Het Coach Bureau

Ontdek je talenten en vind vervulling en succes in je werk

Artikelen met de tag ‘trots’

Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

23 januari 2012

Ondernemerschap, wordt vaak gezegd, moet bij je passen. Je moet energiek zijn. onzekerheid aankunnen en een duidelijk beeld hebben van wat je nu eigenlijk je omgeving te bieden hebt.

Ik begeleid vaak mensen die niet precies weten wat ze willen in hun werk. Maar na onderzoek en een paar stevige wandelingen, wordt dat beeld steeds duidelijker. Aan het eind van de rit besluiten ze soms met veel plezier en energie als zzp’er aan de slag te gaan. Onder het mom: als wat ik wil niet in loondienst kan, dan doe ik het wel voor mezelf!

Helen Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

Helen

Natuurlijk is die stap niet voor iedereen, maar soms is het hardop filosoferen over zelfstandigheid genoeg om helder te krijgen wat je nu écht wil doen. Dat kan je ook helpen binnen een organisatie.

Omgeving is tevreden, maar wat wil ik?

Helen (46, foto) is zo iemand. Ze is werkzaam geweest als bioloog, omgeschoold tot ICT-er en in het bedrijfsleven gaan werken. De laatste jaren werkt ze bij een grote energiemaatschappij, sinds kort als teammanager. Helen is een intelligente en breed getalenteerde mevrouw, en alles gaat haar meestal gemakkelijk af. Ze pakt de dingen snel op, kan met iedereen overweg en levert goede resultaten. Iedereen in haar omgeving is tevreden. Dat is leuk. Zij past zich wel aan. Maar intussen is Helen daardoor wel een beetje kwijtgeraakt. Wat wil zíj nu écht?

Daar hebben veel talentvolle mensen last van. Ze hebben een brede interesse, vinden eigenlijk alles wel interessant, en ze redden zich eigenlijk ook wel overal. Ze zijn flexibel en met hun talentenpakket kunnen ze voldoen aan de verwachtingen van hun omgeving. Maar intussen raken ze af van wat ze zelf eigenlijk willen.

sneeuwklokjes Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

Eerste sneeuwklokjes van dit jaar

Sociaal wenselijk willen

De trigger bij Helen is een grootscheepse reorganisatie die op stapel staat. Over een half jaar zal haar afdeling worden opgeheven. Sommige zullen hun baan verliezen, anderen moeten solliciteren op de eigen (gewijzigde) functie. Veel van Helens collega’s (uit andere teams) zijn daarom volledig gedemotiveerd. Maar het lukt Helen haar eigen team goed aan de slag te houden.

Voor zichzelf formuleert Helen een opdracht: ze wil in deze tijden helder krijgen wat ze zelf wil, maar ook wat de mensen in haar team willen. En ze wil dat ze blijven werken voor de beste resultaten. Voor het eerst wil Helen kunnen kiezen voor iets waar ze zélf intrinsiek enthousiast voor is. En niet omdat het sociaal wenselijk is, of omdat iemand anders het zo leuk lijkt, wat zo vanzelfsprekend is geworden en haar een ontevreden gevoel geeft.

Authentiek willen

Op onze eerste wandeling stel ik haar de wondervraag. Helen wordt wakker, en als door een wonder is alles precies zoals ze het wil. Hoe ziet die dag eruit?

‘Ik sta heerlijk op’, zegt ze, ‘en ik trek mijn powerdress aan! Da’s een stoere jurk waarin ik me heel sterk voel, en waarmee ik echt voor mezelf zorg.’ ‘Die wil ik wel eens zien dan!’, zeg ik lachend, en Helen belooft de volgende keer in haar powerdress te komen.

regenboog boven kromme rijn Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

Regenboog boven Kromme Rijn

‘Hoe vindt je partner dat, als jij doet wat belangrijk is voor jou?’, vraag ik. ‘Ja, dat vindt hij ook leuk’, zegt Helen, een beetje verbaasd. ‘Hij is daar zelfs heel blij mee. Want… als ik goed voor mezelf zorg, dan is dat ook fijn voor hem.’ ‘Denk nog eens goed over die laatste zin na’, zeg ik. ‘Wat betekent dat nou eigenlijk?’

Er lijkt er ineens van binnen bij Helen een lampje te gaan branden. ‘Als ik ben wie ik echt ben…’, zegt ze, ‘juist dan worden anderen daar blij van. Ik ben steeds bezig met wat ik denk dat ze van me verwachten… Het gaat juist om wat ik wil!’

Het is een fundamenteel inzicht.

Helen is een teamfixer

We praten verder over Helens wonderdag. ‘Wanneer ik het mag zeggen’, zegt ze, ‘wil ik managers ondersteunen die problemen hebben met hun team’. Het liefst wil ze een manager coachen – ze heeft eerder al een opleiding tot coach gedaan – zodat die zijn minder goed functionerende team weer aan de slag krijgt, en daarmee ook echt meetbare resultaten boekt.

Niet door met de zweep erover te gaan, maar juist door oprechte aandacht voor de teamleden te hebben. Te luisteren. ‘Zo’n coachende rol’, zegt Helen opgetogen, ‘in een academisch opgeleide ‘bèta-achtige’ omgeving, is me op het lijf geschreven. Ik ben een teamfixer!’, zegt ze.

ZZP’er of loondienst?

‘Wat heb je daarvoor allemaal in huis?’, vraag ik haar. ‘Ik kan goed observeren’, antwoordt ze. ‘Ik zie snel of mensen gestresst of angstig zijn. Ik kan ze goed op hun gemak stellen, aandacht geven. Maar die aandacht kan ik ook omzetten in resultaten. Er moet wel gewoon gewerkt worden. Resultaten boeken!’

ochtendzon langs jaagpad Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

Ochtendzon langs Jaagpad

En zou ze zo’n rol in loondienst of als zzp’er willen, vraag ik. Ze denkt al langer over het zzp-schap. Maar misschien komt het wel omdat zoveel mensen dat doen. Maar wat wil zij? Helen zal gaan praten met enkele zelfstandigen om te kijken of dat iets voor haar is. Ook gaat ze een lijstje maken met bedrijven waar ze affiniteit mee heeft, en voor wie ze wel zou willen werken.

Talenten

Dan zie ik haar weer, in haar powerdress in de zon. Wow, dat ziet er goed uit. Ze verwisselt haar hakken voor schattige wandelschoentjes. Met een sjieke, charmante en pittige dame wandel ik door de bossen van Amelisweerd.

En wat Helen denkt dat ze in huis heeft, dat heeft ze ook. Zowel uit de Talententest als uit de Talenten360°scan blijkt dat Helen een hele goede teamfixer zou zijn. Ze is analytisch, met zowel een hoog IQ als EQ. Ze heeft een brede interesse en is leergierig.

helen in powerdress Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

Helen in powerdress

Ze kan inderdaad goed observeren, ziet de unieke kwaliteiten van mensen en kan die mensen goed op de juiste plek in een team of organisatie zetten. Ze is bovendien charmant, en heeft uitstekende leidinggevende eigenschappen. Haar belangrijkste drijfveer: het volledig benutten van haar eigen potentieel, maar ook anderen stimuleren om alles uit zichzelf te halen.

ZZP’er in loondienst

Ze heeft ontdekt dat ze het zzp’schap niet wil. Al die opdrachten vergaren en die acquisitie, ze heeft het onderzocht en er zijn mogelijkheden, maar ze heeft helemaal geen zin in die werkzaamheden. ‘Het is eigenlijk meer een houding’, zegt ze, ‘die je ook als lid van een organisatie kan inzetten. Ondernemerschap zit tussen je oren, toch?’ Daar ben ik het mee eens.

Qua interessante werkgevers heeft Helen een lijstje gemaakt, met daarop onder meer ProRail en het KNMI. Bedrijven die een algemeen nut hebben, vrij technisch zijn, en wat commerciëler en mensgerichter moeten gaan werken. Eigenlijk net als haar huidige werkgever, een oud nutsbedrijf dat nu gewoon een commerciële partij op de energiemarkt is. ‘Misschien is het helemaal zo gek niet om een nieuwe, teamfixende rol te krijgen bij haar huidige werkgever’, denkt ze hardop.

Iedereen is boventallig

Dan is het moment van reorganisatie daar. Helens hele afdeling is boventallig verklaard, iedereen moet solliciteren op nieuw gevormde functies. Het is spannend, er is veel onzekerheid. Maar Helen weet duidelijk wat ze wil!

Helaas is er binnen de nieuwe vacatures niet eentje die lijkt op haar ideale baan. ‘Dat is het aanbod, maar wat wil jij?’, vraag ik haar. ‘Wat als jij jouw gewenste rol creëert binnen deze organisatie?’ Dat wil Helen. We maken een ijzersterke sollicitatiebrief, waarin ze duidelijk omschrijft wat ze wil en waarin ze uiteenzet waarom de organisatie haar, in zo’n functie nodig heeft! Juist nu. Commerciële resultaten door persoonlijke begeleiding!

Helen boetseert haar eigen baan, precies zoals zij hem wil. Haar manager is enthousiast, maar helaas… hij durft het niet aan. De situatie is te complex, en hij is niet in staat voor haar een nieuwe functie te creëren. Wel vindt hij het mooi dat ze zo duidelijk en eerlijk is.

bevroren Jobcrafting. Ofwel: boetseer je baan in plaats van jezelf!

Heldere bevroren ochtend en bevroren slootje

Berenspannend en toch niet onzeker

Helen vindt het heel spannend, maar ze wordt er niet onzeker van. ‘In alle turbulentie weet ik wat ik wil, en dat vind ik fantastisch’, zegt ze. ‘Ik kan het helder motiveren en ik zie dat mijn manager onder de indruk is’.

En dan, enkele weken later wordt ze uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Haar manager wil haar graag voor een IT-managementfunctie. Een team van dertien mannen moet gaan professionaliseren en betere resultaten boeken. Er is, kortom, een team dat gefixt moet worden.

En hoewel ze niet de organisatie rond kan om managers te helpen met hun team te fixen is dit eigenlijk helemaal niet zo ver weg van wat ze eigenlijk wil. Het gesprek gaat goed, ze heeft een klik met het team, en voor ze het weet heeft ze de nieuwe baan. En ook al heet de functie anders, Helen gaat het doen op haar eigen manier: teamprestaties verbeteren door menselijk management. Mensen helpen en leren eruit te halen wat erin zit!

Jobcrafting: boetseer je baan, niet jezelf

Helen vult haar baan in zodat haar talenten optimaal uit de verf komen. Ze gaat het team begeleiden volgens haar visie en ze doet het op haar manier. Ze is enorm gemotiveerd en heeft haar eerste workshop, met veel plezier, al gegeven aan haar team. Ze volgt een cursus MBTI, wat haar bijzonder boeit. Helen is super tevreden.

Voor Helen is de belangrijkste ontdekking tijdens onze wandelingen geweest dat ze niet altijd hoeft te pleasen om volwaardig te zijn. Het volgen van haar eigen pad geeft haar niet alleen persoonlijke voldoening, ze merkt ook dat haar omgeving er veel beter op reageert.

Het geeft haar rust en houvast: ze weet dat ze goed bezig is omdát ze haar eigen koers volgt. En ze helpt daarbij ook nog eens anderen te performen. En dat voelt geweldig.

Tips:

  • Boetseer je eigen baan. Soms hebben kleine veranderingen grote effecten. Een dag thuis werken, niet meer naar bepaalde vergaderingen gaan, je houden aan je werktijden, een bepaalde taak doorgeven aan een collega, je verder ontwikkelen in een onderdeel van je werk dat je erg aanspreekt. Maar ook je leidinggevende taken weer teruggeven en de inhoud in gaan. Werken volgens jouw visie en op jouw manier. En ook: een andere vriendelijke houding naar jezelf heeft vaak een rustgevend effect. Hiermee kun je betere keuzes maken.
  • Bekijk hoe het anders kan. Ga met je leidinggevende om tafel zitten en bespreek welke werkzaamheden je kunt uitbreiden en uitbesteden. Misschien zit er wel iemand in je team die presentaties geven fantastisch vindt, terwijl jij het liefst verslaglegging doet.
  • Mensen met veel talenten en een brede interesse kunnen veel en zijn vaak flexibel. Ze hebben soms de neiging te veel te doen wat ze denken dat er van ze verwacht wordt. Niet nodig! Luister eens naar jezelf!
  • Helen dacht: ‘ach ja, die talenten, dat is geen verdienste, die heb ik gewoon gekregen’. Maar het gaat erom hoe je ze benut, verder ontwikkelt en welke resultaten je er mee boekt. Toen ze het zo bekeek kon ze trots zijn op haar talent.
  • Misschien is een zelfstandig ondernemerschap niks voor jou. Maar de eigenschappen die erbij horen – initiatief, zelfverzekerdheid, creativiteit – kunnen je ook in loondienst goed van pas komen. Het is wat steeds meer bedrijven willen. Onderzoek het eens.
  • Het boek over jobcrafting is ‘Mooi Werk’ van Marc van Vuuren en Luc Dorenbosch. Een leuk boek over hoe je meer plezier krijgt in je werk, zonder op zoek te gaan naar een nieuwe baan. Lees het eens!
  • Ik wens je veel succes en hoe boetseer jij je baan?

    Je reactie is zeer welkom!

