Mijn nieuwe artikel gaat over het oppotten van je gevoelens en gedachten op je werk. Dat je niet alles eruit gooit lijkt me verstandig, maar ik merk dat veel mensen zich zó inhouden dat ze uitgeput thuiskomen na een werkdag. Janneke (31 foto) had het ook. Thuis gekomen kon ze pas ontspannen en kwam de spanning eruit. Janneke wilde het anders en wij gingen aan de wandel.
Lees in het artikel hoe Janneke haar geremdheid stapje voor stapje liet varen, en los kwam. Ze voelt zich nu vrijer en durft grapjes te maken, precies zoals ze is.
Pfew, wat een opluchting! En wat een plezier!
Janneke
Spaanse vakantie
In de tussentijd had ik een heerlijke vakantie in Spanje. We genoten van de rijke cultuur van Madrid, zagen de klassieker Carmen van Bizet, flamenco-optredens, Museo del Prado en nog veel meer. We waren weg van het nalatenschap van de Moren in de Mezquita in Cordoba en het Alhambra in Granada, zwommen in zee bij Cadiz en beklommen de Siërra Nevada. Awel, een gevarieerde zonzekere vakantie. Ik las ‘De omweg naar Santiago’, van Cees Nooteboom en hij verlevendigde de geschiedenis van de bezochte gebieden.
Alhambra
Natuurlijk wilde ik er blijven en viel het weer in Nederland flink tegen bij terugkomst. Maar ik ging aan de wandel in zon en regen met boeiende mensen in de veranderende natuur en het is heerlijk! Mensen nemen stappen en creëren een werkomgeving die bij hun past. Janneke deed het ook en zij had er weer zin in na haar vakantie.
Ik bof enorm met mijn werk en ik gun het jou ook. Maak er een mooi nieuw werkjaar van!
——–
Artikel: Geremd op je werk? Zo kom je los.
De meeste mensen zijn op hun werk anders dan thuis. Dat is normaal: je hebt op je werk een andere rol, er worden andere dingen van je verwacht, en met je collega’s heb je (meestal) een andere relatie dan met je partner, familie of vrienden.
Maar soms, als de twee rollen te ver uit elkaar lopen, gaat het wringen. Je loopt op je tenen, om maar vast te houden aan het beeld dat je van jezelf hebt neergezet.
Zo ging het bij Janneke. Ze studeerde technische bestuurskunde en werkt als beleidsadviseur bij een waterschap, waar ze een adviserende en uitvoerende rol heeft. Ze heeft op kantoor een bepaald beeld van zichzelf neergezet, waar ze koste wat kost aan wil voldoen. Hardwerkend, deskundig en een ‘met mij is niets aan de hand-houding’. Ze heeft regels in haar hoofd: niet primair reageren, en als iets je raakt, dat vooral niet laten merken en zeker niet iets over communiceren!
Gevoelig voor spanning
Tegelijkertijd is Janneke heel gevoelig voor sferen, vertelt ze op onze eerste wandeling. Ze voelt het meteen als er spanning heerst tussen mensen. Als iemand kritiek op haar heeft, komt dat keihard aan. Thuis, waar ze ontspant bij haar man, komt alles eruit. Tranen en verdriet. Ze is er doodmoe van. Het kost haar zo veel energie, het ophouden van haar ‘ideale beeld’, dat ze er geen zin meer in heeft.
Als ik haar tijdens het wandelen vraag naar haar ‘wonderdag’, de dag dat alles ideaal is, bloeit ze helemaal op. We lopen tussen de schapen (foto) en ze vertelt, ‘ik ga heerlijk ontbijten met mijn man, we zingen, dansen, oefenen voor een mooi feest dat we die avond geven. Ik ga lekker koken, trek een mooie, sexy jurk aan, en we hebben een geweldige dag!’, zegt ze, terwijl ze steeds harder gaat praten en steeds drukker beweegt. Ze komt los en is helemaal vrij en blij.
