuze is) en belanden in dezelfde branche. Of ze zetten zich juist af tegen de wensen van hun ouders en gaan iets compleet anders doen. Dat gaat bewust maar vaak onbewust. Je wilt de waardering van je ouders, je wilt ze trots maken. Daar komt nog bij dat je heel jong een opleiding moet kiezen; op dat moment denk je nog niet echt na over wat je talenten precies zijn. Het probleem is dat als je op die manier je carrièrepad uitstippelt, je bewust of onbewust negeert wat je zelf nou eigenlijk graag wilt. Terwijl de belangrijkste vraag zou moeten zijn: ‘Wat wil ík nou eigenlijk?’.

Wat past echt?

Nu Karina haar sterke punten kent en weet in wat voor een soort organisatie zij tot haar recht komt, gaat ze op zoek naar het werk dat beter bij haar past. Ze oriënteert zich door met een consulent mee te lopen die bij een organisatie voor verstandelijk gehandicapten werkt. Maar ook dat is het niet helemaal; behalve mensen helpen wil ze vooral ook veel regelen, en een baan hebben waarbij veel structuur en duidelijkheid is.

Ze praat met een re-integratieadviseur, deze baan spreekt haar heel erg aan maar het ontbreekt haar aan kennis en ervaring. Het lijkt haar vooral leuk om de eerste intake te doen en het begin traject uit te zetten. Aan de ‘front office’ van het re-integratiebureau kan ze veel regelen en tegelijkertijd mensen helpen. Karina wil er misschien een opleiding in volgen.

Ze voert nog een gesprek met een Officemanager bij een loopbaan- en outplacementbureau. Dit regelwerk in deze persoonlijke organisatie spreekt haar enorm aan: een functie waar ze mensen kan helpen door veel te regelen, en dat heeft ze nu al allemaal in huis! Karina zal Karina niet zijn als ze niet keihard aan het solliciteren slaat. Ze solliciteert onder andere op de functie van projectcoördinator bij een trainings- en coachbureau. Ze voert twee leuke gesprekken, ze is reuze enthousiast en…ze wordt aangenomen! In deze sfeer, met deze leuke mensen met wie ze zich helemaal op haar gemak voelt, wil ze werken. Ze gaat zich inzetten voor al het regelwerk ten behoeve van trainers en coaches. Karina is door het dolle heen. Ze begint per 1 februari 2010 en ze heeft er ontzettend veel zin in.

Kom los van verwachtingen

Ben jij ook in de voetsporen getreden van je ouders, of heb je je er juist tegen afgezet? En heb je in de loop der jaren het gevoel gekregen dat je baan niet helemaal bij je past? Met deze tips kom je los van de verwachtingen van anderen.

*Stel jezelf eerst de vraag of je ouders, je gezin of misschien andere familieleden een belangrijke rol hebben gespeeld bij het kiezen van je carrièrepad. Doe je dit werk omdat zij dan trots op je zijn, of omdat je er zelf van geniet? Past het werk wat je doet echt bij je, of denken andere mensen in je omgeving vooral dat dit de geknipte baan is?

*We willen allemaal onze ouders gelukkig maken en waardering bij hen oogsten. Dat is een heel natuurlijke neiging, en er hoeft helemaal niets mee mis te zijn. Maar praat er eens met vrienden over; vertel hen hoe je in dit werk bent gerold en vraag of zij vinden dat jouw baan bij je past.

*Als je het gevoel hebt dat je baan niet bij je past, ga dan op onderzoek uit. Praat met mensen die werk doen waarvan jij denkt: ‘misschien is het wel wat voor mij’. Solliciteren kun je ook verkennend doen; tijdens een procedure en sollicitatiegesprekken kun je er ook achter komen of een andere functie bij je past.

*Vind je het moeilijk of eng om in actie te komen? Lees dan het boekje ; Te vroeg oud, te laat wijs, van Gordon Livingston. Een boek vol wijsheden. Zijn motto: ‘We zijn wat we doen’. Het is een bekend verschijnsel in de psychologie dat je gevoel je gedrag volgt. Ga dus niet zitten wachten tot je beter in je vel zit voordat je solliciteert of je oriënteert, maar pak het meteen aan. Je gaat je er beter door voelen!