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    ©Hilde Backus 2012

    —-

    Hoe is het met jou? Voel jij wellicht weinig of geen match met je functie of organisatie? Wil je onderzoeken wat mogelijk is om je baan te boetseren? Dan is het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. Je ontdekt je authentieke wensen, talenten en drijfveren en welke werkzaamheden en werkomgeving het beste bij je past. Zo kun je op weg naar plezier, vervulling en succes in je werk.
    Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

    —–

    Het Coach Bureau, Hilde Backus

    ‘Er gaat echt wat veranderen in je leven!’

    Als wandelcoach/psycholoog in Amelisweerd en Rhijnauwen, is Hilde Backus gespecialiseerd in het ontdekken welke functie(richting) of rol optimaal aansluit bij jouw combinatie van unieke talenten, authentieke wensen en drijfveren, en passende werksetting, zodat je plezier, succes en geluk vindt in je werk. Haar aanpak is fris, oprecht en actie- en resultaatgericht. Zij coachte meer dan 500 mensen, zij werken nu met plezier en energie, zetten hun talenten in, ontwikkelen zich optimaal en vinden vervulling en betekenis in hun werk en leven. Ken je anderen voor wie dit e-zine interessant is? Stuur het gerust door met de link onderin! Je kunt je abonneren via mijn website www.coachbureau.nl


    Van Marketingmanager naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    28 maart 2011

    Als je werkt voor je financiële zekerheid en je plezier mist kun je behoorlijk vastlopen. Zeker als je zo gepassioneerd bent als de française Nadia (34, foto). Zij is niet happy in de marketing en droomt over heerlijke werkzaamheden. Zij neemt wel stappen, gaat zelfs naar het buitenland op zoek naar meer geluk, maar blijft voor de financiële zekerheid in de marketing plakken. Ze vindt haar draai niet en dat maakt haar zo onrustig dat zij overspannen raakt. Pas op het moment dat zij de koers van haar dromen vaart krijgt ze rust. En…een opwindend leven.

    Nadia 1 300x300 Van Marketingmanager naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    Nadia

    Lente in Amelisweerd

    Het is natuurlijk altijd heerlijk in Amelisweerd en Rhijnauwen. Er is afgelopen winter druk gewerkt: de bruggen zijn vernieuwd en er zijn behoorlijk wat bomen omgezaagd. Blijkbaar hoort dat bij het bosonderhoud. Voor mij hoeft het niet.

    Afijn, het is nu echt een feest in Amelisweerd. De sneeuwklokjes zijn uitgebloeid en hebben plaats gemaakt voor velden met bosanemonen (foto’s). De daslook geurt aantrekkelijk, maar is een beschermde plant en we blijven er vanaf. De vogels zijn druk, de ganzen gakken, en de zwanen bewaken hun nesten.

    bosanemonen e1301303006739 Van Marketingmanager naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    Mestkevers vinden elkaar en we bekijken ze nauwlettend (foto’s). De kalveren liggen in de zon, en ach, ik word er lyrisch van. In de zon maakte ik deze week 8 wandelingen met mijn toffe klanten. Wat wil ik nog meer?

    mestkevers e1301302702197 Van Marketingmanager naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    Ezine-artikel: Van Marketingmanager

    naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    Wanhoop

    Nadia (foto) is in verwachting van haar tweede kind en ze voelt zich moe en naar. Ze werkt al 15 jaar in verschillende marketingfuncties. Ze heeft haar werk goed onder de knie. Ze regelt alles soepel, haar prestaties zijn boven verwachting, en de klanten zijn tevreden. Maar ze werkt zonder één greintje plezier. Ze doet het louter voor het geld.

    Nadia 2 e1301245596654 150x150 Van Marketingmanager naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    Nadia

    Om haar leven wat enerverend te maken verhuist ze van Frankrijk naar Engeland en van Engeland naar Nederland. Maar dat helpt niet. Ze voelt zich mislukt. Nergens kan ze aarden. Nadia: ‘ik heb grote stappen genomen, het is niet gelukt, ik heb er alleen maar een burn-out van gekregen. Nu heb ik zwangerschapsverlof maar ik kan het niet meer opbrengen om straks wéér dit werk te doen!’.

    Ik zie het vaker bij mensen die grote hoopvolle stappen zetten. Ze nemen bijvoorbeeld ontslag, voelen zich opgelucht en willen nieuwe stappen nemen. Maar ze weten niet wat ze willen, hoe ze een omslag moeten maken en voelen de financiële druk. Ze solliciteren gewoon weer op een zelfde functie en zijn onder de pannen in een functie die hun ongelukkig maakt.

    Juist deze ervaring, een grote stap nemen zonder het gewenste effect, maakt hen, net als Nadia wanhopig.

    Bang om te mislukken

    Nadia is onzeker en ten einde raad. Haar oude baan is het niet meer maar ze durft niet eens te denken aan iets nieuws. Het gaat toch allemaal mislukken. Maar Nadia kan haar verlangens en ideeën ook niet onderdrukken. Ze zit er vol mee. In de eerste wandeling vertelt ze me haar dromen, in de wetenschap dat het niet zal lukken.

    Ze wil mensen ontmoeten, authentieke mensen van het platteland, kleinschalige boeren die hun eigen producten maken. Nadia wil iets doen met deze producten. Exporteren, importeren, zelf verwerken, zelf vermarkten enz. Ze wil contact met gepassioneerde mensen die echte kwaliteit bieden. Het golft uit Nadia. Die passie miste ze bij andere werkzaamheden en mensen. Nooit gaf iemand zich in haar teams zo volledig als Nadia en daarin is ze zeer teleurgesteld: geen betrokkenheid, geen teamspirit, geen inzet.

    Hoop

    De natuur ziet ze nauwelijks, haar hoofd zit vol en we lopen heel langzaam vanwege haar zwangerschap. Als ik haar de wondervraag stel voelt ze zich iets lichter, positiever en jonger worden. Ze kijkt ook weer om haar heen.

    Haar verlangens worden concreter: ze ziet zichzelf werken in een mooie omgeving met veel natuur, een soort boerderij. Ze geeft kook- en baklessen, ze werkt samen met warme mensen en ze tuiniert in de moestuin rond de boerderij. ‘Wat kook je graag?’, vraag ik. ‘Taarten’, zegt ze. ‘Tuinier je wel eens?’ ‘Nooit gedaan, maar dat leer ik van de anderen’.

    Contact leggen met ‘voorbeeld-mensen’

    Nadia kent een vrouw die kookcursussen geeft en ze gaat er naar toe. Ik breng haar in contact met Rene en Juliette van de Veldkeuken in Amelisweerd, waar we tijdens de wandelingen, taart eten en thee drinken. Nadia is weg van deze mensen die hun droom hebben waargemaakt. Ze waren eerst chemisch analist, verpleegkundige en kunstenaar en nu hebben ze hun eigen bedrijf. Nadia’s passie wordt wild van deze ontmoetingen en ze zoekt nog meer contacten en gaat aan de slag.

    Zo bakt ze taarten voor een ‘lifestyle markt’, bezoekt ze de gebroeders Niemeijer, een franse bakkerij in Amsterdam, voor een stageplek, en bedenkt ze een naam voor haar eigen taartenbedrijf: ‘La Dame aux Gateaux’.

    Onrust, toch maar weer in de marketing?

    Maar de streekproducten die ze gebruikt voor de taarten zijn zo duur dat ze er vrijwel niets aan verdient, de gebroeders Niemeijer hebben al genoeg stagiaires en de Kamer van Koophandel kost alleen maar geld. Het maakt Nadia heel onrustig en ze is bang dat het allemaal op niets uit loopt.

    Toch geeft het inzicht in haar talenten en persoonlijkheid haar enige rust. Nadia ontdekt dat ze anders is. Ze is een snelle, logische maar ook intuïtieve denker, ze is vaak rapper dan de mensen met wie ze samenwerkt, ook door haar vindingrijkheid, snelle besluitvorming en actiegerichtheid. Ze is efficiënt en gaat alleen voor het beste.

    Dus in alles wil zij op de toppen leven. Maar ook heel belangrijk: ze wil het samen doen en zich verbonden voelen met anderen die zich ook inzetten. Ze wil contact maken met collega’s en hen goed leren kennen, zodat ze zich thuis voelt in Nederland.

    Zo beslist en zeker als ze is in het marketingwerk, zo wanhopig en twijfelend is ze over haar dromen en wensen. De onrust neemt toe en al twee weken na de bevalling is ze druk bezig met het vinden van een baan in de marketing (deze heftige emoties hebben mogelijk te maken met de prille bevalling). Ze probeert de buitendienstvariant, zodat ze een beetje gevoel van vrijheid heeft. Deze paniek zie ik bij veel mensen die fundamenteel nieuwe stappen gaan nemen in hun leven.

    Compassie

    Samen met haar zoon in de kinderwagen maken we een pas op de plaats bij de Veldkeuken. Omdat Nadia de tegenslagen als zo definitief ervaart en zichzelf erom veroordeelt, kijken we hoe ze haar gevoelens, die haar als het ware overvallen, met compassie kan bezien. Nadia ontspant en krijgt weer zin om de mogelijkheden te onderzoeken die haar energie geven en goed doen.

    Ze wilde het al jaren en nu wordt ze lid van een SlowFoodclub in Utrecht. Ze gaat naar de ‘streekweken’ die deze club organiseert. Ze voelt zich thuis tussen deze mensen die van eten hun passie maken en ze breidt haar privénetwerk uit. Hier ontmoet ze ook de bedrijfsleider van Natuurcafe La Porte van het station Driebergen Zeist, die haar uitnodigt om eens te komen kijken.

    La porte s’ouvre

    Als Nadia in La Porte komt wordt ze blij. De biologische producten, de verantwoorde wijze en het reizende publiek spreken haar zeer aan. Ze zoeken iemand en ze wil er werken! Na enkele gesprekken is het rond. Ze gaat taarten bakken en in de bediening werken. Als ik er enkele weken later even langs ga zie ik Nadia keihard en geroutineerd werken. Ze is tevreden.

    De Veldkeuken

    veldkeuken e1301302863335 Van Marketingmanager naar Taartenbakker, hoe doe je dat?

    Maar dan neemt René van de Veldkeuken, waar ze eerder een oriënterend gesprek mee had, contact met haar op. Zij openen binnenkort een nieuwe vestiging in Culemborg en zoeken taartenbakkers. Wil Nadia? Nadia wil! En hoe! Dit is haar droom. De puzzelstukjes vallen in elkaar.

    Ter voorbereiding volgt Nadia een zeer intensieve tweeweekse cursus patisserie in Rouen (Fr). Het is zwaar, ze mist haar kinderen, maar ze leert er ontzettend veel: ‘ik heb het gevoel dat ik nu alles kan maken!’. En, in Rouen ziet ze het bedrijf van haar dromen, voor later: een Salon du thé.

    In Frankrijk ontmoet ze oude bekenden en ze regelt dat haar studie en opzet van haar eigen bedrijf gefinancierd wordt door een fonds. Ze gaat voorlopig heel veel verschillende taarten bakken en patisserie maken op een plek met heerlijke en gepassioneerde mensen!

    En de actiegerichte Nadia organiseert een high tea bij haar thuis, voor de moestuinbezitters van de Slowfoodclub. Ze zegt: ‘ik bied jullie deze high tea aan en leer mij alles over de moestuin’. De mensen lopen weg met deze originele Nadia en ondertussen is Nadia bezig met haar eigen volksmoestuin. Dat was het laatste puzzelstuk.

    Mislukken is minder erg dan spijt hebben. Tips om je dromen te realiseren.

    Heb je net als Nadia had, de neiging om op safe te spelen en verspeel je daarmee de kans om je droom te verwezenlijken? Stap dan de wereld weer in. Als je eenmaal een paar dingen hebt gedaan komen er grote veranderingen op gang. Ben je bang voor een mislukking? Met deze stappen kom je op een zinvolle manier in actie.

    * Neem de tijd om te ontdekken wat je droom is. Zorg dat als je ontevreden bent met je werk, niet hetzelfde doet in een ander bedrijf. Ontdek je verlangens en neem ze serieus.

    * Heb compassie met jezelf. Iedereen heeft zorgen en angsten enerzijds en verlangens en hoop anderzijds. Ook al is dat laatste misschien miniem: luister eens meer naar je verlangens en hoop. En bedenk eens: ‘waar ben je over 5 jaar als je je laat leiden door je verlangens en hoop (en waar als je je laat leiden door zorgen en angst?)?

    * Wacht niet tot je angst over is om stappen te nemen. Neem ze met je angst! Bedenk welke kleine, concrete stappen je kunt zetten. Ga praten met mensen die in jouw gewenste richting zitten. Word lid van groepen, in het echt en op linkedin, die aansluiten bij je wens.

    * Lees ‘Dromen Durven Doen’, van Ben Tiggelaar. Een overbekende bestseller maar echt een goed boek. Wat is nodig om de stap van dromen, naar durven en doen te zetten?

    Ik wens je heel veel succes! Je reactie op het artikel is welkom.

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    Psycholoog/loopbaancoach

    hilde@coachbureau.nl

    —–

    Vind jij het moeilijk om je droom serieus te nemen en stappen te nemen om hem waar te maken? Val je steeds weer terug of veilige maar ongelukkig makende keuzes? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige natuur van Rhijnauwen en Amelisweerd iets voor je. In 4 wandelingen onderzoeken we hoe je het beste tot je recht komt en gaat floreren. En….we kijken hoe je in actie gaat komen. En nu echt! Kijk op Ontdek je talent en wie je bent!

    Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar Gratis Ezine en Ecourse. Je ontvangt tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent’.

    Hoe trots kun je zijn?

    01 februari 2011

    Ken je die verschillende soorten trots? Trots omdat je iets gepresteerd hebt waarmee je boven jezelf uitstijgt. Trots omdat je zoveel waardering krijgt. Of trots omdat je bent wie je bent. Niet meer en niet minder. Ken je dat? Over de laatste ‘trots’ schrijft Marieke in ‘Hoe trots kun je zijn?’, haar beschrijving van de vierde en laatste coachwandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’.

    Marieke lachend 279x300 Hoe trots kun je zijn?

    Marieke

    In dit artikel beschrijft Marieke hoe zij tot het besluit komt de wereld kennis te laten maken met de Marieke-precies-zoals-ze-is. Dat is spannend. Maar dat het haar zoveel brengt overtreft haar verwachtingen.

    Marieke mailt me later: ”de zichtbaarheid doet me erg goed. Zonder, zoals ik in het verleden vaak meemaakte, een soort ‘manische’ ondertoon, waarbij ik overenthousiast was om dan vervolgens, keihard in een zwart gat te vallen. Nu is het echt van mezelf is, ik doe het zo graag! Ik heb mijn basis gevonden, en ik denk dat ik me daarom rustig en kalm voel. Nu al een half jaar!”.

    Haar vorige wandelingen Doen wat ik niet laten kan, This is for real en Klus jij wel eens aan jezelf? verschenen vorige drie weken. Dit is de vierde en laatste wandeling uit het wandelcoachprogramma.

    Even vooraf: Marieke werkt als communicatieadviseur bij een gemeente. Het werk kost haar veel energie en de sfeer is niet inspirerend en uitdagend. Toch heeft zij veel nieuwe ideeën die soms wel gewaardeerd worden. Marieke heeft een zogenoemde diagnose borderline. Toch weet eigenlijk niemand op het werk dit, en merken mensen ook niet wat er in haar leeft.

    In het wandelcoachprogramma ontdekt ze haar liefste wens: ze wil met haar schrijftalent werkgevers, ‘gezonde’ werknemers, bedrijfsartsen én hulpverleners vertellen, over hoe het is om te leven en te werken met een psychische stoornis…. “zodat we er met z’n allen aan kunnen bijdragen dat ook psychische beperkingen op het werk geen taboe meer zijn. En heel veel mensen nog veel beter uit de verf komen”, zegt Marieke.

    Lees haar ervaringen van de vierde en laatste wandeling in het Ezine-artikel ‘Hoe trots kun je zijn?’, hieronder.

    —–

    ‘Door de Bomen het Bos weer zien!’

    25 mensen wandelen naar plezier, vervulling en succes in werk, in Amelisweerd en Rhijnauwen.

    Vorige week lanceerde ik mijn nieuwe boek ‘Door de Bomen het Bos weer zien!’. Ik kreeg ontzettend leuke en hartverwarmende reacties. Dank, dank!. Heel veel mensen hebben de tijdelijke gratis online versie gedownload door zich aan te melden op Cadeau. Het kan nog tot en met 28 februari.

    Enkele reacties op mijn boek:

    • ‘Een mooie, heldere opzet van het proces dat mensen doorlopen, met heldere teksten, levendig, concreet, dichtbij en persoonlijk geschreven. Heldere en concrete tips en heel mooi vormgegeven, prachtige lay out en foto’s! GROTE COMPLIMENTEN’.

    Ineke van den Berg, schrijfster van ‘Lopen doe je zelf!.

    • Wat een positiviteit en geloof in talenten straalt er vanaf! Ieder artikel en hoofdstuk ademt oplossingen en geluk. Natuurlijk is het niet allemaal rozengeur (soms ketst een opdracht af, of kost iets meer dan je had begroot, etc.), maar de algemene tendens is duidelijk: doe waar je goed in bent en waar je plezier van krijgt, dan kan het eigenlijk niet echt fout gaan. Het is ook zo mooi opgemaakt en gestyled, echt grote complimenten daarvoor. Een goed samenspel tussen inhoud en vorm. Nogmaals dank voor het laten zien, in het coachtraject, hoe je een handrem loshaalt en je in volle vaart toch kunt blijven sturen.

    Milou de With www.handsonhuiswerkbegeleiding.nl

    • Wat rond talenten vooral een eyeopener voor mij was, is dat je iemand beschrijft die het gevoel heeft conflicterende talenten te hebben, en dat jij dat juist ziet als een unieke mix. Ik ben ook zo iemand, in mijn geval zowel sterk analytisch en filosofisch maar ook heel praktisch, met een spiritueel/energetisch accent. Ik heb lang geprobeerd om in mijn werk de ene of de andere helft in te zetten maar daar word ik niet gelukkig van. Vandaar dat ik nu wil kijken hoe ik juist deze unieke mix kan inzetten. Ik heb nog geen idee hoe maar ben in elk geval al blij dat jouw boek me duidelijk heeft gemaakt dat in die mix de sleutel ligt.

    Martijn Anthonio

    • Gefeliciteerd met je boek! Goed gedaan. Ik ga het lezen en aan anderen aanraden.

    Hartelijke groet,
 Anneke Dekkers, schrijfster van ‘Lachen met lef!’

    • Wat een mooi boek is het geworden! Dankjewel daarvoor! En wat leuk dat mijn verhaal er ook in staat! Ik lees je eZine altijd met vele interesse en plezier. Mooie verhalen zijn dat toch. Ik ben in mijn nieuwe functie en team bezig en het bevalt echt goed! Van een paar energieverslindende klussen ben ik zomaar verlost. Ik hoop dat je ook dit jaar weer veel mooie wandelingen maakt.

    Ilona

    • Wat een cadeautje! Mijn complimenten voor de opzet van je boek. En wat een sympathiek gebaar om het zomaar aan ons weg te geven. Daarnaast kan ik je, met 20 jaar grafische ervaring achter de rug, zeggen dat ik de opmaak erg origineel vind. Je hebt een boswandeling in pdf-formaat van gemaakt.

    Veel succes! Eddy Pijpstra

    ‘Door de Bomen het Bos weer zien!’, bevat 25 persoonlijke verhalen van individuele wandelcoachprogramma’s die mensen samen met mij liepen in Amelisweerd en Rhijnauwen. De verhalen inspireren je en geven je zin, energie en moed om zelf ook je talenten te ontdekken en in te zetten voor dat wat je het allerliefste doet.

    ‘Door de bomen het bos weer zien!’, heeft 193 pagina’s, is full-colour vormgegeven en rijk en vrolijk geïllustreerd met tekeningen, mooie natuurfoto’s van Amelisweerd en Rhijnauwen èn met portretten van een aantal mensen zelf!

    Nieuwe Ezine-abonnees die zich aanmelden in de maanden januari en februari 2011 ontvangen het boek ook. Je kunt je aanmelden bij Cadeau

    Na 28 februari is het Ebook te koop op deze website voor € 14,95 incl. btw.

    Ik zou het waarderen en toejuichen als je vrienden, collega’s, familie en kennissen op de hoogte stelt van mijn boek/ebook. Wanneer zij zich inschrijven voor mijn Ezine, ontvangen zij

    Tweewekelijks mijn Ezine met aansprekende, persoonlijke, herkenbare verhalen en resultaten over mijn klanten, met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie voor gelukkig en succesvol werken!

    De Minicursus ‘In 5 stappen naar optimale inzet van je talent!’,

    Tijdelijk in de maanden januari en februari 2011: De online-versie van mijn nieuwe boek ‘Door de bomen het bos weer zien!’.

    —-

    Ezine-artikel: Hoe trots kun je zijn?

    door Marieke Sweens

    Mijn vierde en laatste coachwandeling op 2 december 2010

    Toen ik deze zomer Hilde belde om te bespreken of ik iets aan haar traject kon hebben, was ik er van overtuigd geraakt dat ik een soort ‘alien’ was. Een amper normaal functionerend persoon. Iemand die meer níet kon dan wel. Die gebukt ging onder een loden last aan oud zeer.

    Beweging zocht ik. En rust

    Mijn liefste wens, schreef ik in opdracht van Hilde, is niet meer hoeven werken. Rust. Maar ook wilde ik iets voor anderen kunnen betekenen. Daarvoor wilde ik mijn weblog uitbreiden. En ik wilde mijn ervaringen gaan delen, hoe je kunt omgaan met een psychische stoornis op het werk.

    Ik wilde werk gaan doen dat van mij is, dat iets over mij zegt, dat juist door mijn inbreng is zoals het is. Beweging zocht ik ook. Zonder dat ik me het ooit eerder had gerealiseerd, was ik het zat om elke dag op dezelfde tijd dezelfde route te fietsen naar hetzelfde kantoor met dezelfde collega’s.

    Tijdens de wandeling waarin Hilde me de wondervraag stelde zag ik het haarscherp voor me, hoe ik afwisselend thuis en elders zou werken. Hoe ik op pad zou gaan om met mensen te spreken en kennis te delen.

    Het is goed zoals het gaat

    “Ben je dan niet bang dat je alleen maar in dat hulpverleningscircuit blijft rondhangen?”, is een vraag die me de afgelopen maanden meer dan eens werd gesteld. “Ben je dan niet de hele tijd alleen maar met je beperkingen bezig?”. Eén ding wist ik zeker: nee, wat ik wilde zou me juist niet ín het hulpverleningscircuit houden, maar eruit halen. Als cliënt.

    En wáár ik ook mee bezig ben, het zijn níet mijn beperkingen. Niet eerder voelde ik zoveel kracht en was ik zo overtuigd van mezelf. Ik ben bezig met mijn talenten, met mijn sterke kanten. Mijn drijfveren staan als verkeersborden langs de weg die ik ga. En het gekke is, ik haast me niet meer dan nodig is. Zo vaak ben ik impulsief aan van alles en nog wat begonnen om even ongeremd weer af te haken – daar is nu geen sprake van. Het is goed zoals het gaat. Ik twijfel niet. Geen moment.

    Met de billen bloot

    Geen twijfel dus. Maar wel enige aarzeling om een belangrijke stap te zetten: het updaten van mijn LinkedIn-profiel. Als ik korte metten wil maken met de onzichtbaarheid van mensen met een psychische stoornis op het werk, zal ik zelf ook met de billen bloot moeten. Ofwel:het is de hoogste tijd dat ik het werk, dat ik als zzp’er wil gaan doen, via LinkedIn wereldkundig maak. Met als gevolg dat al mijn collega’s kunnen zien wat ik schrijf en kunnen zien wie ik echt ben.

    En niet alleen mijn collega’s. Iedereen die mij kent en die me googelt komt er achter. Daar krijg ik toch wel even het zweet van in mijn handen. Maar dan haal ik diep adem en voeg ik twee pagina’s met mijn ambities aan mijn weblog toe. Vervolgens ontwerp ik visitekaartjes die ik een dag later bestel. En last but not least, zet ik een link naar mijn blog op LinkedIn, en sluit ik me aan bij een groep op het gebied van ervaringsdeskundigheid.

    Trots

    En dan wandel ik met Hilde de laatste wandeling. Toen ik in juli van dit jaar mijn liefste wensenlijstje opstelde, kon ik me niet voorstellen dat vier afspraken genoeg zouden zijn om die wensen vrijwel allemaal om te zetten in realistische doelen. Niet meer hoeven werken, schreef ik op. Rust, dat wilde ik ook.

    Mijn bedrijf ‘Dit Is MarsMania’ is werk. Maar zo voelt het niet. Mijn nieuwe bestaan op poten krijgen is geen rust. Maar zo voelt het wel. “Je bent goed zoals je bent”, zei Hilde tegen me. Ja, ik ben goed zoals ik ben. En ik ben er trots op. Heel eenvoudig. Trots.

    Marieke Sweens

    Marieke, dank voor je echte en oprechte beschrijving van je ervaringen van het hele wandelcoachtraject. Een inspirerend verhaal om ons te herinneren hoe eenvoudig trots we kunnen zij op onszelf met maar één reden: omdat wij het zijn.

    Ik hoop dat het je (lezer) net als ik genoten hebt van de 4 wandelbeschrijvingen van Marieke. Helaas is deze serie afgelopen maar gelukkig kun je Marieke dagelijks volgen op de website van haar bedrijf Ditismarsmania. Aansluitend bij deze wandeling lees Kiem en Balansdag.

    Hoe trots ben jij? En waarop? Je reactie op het artikel is welkom!

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    Ben je kwijt waar je trots op bent? Zou je je trots willen zijn op wie je bent en uitdrukking willen geven aan je talenten en wensen in de functie of rol die daar bij past? Zodat je het beste geeft van jezelf in wat je het liefste doet? Hoe eenvoudig het kan zijn ontdek je in het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen.

    Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Het is veel eenvoudiger dan je denkt! Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

    This is for real

    14 januari 2011

    Lees Marieke’s zelfgeschreven ervaringen van de 4 coachwandelingen van het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, in een serie van 4 Ezines. Vandaag de tweede wandeling ‘This is for real’ waarin Marieke de eerste concrete stappen zet om haar grootste wens te realiseren. Het is een vervolg op ‘Doen wat ik niet laten kan!’. Haar beleving van de volgende wandelingen lees je de komende weken.