Schapen in Rhijnauwen
En qua werk? Ze gaat vrolijk door en dan gaat ze samen met haar man de bus in, lekker kwebbelend, ze glimlacht naar de andere passagiers, maakt een grap met de buschauffeur. Op haar werk legt ze structuur aan in haar taken, krijgt ze overzicht, kiest ze samenwerking met haar leukste collega’s en brainstormt ze over nieuwe ideeën.
Prikkel
Ze leeft zó op, en vult haar dag met zo veel leuke dingen, dat ik besluit haar een beetje te prikkelen. ‘En wat als er nou iets mis gaat op die dag, dat iemand bijvoorbeeld in die brainstorm een idee oppert dat jij helemaal niks vindt?’, vraag ik, en ik geef een voorbeeld.
‘Saai!!’, roept ze uit volle borst (tegen een boom), waarna ze keihard moet lachen.
Dit is een belangrijk punt. Janneke is van zichzelf een heel open en vrolijk mens, maar voelt zich vaak geremd door haar eigen regels, of door afremmende kritiek van mensen om haar heen. Nu ze al fantaserend in contact komt met wie ze wèrkelijk is, lijkt het alsof er kilo’s gewicht van haar afvallen. Ze durft, zoals ze zelf zegt, ineens ‘levendig nee’ te zeggen op dingen en ideeën die ze niks vindt. Het hoeft allemaal niet zo braaf.
Boom
Anders dan anders
Al na die eerste wandeling voelt ze zich veel beter. We spreken af dat ze de komende periode één keer per dag op haar werk de vrijheid neemt om spontaan ergens op te reageren, juist waar ze dat anders nooit zou doen. Ook gaat ze één keer per week expres vrolijke grapjes maken in de buurt van een wat stijve collega die haar wel eens corrigeert en afremt als ze zich wat losser gedraagt. Juist als ze terugdeinst, zal ze proberen niet in haar schulp te kruipen, maar haar speelsheid te laten zien.
Het kwartje valt bij Janneke. Als we elkaar weer zien, vertelt ze hoe ze een gewone presentatie heeft opgeleukt met allemaal plaatjes. Ze heeft grapjes gemaakt met de dijkgraaf, een heel serieuze man en bij haar leidinggevende heeft ze geacteerd hoe de ene afdeling verschilt van de andere. Wat moest hij lachen.
Scherp contrast
Maar ze is ook een beetje verdrietig geworden. Ze ziet nu haarscherp hoe groot het contrast is tussen wie ze werkelijk is, en hoe ze zich de afgelopen jaren heeft gedragen op haar werk. Dat is een pijnlijk besef en ik zie het vaker bij deze processen. Mensen zien hoe ze wérkelijk zijn en worden boos en verdrietig dat ze zichzelf zo af laten remmen en te kort doen. Weet dat dat kan gebeuren: wees niet streng voor jezelf en realiseer je dat je nu nieuwe stappen maakt.
De Talentenscan, waarbij we anderen vragen wat ze van iemand vinden, levert bij Janneke ook veel waardevolle resultaten op. In de eerste plaats de openbaring dat anderen helemaal niet zo veel met haar bezig zijn als ze zelf denkt. Zelfcritici, zoals Janneke, leggen zich zelf vaak onder een vergrootglas, terwijl dat helemaal niet reëel is. Het ‘spotlight-effect’ heet dat.
Analytisch én sociaal
Janneke voelt zich gesterkt door wat haar collega’s van haar vinden: ze is in staat mensen met elkaar te verbinden, kan goed luisteren en is sociaal intelligent. Maar ook analytisch sterk, ze heeft de zaken snel door en is anderen meestal een stap voor. Het meest positief verrast is Janneke nog wel door de reactie van de afremmende collega, die haar op het hart drukt dat ze niet zo veel werkzaken aan hem hoeft te vragen. ‘Je weet het zelf ook wel’, schrijft hij. ‘Kom maar gewoon op voor jezelf. Je bent veelzijdiger dan je denkt en je mening doet er toe.’ Het opent haar ogen.