Ik wens je veel succes en ik hoop je te ontmoeten in 2010!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

———————————————————————————–

Het afgelopen jaar ontving ik veel enthousiaste reacties op mijn E-zines. Ik ben blij dat mijn informatie, tips en artikelen gewaardeerd worden.

De komende tijd wil ik nog meer gratis informatie op mijn website plaatsen die jou verder helpt. Daarom mijn vraag aan jou: wat is het grootste probleem waar jij tegenaan loopt in je huidige functie en/of in je loopbaan? Waar zit je al een tijdje mee en kom je maar niet verder?

Vermeld jouw bericht, je probleem of je vraag onder dit bericht, of mail het naar hilde@coachbureau.nl.

Ik ga mijn best doen om de komende maanden je vraag te beantwoorden in de artikelen.

Je mag ook vertellen waar je van geniet in je werk, waar je energie van krijgt, wat een succesvol moment was, hoe je een lastig probleem hebt opgelost.

Ik hoor het graag van je.

Hartelijke groet,

Hilde Backus

hilde@coachbureau.nl

Venijnige stemmen

23 november 2009

Cathalijne heeft een venijnig stemmetje in haar hoofd. Die vertelt haar voortdurend dat ze het niet goed doet. En dat terwijl ze een kei is in haar werk. Door vriendelijker naar zichzelf te kijken en te ontdekken waar ze wél warm voor loopt, vindt Cathalijne toch weer een baan die helemaal bij haar past.

‘Ik vind mezelf waardeloos’, is een van de eerste dingen die Cathalijne tijdens onze wandeling tegen me zegt. Het zijn grote woorden. Ze werkt als regiocoördinator in de kinderopvang en van haar leidinggevende hoorde ik dat Cathalijne een harde werker is en een kei van een leidinggevende. Toch is ze heel erg kritisch over zichzelf.

Cathalijne werkt al twaalf jaar in de kinderopvang. Ze is begonnen als pedagogisch medewerker, werd hoofdleidster en uiteindelijk regiocoördinator. Tegelijkertijd werkt ze ook nog met de kinderen. Tot het bedrijf moet reorganiseren en haar functie komt te vervallen. Ze krijgt een andere functie aangeboden, waarbij ze deels ook weer als kinderleidster zal werken. Ze vindt het lastig om toe te geven, maar ze kan het directe werken met de kinderen niet meer opbrengen. Na 12 jaar heeft ze het helemaal gehad. Liever regelt ze van alles en stuurt ze mensen aan.

Keihard oordeel

Cathalijne zit met een dilemma en ze baalt er ontzettend van. Ze moet een nieuwe functie accepteren waarbij ze met kinderen werkt, of ze moet naar een andere functie omkijken. Weg bij de vertrouwde organisatie waar ze zo lang werkt. En waar moet ze dan op solliciteren? Het dilemma frustreert haar en ze oordeelt keihard over zichzelf. ‘Waarom ga ik iets doen waar ik helemaal geen zin in heb?’ En: ‘de wereld buiten de organisatie is zo onbekend, wat moet ik doen, wie zit er op mij te wachten?’ Ze voelt zich moedeloos en is vooral boos of zichzelf. ‘Wat ben ik voor een slappeling?’, zo vraagt ze zich vertwijfeld af.

Die valkuil van al te negatieve zelfkritiek zie ik soms ook bij andere klanten. Mensen werken met plezier, maar door een fusie of reorganisatie verandert hun functie. Of met de ervaring ontstaat routine en na een tijdje past de functie niet meer bij hen. Krampachtig proberen ze er toch het beste van te maken. ‘Ik moet beter mijn best doen’, zeggen ze. Of: ‘het hoort er nu eenmaal bij’. Als ze er dan toch geen plezier in hebben of er niet goed in zijn, nemen ze zichzelf van alles kwalijk. Terwijl hun werkzaamheden het probleem zijn, en niet zijzelf.

Innerlijke vriend

We hebben allemaal een innerlijke criticus; een venijnige stem in ons hoofd die kritisch vertelt wat we allemaal fout doen. Bij Cathalijne heeft dat kritische stemmetje de overhand gekregen. Daarom doe ik een oefening met haar waarbij ze de innerlijke criticus tegenwicht geef. Ik laat haar kennis maken met de blik van haar innerlijke vriend. ‘Dat is iemand die van je houdt, die vriendelijk en zachtaardig is’, vertel ik haar. ‘Hij of zij ziet je helemaal zoals je bent, inclusief je sterke en zwakke punten en accepteert je zoals je bent. Richt je aandacht op je kritische gedachten en vraag je af wat deze zachtaardige en betrokken vriend tegen je zou zeggen over dit onderwerp.’