    Even vooraf: Marieke werkt als communicatieadviseur bij een gemeente. Het werk kost haar veel energie en de sfeer is niet inspirerend en uitdagend. Toch heeft zij veel nieuwe ideeën die soms wel gewaardeerd worden. Marieke heeft een zogenoemde diagnose borderline. Toch weet eigenlijk niemand op het werk dit, en merken mensen ook niet wat er in haar leeft.

    In het wandelcoachprogramma ontdekt ze haar liefste wens: ze wil met haar schrijftalent werkgevers, ‘gezonde’ werknemers, bedrijfsartsen én hulpverleners vertellen, over hoe het is om te leven en te werken met een psychische stoornis. “Zodat we er met z’n allen aan kunnen bijdragen dat ook psychische beperkingen op het werk geen taboe meer zijn. En heel veel mensen nog veel beter uit de verf komen”, zegt Marieke.

    Lees haar ervaringen van de tweede wandeling in het Ezine-artikel ‘This is for real’, hieronder.

    Nieuw! ‘Door de Bomen het bos weer zien!’.

    Een boek over het ontdekken van je talent, en plezier en vervulling in werk.

    In dit informatieve, inspirerende en verhelderende boek, wandelen 25 mensen naar plezier, vervulling en succes in werk, in Amelisweerd en Rhijnauwen. Het boek met persoonlijke en bemoedigende verhalen is een selectie van mijn mooiste artikelen, en staat boordevol praktische en bruikbare tips en inzichten.

    Het boek, 186 pagina’s, is prachtig full-colour vormgegeven en geïllustreerd met foto’s van Amelisweerd en Rhijnauwen en van een aantal coachees zelf! Het moedigt je aan tot zelfwaardering en actie!

    De prijs is € 39,95. Je kunt het vanaf volgende week bestellen en ik leg je in mijn volgende ezine uit hoe je het kunt bestellen.

    Mijn trouwe ezine-abonnees ontvangen de online versie van het boek cadeau! Volgende week stuur ik je de link waarmee je het boek kunt downloaden.

    Ik zou het waarderen en toejuichen als je vrienden, collega’s, familie en kennissen op de hoogte stelt van mijn boek. Wanneer zij zich deze week inschrijven voor mijn Ezine, ontvangen zij:

    De online-versie van mijn nieuwe boek ‘Door de bomen het bos weer zien!’, volgende week.

    De Minicursus ‘De 5 stappen naar optimale inzet van je talent!’

    Tweewekelijks mijn Ezine met aansprekende, persoonlijke verhalen van het verloop van een wandelcoachprogramma mèt resultaten van mijn klanten, en praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie voor gelukkig en succesvol werken!

    Aanmelden kan via de link onder aan dit artikel (stuur deze email naar een vriend) of door via http://www.coachbureau.nl/gratis-informatie/. Alvast veel dank!

    —–

    Ezine artikel: This is for real!

    door Marieke Sweens

    De tweede wandeling met Hilde liepen we op 1 oktober 2010. De dag die we oorspronkelijk prikten voor de tweede afspraak, blijkt precies de enige dag die week te zijn dat ik een niet te verzetten afspraak op werk heb. Dat we daardoor voor de tweede wandeling uitkomen op 1 oktober, kan bijna geen toeval zijn. Door mijn contact met Hilde en de opdrachten die ik deed, heb ik besloten om minder te gaan werken en vrijdag 1 oktober is de eerste vrije vrijdag die het gevolg is van dat besluit.

    Eerst op vakantie

    Kort na de eerste wandeling zou ik op vakantie gaan. Al weken leefde ik daarnaar toe, het duurde me veel te lang voor het zover was. Nu kwam het ineens ongelegen: ik wilde aan de slag met de opdrachten van Hilde en ik had helemaal geen zin in het uitstellen ervan. Natuurlijk was dat over zodra de vakantie aanbrak en achteraf bleek het zelfs heel handig uit te komen dat ik had moeten wachten.

    Een gezamenlijk manifest

    De spannendste opdracht was namelijk om contact te leggen met Femke Talitha, schrijfster van het boek ‘Borderline van binnen’. Mijn plan was om haar te interviewen en om dat interview te plaatsen op mijn eigen weblog en op de site www.borderlinecase.nl, waar ik sinds eind augustus af en toe een gastblog schrijf – ook een uitvloeisel van het coachtraject.

    Voor mijn vakantie had ik het internet al afgestruind naar een rechtstreeks adres, maar zonder resultaat: ik zou Femke Talitha via haar uitgever moeten benaderen. Maar na mijn vakantie kreeg ik toch haar eigen e-mailadres te pakken. Nog voordat ik gekalmeerd was van de opwinding dat ik haar zomaar een mailtje had gestuurd, kwam er al eentje terug. Ja, ze wilde graag meewerken, maar niet aan een interview. Wat ik dacht van een gezamenlijk manifest? Met hetzelfde doel dat ik heb met mijn blog en met het beoogde interview: laten zien dat mensen met borderline ondanks alles goed kunnen functioneren, een baan kunnen hebben, een relatie, eigenlijk heel gewone mensen zijn die niet altijd alleen maar bezig zijn met manipuleren en alles om zich heen (en zichzelf) kapot te maken.

    Erop uit trekken en ontmoeten

    Naast het contact met Femke Talitha zou ik ook een medeblogger uit Den Haag benaderen, Karin Ramaeker van www.met-k.com, die bezig is met het opzetten van open (net)werkplekken. Als ik me actiever met schrijven en bloggen bezig ga houden, wil ik niet alleen maar thuis werken. Ik wil erop uit trekken, anderen ontmoeten en wat is daarvoor meer geschikt dan zo’n open (net)werkplek? Als ik na de vakantie Karin bezoek, prijkt haar nieuwe cursusaanbod daarop. Met onder andere een cursus creatief webloggen voor zakelijk gebruik. Als ik heb nagegaan of de cursus biedt wat ik hoop, schrijf ik me in. Het is nog niet de open (net)werkplek die ik zocht, maar wel een stap die me zeker verder zal brengen.

    Ik ben er wel

    Het gaat dus goed, kan ik Hilde melden tijdens de tweede wandeling. Er is veel in beweging gekomen en dat maakt me blij. Bijna zou ik denken dat ik er hiermee wel ben – gelukkig geldt dat niet voor Hilde. We bespreken de manieren waarop ik met een selectie van stukken op mijn blog een uitgever kan benaderen, of een e-book zou kunnen maken. Hoewel ik al enige tijd op LinkedIn sta heb ik nog geen moment eraan gedacht dat dit een enorm platform is om mijn blog op de kaart te zetten. De vraag is hoe: onder pseudoniem? Als mezelf? In elk geval neem ik de suggestie in overweging.

    Eng en verwarrend

    Wat ik zelf als mijn talenten zie, weet ik ondertussen wel. Maar wat zien anderen nu eigenlijk in mij? Daarvoor krijg ik een bijzonder spannende opdracht mee: vraag een aantal mensen om de zogenaamde Talentenscan over mij in te vullen – onder het motto dat je via buitenstaanders een beter beeld van je zelf krijgt dan wanneer je alleen met je eigen ogen kijkt.

    Schijnbaar nonchalant stuur ik de scan naar een aantal collega’s, naar vriendinnen en naar schoonouders en zwager, en sindsdien durf ik nauwelijks nog mijn inbox te openen. Ik kan me namelijk nauwelijks voorstellen dat ik een indruk bij anderen achterlaat en ik vrees dat niemand de vragen kan beantwoorden. Tot nu toe valt dat erg mee en er zijn zelfs nog geen onherkenbare dingen gezegd. Maar eng blijft het en het verwart me ook om te ontdekken hoe goed mensen mij zien.

    This is for real!

    Ook moet ik aan de slag met het in kaart brengen van mijn persoonlijke- en werkdrijfveren. Uit een lijst met 50 drijfveren moet ik er tien kiezen die voor mij gelden en vervolgens moet ik die in volgorde van belangrijkheid zetten. Op het moment dat Hilde deze opdracht aankondigde dacht ik: dat doe ik wel even, dat kan zo moeilijk niet zijn. Maar inmiddels blijkt het tegendeel. Ik heb de lijst weten te halveren, dat wel. Maar nu verder.

    Dit is wel even wat anders dan van die psychologische testjes in tijdschriften, this is for real. En dat is tegelijk het mooie van deze moeilijke opdracht: dat hieruit wel iets gaat komen wat echt van mij is, waarmee ik werkelijk verder kan, in plaats van de dertien-in-een-dozijn platitudes die uit de tijdschriftentesten komen.

    En terwijl de tweede sessie nog in me nagloeit, verheug ik me nu alweer op de derde wandeling en de ongetwijfeld verrassende stappen die ik dan weer zal nemen.

    Marieke Sweens

    Opnieuw dank, Marieke, voor je beschrijving van je ervaringen als gevolg van de tweede wandeling. Ik hoop dat het je (lezer) aanzet tot gedachten en keuzes die jou goed doen! Wil je meer lezen hoe Marieke de wandeling verder beleefde kijk dan op haar weblog www.ditismarsmania.nl bij Thema, Talenten en Tussenregels.

    Je reactie op het artikel is welkom!

    Dit artikel is de beschrijving van de tweede wandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De volgende 2 wandelingen worden de komende dinsdagen gepubliceerd. Lees volgende week dinsdag 18 januari de derde wandeling: ‘Je bent goed zoals je bent’.

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    Herken je het ook dat je veel meer in huis hebt dan dat je werk van je vraagt? Laat je daardoor talent liggen en blijf je stil staan? Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je talenten en wensen? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

    Doe het zelf in 2011!

    05 januari 2011

    Heb je genoten van het winterse weer? Amelisweerd en Rhijnauwen vormden een prachtige witte achtergrond voor de coachwandelingen. Welnu, het nieuwe jaar is begonnen. De vakantie, als je die had, zit er op. Ik hoop dat je genoot van vrije dagen, de feestdagen en het winterse weer.

    En het nieuwe jaar? Heb je er zin in? Wordt komend jaar het jaar van geluk en plezier op vele fronten en ook in je werk? Wordt 2011 het jaar waarin je je werk naar jouw koers zet, waarin je je nieuwe baan vindt of de stap naar je eigen onderneming maakt! Wat ga je doen?

    Ik wens je een gelukkig 2011 waarin je werkt met plezier, vervulling en succes. En als je nu even niet lekker gaat, wat helpt: Weet wat je talent is, doe er mee wat je het allerliefste wilt, en laat dat de hele wereld weten. Grote kans op succes èn je maak je een spurt in je ontwikkeling.

    Marieke deed het. Haar werk kostte haar veel energie en gaf haar geen inspiratie. Een van haar talenten is schrijven en daarmee vervult ze nu haar grootste wens. Èn ze laat het de wereld weten. Lees haar zelfgeschreven ervaringen van de 4 coachwandelingen van het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, in een serie van 4 Ezines. Ze beschrijft steeds één wandeling. Haar beleving van de volgende wandelingen lees je de komende 3 dinsdagen. Lees vandaag ‘Doen wat ik niet laten kan’. Marieke deed het. Met succes. En nu is het aan jou: doe het zelf in 2011!

    Ezine-artikel: Doen wat ik niet laten kan!

    door Marieke Sweens

    Het was ergens begin juli toen ik voor de eerste keer coach Hilde Backus sprak. Dat was tijdens een telefoongesprek waarin we een eerste afspraak maakten, die pas eind augustus kon plaatsvinden. “Zal ik je alvast een opdracht sturen om de tijd tot dan te overbruggen?” stelde Hilde voor. “Weet je wat, ik stuur je wel twee opdrachten.”

    DitisMarsMania2011 150x150 Doe het zelf in 2011!

    Marieke

    Schrijfster worden

    Eind augustus zit ik eindelijk op het busstation in Utrecht op de bus naar Bunnik. Bijna een halfuur moet ik wachten en in die tijd geniet ik lekker van de zon en overdenk ik welke inzichten de twee opdrachten me al gebracht hebben.

    Wat me heel duidelijk is geworden, is dat ik op een professionele manier mijn weblog wil uitbreiden. Dat ik daaraan gerelateerd schrijfwerk wil doen, liefst zelfs op één of andere manier een boek uitgeven. Het wonderlijke is dat deze wens niet eens volslagen nieuw voor me is. Integendeel. Als kind al wilde ik schrijfster worden. Maakte ik krantjes, tijdschriften, boekjes en schreef ik schriften vol verhalen.

    Een ander belangrijk inzicht is dat ik het helemaal niet fijn vind om elke dag naar hetzelfde kantoor te gaan, dezelfde collega’s te zien, dezelfde dingen als altijd te horen. Het benauwt me. Het blokkeert me. Ik heb behoefte aan vrijheid. Terwijl ik er altijd van overtuigd was dat ik zo van structuur houd. Maar niet op deze manier.

    Vrijheid is onderweg zijn

    Terwijl ik op het busstation overdenk wat ik geleerd heb van de opdrachten, geniet ik van de bedrijvigheid om me heen, van al die mensen die op pad zijn, die komen of juist gaan. Hier zomaar op een willekeurige dinsdag rond 10.00 uur ‘s ochtends te zitten: het bevalt me. Het bevalt me om onderweg te zijn, om niet precies te weten wat me te wachten staat – dat is nou wat ik bedoel als ik het over vrijheid heb.