Als tijdens een vergadering het idee wordt geopperd om een variant op een prikklok in te stellen om onnodig verzuim aan de kaak te stellen, roept Janneke meteen voluit: ‘Ouderwets!’ Dat had de oude Janneke, die niet primair wilde reageren, nooit gedaan.
Volwassen
Langzaamaan durft Janneke steeds meer ruimte te nemen. ‘Doe je het bij iedereen?’, vraag ik. ‘Nee, niet bij iedereen’. Ze maakt keuzes in hoeverre ze dat doet. ‘Ik kan kiezen aan wie ik wat vertel…’ Het lijkt een vorm van volwassen worden, leg ik haar uit. Het is niet meer nodig om helemaal gesloten te zijn, maar ze hoeft ook niet zomaar alles met iedereen te delen. Bij sommige mensen kan ze te kwetsbaar worden. Enige reserve is dan op zijn plaats. Ze kan het zelf in de hand houden.
Na vier wandelingen gaat Janneke vrolijk en zelfverzekerder naar haar werk. Als haar vakantie in Frankrijk emotioneel zwaar is omdat haar vader ziek wordt, vertelt ze dat op kantoor. Dat zou ze vroeger voor zich houden. Nu merkt ze dat haar collega’s ook hun ervaringen vertellen. Mede door de externe bevestiging van de Talentenscan, is ze gesterkt in wat ze kan, maar weet ze ook dat ze geaccepteerd wordt om wie ze is. Ze durft nu ook af en toe ‘ik weet het niet’ te zeggen, als haar een moeilijke vraag wordt gesteld – de drang om deskundig over te komen, is wat minder geworden.
Feest
Bovendien weet ze nu dat ze niet zo streng voor zichzelf hoeft te zijn, dat die strikte gedragsregels helemaal niet nodig zijn. Ze is een gevoelig, levendig mens, en mag dat zijn. Thuis, én op haar werk.
Haar man wordt 35 en ze organiseren een feest. Ze zingen en dansen samen, ze heeft haar sexy jurk aan, haar dierbaren zijn er en ze genieten tot 6 uur in de ochtend. Janneke’s wonderdag is uitgekomen.
Tips
Heb je de neiging om jezelf te verloochenen en een ideaal beeld van je zelf neer te zetten. Deze tips kunnen helpen om iets meer jezelf te zijn:
Ik wens je veel succes en je reactie is welkom.
Hilde Backus
hilde@coachbureau.nl
—-
Voel je je niet op je gemak op je werk? Houd je zowel je gevoelens en je woorden in? Dat kan veel energie kosten. Wil je ontdekken op welke wijze je je vrijer kunt voelen? Voor een fris en nieuw begin na de zomer, start met het versterkende, resultaatgerichte coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’, en ga op weg naar een manier van werken die je enthousiast en gelukkig maakt. Kijk op Ontdek je talent en wie je bent!
—-
Het Coach Bureau, Hilde Backus
‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’
Als wandelcoach/psycholoog in Amelisweerd en Rhijnauwen, is Hilde Backus gespecialiseerd in het ontdekken welke functie(richting) of rol optimaal aansluit bij jouw combinatie van unieke talenten, authentieke wensen en drijfveren, en passende werksetting, zodat je plezier, succes en geluk vindt in je werk. Haar aanpak is fris, oprecht en actie- en resultaatgericht.
Zij coachte meer dan 500 mensen, zij werken nu met plezier en energie, zetten hun talenten in, ontwikkelen zich optimaal en vinden vervulling en betekenis in hun werk en leven.
Ken je anderen voor wie dit e-zine interessant is?
Stuur het gerust door met de link onderin! Je kunt je abonneren via mijn website www.coachbureau.nl