Cathalijnes innerlijke vriendin zegt dat haar situatie inderdaad frustrerend is. Maar de vriendin waardeert ook hoe ze het heeft aangepakt. Op haar werk heeft ze geprobeerd duidelijk te maken hoe ze wel wil werken na de reorganisatie, maar het bedrijf kon niet veel anders dan haar weer voor de groep met kinderen plaatsen. Afscheid nemen komt dichterbij en wordt minder beangstigend. Er gloort een opwindende spanning van het nieuwe dat staat te gebeuren. Ze krijgt er zelfs een beetje zin in.

Cathalijne wil het liefst een teamleidersrol bij een bepaalde non-profit organisatie. Ik geef haar de tip om vooral te bellen voordat ze haar open sollicitatiebrief stuurt. Het eerste telefoontje naar deze organisatie vindt ze doodeng. We spreken een dag en een tijdstip af voor het telefoontje en als ze al haar moed bij elkaar heeft verzameld, ontstaat er een heel leuk gesprek met iemand van personeelszaken van de organisatie. Ze hebben helaas geen vacatures, maar Cathalijne heeft de smaak wel te pakken.

Sollicitatiebeest

Ze wordt een echt sollicitatiebeest. Cathalijne belt, schrijft open sollicitaties en reageert op vacatures. Langzaamaan wordt voor haar ook steeds duidelijker wat voor type leidinggevende ze nou eigenlijk is. Op basis van allerlei vacatureteksten stelt ze zelf haar ideale vacature samen. In deze ideale vacature is ze het eerste aanspreekpunt voor de medewerkers, toetst en bewaakt ze de kwaliteit van de uitgevoerde werkzaamheden én is ze ook nog eens lid van de feestcommissie. In zo’n soort functie kan ze zichzelf ontplooien, ingewikkelde uitdagingen aangaan en is ze vooral een teamleider die anderen coacht en motiveert.

Als ze eenmaal helder heeft wat ze precies wil, heeft ze al snel beet. Na twee pittige gesprekken en een assessment kan ze aan de slag als teamcoach bij TNT. Tegelijkertijd solliciteert ze met succes naar de functie van locatiemanager in de gehandicaptenzorg. Ze kiest voor de laatste functie; daar heeft ze meer zekerheid en kan ze ook een managementopleiding volgen. Nu geeft ze leiding aan vijftien mensen en is ze heel blij met haar carrièreswitch. Ze heeft een echte regelbaan, waarbij ze haar team motiveert en vooral de werkzaamheden doet die heel goed bij haar passen.

Wees weer lief voor jezelf!

Ben je net als Cathalijne erg kritisch geworden over jezelf? Met deze tips word je weer lief voor jezelf, en kun je op zoek gaan naar de baan die echt past.

*Bekijk jezelf met compassie. Als je steeds een venijnige stem hoort die vertelt wat er allemaal aan schort, zet daar dan de zachtaardige stem van een imaginaire innerlijke vriend tegenover. Deze vriend is wel eerlijk en ziet ook al je tekortkomingen, maar accepteert dat je bent zoals je bent. Wat zou deze vriend zeggen over het onderwerp waar je op dit moment zo kritisch over bent?

*Schrijf elke avond 3 dingen op waar je tevreden over bent. Het is een krachtige en effectieve methode van de oplossingsgerichte visie. Lees er meer over in het boek ‘Gelukkig zijn en geluk hebben’, van Fredrike Bannink.

*Maak je eigen vacature. Door zelf je ideale vacature samen te stellen, krijg je helder wat je echt het liefst wilt doen. Zoekt de ideale werkgever een echte regelneef, of juist iemand die meedenkt over de visie van een organisatie? Wat voor bedrijf is het, heb je veel contact met klanten of stuur je zelf mensen aan? Wat voor leiderschapscapaciteiten moeten ze van jou verwachten?