    De Wondervraag

    Zodra Hilde en ik met elkaar kennis hebben gemaakt, gaan we op weg. Het is prettig om aan een buitenstaander over alle grote en kleine frustraties op werk te praten. In combinatie met de mooie omgeving en de buitenlucht maakt dat mijn hoofd lekker leeg – wat goed uitkomt omdat ik daardoor alle ruimte heb om De Wondervraag te beantwoorden. De vraag komt er in het kort op neer hoe mijn dag eruit zou zien als ik die helemaal zou kunnen invullen zoals ik wil, met de dingen die ik het liefste doe, waarvan ik de meeste energie en voldoening krijg.

    Ik heb me vaak voorgesteld hoe ander werk eruit zou zien en dan dacht ik daarbij steeds aan een baan op een kantoor. Ik stelde me eigenlijk net zoiets voor als ik nu doe, maar dan veel leuker, boeiender, uitdagender, met leukere collega’s in een mooier gebouw. Het gaf me nooit een bruisend gevoel, nooit zin om er direct aan te beginnen.

    Als ik aan Hilde beschrijf hoe mijn Wonderdag eruit zou zien, krijg ik dat bruisende gevoel wèl. De Wonderdag speelt zich niet op kantoor af. Ik werk wel, en hard ook als het zo uitkomt, maar ik heb geen baas, ik ben nergens in dienst, en het kan zijn dat ik thuis werk, en het kan ook ergens anders zijn met andere mensen die net als ik voor zichzelf werken, creatief bezig zijn. Want dat ben ik ook, creatief bezig: tijdens mijn Wonderdag borrel ik van creativiteit, vloeien de woorden, de zinnen, de verhalen vanzelf uit mijn vingers op mijn weblog – en naar een publiek dat er wat aan heeft, dat daarin geïnteresseerd is.

    Jasmijnthee en appeltaart

    Terug bij theehuis Rhijnauwen, het beginpunt van de wandeling, met een kop jasmijnthee en een grote appelpunt voor mijn neus, bespreken we welke eerste stappen ik zou kunnen zetten om in het echte leven wonderdagen te realiseren. Die stappen liggen zo voor de hand dat ik mijn verbazing erover uitspreek dat ik ze zelf niet bedacht heb.

    Dat is logisch, vindt Hilde. In je dagelijkse ritme heb je niet de rust en de ruimte om zo concreet bezig te zijn met wat je werkelijk wilt. Bovendien bedenk je dan al snel allerlei ja-maren: Ja, maar wat als het niet lukt? Ja, maar daarvoor heb ik toch geen tijd? etc. Nu is het Hilde die me die stappen als opdracht meegeeft: dat geeft er een ander gewicht aan.

    Doen wat ik niet laten kan

    De thee en de taart zijn op, de tijd is om. De volgende dag is het weer een gewone werkdag. En zoals gebruikelijk frustreert mijn werk me. Maar deze keer komt dat niet door de taken die ik heb, door mijn collega’s of door het donkere kantoor waarin ik zit. Nee, plotseling kan ik dat allemaal veel beter hebben. Wat me frustreert is dat ik nog niet aan de slag kan met de opdrachten van Hilde – zoveel zin heb ik daar in.

    Deze frustratie leidt niet tot een diepe frons in mijn voorhoofd. Deze frustratie veroorzaakt sinds die ene wandeling een bijna voortdurende brede grijns en een juichend stemmetje binnenin mij: Ja! Het kan! Ik ga doen wat ik niet laten kan!

    Marieke Sweens

    Dank, Marieke voor je persoonlijke en pure verhaal. Ik hoop dat je (lezer) het inspirerend vindt. Wil je meer lezen hoe Marieke de wandeling verder beleefde kijk dan op haar weblog ditismarsmania bij Wonderdag en Groots. Je reactie op het artikel is welkom!

    Dit is de beschrijving van de eerste wandeling uit het wandelcoachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent’. De volgende 3 wandelingen worden de komende dinsdagen gepubliceerd. Lees volgende week dinsdag 14 januari: ‘This is for real’.

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je talenten? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij Ontdek je talent en wie je bent!

    All the way

    31 oktober 2010

    Dit ezine-artikel is de weergave van de vierde en laatste wandeling uit het coachprogramma ‘Ontdek je talent en wie je bent!’, door Jackie. Zij volgde het wandeltraject afgelopen zomer. De vorige wandelingen beschreef zij in De kracht van verbeelding, Van droom naar daad en Leef je Talent.

    Nog even ter herinnering: Jackie werkt en is opgeleid als communicatieprofessional èn kunstenaar. Ze verdient haar geld met een baan van 3 dagen in de communicatie. Maar communicatieplannen maken en implementeren bieden haar niet meer dezelfde voldoening als die ze had toe ze het vak instapte.

    Het kost haar steeds meer energie om met haar creatieve brein aan de bedoelde communicatiemodellen te werken. Met haar kunstenaarschap geeft ze vorm aan haar verbeelding en loopt ze over van ideeën. Die bewaart ze voor de dagen dat ze voor zichzelf werkt.

    Haar aanvankelijke wens voor het coachtraject is te zoeken naar een andere invulling van haar communicatierol, om zo haar oorspronkelijke plezier te hervinden. Maar onverwacht pakt dat geheel anders en verrassend uit!

    Lees hieronder het de vierde en laatste wandeling, ‘All the way’.

    Eigen bedrijf naast je baan

    Op 26 oktober verscheen het Volkskrantartikel ‘Je werk of je leven’ van Anna van den Breemer, waar ik aan meewerkte. Het gaat over mensen die naast hun baan een eigen bedrijf hebben waarin zij met hun passie werken. Het komt steeds vaker voor en het lijkt een trend te zijn. Jackie is er een succesvol voorbeeld van!

    Ezine-artikel: ‘All the way’

    door Jackie van de P

    Welnu, daar stond ik dan voor de laatste keer bij de bushalte aan de Rhijnauwense laan. Met heldere ideeën en plannen en een sterk en blij gevoel. Er was al veel veranderd en hobbelend in de bus terug naar Utrecht Centraal merkte ik hoe de ingedutte twijfels in mijn hoofd, zich de slaap uit de ogen hadden gewreven.

    Ik had de eerste onvermijdelijke teleurstellingen op weg naar mijn droombaan al meegemaakt, maar ik was klaar voor meer. Mijn eerstvolgende en belangrijke doelwit Klaas, van een gerenommeerd adviesbureau voor veranderingen. Hij zocht een ‘Blikverruimer’.

    Opwindend en onzeker

    Het gesprek met Klaas was, zoals eerder beschreven in ‘Leef je talent’, inspirerend geweest en eindigde met een uitnodiging om deel te nemen aan een workshop over rapporten: ‘Waarom schrijven we eigenlijk rapporten en kan dat niet anders?’. Een spekkie naar mijn bekkie. Mijn hoofd liep over van ideeën.

    In een dergelijke bui lijkt het net alsof ik met een slee zonder rem de heuvel afvlieg: steeds sneller en sneller. Ik doe honderd dingen door elkaar heen en zou tien armen willen hebben om alles op te kunnen schrijven wat ik ondertussen bedenk. Een heerlijk en opwindend gevoel.

    De volgende ochtend stuurde ik Klaas een mail waarin ik liet weten dat ik het gesprek had gewaardeerd en voegde alvast wat ideeën voor de sessie bij. Toen ik de daaropvolgende dagen geen reactie kreeg werd ik onzeker: Had ik de mail niet moeten sturen? Was ik te onderdanig geweest en te weinig eigen? Te opdringerig? Hoe origineel ben ik eigenlijk? Ik ben al jaren niet meer enthousiast, nu heb ik eindelijk de bezieling terug, word ik er niet voor beloond! Zo vrat de onzekerheid zich een weg naar binnen.

    De zwaluw, de zomer en het doel

    Ik herken het patroon. Ik vind het niet eenvoudig om ermee om te gaan. Het opschrijven helpt alvast. Daarnaast houd ik mezelf voor dat een zwaluw nog geen zomer maakt. Zeker, Hilde kan ‘toveren’. Het is ongelooflijk hoe ze me al tijdens de eerste wandeling uit een jarenlange impasse wist te trekken. Maar je moet zelf aan de slag. Dat betekent niet te snel opgeven als het niet in een keer mee zit.

    Het belangrijkste is dat ik het doel voor ogen houdt, namelijk: stapje voor stapje mijn werk weer naar mijn hand zetten. Gaan doen wat ík leuk vind en niet wat ik denk dat anderen van mij verwachten. En dat vraagt om een actieve houding. Niet afwachten, maar jezelf aanbieden met mijn ideeën en ontdekte producten (lees ‘De kracht van Verbeelding’). Niet te hijgerig achter potentiële opdrachtgevers aanrennen maar alert ontspannen.

    Krijg de hik

    Toen ik na twee weken nog niets van Klaas had gehoord, stuurde ik hem een mail met de vraag of de uitnodiging nog doorging. Na een positief bericht van zijn kant zat ik toch nog met wat vragen. Normaal gesproken houd ik die onzekerheid voor me en zie ik wel hoe het loopt. Daardoor heb ik vaak mijn neus gestoten en kreeg ik bijvoorbeeld niet of te weinig betaald voor een opdracht of bleef ik achter in boosheid.

    Nu dacht ik ‘krijg de hik’ en ik belde hem op: ‘Uhh, ben ik bij die sessie aanwezig als gewone deelnemer of als toekomstige creatieve hulp bij veranderingen? Dus dat ik in de toekomst werk als Blikverruimer, dat wil ik namelijk heel graag’.

    Het laatste bleek. Zo, dat luchtte op. Ik voelde me krachtig en stevig.

    Onzichtbaar in mijn werk

    Ik heb er wel even over gedaan voor ik Hilde benaderde. Ik geloofde niet zo in loopbaancoaching. Je hoort vaak van die clichéberichten over wat daarin gebeurt.

    Al jaren werkte ik met weinig smaak. Ik had het gevoel niet te doen wat ik eigenlijk wilde. Ooit koos ik voor de opleiding Vormgeving en communicatie (V&C) omdat ik graag reclamefilmpjes wilde maken. Nadat ik van school kwam belandde ik van websiteontwerper tot redacteur uiteindelijk onwillekeurig in het communicatieadviesvak. Wat voornamelijk inhoudt: plannen schrijven om die vervolgens door anderen uit te laten voeren.

    In eerste instantie vond ik dat best aardig. Aan de basis van een plan ligt immers het creatief conceptueel denken wat een van mijn talenten is. Maar het frustreerde me dat ik dat echte creatieve werk niet deed. Ik voelde me steeds meer onzichtbaar.

    Kunstacademie

    De kunstacademie die ik toen oppakte, was een verademing. Het paste me als een handschoen en de geestelijke verveling die zich overdag van me meester maakte, verdween op slag. De vijf jaar op de academie viel ik nooit meer in slaap in de trein, van en naar mijn werk. Ik had het veel te druk met denken, schrijven, schetsen, fotograferen.

    Nadat ik was afgestudeerd sloot mijn nieuwe baan niet aan en ik kon niet ontdekken wat wel goed paste. Bovendien had ik gedoe met collega’s. Ik was niet trots op mijn werk en op de achtergrond knaagde het verlangen naar wat anders. Het nam het licht weg voor de plezierige dingen. Soms keek ik naar mezelf in de spiegeling van de ruit van het kantoor, waar ik als vastgenageld achter mijn bureau zat. Ik schaamde me. Het duurde echter nog vier jaar voor ik ingreep. Ik was net van de ene in de andere communicatiebaan gerold, toen ik besloot om Hilde te bellen.

    ‘All the way’

    Ik had Hilde al een tijdje in de peiling. Zij was anders dan anderen. Haar nieuwsbrieven gingen over mensen als ik. Al wandelend kwamen ze tot oplossingen. Ik zag het helemaal voor me, over bevroren zandpaden langs besneeuwde weilanden lopen en praten. Het overtuigende argument kwam met de ontdekking dat een oud-collega met succes (eigen schrijfbedrijf) hetzelfde traject had gedaan.

    Op de derde dag van mijn nieuwe baan nam ik contact op met Hilde. Het was pauze en ik liep in het park. Het miezerde. Hilde luisterde geduldig naar mijn klaagzang en vatte het samen met: ‘Jij lijkt een vrije vogel en je heb de ruimte niet’. Vervolgens stelde ze het wandelcoachtraject van vier wandelingen voor. Ik kreeg het gelijk benauwd: ‘Ojee, dacht ik, het hele pakket!’. Met heel veel slagen om mijn arm, besloot ik te gaan. Nadat we een datum hadden geprikt, ging ik uiteindelijk ‘all the way’.

    Focus op talent

    Aanvankelijk was ik terughoudend. Welke nieuwe inzichten zou ik nog kunnen verwachten? Dat ik al zo snel na de eerste wandeling het licht weer zou zien, had ik niet verwacht. De blijdschap is gebleven. Wat voor mij het beste werkte, was onder andere de actiegerichte aanpak. Ik kreeg flink wat opdrachten mee voor de eerstvolgende keer waarbij ik mijn verlangens en talenten verder onderzocht. En ik voerde ook spannende gesprekken met mensen met wie ik mijn eerste plannen deelde. Hun enthousiasme sterkte me.

    Met name de focus op mijn talenten liet mij de schellen van de ogen vallen. Ik ben geneigd vooral naar mijn mindere kanten te kijken en daar in te blijven hangen. Wat mij trof was de kern van haar aanpak: versterk je talenten en doe zo weinig mogelijk met de dingen waar je minder goed in bent. En dat ieder mens dus op zijn eigen unieke manier gebakken is. Voor het eerst zag ik het glashelder voor me. Ik was in staat dingen te doen die ik eigenlijk niet durfde, zocht contact met mensen, toetste mijn plannen en ontdekte de waarde ervan. Bijkomend effect was dat ik ook heel vergevingsgezind naar anderen toe werd.

    Dromen realiseren

    Ik realiseerde me dat ik alles in huis had om een levensvatbaar product in de markt te zetten en dat ik daar gelijk mee kon beginnen. Ik zag ineens dat alles mogelijk was. Een droom, niet om te dromen, maar om te realiseren.

    Ik werk mijn communicatiebaan nu op mijn geheel eigen wijze uit. Ik verzamel elke keer weer opnieuw moed en doe mijn voorstellen niet altijd meer in brave communicatieplannen, maar ik teken, schets, film, knip en plak en presenteer. Ik heb goed contact met mijn collega´s: ik ben wie ik ben, en zij ook.

    Daarnaast zet ik mijn producten in de markt. Ik voer veel gesprekken en hoor aanstaande woensdag of ik Blikverruimer bij Twynstra & Gudde word. In ieder geval heb ik al een boeiende opdracht binnen van een trendbureau voor maatschappelijke vraagstukken: moodboards en een film maken om toekomstige trends te verbeelden.

    Jackie is een pseudoniem. Kijk voor mijn echte naam op mijn website inductiedochters.nl en maak kennis met mijn producten. Ze zijn uniek!

    Ik ook. Jij ook trouwens.

    Jackie, najaar 2010

    Ik dank Jackie voor het schrijven van haar beleving van de wandelingen! En ik hoop dat deze artikelenreeks jou (lezer) inspireert om stappen te nemen om het werken voor jou smaakvol te maken.

    Ik wens je veel vertrouwen, inzet en succes!

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    ©2010 Hilde Backus

    Wil je ook in actie komen op weg naar een toekomst die past bij jou en jouw talenten? Dan is een individueel wandelcoachprogramma in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen iets voor je. In 4 heerlijke wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten, je drijfveren en waarden en de functie of rol die daarbij aansluit. Daarbij ga je met concrete acties op weg gaat naar de realisatie ervan. Kijk op De coachprogramma’s.

    Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar www.coachbureau.nl. Op elke pagina vind je een formuliertje om je aan te melden. Wanneer je dat doet ontvang je tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent!’.

    De kracht van verbeelding

    10 juli 2010

    Dank voor de leuke en herkenbare reacties op het artikel in het magazine van het Financiële dagblad van 19 juni “Zo, nu ben ik er voor een ander!”, over mensen in (top)functies die bereid zijn hun functie met bijbehorende hoge inkomen, mooie auto enz. op te geven ten behoeve van werk om andere te helpen. Ik werd geïnterviewd omdat ik een aantal van deze mensen coachte. Betekenis willen hebben voor mensen is een wens die ik steeds vaker zie bij mensen die ik coach. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die durven te kiezen voor wat zij werkelijk belangrijk vinden in hun leven en werk.

    Deze keer is mijn E-zine geschreven door Jackie. Zij volgt een wandelcoachtraject en schreef een boeiend verslag van de eerste wandeling. Jackie werkt en is opgeleid als communicatieprofessional èn kunstenaar. Ze verdient haar geld in de communicatie, en de communicatieplannen maken en uitvoeren bieden niet meer dezelfde voldoening als waarmee ze ooit het vak instapte. Het kost haar daarom bijzonder veel energie. Met haar kunstenaarschap geeft ze vorm aan haar verbeelding en loopt ze over van ideeën. Die bewaart ze voor de dagen dat ze voor zichzelf werkt als kunstenaar. Haar aanvankelijke wens voor het coachtraject was te zoeken naar een andere invulling van haar communicatierol, om zo haar oorspronkelijke plezier te hervinden. Maar onverwacht pakt dat geheel anders en verrassend uit!

    Lees het in haar weergave van de eerste wandeling die we half juni liepen.

    Ezine-artikel: De kracht van verbeelding

    door Jackie van de P.

    Het eerste wat ik zag, toen ik het wandelpad aan de Rhijnauwselaan insloeg, was een distelvink voor me op het hek. Het verhoogde mijn gespannen maar opgewekte stemming. Ik was te vroeg voor de afspraak en liep daarom door naar een weiland met koeien, waar ik het daarop volgende kwartier gebiologeerd naar bleef staan kijken.

    Kijken naar dieren vind ik leuk, ik word er rustig van. ‘Kijken naar dieren’ had ik ook opgeschreven als een van de wensen voor de opdracht ‘Mijn grootste wens’. Maar, vroeg ik me af, zou ik daar in een toekomstig beroep wat mee willen? En wat dan? En bederf ik het genot van het dieren kijken niet door er mijn beroep van te maken? Door bijvoorbeeld te kijken, te analyseren en te beschrijven als een bioloog? Nee, gedver, dat wil ik helemaal niet.

    Maar wát wil ik dan wel? En daar speelde zich het bekende patroon af van: bedenken dat ik iets wil; het leggen van de lat, hoger en hoger en hoger; om er vervolgens van af te zie. Ik hoopte dat Hilde me zou kunnen helpen de impasse te doorbreken van het denken in cirkels en het verlagen van de onmogelijk hoge hindernissen die ik voor mezelf opwerp.

    Sterke kant

    Na de kennismaking gingen we op weg. Zonder geleuter meteen aan de slag. Hilde vatte de omschrijving van mijn werk samen: “Dus je typt, je praat met mensen in een door tl-licht verlichte ruimte, je coördineert, werkt volgens plannen en maakt dus niets zelf.” Ik moest lachen om deze weinig inspirerende samenvatting. Op haar vraag welke elementen in mijn werk me wel aanspraken somde ik op: het contact met mensen; de omgang met uiteenlopende typen; het afstemmen van mijn houding en gedrag op de ander om zo te komen tot een goed contact, een opening voor een gesprek, oplossing van een probleem. Ik doe dat door te kijken, te luisteren, te voelen zonder oordeel. Als bij een dier, ik zie alles.

    Hilde vroeg hoe het zou zijn als ik wat zou doen met die eigenschap? Dat vond ik leuk. Ik weet dat het een sterke kant van mij is. Noem het ook als sterk punt tijdens sollicitatiegesprekken. Maar heb er nooit bewust over nagedacht om het een kernactiviteit van mijn werk te maken. Het is gewoon een middel in de omgang met mensen en dieren. Ik kon ook altijd goed overweg met paarden die bijvoorbeeld te boek stonden als vals. Of kwaaie buurvrouwen.

    Verbeelding

    Toen kwam de wondervraag. Ik stond onmiddellijk op scherp. Gebruik het woord ‘wonder’ en mijn aandacht is getrokken. Ik vind ‘wonder’ een mooi woord. Het komt voor in sprookjes, wat ook van toepassing was op de omgeving. In mijn ooghoeken zag ik de elfen, kabouters schemeren tussen de bomen en in het water. Sterrenstof danste in het licht.

    Hilde: “Je merkt er niets van, want je slaapt. En als je ’s ochtends wakker wordt is alles van je afgevallen wat op je drukte”. Vervolgens schetste ik de dag die zich vanaf dat moment af zou spelen. Die dag leek erg op een dag uit het afgelopen half jaar, voorafgaande aan mijn huidige baan. Ik zat zoals dat heet ‘op de bank’ in afwachting van een nieuw project. Die periode had ik vanuit mijn kunstenaarschap, twee exposities en drie opdrachten voor het inrichten van twee etalages en het ontwerpen van een website. Iedere ochtend kon ik niet wachten om naar de zolder te gaan om verder te werken aan mijn ‘Nachtzwaluw’ (beeldengroep van MDF-plaat) en ‘Karbonkels’ (porseleinen tegels met afdrukken van gevonden sieraden).

    Mijn droomdag had diezelfde intentie met dit verschil dat er nu een klantcontact bijzat en dat ik de beelden maakte in opdracht van. Dus de verbinding met de echte wereld. En dat bruggetje mis ik nu. Dat bruggetje legde Hilde door met mij het droombeeld te vertalen naar mijn huidige leven. Ik had het zelf kunnen bedenken. Als communicatieadviseur doe ik niets anders dan het beschrijven van de huidige en gewenste situatie en de strategie om er te komen. (Overigens klinkt dit laatste heel professioneel en daadkrachtig, maar meesttijds heb ik het gevoel dat ik maar wat doe en dan meestal ook maar half.)

    Concreet maken

    En daar voltrok zich voor mij het wonder. Tijdens het concretiseren van mijn dromen, realiseerde ik me plotsklaps dat ik niet zozeer illustraties wilde maken voor een klant, maar de klant met mijn tekeningen etc. wilde helpen een ander licht te werpen op de zaak. En de zaak zou kunnen zijn: een vastzittende fusie; een productvernieuwing; een onverkoopbaar beleidsprogramma; een verziekte sfeer binnen een team etc.

    En ik realiseerde me dat ik dit ongevraagd al heb gedaan! Ik hielp bijvoorbeeld bij het bedenken van een metafoor voor een fusie. Ik heb de gewoonte om te tekenen tijdens vergadering. Dat helpt me beter te concentreren. Tijdens een vergadering over de stroeve relatie tussen beide partijen, verbeeldde ik zo de gedachten die het onderwerp bij me opriepen. Dit beeld werd dankbaar in ontvangst genomen, want ineens was zichtbaar wat men al die tijd al onbewust had geweten. Een ander moment liet ik mijn collega´s zien hoe, door reorganisaties, de ziel uit ons team was gegleden. Ik toonde een grijze sok met een gat, waardoor je een rode sok zag. Daarmee wilde ik zeggen dat onder de laag van vermoeidheid en frustraties, we warme, enthousiaste mensen waren met hart voor de zaak.

    Als ik dit zou willen hoefde ik er niet zo veel extra’s voor te doen. Dus niet nog eens een jarenlange studie of andere gekkigheid. Ik heb namelijk de belangrijkste competenties al in huis: creativiteit en het vermogen me te verplaatsen in uiteenlopende onderwerpen, en de mogelijkheid om mensen warm te maken voor mijn ideeën.

    Licht

    Het was alsof het licht aanging. Alsof er na jaren een deurtje openging in de doos waar ik in zit opgesloten. Om het wonder te laten geschieden hoefde ik het idee alleen maar uit te proberen in de praktijk, en voor aanscherping voor te leggen aan anderen.

    Ik ga praten met mijn werkgever en een oud-collega van VROM en bespreek met hen mijn toekomstplannen en hoe ik daar invulling aan kan geven in mijn huidige baan en daarbuiten als freelancer. Dat het zo simpel kan zijn.

    Sinds deze vrijdag ben ik zo blij en had maandag zelfs zin om naar mijn werk te gaan. Niet zozeer om het werk, maar om zo snel mogelijk een afspraak te maken met mijn werkgever. Ik zal er ook niet omheen draaien en haar vertellen waar ik mee bezig ben. En dat ik de komende tijd wil kijken hoe ik meer creativiteit in mijn werk kan brengen; mijn sterke punten beter kan benutten; een verbinding kan maken tussen kunst en communicatie.

    Blij

    Ik ben blij. Ik hoop dat ik dit gevoel vast kan houden en ‘mijnheer Bang’ en ‘mevrouw Demotivatie’ weet te beteugelen. Maar ergens heb ik het gevoel dat er nu niets meer mis kan gaan. Dit is de deur die ik al jaren zoek. Wat ik daarachter zie is, naast kersverse perspectieven, vooral het inzicht dat ik genoeg in huis heb om er een product van te maken wat iemand misschien ook nog wil kopen. Tot nu toe liet ik me leiden door vacatures en andere eisenlijstjes die door anderen waren opgesteld.

    Maar dat je ook in dit volwassen leven ‘winkeltje kan spelen’ en je eigen producten kan verkopen, geweldig. Wellicht boor ik wel een nieuwe markt aan! Ik ga proberen (weer) meer te gaan doen wat ik leuk vind. Daarmee komen de kansen, spannende, fijne dingen op mijn pad.

    —-

    Verspil je ook te veel energie aan de dingen die niet meer bij je passen? Wil je ook de kracht van verbeelding ervaren en kijken naar de concrete mogelijkheden in je werk en leven? Dan is een individueel wandelcoachtraject in de prachtige bossen van Amelisweerd iets voor je. In 4 wandelingen onderzoeken we je diepste wensen, je natuurlijke talenten en je drijfveren. En we ontdekken concrete mogelijkheden en je komt al in actie om de eerste stappen te nemen op weg naar realisatie. Kijk op De coachprogramma’s

    Geïnspireerd door dit artikel? Neem een abonnement en ontvang tweewekelijks een artikel met praktische en bruikbare tips, ideeën, ervaringen en inspiratie over talentvol, succesvol en gelukkig werken. Ga naar Het Coach Bureau Op elke pagina vind je een formuliertje om je aan te melden. Wanneer je dat doet ontvang je tevens de gratis E-course: ‘De 5 stappen naar optimale inzet van jouw talent’.

    Verveel je je op je werk? Pas op voor ‘bore-out’!