*Kom in actie. Vind je het eng om naar een bedrijf te bellen om te informeren over mogelijke vacatures? Spreek dan met een vriend of vriendin een dag en een tijdstip af waarop je het telefoontje pleegt. Dan kun je er moeilijk onderuit. Je zult merken dat als je het eenmaal wel hebt durven doen, dit een enorme kick geeft. Misschien word je daarna net als Cathalijne wel een echt sollicitatiebeest. Bereid je wel goed voor, ook dat kun je doen met een vriend(in).

*Als een bedrijf, net als bij Cathalijne, een assessment wil doen, probeer er niet gestrest door te raken. Ik heb als psycholoog ook assessments begeleid en je kunt je er best goed op voorbereiden. Kijk op de site van het assessmentbureau, je vindt er veel info en voorbeeldtesten. Bel het bureau en vraag wat voor tests ze zullen doen. Wat voor type leidinggevende zoeken ze bijvoorbeeld? Meestal krijg je veel nuttige informatie. Als je van tevoren ook nog wat tests oefent, begin je met een zelfverzekerd gevoel aan het assessment.

Veel succes!

Ik wens je een milde blik naar jezelf toe!

Hartelijke groet,

Hilde Backus

—-

Ben je soms ook te kritisch naar jezelf? En vind je het daardoor lastig om keuzes te maken? Zou je willen uitzoeken welke baan bij jouw echte keuzes past? En zou je, stap voor stap, in actie willen komen voor wat jij werkelijk wilt, net als Cathalijne? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je.

In 4 wandelingen onderzoeken we je echte wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. En we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk bij ‘ De Coachprogramma’s’.

Verlamd door die ene foute beslissing

28 september 2009

Het onderwerp van dit E-zine is: hoe beslissingen uit het verleden je kunnen verlammen in het heden.

De herfst is weer begonnen maar de zon schijnt gewoon door. En dat is natuurlijk mooi voor een wandelende coach. Wat ook mooi is, is dat de aanmeldingen voor de herfstwandeling, met High Tea, van 8 oktober binnen blijven komen. Het gaat weer een mooie en leerzame stap en hap worden voor minder gesomber achter je bureau en meer plezier. Wanneer je belangstelling hebt om mee te lopen scroll dan naar beneden en vind het artikel over de Herfstwandeling. Van harte welkom!

E-zine artikel: Verlamd door die ene foute beslissing

Als je een verkeerde keuze maakt, kan je dat jarenlang achtervolgen. Het overkwam Marco (37). Door zijn ‘fout’ in het verleden durfde hij niet meer te dromen van een leuke baan. Hij raakte helemaal geblokkeerd.

Marco werkt bij een platenzaak. Aanvankelijk vond hij het werk leuk; hij is gek op muziek en speelt in een band. Maar het doet te weinig beroep op zijn capaciteiten en van een uitdaging is na al die jaren geen sprake meer. Hij wil wat anders, maar durft bijna niet te dromen over een andere baan en al helemaal geen concrete stappen te zetten. Hij heeft het er vaak over. Zijn vriendin geeft hem op voor een wandelend coachingstraject bij Het Coach Bureau omdat ze merkt hoe lusteloos en onzeker hij ervan wordt.

Mislukt

Marco heeft zeven jaar geleden zijn studie biologie afgebroken. Hij had het op een haar na af, alleen zijn scriptie hoefde hij nog maar af te maken. Elke ochtend als Marco opstaat, denkt hij aan die onafgemaakte studie. Het geeft hem een gevoel van mislukking. Steeds als hij erover denkt wat hij wil, bevriest hij door de angst dat hem dat óók niet zal lukken. Hij durft niet naar de toekomst te kijken en blijft steeds maar hangen in die ene verkeerde keuze.

Ik stel hem de vraag: ‘Als alle belemmeringen niet meer zouden bestaan, wat zou je dan nu doen?’ Langzaam komt zijn droombaan bovendrijven. Hij wil wetenschappelijk onderzoek doen, het liefst op het gebied van psychologie en gedrag. Maar al heel snel volgen zijn angsten. ‘Onderzoek doen kan niet, want ik heb mijn studie niet afgemaakt. En weer gaan studeren is geen optie, want dat mislukt vast óók weer.’