    09 februari 2010

    Mijn nieuwe E-zine gaat over Susan. Ze vond haar werk als journalist zo saai, eentonig, voorspelbaar en routineus dat ze er doodmoe, geïrriteerd en bijzonder onzeker van werd. Niet alleen op haar werk maar ook thuis. Ze was radeloos, had geen idee hoe ze uit haar vicieuze cirkel moest stappen. Ze zag geen gat in de toekomst. Tijdens het coachtraject ontdekten we haar bore-out verschijnselen. En een manier om er uit te komen.

    Lees hieronder in mijn nieuwe E-zine hoe Susan worstelde om haar wensen te ontdekken en te erkennen, en hoe zij de stappen van verandering aandurfde. Zij hervond haar energie, bouwde aan haar zelfvertrouwen en ontwikkelde een helder en blij toekomstperspectief. Susan is een ander mens geworden.

    Dank voor alle mails en openhartige verhalen die ik ontving naar aanleiding van mijn vraag:

    “Wat is het grootste probleem waar jij tegenaan loopt in je huidige functie en/of in je loopbaan? Waar zit je al een tijdje mee en kom je maar niet mee verder?”.

    Susan sloot aan bij veel vragen. Veel mensen kampen met bore-outverschijnselen. Het grote gevaar, merk ik, is dat mensen wennen aan hun onvervuldheid, demotivatie en lusteloosheid. Het besluit om stappen te nemen wordt helaas steeds meer uitgesteld en roept grote angst op. Ik gun het iedereen die zich zo voelt om je wensen en talenten onder de loep te nemen. De wereld is groot en er is veel mogelijk!

    lentebloemen 252x300 Verveel je je op je werk? Pas op voor bore out!

    Dank ook voor de reacties op mijn minicursus “de 5 stappen naar optimale inzet van je talent”. Steeds meer mensen kunnen al stappen nemen met deze thuiscursus. Je ontvangt hem gratis wanneer je een abonnement neemt op mijn tweewekelijkse E-zine serie.

    Blijf ook jouw probleem, vraag of wens mailen naar hilde@coachbureau.nl. Ik doe mijn best doen om de komende maanden je vraag, anoniem te beantwoorden in de artikelen.

    Ik hoor het graag van je!

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    Verveel je je op je werk? Pas op voor ‘bore-out’!

    Susan (33) is doodmoe van haar werk, terwijl ze helemaal niet hard werkt. Haar baan is niet meer uitdagend. Maar ze durft geen stappen te ondernemen om ander werk te vinden. We ontdekken haar bore-out verschijnselen. Gelukkig leert Susan weer naar haar verlangens kijken en neemt ze grote stappen.

    Ze werkt alweer zeven jaar als journaliste bij een huis-aan-huisblad, maar het plezier is er voor Susan goed van af. Ze verveelt zich en vindt het allemaal niet meer uitdagend. Ze baalt ervan als ze weer naar het zoveelste lustrum van een buurthuis wordt gestuurd of een stukje moet schrijven over de verjaardag van een oude dame. Haar werk heeft ze intussen zo goed in de vingers dat ze ver voor het einde van de dag klaar is en dan maar een beetje gaat surfen op internet.

    Dan gaat ze naar een nieuwe rampenfilm, om er een recensie over te schrijven. De film zet Susan aan het denken. “Als morgen de wereld vergaat, heb ik nooit met plezier gewerkt!”, realiseert ze zich. Het is de druppel. Ze neemt een besluit. Ze wil op zoek naar werk waar ze blij van wordt.

    Uren zoet met youtube

    Susan is lang niet de enige met een bore-out. Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 1 op de 7 mensen met een kantoorbaan zich chronisch verveelt. Ze zijn de uitdaging allang kwijt, maar durven ook geen stappen te ondernemen om werk te vinden dat beter bij ze past. Om uitdagender taken vragen doen ze meestal ook niet, bang als ze zijn dat de leidinggevende dan denkt dat hun functie overbodig is of dat ze lui zijn. Om de tijd de verdrijven zijn deze verveelde werknemers uren zoet met privézaken; ze bekijken filmpjes op youtube, beantwoorden privémailtjes en zoeken alvast informatie op voor de vakantie die ze aan het plannen zijn. Maar daar voelen ze zich natuurlijk helemaal niet goed bij; ze gaan doodmoe en neerslachtig naar huis, en vroeg naar bed.

    Tijdens onze eerste wandeling merk ik dat Susan alles uit de kast haalt om haar gevoel van onvrede te onderdrukken. Een aantal vrienden die ze nog kent van de School voor Journalistiek hebben nooit een baan in de mediabranche gevonden. “Ik heb tenminste een baan in de journalistiek”, zegt ze dan ook tegen zichzelf. Dat relativeren gaat zelfs zo ver dat ze de rampen die ze op het journaal voorbij ziet komen erbij haalt. “Die mensen hebben geen eten, geen dak boven hun hoofd en helemaal geen zekerheid. Dan moet ik toch niet gaan klagen?”

    Zwemmen met haaien

    Susan heeft een heel sterk verantwoordelijkheidsgevoel, is plichtsgetrouw en heel bedachtzaam. Dat zijn op zich mooie eigenschappen. Maar als je er in door slaat, kan het gebeuren dat je – net als bij Susan – met je denkkracht elk verlangen kapot maakt. Het effect van die onderdrukking is dat Susan helemaal blokkeert als ik vraag wat haar wensen in het leven zijn. Ze kan niets bedenken.

    Ik geef Susan een huiswerkopdracht mee waarmee ze aan het fantaseren kan slaan. Ik vraag haar zo lang mogelijke lijsten te maken met wat ze nog allemaal wil doen in haar leven. Kleine, of grote dingen, privé of werk, het maakt niet uit wat, als het maar op de lijst komt. Uit haar lijst komt een hele brede interesse. Ze wil parachutespringen, bergbeklimmen, met haaien zwemmen… Maar als ik er goed naar kijk, zie ik wel een rode draad. Werken met dieren, reizen, schrijven en meer zelfvertrouwen zijn wensen die steeds weer terugkomen.

    Langzaamaan durft ze het waar te laten zijn. Als kind kwam ze al thuis met een half dood vogeltje, ze was altijd gek op dieren: Susan wil met dieren werken. En het reizen dan? Combineren met de dieren? Ja! Ze wil het combineren! Enthousiast onderzoekt ze wat deze wensen betekenen voor haar carrière. Op National Geographic Channel ziet ze een programma waarbij vrijwilligers met dieren werken in wild resorts in Afrika. “Dat werk wil ik doen, en er dan over schrijven.”

    Het mooie is dat Susan zich nu bewust is geworden van de remmende gedachten waar ze steeds last van had en daardoor haar wensen niet onder ogen durfde te zien. Maar ze ziet wel in dat als vrijwilliger in Afrika werken misschien wel het andere uiterste is voor iemand die toch wel veel van vastigheid houdt. Daarom oriënteert ze zich op een opleiding tot dierenartsassistente. Ze gaat naar een open dag en neemt ter plekke de beslissing: dit ga ik doen. Ze schrijft zich in en start dit najaar met de opleiding. Het is een parttime opleiding, daarnaast wil ze ander werk gaan doen. “In ieder geval niet meer bij het huis-aan-huisblad, die baan zeg ik op nog voor de zomervakantie”, zegt ze.

    En…, haar grote droom gaat ze óók nog waarmaken. Deze zomer vertrekt ze naar Zuid-Afrika om daar een maand lang de rangers en dierenartsen in een wild resort te helpen. En haar liefde voor het schrijven raakt ze niet helemaal kwijt; over haar avonturen gaat ze straks bloggen (wanneer haar blog in de lucht is vermeld ik het in mijn E-zine). Susan voelt zich energiek, stevig en heeft een helder toekomstperspectief! Ze ziet het weer helemaal zitten.

    Tips tegen een bore-out

    Verveel jij je ook kapot op je werk, kom je moe en down thuis, maar durf je niet echt stappen te ondernemen om de boel te veranderen? Dan helpen deze tips je om een einde te maken aan de verveling.

    *Maak net als Susan zo lang mogelijke lijsten met dingen die je nog allemaal wilt doen in je leven. Denk er niet meteen bij na of het allemaal wel kan, fantaseer er eerst maar eens op los.

    *Bekijk de lijst daarna rustig; zit er een rode lijn in, zijn er wensen die steeds weer terug komen?

    *Krijg zicht op je belemmerende gedachten. Denk na over wat jij allemaal uit de kast haalt om niet toe te geven dat het zo echt niet meer kan op je werk.  Relativeer je net zoveel als Susan?

    *Lees het boek “Bore-out, als verveling je werk wordt”, van Philippe Rothlin en Peter Werder. Daarin staat dat de grootste risicofactor voor een bore-out de verkeerde beroepskeuze is. Als je last hebt van de symptomen van een bore-out (je ambitie is weg, je vindt je werk saai, je bent apathisch, je hebt geen energie meer en je voelt je onzeker), zit je misschien niet op de goede plek. Sluit een andere baan beter aan bij jouw talenten en wensen?

    Voel je je ook lusteloos, moe en gedemotiveerd in je werk? Ben je kwijt wat je wilt in het leven? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde, individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Gun het jezelf! Kijk bij ‘De Coachprogramma’s.’

    Zwakke punten? Geniet van de unieke combinatie van je talenten!

    26 januari 2010

    Mijn nieuwe E-zine gaat over onze twijfels over onze zwakke punten. We vinden dat we deze punten nu maar eens een keer moeten aanpakken. En nu echt! Deze gedachten achtervolgen ons en natuurlijk pakken we onze zwakke punten niet aan! En dan gaan we daar weer over denken. Simone deed het ook. Ze werd er onzeker en lusteloos van. En ze stelde van alles uit!

    Lees in mijn nieuwe E-zine hoe Simone haar werk en leven een verrassende wending geeft en in haar werk nu hoogtepunten beleeft.

    Dank voor alle mails en openhartige verhalen die ik ontving naar aanleiding van mijn vraag in mijn vorige E-zine:

    “Wat is het grootste probleem waar jij tegenaan loopt in je huidige functie en/of in je loopbaan? Waar zit je al een tijdje mee en kom je maar niet mee verder?”.

    Ik stel het zeer op prijs als je ook jouw probleem, vraag of wens mailt naar hilde@coachbureau.nl. Ik ga mijn best doen om de komende maanden je vraag te beantwoorden in de artikelen (anoniem natuurlijk).

    Je mag ook vertellen waar je van geniet in je werk, waar je energie van krijgt, wat een succesvol moment was, hoe je een lastig probleem hebt opgelost.

    Ik hoor het graag van je!

    Begin dit startte ik met mijn nieuwe coachprogramma: Loop naar de baan! Veel mensen toonden al belangstelling voor dit traject! ‘Loop naar de baan!’ is een vervolgprogramma op ‘Ontdek je talent’. Het is een kort en zeer intensief programma waarin je, letterlijk naar de baan loopt die past bij jouw talenten, in maximaal 4 maanden tijd.

    We werken samen met onze jobhunter. Hij weet 30 tot 50 verborgen vacatures voor jou te ontdekken! Realiseer je dat het aantal mensen dat solliciteert op deze vacatures aanzienlijk minder zal zijn! Verder gaat ons enorme netwerk en de intensieve begeleiding je helpen jouw baan te vinden.

    Lees er meer over bij de Coachprogramma’s.

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    E-zine: Zwakke punten? Geniet van je unieke combinatie van talenten!

    Simone heeft in korte tijd een goedlopend bedrijf opgezet. Toch knaagt er iets; ze twijfelt vaak over de dingen waar ze niet goed in is. Het maakt haar onzeker, moe en lusteloos. Ze stelt het uit om aan de slag te gaan. In plaats daarvan gaat ze poetsen en maakt ze haar huis brandschoon. Simone heeft niet door dat ze een heel bijzondere combinatie aan talenten in huis heeft.

    Op het eerste gezicht lijkt het of Simone (46) het helemaal voor elkaar heeft met haar goedlopende bedrijfje. Tot een half jaar geleden werkte ze als opleidingskundige- en coördinator bij een groot IT-bureau. Door de economische crisis ging het met dat bureau financieel echter zo slecht dat ze werd ontslagen. Dat was geen keiharde klap; Simone was al een tijdje op zoek naar iets anders. Ze was het ontgroeid om voor een baas te werken en begon een eigen bedrijf.

    Twee maanden na de start loopt het bedrijf al goed. Simone geeft opleidingsadvies aan bedrijven, doet interim-management bij opleidingsafdelingen en zet zelfs in samenwerking met anderen een hele nieuwe opleidingstak in de IT op. Ze is gespecialiseerd in e-learning en opleidingsgames. Simone vindt het werk leuk en geniet ervan dat ze eigen baas is.

    Balen van zwakke punten

    Maar toch knaagt er iets. Ze vraagt zich vaak af of ze het allemaal wel goed doet en of ze wel toegevoegde waarde heeft. Ook mist ze collega’s om haar heen. Vooral als Simone het gevoel krijgt dat ze moet presteren, wordt het lastig. Ze heeft het gevoel dat ze ‘moet’, en dan is de lol eraf. Ze stelt het werk uit en gaat vooral zitten balen van alles wat niet lukt. Ze geeft aan dat haar leven kabbelt, ze kent geen hoogtepunten.

    Simone heeft namelijk de neiging om zich te concentreren op waar ze niet goed in is; in haar geval het schrijven van rapporten en plannen, en het uitwerken op detailniveau. Ze baalt ervan dat ze nog geen cursus heeft gevolgd om beter te leren schrijven en neemt het zichzelf kwalijk dat ze niet de tijd neemt voor de details. Eigenlijk vindt Simone dat ze niet goed genoeg haar best doet om haar zwakke punten aan te pakken.

    Wat mij opvalt bij onze eerste wandeling is dat Simone haar bijzondere talenten bagatelliseert. Ze is sociaal vaardig, heeft snel in de gaten hoe de intermenselijke èn organisatorische processen in een bedrijf verlopen en hoe dat beter kan, en ze heeft ook nog eens een wiskundig talent. Dat vindt ze allemaal heel normaal. ‘Iedereen is toch sociaal?’, zegt ze.

    Een magere 4,5

    Ik zie het vaker bij mensen die ik coach; ze jammeren dat ze niet anders zijn of een bepaalde opleiding niet hebben gevolgd. Ze geven zichzelf op de kop dat ze het niet als nog aanpakken. Er gaan veel gedachten en vaak ook gesprekken in zitten. Ze willen hun zwakke punten verbeteren, en gaan onnodig veel twijfelen als dat niet lukt. Ze zien niet waar ze wel goed in zijn en komen niet op het idee om dat te koesteren.

    Ik stel Simone de schaalvraag. “Stel, je bent helemaal in orde en hebt van de hele wereld een stempeltje met ‘100% goedgekeurd’ gekregen. Hoe voel je je dan?” Simone zegt dat ze dan een rustig, fijn gevoel zou hebben en dat ze dan beter zou kunnen focussen. We onderzoeken het nog verder. Als ik haar vraag waar ze nu zit op een schaal van 1 tot 10, geeft ze haar werk en leven nu niet meer dan een 4,5.

    Dan vraag ik haar hoe het leven is, één stapje hoger, op een 5? Ze denkt na en zegt helder: “Dan weet ik dat ik niet meer overal goed in hoef te zijn.” Ze voelt de opluchting al. Ze schrikt er zelf een beetje van; kan het zo simpel zijn? We spreken af dat Simone de komende weken het zinnetje ‘ik hoef niet overal goed in te zijn’ zal herhalen. Ze besluit, nog een beetje aarzelend, om de dingen waar ze niet goed in is uit te besteden.

    Een actiegerichte denker

    Na deze wandeling gaat ze daar meteen mee aan de slag. Ze zoekt de samenwerking op met een vrouw die de stukken voor haar schrijft. En de mensen waarmee ze samenwerkt bij het opzetten van de opleidingstak gaan ook meer schrijven voor de website die ze opzetten. Verder beslist Simone dat ze zich meer wil focussen op de inhoud. Ze ontdekt haar specialiteit ‘organiseren van het eigen leren’ en wil zich hiermee profileren. Bijvoorbeeld door daar een methodiek of speciale coaching voor te ontwikkelen, een artikel of zelfs boek over te schrijven.

    Maar de belangrijkste verandering voor Simone is nog wel dat ze haar bijzondere talenten leert waarderen. Ze heeft namelijk echt iets unieks in huis. We ontdekken dat ze een analytische denker is, die tegelijkertijd actiegericht is. Daarbij kan ze goed inspireren en motiveren, is ze warm en betrokken en weet ze mensen heel goed te overtuigen. Vooral die combinatie van denken èn actiegericht zijn is bijzonder en dat begint Simone steeds meer in te zien.

    Ze is blij met haar talenten en dat maakt een bijzonder gevoel bij haar los. “Ik kan nu echt genieten van de dingen die goed gaan, en er gaat ontzettend veel goed! Daardoor heb ik het gevoel dat mijn leven weer hoogtepunten heeft.” Met haar bedrijf is ze nu in gesprek met grote klanten! En wat voor een punt geeft ze haar werk en leven nu? Een 9!”.

    Kijk op haar website siemprovement (vanaf 1 februari 2010 in de lucht).

    Ontdek en koester je talenten

    Ben jij je net als Simone niet bewust van je unieke talenten? Vind je ook vaak dat je je zwakke punten moet verbeteren en zit dat je in de weg? Met deze tips ga je je unieke talenten waarderen.

    *Geef jezelf het 100% in orde stempel: hoe zou je je voelen? Wat zou je doen? Schrijf het eens op.

    *Ontdek wat je talenten zijn. Dat kan door een test te doen, maar ook door anderen te vragen wat zij bijzonder en goed aan je vinden. Natuurlijk kun je ook bij jezelf nagaan wat je talenten zijn, en denk dan niet te snel ‘maar dat kan toch iedereen?’.

    *Doe de oefeningen uit de E-course die je ontvangt bij een abonnement op mijn E-zine. Je kunt er je talenten mee ontdekken.

    *Schrijf je talenten bijvoorbeeld op en hou ze steeds op het netvlies (in plaats van je minder sterke punten), bij het solliciteren, bij een volgende stap in je carrière of tijdens oriënterende gesprekken. Zo zullen de stappen die je zet, sneller overeenkomen met je sterke punten.

    * Zorg ervoor dat het werk dat je doet klopt met je unieke talenten. Vraag je eens af of wat je doet aansluit bij je talenten. Past het werk bij je sterke punten, ben je er goed in? Als dat niet het geval is, is het een goed idee om na te denken hoe het anders kan.

    *Stel jezelf de schaalvraag; als je werk ideaal is, en alles is helemaal goed, hoe ziet het er dan uit? Dat is een 10. Welk cijfer geef je nu, en welke kleine stap kan dat cijfer omhoog een punt om hoog brengen?

    Veel succes!

    Hartelijke groet,

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    ——————————————————–

    Geef je ook meer aandacht aan de dingen die je niet kunt? Heb je er last van dat je dingen uitstelt? Heb je soms het gevoel dat je leven kabbelt? Dan is het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen wat voor je. Je ontdekt je talenten en de unieke combinatie ervan, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Kijk bij De Coachprogramma’s.

    Begin 2010 met een voorsprong!

    21 december 2009

    Geniet je van het winterse weer? Ik zeker! De coachwandelingen vonden afgelopen week plaats in een prachtige wit landschap, een plaatje! Het is prachtig wandelweer!

    We zijn bijna gekomen aan het eind van het jaar. De feestdagen staan voor de deur. Ik hoop dat je geniet van fijne en vrije dagen. En het nieuwe jaar? Wordt komend jaar het jaar van geluk en plezier op vele fronten en ook in je werk? Misschien wordt 2010 het jaar waarin je je nieuwe baan vindt of de stap naar je eigen onderneming maakt! Wat zijn je plannen?

    Om te ontdekken wat jouw beste plannen zijn, zijn vier dingen belangrijk om te onderzoeken: jouw unieke natuurlijke talenten, je èchte wensen, je drijfveren en je passende werksetting. Dan heb je ‘het materiaal’ om te ontdekken welke concrete functie of rol bij je past.

    Fantaseren en verbeelden van jouw gewenste toekomst is één van de eerste stappen in dit proces. Maar soms is het lastig om je fantasie de vrijheid te geven omdat je direct al denkt: ‘dat gaat niet lukken’, of ‘wie zit er op mij te wachten?’. Toch is het verbeelden van je ideale toekomst bijzonder zinvol en eigenlijk ook leuk. In mijn E-zine geef ik je 7 stappen om goed op gang te komen en daarmee je eerste voorsprong voor 2010 te boeken!

    —-

    E-zine: Begin 2010 met een voorsprong! Verbeeld het nieuwe jaar, in 7 stappen!

    Heb jij ook zo’n zin in 2010? En heb je ook al gefantaseerd over hoe je wilt dat je leven er volgend jaar uit zal zien? Wat wil je veranderen, wat kan beter en wat moet vooral hetzelfde blijven? Het zou natuurlijk geweldig zijn als in 2010 alles wat je wenst gaat lukken. Maar dan moet je eerst wel weten wat je wensen en dromen zijn…

    Ik merk dat het niet altijd gemakkelijk is om te durven fantaseren over je toekomst. Soms vinden mensen het eng; ‘moet ik zomaar mijn hele leven omgooien’? Of: ‘Het lukt allemaal toch niet’. Maar het afgelopen jaar heb ik weer gezien hoeveel er mogelijk is.

    Het afgelopen jaar heb ik met veel plezier bijna 100 mensen gecoacht. Samen bereikten we geweldige resultaten. Mensen kregen hun talenten en sterke punten in beeld, namen hun wensen en dromen (eindelijk) serieus, ontdekten welke functies ècht bij hen passen, gingen weer studeren, namen ontslag en stapten over naar nieuwe functies, begonnen hun eigen onderneming of herwaardeerden hun eigen functie door kleine wijzigingen.

    Deze mensen voelen zich energieker en steviger en gaan met meer zelfvertrouwen verder met hun volgende stappen. Een keer werd een huwelijk gered, en een keer werd ook duidelijk dat de relatie niet meer klopte. Als je dichter bij jezelf komt en duidelijk ziet hoe talentvol, leuk, goed, krachtig en betekenisvol je bent, worden bepaalde beslissingen nu eenmaal eenvoudiger.

    Ik gun het je van harte om in 2010 te kiezen voor datgene wat voor jou echt belangrijk is. En nu echt! Ga dromen! Om te beginnen. Fantaseren over je ideale toekomst kan je wakker schudden en ervoor zorgen dat jij in 2010 eindelijk die droombaan ontdekt én krijgt. Neem een voorsprong en droom!

    Verbeeld en fantaseer in 7 stappen

    Fantaseer er dus op los! Maak even pas op de plaats om je toekomst te verbeelden. Met dit 7-stappenplan prikkel je je fantasie. Door jezelf deze vragen te stellen, en je gedroomde toekomst op te schrijven en te tekenen, komen je ware dromen vanzelf bovendrijven.

    *Koop een mooi opschrijfboekje en zoek een fijne, rustige plek op waar je rustig kunt fantaseren. Beschrijf het verloop van een ideale dag uit je ideale leven. Doe het in de tegenwoordige tijd en voel hoe het is als het al bereikt is. Zet zoveel mogelijk op papier. Waar krijg je energie van? Waar word je gelukkig van? Denk niet alleen aan werk; voor welke hobby, sport of andere vrijetijdsbesteding wil je het komende jaar meer tijd vrij maken? En hoe zit het met vriendschappen, familie en de liefde?

    *Teken alle beelden die over je droomtoekomst in je opkomen. Ga er lekker voor zitten en maak een schets van hoe je zou willen dat je leven er qua werk en privé in 2010 uitziet. Ga helemaal los; teken gedetailleerd hoe je ideale werkplek er uit ziet, wat je in het weekend doet, hoe opdrachtgevers of leidinggevenden op jouw projecten reageren. Hou je niet zo van tekenen? Knip dan plaatjes die bij jouw dromen passen uit tijdschriften en maak een collage. Houd je tekening of collage in je zicht.

    *Denk na over wie je stiekem een beetje benijdt. Wie heeft de baan die jij eigenlijk ambieert? Wie werkt bij een organisatie die jou heel erg aanspreekt? Is er iemand in je omgeving die een eigen onderneming heeft opgezet, en wil je dat eigenlijk ook wel? Fantaseer vervolgens over hoe het zou zijn als jij die droombaan zou hebben of die onderneming zou durven starten. Hoe zou je werk er uitzien, zou het je goed doen?

    En als je durft: maak een afspraak met die persoon!

    *Stel jezelf een paar praktische fantaseervragen. Hoeveel wil je volgend jaar verdienen? Wil je om loonsverhoging gaan vragen, probeer je dan precies voor te stellen hoe dat moment eruit ziet. Wat heb je aan, hoe stel je de vraag, en hoe reageert je baas? Of verdien je je geld met geheel andere bezigheden? Welke?

    *Nog een praktische vraag: als je helemaal zelf kon kiezen welke opleiding, cursus, studie, training of coaching je volgend jaar gaat volgen, wat zou het thema daarvan dan zijn? En wat wil je met die opleiding of coaching bereiken?

    *Ga wandelen met een vertrouwde vriend of vriendin en deel je fantasie. Vertel de ander welke ondersteuning je behoeft en hoe je dat gaat organiseren in het nieuwe jaar.

    *Bedenk nu al waar zou je trots op zijn als je dat in 2010 bereikt. Stel dat je eind volgend jaar een mail aan mij zou sturen met alle dingen die je in 2010 hebt bereikt. Wat zou je vertellen? Welke knopen heb je dan doorgehakt, welke werk doe je dan, welke cursussen heb je gedaan en welke dingen heb je in je privé-leven omgegooid?

    Ik wens je veel succes en plezier en ik wens je bovenal een fantasierijk en liefdevol 2010.

    Dat al je wensen en dromen maar uit mogen komen!

    Fijne feestdagen!

    Hilde Backus

    hilde@coachbureau.nl

    —————————————————————————–

    Wil je in het nieuwe jaar echt werk maken van je dromen? Heeft het nu lang genoeg geduurd dat je je wensen niet serieus nam? Wacht niet langer en meld je aan voor het beproefde individuele coachprogramma van 4 heerlijke wandelingen in de prachtige landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen. Je ontdekt je unieke talenten, je authentieke wensen, je drijfveren en je passende werksetting en daarmee de functie of rol waarin jij het gelukkigste zal zijn en het beste zal presteren. Geef het jezelf cadeau in het nieuwe jaar! Kijk bij http://www.coachbureau.nl/coachprogrammas/talentvol-op-koers/