Enorme opluchting

Ik stel hem voor om op een andere manier naar die verkeerde keuze in het verleden te kijken. Wat waren toen wél goede redenen om te stoppen? Er waren moeilijke privé-omstandigheden en hij had een leuke stageplek die hij niet wilde opgeven. Door op een andere manier naar zijn ‘fout’ te kijken, ziet hij langzaam in dat het op dat moment de meest logische keus was. En dat het afbreken van een studie niet meteen betekent dat alles is mislukt. ‘Oké, ik heb dat papiertje niet gehaald. Maar ik ben wél een bioloog, een wetenschapper’, zegt hij. Die andere kijk is voor hem een enorme opluchting. ‘Voor het eerst in al die jaren kan ik erover praten zonder dat ik meteen pijn in mijn buik krijg.’

Durven dromen

Marco is niet de enige die blijft malen, in cirkels blijft denken en niet meer durft te dromen na een verkeerde keuze. Mensen die hiermee worstelen, hebben meestal een heel goed aanpassingsvermogen. Ze zijn flexibel en dat is natuurlijk een mooie eigenschap. Maar daardoor houden ze ook niet altijd koers en besteden geen aandacht aan wat ze nou echt willen. Deze mensen nemen het leven zoals het komt, tot het begint te knagen; door die ene beslissing doen ze iets heel anders dan wat ze eigenlijk willen. Maar door het gevoel van mislukking durven ze geen stappen te nemen, ze worden lusteloos en passief door alle verwijten die ze zichzelf maken. Eigenlijk blijven ze hangen in die verkeerde keuze en worden daar onzeker van.

Blij

Gelukkig kun je die cirkel wel doorbreken. Net als Marco; nu hij anders aankijkt tegen zijn keuze in het verleden, durft hij wél weer te dromen over een studie. Studeren staat voor hem niet meer gelijk aan mislukking. Dit najaar is hij gestart met een master neuropsychologie. Hij studeert in deeltijd en werkt daarnaast parttime in de platenzaak. Laatst mailde hij me hoe blij hij is met zijn nieuwe stap en hoe heerlijk het is om weer met wetenschap bezig te zijn!

Tips om uit de vicieuze cirkel te stappen

Blijf jij ook hangen in je huidige baan doordat je een verkeerde keuze hebt gemaakt in het verleden? Met deze tips doorbreek je de vicieuze cirkel.

* Bedenk wat goede redenen waren om toentertijd die beslissing te nemen. We nemen namelijk op dat unieke moment de beslissing die het beste voor ons is. Realiseer dat eens en probeer mild te zijn voor jezelf.

* Fantaseer over wat je heel graag zou willen èn schrijf het op! Zo werp je een blik in de toekomst in plaats van maar aan het verleden te blijven denken. Je zet je dromen uit je hoofd òp het papier. Zoek bijvoorbeeld een rustig plekje op en schrijf tien minuten lang alles op wat je graag zou willen doen. Leg jezelf geen belemmeringen op, doe alsof alles mogelijk is. Dat doe je twee keer per week, twee weken lang. Daarna leg je de vier vellen papier bij elkaar en bekijk je wat de rode lijn is. Wat wil je nou echt?

* Praat met iemand wiens werk op jouw droombaan lijkt. Of spreek met een succesvol zelfstandig ondernemer als je voor jezelf wilt beginnen. Je onderzoekt zo je droom in het werkelijke leven.

* Doe het stap voor stap. Je droombaan realiseren gaat meestal niet met één telefoontje of één gesprek (soms wel!). Laat je niet afschrikken door de mogelijke beren op de weg. Marco zag ook allerlei belemmeringen, want hoe moest het nou met zijn inkomen? Als je stap voor stap naar je doel toe werkt, zul je zien dat het vaak wél kan. Zo vroeg Marco aan zijn baas of hij in deeltijd kon werken en dat bleek geen probleem. Als je op zo’n manier in actie komt, besteed je vanzelf minder aandacht aan wat er allemaal mis kan gaan.

Succes en hartelijke groet,

Hilde Backus

——————————————————————————-

Vind jij het moeilijk om beslissingen uit het verleden te waarderen en kun je daarom niet goed bedenken of voelen wat je graag zou willen? Misschien is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je. In 4 wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en in welke werksetting jij het beste tot je recht komt. Kijk op http://www.coachbureau.nl/coachprogrammas/talentvol-op-koers/

Wil je gelijkgestemden ontmoeten, een stap maken in je loopbaan en tips ontvangen over gelukkig werken? Doe dan mee met de Herfstwandeling mèt High Tea. Scroll naar beneden en je vindt de beschrijving.